Wyniki wyszukiwania - BazEkon

1

Miejsce Chińskiej Republiki Ludowej w polityce zagranicznej Polski w drugiej dekadzie XXI wieku

100%

Lasoń M.

Krakowskie Studia Międzynarodowe

|

2018

|

nr 2 Współpraca Chińskiej Republiki Ludowej z Federacją Rosyjską a nowy wymiar stosunków międzynarodowych w XXI wieku. Część 2, Chiny i Rosja wobec nowych wyzwań bezpieczeństwa i współpracy międzynarodowej w XXI wieku

37-50

Celem autora jest analiza miejsca Chińskiej Republiki Ludowej w polityce zagranicznej Polski w drugiej dekadzie XXI wieku. Warto ją przeprowadzić ze względu na znaczącą intensyfikację kontaktów politycznych na najwyższym szczeblu w latach 2015-2017. Miały one służyć wypełnieniu treścią strategicznego partnerstwa ogłoszonego przez liderów obu państw w 2011 roku. Autor wykaże, że do wiosny 2018 roku nie udało się osiągnąć tego celu. Z wielu powodów, pośród których ważną rolę odgrywa niezdecydowanie strony polskiej i związana z tym rozbieżność deklaracji oraz działań. W wypadku Chińskiej Republiki Ludowej będzie to prosta kalkulacja polityczna czyniona na bazie analizy międzynarodowej pozycji Polski i wynikających z tego konsekwencji dla chińskich inicjatyw w regionie Europy Środkowo-Wschodniej i Unii Europejskiej. (abstrakt oryginalny)

2

Fenomen parapaństw na obszarze poradzieckim

100%

Czyż A.

Rocznik Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej

|

2021

|

Vol. 19, z. 2 30 lat od upadku ZSRR - konsekwencje dla państw Europy Środkowej i Wschodniej

197-217

Jedną z konsekwencji rozpadu Związku Radzieckiego był wybuch kilku konfliktów na obszarze poradzieckim oraz powstanie w ich wyniku tzw. parapaństw. W oparciu o metodę systemową traktującą parapaństwa jako system zostaną wskazane czynniki oddziaływania o charakterze wewnętrznym i zewnętrznym. Celem artykułu jest przedstawienie przyczyn powstania parapaństw oraz analiza determinant wewnętrznych i zewnętrznych, czyli atrybutów ich państwowości jako czynników gwarantujących ich działanie oraz zapewniających zdolność do dalszego przetrwania. W tym kontekście została postawiona teza, że rosyjskie wsparcie polityczne, ekonomiczne i militarne dla parapaństw jest kluczowym czynnikiem zapewniającym ich funkcjonowanie. Ponadto celem artykułu jest wskazanie roli parapaństw w polityce zagranicznej Federacji Rosyjskiej wobec obszaru poradzieckiego, z którą związana jest główna teza artykułu. Mówi ona, że wspieranie parapaństw pod względem politycznym, finansowym i militarnym jest jednym z instrumentów rosyjskiej polityki wobec obszaru poradzieckiego i ma na celu utrzymanie go w rosyjskiej strefie wpływów.(abstrakt oryginalny)

3

From Enduring to Development : Trump's Foreign Policy and Central and Eastern Europe

100%

Domaradzki S.

Krakowskie Studia Międzynarodowe

|

2021

|

nr 1 Donald Trump's Presidency - the Unfinished Rebellion

165-178

Donald Trump to zapewne najbardziej kontrowersyjny prezydent Stanów Zjednoczonych od końca zimnej wojny. Do tej pory wszelkie próby publicystycznej analizy jego polityki zagranicznej wpadają w pułapkę ideologicznego i emocjonalnego subiektywizmu. Celem artykułu jest uniknięcie (na tyle, na ile jest to możliwe) tej pułapki i skoncentrowanie się na istocie polityki zagranicznej Trumpa wobec państw Europy Środkowo-Wschodniej. Artykuł oparty jest na jakościowej i porównawczej analizie polityki administracji Baracka Obamy i Donalda Trumpa wobec tego regionu w poszukiwaniu elementów zmiany i kontynuacji między tymi dwoma administracjami. W oparciu o wyniki badań autor dochodzi do wniosku, że za czasów administracji Trumpa region odgrywa ważniejszą rolę w amerykańskiej polityce zagranicznej. (abstrakt oryginalny)

4

Ukraina w polityce zagranicznej Kanady po zakończeniu zimnej wojny

100%

Marczuk-Karbownik M.

