PL EN


Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników
2012 | nr 26 Nowe Media : Edukacja - Polityka - Ekonomia - Kultura | 58--72
Tytuł artykułu

Ku nauce i ku zabawie : refleksja nad edurozrywkowym potencjałem słuchowisk i audiobooków : aspekt szkolny i pozaszkolny

Treść / Zawartość
Warianty tytułu
Języki publikacji
PL
Abstrakty
Odwołując się do dostępnej literatury przedmiotu oraz badań własnych, autorka analizuje ile w tych formach audialnych jest pierwiastka rozrywkowego, a ile edukacyjnego. Udowadnia, że często krytykowane rozrywkowe " opakowanie gatunkowe " nie zawsze jest tożsame ze spłyceniem treści. Walory edukacyjne słuchowisk i audiobooków znacznie wykraczają bowiem poza szerzenie czysto encyklopedycznej wiedzy. Tym samym pomagają przystosować się młodym ludziom do funkcjonowania we współczesnym świecie, np. na konkurencyjnym rynku pracy. (abstrakt oryginalny)
EN
The author of this article looks at radio dramas and audiobooks from the angle of edutainment phenomenon. Referring to the available literature on the subject, as well as to her own research, she analyses how many elements of entertainment and education are in these auditory forms. She proves that the entertainment 'genre facade'- that is so often criticized - is not always tantamount to the oversimplification of content since educational values of radio dramas and audiobooks go far beyond the dissemination of purely encyclopedic knowledge. Thereby, they help the young people adapt to functioning in the modern world e.g. on the competitive labour market. (original abstract)
Słowa kluczowe
Twórcy
  • Uniwersytet Łódzki
Bibliografia
  • Albińska K. (w druku), Oswoić starość w dobie kultu młodości. Między radiową rozrywką a edukacją, czyli o słuchowisku w objęciach edutainment?, [w:] Materiały pokonferencyjne "Rozrywka w mediach".
  • Albińska K. (2010), Atrakcyjność słuchowiska w oczach współczesnego radiosłuchacza, "Kultura i Historia" nr 18, http://www.kulturaihistoria. umcs.lublin.pl/archives/1961 (dostęp: 02.02.2012).
  • Albińska K. (2011), Słuchowisko w erze "nowego radia". O współczesnym sposobie istnienia teatru audialnego i jego statusie, "Kultura i Edukacja" nr 1.
  • Bardijewska S. (2001), Nagie słowo. Rzecz o słuchowisku, ELIPSA, Warszawa.
  • Bauer Z. (2009), Dziennikarstwo wobec nowych mediów. Historia, teoria, praktyka, Universitas, Kraków.
  • Bełkot A. (2007), Nowe formy gier i zabaw: edutainment, infotainment, docutainment, [w:] A. Sudryk, J. Szeja (red.), Kulturotwórcza funkcja gier: gra jako medium, tekst, rytuał, Wydawnictwo Naukowe UAM, Warszawa.
  • Cheval J.J. (2011), W stronę nowego radia. Między obietnicami i wątpliwościami - kilka pytań o radiofonię francuską i innowacje, [w:] G. Stachyra, E. Pawlak-Hejno (red.), Radio i społeczeństwo, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin.
  • Dobrzyński K. (1973), Człowiek i dźwięki. O kulturze słuchania radia, Instytut Wydawniczy CRZZ, Warszawa.
  • Drzewiecki P. (2010), Renesans słowa. Wychowanie do logo sfery w kulturze audiowizualnej, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń.
  • Gahlin A. (1986), Radio w życiu codziennym odbiorcy, [w:] W. Legowicz (red.), Radio - ulotność słowa, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa.
  • Geertz C. (1996), O gatunkach zmąconych, [w:] R. Nycz (red.), Postmodernizm, Wydawnictwo Baran i Suszczyński, Kraków.
  • Goban-Klas T. (1997), Radio jako róg obfitości czy skrzynka Pandory?, [w:] T. Leśniak (red.), Radio. Szanse i wyzwania, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków.
  • Goban-Klas T. (2007), Media i medioznawstawo, [w:] E. Chudziński (red.), Słownik wiedzy o mediach, PWN, Warszawa.
  • Hopfmger M. (2010), Literatura i media. Po 1989 roku, Oficyna Naukowa, Warszawa.
  • Iwanicka A. (2010), Edutainment - sposób na edukację w dobie kultury popularnej, [w:] D. Hejwosz, W. Jakubowski (red.), Kultura popularna - tożsamość - edukacja, Impuls, Kraków.
