Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 532

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 27 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  Development strategy
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 27 next fast forward last
Analiza aktów prawnych rządzących opracowaniem programów i strategii rozwoju pozwala zauważyć wiele problemów. Występuje wielość opracowań przewidzianych przez różne akty prawne, często zakładając ich istnienie jako opracowań nadrzędnych bez określenia prawnego ich umocnienia (tj. aktu prawnego wskazującego cel, zakres i organy odpowiedzialne za opracowanie). Stwarza to utrudnienie w powstawaniu programów, które powinny być od tych nieokreślonych opracować zależne. W związku z powyższym występują słabe gwarancje spójności i skoordynowania poszczególnych opracowań strategicznych i planistycznych. (fragment tekstu)
2
80%
Foresight method is gaining support around the world as a powerful tool that creates common views on future development strategies. It is characterized by a unique feature, which is the maximum participation of stakeholders and experts. The paper presents examples of the results of research carried out based upon the expert methods of foresight procedures. Special attention was paid to different methods of identification and involvement of experts in implementing the projects. The methodology of foresight projects was brought closer, with particular emphasis on those methods which are based on expert knowledge - such as the Delphi technique, panel discussion, brainstorming, STEEP and SWOT analysis methods, public consultation and the scenarios formulation. The result of foresight exploration based on knowledge of experts is the formation of a wide vision of the future development of economy and technology, which helps to make decisions on an effective, long-term strategy of the government, enterprises and scientific institutions.(original abstract)
Znaczna część funduszy unijnych przeznaczonych na lata 2014-2020 zostanie wdrożona poprzez Regionalne Programy Operacyjne. Województwo warmińsko-mazurskie ma szansę pozyskać 1 726 mln euro. Wydatkowanie tych środków jest szczególnie ważne dla rozwoju regionu, który od 1998 utrzymuje się w grupie rejonów o mniejszym niż 3% udziale w tworzeniu PKB. Jednym z poważnych problemów społecznych jest bezrobocie, zaliczane do najwyższych w kraju. Poważną barierę rozwoju regionalnej gospodarki stanowi nieza-dowalający stan infrastruktury drogowej, mający też niekorzystny wpływ na warunki życia ludności. Możliwości wykorzystania wsparcia unijnego pozwolą na realizację celu strategicznego, jakim jest spójność ekonomiczna, społeczna i przestrzenna Warmii i Mazur z regionami Europy(abstrakt autora)
Po okresie zdecydowanego ograniczenia roli planowania gospodarczego, postrzeganego jako skompromitowany instrument poprzedniej epoki realnego socjalizmu (centralnego planowania), następuje powrót ku instrumentom planistycznym i do wykorzystywania ich w różnej działalności, także w obszarze gospodarki lokalnej i regionalnej. Wraz z podjęciem procesu przemian struktury administracyjno-terytorialnej obserwuje się wzrost roli planowania strategicznego jako podstawy konsekwentnego i skutecznego rozwoju w skali lokalnej i regionalnej. Jest to spowodowane częściowo wymogami natury prawnej (na samorządach terytorialnych ciąży pośrednio obowiązek uczestnictwa w sporządzaniu regionalnych strategii rozwoju), przede wszystkim zaś wynika z formalnych warunków ubiegania się o zewnętrzne środki finansowe i korzystania z nich (kredyty bankowe, fundusze pomocowe UE, inne środki). Powoli planowanie strategiczne zaczyna spełniać też swą podstawową funkcję - narzędzia zarządzania gospodarką lokalną w procesie realizacji misji i wizji rozwoju sformułowanej w dokumencie strategicznym, przyjętym w formie uchwały władz lokalnych. (fragment tekstu)
Purpose: On the basis of the obtained research results, an attempt was made to answer the following research question: what actions should be taken within the framework of the main strategic directions adopted in the developed strategy for the internal development of the research project partners, co-creating a network of service providers supporting eco-innovation of SMEs? Design/methodology/approach: In the research process, the authors applied both quantitative and qualitative approaches. The primary quantitative tool was a survey questionnaire, and the qualitative tool was a panel discussion. The evaluation was based on 12 evaluation criteria which relate directly to the established procedures for preparing and implementing the Internal Development