Rocznik Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej

|

2022

|

20

|

z. 4 Europa Środkowo-Wschodnia jako obszar wpływów międzynarodowych po zimnej wojnie

271-290

Poniższa analiza ma na celu wskazanie, jakie miejsce w polityce zagranicznej Kanady zajmowała Ukraina po uzyskaniu niepodległości w 1991 r. Dla poniższego wywodu istotne jest również zaprezentowanie, jak ewoluowały relacje dwustronne i jak reagowała Kanada pod wpływem wydarzeń na Ukrainie zapoczątkowanych przez aneksję Krymu przez Federację Rosyjską w marcu 2014 r. Liczna mniejszość ukraińska oraz wpływ lobby ukraińskiego na proces kształtowania polityki zagranicznej Ottawy to główny argument tłumaczący zaangażowanie się Kanady w regionie Europy Środkowo- Wschodniej. Metody badawcze zastosowane w tekście to metoda deskryptywna oraz decyzyjna i analizy zawartości. (abstrakt oryginalny)

5

Morze Śródziemne w koncepcji polityki zagranicznej Unii Europejskiej

100%

Jagiełło B.

Prace i Materiały Instytutu Studiów Międzynarodowych / Szkoła Główna Handlowa

|

2001

|

30

5-14

Przedstawiono rolę i znaczenie Morza Śródziemnego dla Europy. Omówiono politykę zagraniczną Unii Europejskiej wobec krajów rejonu Morza Śródziemnego.

6

"Nowa Europa" jako narzędzie analityczne polityki zagranicznej Stanów Zjednoczonych na przykladzie interwencji w Iraku

100%

Wordliczek Ł.

Zeszyty Naukowe / Krakowska Szkoła Wyższa im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego

|

2004

|

Polska i społeczeństwo w XXI wieku ; materiały konferencyjne z IV Międzynarodowej konferencji Krakowskiej Wyższej Szkoły , sekcja: handel zagraniczny i amerykanistyka

255-266

Koncepcja pojęcia "Nowa Europa" składa się z dwóch zasadniczych elementów: nowego, zmienionego kształtunadanego kontynentowi przez procesy integracyjne oraz wymiaru strategicznego, co do interpretacji kórego istnieją zasadnicze rozbieżności wokół sojuszników. (fragment tekstu)

7

Wspólnotowa polityka zagraniczna Unii Europejskiej

100%

Zięba R.

Sprawy Międzynarodowe

|

2003

|

nr 4

37-61

Wyjaśniono pojęcie wspólnotowej polityki zagranicznej przytaczając jej podstawy prawne i traktatowe, mające swą genezę w Traktacie Rzymskim i w Traktacie o Unii Europejskiej. Omówiono system decyzyjny pod kątem formułowania i prowadzenia zewnętrznej polityki ekonomicznej Wspólnot Europejskich, którego głównym organem jest Rada Unii Europejskiej. Instrumenty omawianej polityki podzielono na: ramowe (strukturalne), regulacyjne i wymuszania. Przedstawiono rezultaty funkcjonowania wspólnotowej polityki zagranicznej.

8

Europejska agenda czwartego rządu Angeli Merkel

100%

Stempin A.

Przegląd Europejski

|

2019

|

nr 2

173-192

Artykuł analizuje stanowisko rządu kanclerz Angeli Merkel wobec dalekosiężnych planów przebudowy UE formułowanych przez francuskiego prezydenta w trzech kluczowych obszarach: unii gospodarczej i walutowej, kwestii uchodźczej i polityki bezpieczeństwa oraz w kwestii polityki wobec dwóch spozaunijnych graczy na kontynencie: Rosji i Turcji. Artykuł stara się udowodnić, że niemiecka szef rządu, preferująca jedność UE nad jej pogłębioną integrację, będzie szukała kompromisu z Emmanuelem Macronem, uwzględniając odmienne od francuskiego stanowiska innych państw unijnych i dążyła do zahamowania fali uchodźczej z Afryki na drodze porozumień z krajami afrykańskimi. Wobec autokraty tureckiego, unikając prowokacji, A.Merkel będzie się starać wypracować pragmatyczne relacje. Także wobec Rosji, pomimo, że ta stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa UE, za wymóg chwili uzna zawiązanie sieci ożywionych relacji.(abstrakt oryginalny)

9

Polityka zagraniczna Włoch

100%

Pokruszyński G.