  • Jedliński R. (2001), Słuchowisko radiowe w kształceniu polonistycznych, [w:] Z. Budrewicz, Z. Uryga (red.), Drogi i ścieżki polonistyki gimnazjalnej, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie, Kraków.
  • Kazimierczuk A. (2009), Literatura sączona do ucha: http://www.rp.pl/ artykul/370503.html (dostęp: 22.01.2012).
  • Kaziów M. (1973), O dziele radiowym. Z zagadnień estetyki oryginalnego słuchowiska, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław.
  • Kłosiński M. (2010), Problem hybrydy, "Świat i Słowo" nr 1.
  • Krakowska W. (1996), Audycje radiowe i telewizyjne na lekcjach języka polskiego, Wojewódzki Ośrodek Metodyczny w Płocku, Płock.
  • Kumor A. (1986), Radio, telewizja, edukacja, Centralny Ośrodek Metodyki Upowszechniania Kultury, Warszawa.
  • Lisowska-Magdziarz M. (2008), Media powszednie, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków.
  • Małachowski A. (1969), Słowo wstępne, [w:] J. Krzysztoń (red.), Teatr Wyobraźni - słuchowiska radiowe, Wydawnictwa Radia i Telewizji, Warszawa.
  • Mayen J. (1972), O stylistyce utworów mówionych, Ossolineum, Wrocław.
  • McLeish R. (2007), Produkcja radiowa, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków.
  • Michalczyk S. (2008), Społeczeństwo medialne. Studia z teorii komunikowania masowego, Śląsk, Katowice.
  • Michalski J. (1996), Ukryty program, "Nowa Szkoła" nr 10.
  • Mikułowski J. (2007), Audio contra video. Ku czemu dąży radio?, [w:] T. Leśniak (red.), Radio szanse i wyzwania, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków.
  • Ogonowska A. (2009), Telewizja w edukacji medialnej, Universitas, Kraków.
  • Pęczak M. (2009), W biegu, http://www.polityka.pl/kultura/aktualnosci-kulturalne/304408,l,w-biegu.read: (dostęp: 28.01.2011).
  • Piechota M. (2009), Pułapki edutainment (na przykładzie programu Clever! Widzisz i wiesz, [w:] M. Filiciak, G. Ptaszek (red.), Komunikowanie (się) w mediach elektronicznych. Język, edukacja, semiotyka, WAiP, Warszawa.
  • Piechota M. (2010), Edurozrywka - przyczynek do opisu zjawiska, [w:] M. Graszewicz, J. Jastrzębski (red.), Teorie komunikacji i mediów. Tom II, Oficyna Wydawnicza ATUT, Wrocław.
  • Pleszkun-Olejniczakowa E. (2000), Słuchowiska Polskiego Radia w okresie piętnastolecia 1925-1939. Fakty, wnioski, przypuszczenia, Biblioteka, Łódź.
  • Rattigan D. (2002), Theatre of Sound. Radio and the Dramatic Imagination, Carysfort Press, Dublin.
  • Singhal A., Rogers E. M. (2004), The Status of Entertainment-Education Worldwide, [w:] A. Singhal, M. J. Cody, E. V. Rogers (red.), Entertainment-education and social change: history, research and practice, Mahwah, LEA, New Jersey and London.
  • Silverblatt A. (2007), Genre Studies in Mass Media. A Handbook, M. E. Sharpe, New York and London.
  • Skrzypczak J. (red.) (1999), Popularna encyklopedia mass mediów, Wydawnictwo Kurpisz, Poznań.
  • Stachyra M. ( 2011), Radio dla muzyki czy muzyka dla radia? Rola DJ-a w radiu, [w:] G. Stachyra, E. Pawlak-Hejno (red.), Radio i społeczeństwo, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin.
  • Stasiński P. (1993), Dramaturgia radiowa, [w:] J. Bachórz, A. Kowalczykowa (red.), Słownik literatury polskiej XX w., Ossolineum, Wrocław.
  • Szydłowska M. (2011), Pogranicze - z bliska i z daleka, [w:] G. Stachyra, G. Pawlak-Hejno (red.), Radio i społeczeństwo, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin.
  • Toeplitz K. T. (2006), Dokąd prowadzą nas media, Iskry, Warszawa.
  • Tuszewski J. (2002), Paradoks o słowie i dźwięku. Rozważania o sztuce radiowej, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń.
  • Zagórska K. (2011), Program - portal - działanie w poznańskiej rozgłośni katolickiej, [w:] G. Stachyra, E. Pawlak-Hejno (red.), Radio i społeczeństwo, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodow-skiej, Lublin.
Typ dokumentu
Bibliografia
Identyfikatory
Identyfikator YADDA
bwmeta1.element.ekon-element-000171400327

Zgłoszenie zostało wysłane

Zgłoszenie zostało wysłane

Musisz być zalogowany aby pisać komentarze.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.