Strategy. These criteria have been divided into four groups concerning different stages of strategy implementation: 1) initiating, 2) preparing, 3) implementing, and 4) monitoring. Findings: The article focuses on the evaluation of a comparative strategy for the internal development of Research and Development Institutes providing their eco-innovation services to SMEs, along with other consortium partners, intermediary organizations and companies, and the Ecolabnet eco-innovation network, also referred to as the Ecolabnet network of eco-innovation services. Research limitations/implications: 1) The great diversity of project partners for whom the internal development strategy was developed. 2) The specificity of the project, as its main objective was to create a cooperation network for the provision of consulting services for the development of eco-products and eco-services for SMEs in the region of the Baltic Sea States. Practical implications: Development of conception of internal development strategy of the project teams. Originality/value: The summarized findings and reflections relate to the international network of eco-innovation service providers in SMEs (Ecolabnet), established under the Interreg Baltic Sea Region program for 2014-2020. The authors of the article co-founded the network as partners of a project consortium on behalf of Czestochowa University of Technology. The consortium consists of eleven partners from six countries in the Baltic Sea region.(original abstract)
Cel: Celem artykułu jest teoretyczna analiza kapitału terytorialnego w kontekście jego istoty, elementów go determinujących oraz roli, jaką odgrywa w polityce rozwojowej. Metodyka: Badania oparto na podejściu jakościowo-ilościowym. Zastosowano analizę literatury przedmiotu w zakresie rozwoju lokalnego, zasobów niematerialnych i teorii terytorialności oraz studia przypadków wybranych terytoriów autonomicznych w Polsce (np. gmin z rozwiniętymi strategiami oddolnymi). Wyniki: Zidentyfikowano wzrost znaczenia zasobów niematerialnych (zaufanie społeczne, kapitał relacyjny) jako kluczowego czynnika rozwoju. Zauważono istotną rolę nieformalnych koalicji lokalnych w kreowaniu polityki rozwojowej, niezależnie od struktur formalnych. Implikacje i rekomendacje: Polityka rozwoju lokalnego powinna uwzględniać unikalną strukturę społeczną i relacyjną danego terytorium. Potrzebne są mechanizmy wspierania autonomii lokalnej w tworzeniu strategii rozwoju - szczególnie oddolnych. Zalecana jest reorientacja narzędzi finansowania (np. funduszy UE) z inwestycji twardych na działania miękkie i sieciujące. Oryginalność/wartość: Autor podejmuje aktualny i niedostatecznie zbadany obszar - rolę zasobów niematerialnych w polityce lokalnej. Łączy podejście społeczno-relacyjne z przestrzenno-ekonomicznym, wskazując na ich komplementarność. Dostarcza konkretnych narzędzi do diagnozy i wzmacniania potencjału rozwojowego obszarów lokalnych i regionalnych.(abstrakt oryginalny)
W ramach niniejszego artykułu podjęto próbę przybliżenia założeń koncepcji growth hacking oraz ukazania roli, jaką pełni ona w obszarze zarządzania strategicznego. W tym względzie za cel rozważań przyjęto zweryfikowanie różnic w podejściu przedsiębiorstw do analizy strategicznej oraz procesu projektowania strategii rozwoju w zależności od ich rozmiaru oraz znajomości koncepcji growth hacking. W pierwszej kolejności dokonano przeglądu literatury w powyższym zakresie, gdzie podkreślono istotę eksperymentowania. W części empirycznej przeprowadzono z kolei analizę wariancji ANOVA, która wykazała, że podejście firm do obszaru analizy strategicznej nie różni się znacznie z punktu widzenia rozmiaru i znajomości koncepcji growth hacking. Różnice te są z kolei istotne w przypadku projektowania strategii. Proces analizy jest dla przedsiębiorstw znacznie bardziej przystępny, aniżeli proces formułowania założeń strategicznych, który cechuje się większą złożonością i wymaga znaczącego za-angażowania i kreatywności. Ponadto znajomość koncepcji growth hacking nie dowodzi jej wykorzystania w praktyce przez przedsiębiorstwa.(abstrakt oryginalny)
Celem opracowania jest ukazanie głównych problemów i priorytetów rozwojowych miast Polski na przełomie wieków. Za podstawę badań przyjęto analizę tekstu strategii rozwoju poszczególnych miast. Po wstępnej analizie do dalszych badań nad problemami miast zakwalifikowano 96 strategii rozwoju oraz 93 dokumenty do analizy celów rozwojowych. Zarówno problemy jak i cele rozwojowe miast polskich rozpatrywano w czterech sferach: społeczno-kulturalnej, gospodarczo-infrastrukturalnej, środowiskowo-przyrodniczej, urbanizacyjno-przestrzennej.