Studia i Materiały / Polska Fundacja Spraw Międzynarodowych

|

2001

|

nr 29

18

Przedstawiono sytuację wewnętrzną Włoch i ich pozycję na arenie międzynarodowej. Omówiono zadania polityki zagranicznej Włoch takie jak: dbanie o bezpieczeństwo narodowe, uczestniczenie w integracji europejskiej, aktywność w polityce regionalnej oraz zachowanie wiarygodności w środowisku międzynarodowym, a zwłaszcza wśród sojuszników

10

Wybrane informacje o działalności Komisji Spraw Zagranicznych Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej II kadencji

100%

Kijowski M.

Zeszyty Naukowe / Wyższa Szkoła Informatyki i Zarządzania

|

2 (1998)

|

nr 1

35-45

W pierwszej części artykułu omówiono działalność Komisji Spraw Zagranicznych w latach 1944-1993. W części drugiej przedstawiono skład i posiedzenia Komisji Spraw Zagranicznych Sejmu RP II kadencji, powołanej uchwałą Sejmu z 21 października 1993 roku. Zaprezentowano prace Komisji w zakresie działalności legislacyjnej, spraw związanych z merytoryczną działalnością resortu spraw zagranicznych (priorytety i podstawowe kierunki polskiej polityki zagranicznej, bieżąca aktywność polityczna resortu, polityka traktatowa) oraz spraw związanych z bieżącym funkcjonowaniem tego resortu (koordynacja polityki zagranicznej państwa, polityka kadrowa, budżet).

11

Europa Środkowa w polityce zagranicznej Białorusi

100%

Fedorowicz K.

Rocznik Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej

|

2020

|

Vol. 18, z. 4 Dylematy wyboru modelu rozwojowego państw Europy Wschodniej

9-34

Artykuł poświęcony jest Europie Środkowej w polityce zagranicznej Białorusi. W procesie kształtowania koncepcji polityki zagranicznej Białorusi na początku lat 90. XX w. Mińsk rozważał opcję środkowoeuropejską. Już wówczas zwracano uwagę na konieczność wyodrębnienia regionu między Wschodem a Zachodem. Jednak poszerzenie NATO w regionie doprowadziło do wyboru wschodniego wektora i współpracy z Rosją. Po 20 latach ścisłej integracji okazało się, że sojusz z Rosją nie jest idealny. Białoruś ponownie doprowadziła do aktywizacji wektora środkowoeuropejskiego w polityce zagranicznej. Europa Środkowa to naturalny obszar do realizacji narodowych interesów. Współpraca z państwami sąsiednimi (Polska, Litwa, Łotwa, Węgry) jest pozytywnym impulsem do przeprowadzenia kompleksowych reform gospodarczych, a być może politycznych w najbliższej przyszłości.(abstrakt oryginalny)

12

Zjednoczone Niemcy w procesie integracji europejskiej

100%

Krigar-Koj M.

Prace Naukowe / Akademia Ekonomiczna w Katowicach

|

2000

|

Systemy gospodarcze i ich ewolucja. Dokąd zmierza Unia Europejska?

249-252

Pozycja Niemiec w Europie była i jest przedmiotem zainteresowania polityków i ekonomistów. Wynika to z roli tego państwa w układzie stosunków międzynarodowych a także z nadziei i obaw jakie inne państwa Europy wiążą z Niemcami.

13

Słowacja a Unia Europejska

100%

Lidak J.

