Wyniki wyszukiwania - BazEkon

1

Podział i ogólna charakterystyka substancji słodzących

100%

Pietkiewicz J. J., Janczar M.

Prace Naukowe Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu. Technologia

|

2004

|

11

|

nr 1018

7-35

Celem tego opracowania jest przedstawienie podziału i ogólnej charakterystyki oraz kierunków zastosowań naturalnych i syntetycznych substancji słodzących otrzymywanych na drodze izolacji z tkanek roślinnych, hydrolizy skrobi oraz syntezy chemicznej. (fragment tekstu)

2

Frakcje włókna pokarmowego w owocach derenia właściwego (Cornus mas L.)

80%

Nawirska-Olszańska A., Kucharska A. Z., Sokół-Łętowska A.

Żywność: nauka - technologia - jakość

|

17 (2010)

|

nr 2 (69)

95-103

W badaniach porównano zawartość włókna pokarmowego i jego frakcji w siedmiu odmianach owoców derenia właściwego (Cornus mas L.) zbieranych w 2007 i 2008 r. W owocach oznaczono zawartość suchej masy, ekstraktu, pektyn, kwaśnej (ADF) i neutralnej (NDF) frakcji włókna pokarmowego, celulozy a także obliczono zawartość hemicelulozy i lignin. W badanych odmianach owoców derenia znajdowały się różne zawartości włókna i jego frakcji. Poziom poszczególnych frakcji, a także zawartość suchej masy, ekstraktu i pektyn zależał istotnie zarówno od odmiany, jak i od roku zbioru. Największą zawartością neutralnej i kwasowej frakcji włókna pokarmowego charakteryzowała się odmiana Florianka, w której poziom NDF i ADF wynosił odpowiednio 16,1 g/100 g s.m. i 12,2 g/100 g s.m., a najmniejszą - odmiana Bolestraszycki, w której poziom wymienionych frakcji wynosił odpowiednio 10,7 g/100 g s.m. i 7,6 g/100 g s.m. Największą zawartość lignin (8,5 g/100 g s.m.) oznaczono w odmianie Florianka, a najmniejszą (3,3 g/100 g s.m.) - w odmianie Bolestraszycki. W owocach derenia właściwego poziom hemicelulozy i celulozy wynosił odpowiednio 1,3 - 4,6 g/100 g s.m. i 3,1 - 6,7 g/100 g s.m. (abstrakt oryginalny)

3

Kinetyczne prognozowanie okresu trwałości prób oleju uniwersalnego przechowywanego w warunkach użytkowych

80%

Giemza M.

Zeszyty Naukowe / Akademia Ekonomiczna w Krakowie

|

1993

|

nr 397

41-48

W niniejszej pracy podjęto się próby prognozowania szybkości zmian L00t i SMt w czasie przechowywania prób oleju uniwersalnego w warunkach użytkowych. Prognozowanie zmian L00t i SMt i w tym przewidywanie okresów trwałości ze względu na podane cechy ma istotne znaczenie dla producenta, handlowca i konsumenta. W naszych badaniach chodziło więc o to, czy możliwe jest odpowiednio dokładne przewidywanie okresów trwałości tks względem SMt i tk względem L00t na drodze kinetycznej analizy otrzymywanych we własnych doświadczeniach szeregów czasowych SMt= f(t) i L00t= f(t) procesów nie zakończonych, a więc przed osiągnięciem wartości krytycznych miar. Chodziło w efekcie o udzielenie odpowiedzi na pytanie czy można przewidywać z dostateczną dokładnością rozwój procesów starzenia na podstawie badań początkowych. Starzenie olejów aż do wartości krytycznych SMk i L00t jest zróżnicowane i zależnie od warunków może trwać kilka dni, kilka miesięcy, a nawet parę lat. Na przykład podawany obecnie okres trwałości olejów polskich, 90 dni jest pakowanych do półlitrowych butelek, w tych warunkach wielkością problematyczną. Do kinetycznej analizy wzięto własne rezultaty badań, które praktycznie przeprowadzono do końca, a więc w których oznaczono doświadczalnie krytyczne wartości SMk i L00k i tyra samym okresy trwałości tks i tk. (fragment tekstu)

4

Niektóre problemy dotyczące przedmiotu badań towaroznawstwa artykułów spożywczych

80%

Pieczonka W.

