PL EN


Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników
2017 | nr 7 | 17--32
Tytuł artykułu

Minimalna stawka godzinowa dla osób fizycznych prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą

Warianty tytułu
Minimum Hourly Rate for Self-employed Natural Persons
Języki publikacji
PL
Abstrakty
Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uchwalił 22 lipca 2016 r. zmianę ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę oraz niektórych innych ustaw (Dz. U., poz. 1265; dalej: nowelizacja ustawy lub u.z.u.m.w.). Ustawodawca nowelizacją ustawy zmienił zasady ustalania wysokości minimalnego wynagrodzenia dla pracowników oraz wprowadził minimalną stawkę godzinową dla osób wykonujących pracę na podstawie umów-zleceń oraz umów o świadczenie usług, do których stosuje się przepisy o zleceniu. Głównym celem uchwalenia tej regulacji jest przeciwdziałanie nadużywaniu umów cywilnoprawnych oraz ochrona osób otrzymujących wynagrodzenie na najniższym poziomie. Ustawodawca dostrzegł bowiem, że bardzo często dochodzi do sytuacji, w których osoba wykonująca pracę na podstawie umowy cywilnoprawnej otrzymuje wynagrodzenie na poziomie znacznie niższym od minimalnego wynagrodzenia przysługującego za pracę w ramach stosunku pracy. Tutaj powstają jednak dwie wątpliwości. Po pierwsze, czy wprowadzenie takiej regulacji rzeczywiście ograniczy zjawisko nadużywania umów cywilnoprawnych i stosowania pozornego samozatrudnienia. Po drugie, czy ta regulacja nie godzi w konstytucyjną zasadę wolności gospodarczej oraz cywilnoprawną zasadę swobody umów. Celem tego artykułu jest zatem szczegółowa analiza wprowadzonych nowelizacją ustawy przepisów gwarantujących płacę minimalną dla osób samozatrudnionych. (fragment tekstu)
EN
On July 22,2016, the Parliament of the Republic of Poland adopted an amendment on minimum wage for work act and some other acts. The amendment has changed the rules determining the minimum remuneration for employees and has introduced a minimum hourly rate for persons performing work on the basis of contracts of mandate and service contracts to which the provisions of mandate apply. The category of individuals subject to a minimum hourly rate also includes individuals running a one-person business (self-employed). The main purpose of adopting this regulation is to prevent the abuse of civil law contracts and self-employment, and introduction of special protection of remuneration for those categories. The minimum hourly rate regulation for self-employed workers might breach the constitutional principle of economic freedom and the civil law principle of contractual freedom. Although the purpose of the act seems to be justified by an important public interest, its implementation is not entirely correct. The legislator by creating the criteria maintaining alimentary and guaranteeing functions, introducing the minimum wage and the protection of remuneration, has not taken into account the criterion of economic dependence. Failure to take into consideration this condition in case of self-employed persons may constitute far-reaching interference in the above mentioned rules, and may also cause the effect of the law opposite to intended. In addition, the act contains many ambiguities and gaps that make it difficult to interpret properly. A serious disadvantage of the regulation is that it is not fully compatible with other acts in force, which results in significant interpretative chaos. The aim of this article is to analyze in detail the provisions guaranteeing the minimum wage for self-employed persons introduced by the amendment of the Act on Minimum Wage, as well as proposals for changes which the legislator should take into account in order to maintain the original ratio legis of the discussed amendment. (original abstract)
Rocznik
Numer
Strony
17--32
Opis fizyczny
Twórcy
  • Uniwersytet Łódzki
Bibliografia
  • M. Szydło, Swoboda działalności gospodarczej, Warszawa 2005, s. 2.
  • M. Piechowiak, Sprawiedliwość społeczna jako podstawa porządku prawnego [w:] Zagadnienia współczesnego prawa konstytucyjnego, red. A. Pułło, Gdańsk 1993, s. 70.
  • W Sokolewicz, Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz do art. 7, t. 5, Warszawa 2007, s. 3 i nn.
  • R.W. Kaszubski, J. Kotkowski, Wolność gospodarcza w świetle Konstytucji RP, "Glosa" 2000, nr 6, s. 7.
  • C. Kosikowski, Czy w Polsce istnieje wolność gospodarcza?, "Glosa" 1995, nr 2, s. 1.
  • A. Walaszek-Pyzioł, Wolność działalności gospodarczej w ustawodawstwie Republiki Federalnej Niemiec, "Przegląd Ustawodawstwa Gospodarczego" 1992, nr 5-6, s. 107
  • M. Zdyb, Komentarz do ustawy o działalności gospodarczej, Bydgoszcz 1997, s. 25.
  • Zarys prawa cywilnego, red. E. Gniewek, E Machnikowski, Wrocław 2016, s. 23 i 263.
  • R Machnikowski, Swoboda umów według art. 353' KC. Konstrukcja prawna, [s. 1.], 2005, s. 3.
  • Z. Radwański, Teoria umów, Warszawa 1977, s. 33.
  • K. Bączyk, Zasada swobody umów w prawie polskim [w:] Przemiany polskiego prawa, t. 2, red. E. Kustra, Toruń 2002, s. 43.
  • T. Szanciło, Przedsiębiorca w prawie polskim, "Przegląd Prawa Handlowego" 2005, nr 3, s. 8-9.
  • M. Skąpski, Problem pojęcia i prawnej regulacji samozatrudnienia [w:] Stosunki zatrudnienia w dwudziestoleciu społecznej gospodarki rynkowej. Księga pamiątkowa z okazji jubileuszu 40-lecia pracy naukowej Barbary Wagner, red. A. Sobczyk, Warszawa 2010, s. 90.
  • I. Boruta, W sprawie przyszłości prawa pracy, "Praca i Zabezpieczenie Społeczne" 2005, nr 4, s. 3.
  • D. Hirsch, Samozatrudnienie w Hiszpanii, www.mojafirma.infor.pl/firma-w-unii/215169,Samozatrudnie- nie-w-Hiszpanii.html (dostęp: 18.03.2017).
  • M. Nowak, Wynagrodzenie za pracę, Warszawa 2014, s. 15.
Typ dokumentu
Bibliografia
Identyfikatory
Identyfikator YADDA
bwmeta1.element.ekon-element-000171564499

Zgłoszenie zostało wysłane

Zgłoszenie zostało wysłane

Musisz być zalogowany aby pisać komentarze.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.