Studia i Prace Kolegium Ekonomiczno-Społecznego / Szkoła Główna Handlowa

|

2001

|

nr 1

115-129

Omówiono kryteria kopenhaskie i ich realizację w Republice Słowacji w latach 1994-1998. Przedstawiono sytuację polityczną Słowacji w 1998 roku, kiedy odbyły się wybory parlamentarne, zmiany które potem nastąpiły oraz oczekiwania i problemy związane z rozszerzeniem.

14

Paradoksy polskiej polityki zagranicznej

100%

Bieleń S.

Studia Europejskie / Centrum Europejskie Uniwersytetu Warszawskiego

|

2004

|

nr 2

9-30

Artykuł zawiera próbę diagnozy sytuacji w polskiej polityce zagranicznej po przystąpieniu Polski do UE. Przytoczono artykuły z prasy polskiej odnośnie bieżącej polityki zagranicznej Polski.

15

Foreign policy of the Slovak Republic towards challenges in the eastern policy of the European Union

100%

Pytlik B.

Studia z Polityki Publicznej / Szkoła Główna Handlowa

|

2015

|

nr 2

119-135

Artykuł dotyczy wybranych i aktualnych problemów z zakresu środkowo- i wschodnioeuropejskiego wymiaru polityki zagranicznej Republiki Słowackiej. Państwo to, podobnie jak inne niewielkie pod względem terytorialnym państwa środkowoeuropejskie, z racji rzeczywistej pozycji jaką zajmuje, jako podmiot stosunków międzynarodowych nie ma praktycznych możliwości wpływania na decyzje innych, tj. bardziej znaczących od siebie podmiotów. Z racji takiego stanu rzeczy interesującą wydaje się kwestia, które z badanych kierunków aktywności słowackiej polityki zagranicznej mają obecnie znaczenie priorytetowe. Analiza treści dokumentów źródłowych oraz efektów działalności słowackiego rządu pozwala na dokonanie podziału na priorytety deklarowane oraz priorytety faktyczne. Te pierwsze przyjmowane są oficjalnie, m.in. z racji członkostwa Republiki Słowackiej w strukturach euroatlantyckich, te drugie wynikają zaś z samodzielnej oceny stanu stosunków międzynarodowych oraz dążenia do zaznaczenia istotnej roli Republiki Słowackiej w tej dziedzinie. W wypadku pierwszej grupy priorytetów daje się też zaobserwować bardzo wyraźna dwoistość postaw, skłaniająca do refleksji na temat rzeczywistych celów, jakie stawia przed sobą, zwłaszcza w zakresie wschodnioeuropejskiego wymiaru polityki zagranicznej, obecny rząd Republiki Słowackiej. (abstrakt oryginalny)

16

Środki restrykcyjne jako instrument Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa Unii Europejskiej

80%

Kobza P.

Studia Europejskie / Centrum Europejskie Uniwersytetu Warszawskiego

|

2006

|

nr 3

11-31

W artykule zaprezentowano środki restrykcyjne stosowane przez Unię Europejską przeciwko krajom trzecim. Środki te są coraz częściej wykorzystywanym instrumentem realizacji celów Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa. Wspólnoty za pomocą środków sankcyjnych promują przestrzeganie przez państwa katalogu zasad szerszego niż jakiekolwiek formalne zbiory reguł zachowania państw w stosunkach międzynarodowych.

17

Europejska Polityka Sąsiedztwa i Rosja

80%

Gretskiy I., Treschenkow E.

Stosunki Międzynarodowe

|

2013

|

47

|

nr 1

133-146

Rozszerzenie Unii Europejskiej w 2004 r. znacznie zmieniło jej wschodnie granice. Powiększona Unia przybliżyła się do przestrzeni poradzieckiej, która już tradycyjne postrzegana jest przez rosyjskie władze jako strefa żywotnych interesów i bezpieczeństwa Rosji. W tym kontekście na plan pierwszy wysuwa się kwestia rosyjskiego postrzegania Europejskiej Polityki Sąsiedztwa (EPS). W literaturze naukowej dość wyczerpująco rozwinięte zostały różnorodne aspekty postrzegania Europejskiej Polityki Sąsiedztwa przez państwa, które są obiektami tej polityki. Jednakże postrzeganie jej przez Rosję - jednego z najważniejszych aktorów w regionie - pozostało poza dyskursem naukowym. Większość ekspertów najczęściej i najchętniej podejmuje problematykę Partnerstwa Wschodniego, często zapominając o tym, że jest ono częścią EPS. Autorzy mają na celu zbadanie kwestii postrzegania Europejskiej Polityki Sąsiedztwa przez rosyjskich polityków oraz środowisko ekspertów, poczynając od dyskusji na temat samej idei EPS, a kończąc na kształtowaniu się jej wymiaru wschodniego - programu Partnerstwa Wschodniego. (fragment tekstu)