Artykuł jest prezentacją wielu informacji na temat wdrażania strategii rozwoju jednostek samorządu terytorialnego będących wynikiem prac badawczo-wdrożeniowych autora, przeprowadzonych w samorządach lokalnych i regionalnych w okresie kilkunastu ostatnich lat. Dotyczą one szczególnie podstawowych pojęć z nią związanych, kształtowania procesu jej budowy, tak by prawdopodobieństwo jej realizacji było wysokie, oraz elementów składowych procedury wdrożeniowej. Swoje rozważania autor wzbogaca przykładami pochodzącymi z praktyki działalności samorządowej. (abstrakt oryginalny)
W teorii hierarchii źródeł finansowania pojemność zadłużeniowa jest istotnym czynnikiem, wpływającym na strukturę kapitału, ponieważ określa, czy firmy mogą swobodnie wybierać kolejne źródła kapitału, czy też kapitał obcy jest niedostępny dla firmy. Problem ten spowodował rozróżnienie prostej i zmodyfikowanej teorii hierarchii źródeł finansowania. Opisywana przez teorię hierarchia jest konsekwencją kosztów wynikających z asymetrii informacji oraz dodatkowo z kosztów transakcyjnych. Tak więc można zauważyć, że istnieją silne przesłanki wskazujące, że teoria hierarchii źródeł finansowania powinna dobrze opisywać sposób finansowania małych i średnich przedsiębiorstw. Ta grupa podmiotów gospodarczych jest narażona na wyższe koszty asymetrii informacji. W porównaniu do dużych firm małe i średnie przedsiębiorstwa są mniej znane na rynku oraz nie posiadają długiej historii działalności. Dodatkowo, znaczenie tych przedsiębiorstw w gospodarce sprawia, że istotne jest rozpoznanie czynników, wpływających na strukturę kapitału. Celem artykułu jest zbadanie, czy pojemność zadłużeniowa może być ważnym czynnikiem wpływających ma sposób finansowania małych i średnich przedsiębiorstw w świetle teorii hierarchii źródeł finansowania. W pracy zostaną przedstawione istniejące w literaturze przedmiotu definicje pojemności zadłużeniowej oraz sposoby jej badania. Ponadto zostanie scharakteryzowana zmodyfikowana teoria struktury kapitału a także zostaną zaprezentowane wybrane wyniki badań odnoszących się do małych i średnich przedsiębiorstw, które będą podstawą sformułowania wniosków, dotyczących wpływu pojemności zadłużeniowej na strategię finansowania tych firm. (fragment tekstu)
Możliwości wzrostu małego przedsiębiorstwa, a także jego umiejętności konkurowania na rynkach zagranicznych uzależnione są od wewnętrznych zdolności do zmian w podsystemach organizacji, względem przeobrażeń zachodzących w otoczeniu. Im wyższe są możliwości jednostki do zmian wewnętrznych, tym większe są szanse dostosowawcze do burzliwego otoczenia i wymogów rynku międzynarodowego. Konieczność pokonywania barier typowych dla małych przedsiębiorstw powoduje, iż najmniejsze podmioty mają utrudnioną drogę umiędzynarodowienia działalności. Zmniejszony dostęp do kapitału (zwłaszcza do szczególnych form finansowania w początkowych fazach działalności), ograniczone możliwości wykorzystania efektów skali, częstość występowania przedsiębiorstw rodzinnych, specyfika zarządzania ("jednoosobowy właścicielmenedżer"), konieczność dostosowania do dynamicznego otoczenia powodują, iż dobór odpowiedniej strategii umiędzynarodowienia działalności stanowi czynnik o priorytetowym znaczeniu na drodze powodzenia procesu internacjonalizacji.Celem artykułu jest wskazanie na kryteria doboru strategii umiędzynarodowienia działalności małych przedsiębiorstw. (fragment tekstu)