18

Ewolucja polityki Unii Europejskiej wobec Ukrainy

80%

Legucka A.

Doctrina. Studia społeczno-polityczne

|

2008

|

nr 5

113-123

Niepodległa Ukraina interesowała polityków i publicystów zachodnich głównie przez pryzmat przemian wewnętrznych w tym kraju. Zdaniem wielu z nich istniało duże prawdopodobieństwo, że wewnątrzukraińskie procesy doprowadzą do poważnej destabilizacji w regionie. Z kolei w ukraińskiej polityce zagranicznej było tak wiele meandrów, że politykom europejskim łatwiej było spoglądać na Ukrainę przez pryzmat Federacji Rosyjskiej. Czynnik rosyjski zaważył na stosunkach UE-Ukraina. Z jednej strony Unia Europejska w sposób uprzywilejowany i priorytetowy traktowała stosunki z Federacją Rosyjską, jako sukcesorką ZSRR, na obszarze postradzieckim. Z drugiej strony, władzom ukraińskim niezwykle trudno było zerwać więzi z północno-wschodnim sąsiadem. Mimo deklaracji proeuropejskich, pod koniec lat dziewięćdziesiątych władze w Kijowie zdecydowały się na zbliżenie z Rosją. Do przełomu w tym procesie doszło pod wpływem dwóch wydarzeń: rozszerzenia Unii Europejskiej, przyjęcia m.in. Polski, która stała się rzecznikiem spraw ukraińskich w Brukseli, oraz "pomarańczowej rewolucji" i poparciu UE dla Ukrainy w sprawie demokratycznych reform i dalszych procesów integracyjnych.(abstrakt oryginalny)

19

Miejsce pomocy rozwojowej w polskiej polityce zagranicznej

80%

Wasilewska A.

Studia i Prace Kolegium Zarządzania i Finansów / Szkoła Główna Handlowa

|

2006

|

z. 70

115-127

Przedstawiono ewolucję pomocy rozwojowej na świecie oraz jej różną interpretację wynikającą w dużej mierze ze zmieniających się uwarunkowań politycznych. Autorka prezentuje argumenty, z powodu których Polska ma obowiązek świadczenia pomocy rozwojowej oraz wskazuje na międzynarodowe regulacje, w ramach których muszą być prowadzone polskie działania w tym zakresie. W artykule nakreślono również kierunki przeobrażeń pomocy rozwojowej na świecie, które będą wpływały na jej świadczenie w Polsce.

20

Cele i zadania polityki zagranicznej i militarnej Rosji pod rządami Władimira Putina

80%

Fiszer J. M.

Studia Społeczne

|

2015

|

nr 2 (13)

23-38

Celem niniejszego artykułu jest analiza polityki zagranicznej i militarnej Rosji pod rządami Władimira Putina oraz próba ukazania jej przesłanek, zadań i celów. Autor stara się odpowiedzieć na wiele pytań dotyczących współczesnej Rosji, m.in. czy dąży ona do odzyskania statusu supermocarstwowego i czy jej polityka zagraniczna zagraża bezpieczeństwu międzynarodowemu? Tezą główną artykułu jest konstatacja, że cele i zadania, jakie postawił Władimir Putin przed polityką zagraniczną i militarną Rosji, stanowią poważne zagrożenie dla pokoju w Europie i bezpieczeństwa międzynarodowego. Autor pokazuje tutaj, że Władimir Putin konsekwentnie dąży dziś do odbudowy potęgi gospodarczej i wojskowej Rosji, a jego zasadniczym celem jest umocnienie pozycji Rosji na arenie międzynarodowej.(abstrakt oryginalny)