Na postawie przedstawionych przypadków, autorzy artykułu nie roszczą sobie prawa do zbudowania fundamentów teorii przedsiębiorczości, która byłaby charakterystyczna dla Polski czy też krajów po transformacji z Europy Centralnej. Artykuł to jedynie propozycja odmiennego spojrzenia na przedsiębiorczość w takim, a nie innym kontekście. Bardziej pogłębiona analiza danych, korzystająca z metodologii teorii ugruntowanej, ułatwi przedstawienie konkretniejszych propozycji godnych eksploracji lub hipotez do zweryfikowania. Kultura sieciowania jest nieobecna w Polsce. Brakuje spotkań, które miałyby umożliwiać przedsiębiorcom kontakty i prowadzić do wymiany pomysłów oraz doświadczeń, wspólnych przedsięwzięć. Podczas gdy inicjatyw takich w wielu gospodarkach jest bez liku, a słowo sieciowanie nie jest obecne we współczesnym języku. W kontekście niepewnego otoczenia ekonomicznego i ubogiej kultury sieciowania, analizowani przedsiębiorcy lawirują i improwizują, tworząc jakąkolwiek wartość. Polscy przedsiębiorcy tworzą "wartość" w gospodarce w sposób niekoniecznie zgodny z wzorcami klasycznymi. Każdy z nich ma swoją własną opowieść, ale często sięgają jedynie po to i wykorzystują to, co "mają w zasięgu ręki". Z powodu mało zauważalnych strategii rozwojowych, można by powiedzieć, że majsterkują. Trzeba zaznaczyć, że ta postawa jak najbardziej przypomina przedsiębiorczość, jako nieustanne podejmowanie przedsięwzięć. (fragment tekstu)
Porty w Szczecinie oraz w Świnoujściu rozpoczęły pomyślnie realizację Strategii rozwoju portów morskich do 2015 roku. Zakończone zostały już pierwsze inwestycje mające na celu ulepszenie istniejącej infrastruktury, a kolejne są już planowane. Ponadto porty zwiększają liczbę i zakres swych usług, dbając przy tym o dobry wizerunek. Jako swą misję oba porty przyjęły dążenie do zostania liderem w świadczeniu najwyższej jakości usług oraz udostępnianiu infrastruktury, która umożliwi sprawną, bezpieczną, a jednocześnie kompleksową obsługę pasażerów, ładunków i środków transportu. Tym samym chcą one pełnić rolę regionalnego bieguna wzrostu gospodarczego. Realizacja wyznaczonej strategii planowana jest do 2015 roku, więc przed oboma portami jeszcze długi czas na realizację nowych inwestycji, planów i pomysłów, które przyczynią się do osiągnięcia celu głównego omawianej strategii.(fragment tekstu)
16
80%
Nowy paradygmat polityki rozwoju znacznie przedefiniował swój wymiar terytorialny w kierunku postrzegania wewnętrznej różnorodności regionów, zarządzania wielopoziomowego, tworząc zintegrowane programy poświęcone strategicznym obszarom interwencji (National Strategy for Regional Development, s. 15). W tym artykule analizuję politykę rozwoju w stosunku do terytoriów dwóch polskich powiatów - Janowa Lubelskiego i Miechowa. Chociaż oba obszary są podobne pod względem statystycznym, różnią się one znacznie pod względem polityki rozwoju. Wynika to z różnic w polityce władz regionalnych, a także samorządów lokalnych, zwłaszcza władz powiatowych. Różnice są widoczne zarówno przy porównywaniu dokumentów strategicznych obu powiatów, jak i wypowiedzi przedstawicieli obu jednostek zebranych podczas badań terenowych. Na podstawie analizy można stwierdzić, że władze lokalne niektórych jednostek są coraz bardziej świadome swoich działań w szerszym kontekście rozwoju. Ale wciąż istnieją miejsca, w których polityka rozwoju rozumiana jest jako pozyskiwanie środków zewnętrznych.(abstrakt oryginalny)
W artykule przedstawiono "Strategię przemysłowo-innowacyjnego rozwoju Republiki Kazachstanu na lata 2003-2015". Autorzy w sposób krytyczny odnieśli się do wspomnianego dokumentu, zarzucając mu zwłaszcza mylenie pojęć: polityka przemysłowa i strategia. (abstrakt oryginalny)
Nowa, tym razem pragmatyczna strategia rozwojowa Unii Europejskiej na nadchodzące lata może stanowić ekonomiczne "być albo nie być" dla naszego kontynentu. Tzw. strategia lizbońska zakładała, że w okresie do 2010 roku Unia stanie się najbardziej dynamicznym i konkurencyjnym obszarem świata, wyprzedzając pod względem możliwości rozwojowych USA. Stawiając na szybki rozwój gospodarczy i pełne zatrudnienie, ówczesna "piątka" postanowiła zarazem utrzymać europejski model społeczny i wykazać maksymalną dbałość o środowisko naturalne.
W niniejszym artykule zwrócono uwagę na wiele istotnych kwestii dotyczących nowych korytarzy rozwojowych wprowadzonych w Tureckiej Narodowej Strategii Rozwoju Regionalnego na lata 2014-2023 (BGUS) w nawiązaniu do debaty na temat regionów funkcjonalnych i normatywnych. Syntetyczne i normatywne traktowanie korytarzy rozwojowych w BGUS wydaje się problematyczne pod względem konceptualizacji rozwoju regionów funkcjonalnych w sposób dynamiczny i realistyczny. Problemy strukturalne planowania rozwoju w Turcji od lat 50. XX wieku wskazują na potrzebę ponownego zdefiniowania korytarzy rozwoju jako regionów funkcjonalnych, odpowiadających na problemy związane z zarządzaniem, powiązaniami funkcjonalnymi, interakcjami rdzeni ośrodków miejskich z ich strefami zewnętrznymi, a także na problemy związane z modyfikowalną jednostką powierzchniową. W niniejszym artykule zaproponowano holistyczne, wielowarstwowe podejście do wyznaczenia korytarzy rozwoju w Turcji, bardziej właściwe niż trzykrotna klasyfikacja zaproponowana w BGUS (korytarze rozwoju, transportu i turystyki).(abstrakt oryginalny)
20
Content available remote Uwarunkowania i długookresowe implikacje Strategii dla Polski
80%
Myśl o odpowiedniej strategii dla Polski rodziła się przez wiele lat, choć sama "Strategia dla Polski" - kilkuletni wielowątkowy program dynamicznego rozwoju społeczno-gospodarczego, osadzony na budowie instytucji społecznej gospodarki rynkowej i reformach strukturalnych odpowiadających na wyzwania globalizacji - powstał szybko, na przełomie lat 1993-94. Był to program średniookresowy, szczegółowo odnoszący się do działań niezbędnych w latach 1994-97, aczkolwiek kreślący także wiele zadań na lata późniejsze. Z ekonomicznego punktu widzenia była to próba podjęcia wyzwań długookresowych. Ówczesne zdiagnozowanie uwarunkowań zrównoważonego rozwoju oraz nakreślenie jego długofalowych celów było zasadniczo trafne i wiele z tego, co ćwierć wieku temu zaadresowano wobec reform strukturalnych i zmian instytucjonalnych, z jednej strony, oraz wewnętrznych i zewnętrznych determinantów rozwoju z drugiej strony, współcześnie pozostaje nadal aktualnych. Dotyczy to w szczególności spraw tak wielkich, jak imperatyw tworzenia społecznej gospodarki rynkowej czy konkurencyjności przedsiębiorstw w warunkach szerokiego otwarcia na kontakty ze światem, poprzez sprawy tak znaczące, jak korzystna integracja z Unią Europejską czy reforma systemu ubezpieczeń społecznych, po sprawy tak konkretne, jak sprawny nadzór finansowy czy ekspansja gospodarki opartej w coraz większym stopniu na wiedzy.(abstrakt oryginalny)
first rewind previous Strona / 27 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.