Zeszyty Naukowe / Akademia Ekonomiczna w Krakowie

|

1976

|

nr 81

299-308

Autor zwraca uwagę na konieczność rozważenia jakości produktów żywnościowych w badaniach dotyczących stanu konsumpcji żywności i jej trendów w świecie. Niektóre problemy zostały omówione w aspekcie badań towaroznawstwa artykułów spożywczych. Są to: pojęcie "jakości żywności", wymagania konsumenta co do jakości produktów żywnościowych oraz czynników stymulujących te wymagania, biorąc pod uwagę wpływ problemu na równowagę na "rynku biologicznym" i rynku ekonomicznym.

5

Effects of Amylopectin Unit Chains on the Starch Pasting Characteristics

80%

Inouchi N., Sugimoto Y., Fuwa H.

Żywność: nauka - technologia - jakość

|

2000

|

R. 7, nr 2, Supl. (23)

92-103

Zbadano strukturę i właściwości skrobi wydzielonych z ryżu japońskiego i innych odmian botanicznych roślin. Pozorna zawartość amylozy w nich została określona przez pomiar intensywności widm absorpcyjnych kompleksów z jodem skrobi, przed i po amylolizie, pozbawiającej amylopektynę odgałęzień (izoamylaza). Za pomocą HPLC ustalono rozkład długości łańcuchów bocznych amylopektyny a następnie, posługując się wysokorozdzielczą chromatografią anionowymienną z pulsacyjną detekcją amperometryczną (HPAEC-PAD), porównano ten rozkład z rozkładem w innych odmianach botanicznych skrobi przed i po amylolizie. Właściwości termiczne określono za pomocą skanningowej kalorymetrii różnicowej (DSC). Stwierdzono, że ze względu na rozkład długości łańcuchów amylopektynowych japońską skrobię ryżową można podzielić na 5 grup. Skrobie Akenohoshi, I-taiminori, Tashukei 431 i Kenkei 2064, miały dłuższe łańcuchy boczne w amylopektynie niż inne skrobie. Te cztery skrobie kleikowały przy wyższych temperaturach. Zmiany entalpii kleikowania tych czterech skrobi po zretrogradowaniu były wyższe niż dla innych skrobi. Stosunek długości łańcuchów bocznych zawierających 6 i 12 jednostek glukozowych w odgałęzieniach w skrobiach, z chinoi, jęczmienia, gryki, rzodkwi japońskiej i tulipana był wyższy, a temperatury kleikowania niższe niż w przypadku innych skrobi. Stosunek liczby takich łańcuchów dla wysokoamylozowych skrobi kukurydzianych był niższy, a temperatury ich kleikowania, były wyższe niż te dla dla poprzednio wymienionej grupy skrobi. (abstrakt oryginalny)

6

Oczyszczanie rzepakowego oleju posmażalniczego na węglu aktywnym modyfikowanym stałym KOH

80%

Chwiałkowski W.

Zeszyty Naukowe / Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie

|

2008

|

nr 767

81-91

Rzepak jest jedną z najczęściej uprawianych roślin oleistych w Polsce. Stąd olej rzepakowy jest często stosowany do przygotowywania różnego rodzaju potraw. Szczególnie nadaje się do smażenia mrożonych półproduktów. Podczas obróbki termicznej w oleju zachodzą skomplikowane reakcje, których efektem jest degradacja składników oleju. Część z występujących w surowcu olejowym komponentów przeobraża się w niekorzystne związki powodujące nieprzyjemny zapach i smak oleju, a także smażonej w nim żywności. Można jednak spowodować poprawę niekorzystnych właściwości sensorycznych, np. poprzez zmniejszenie liczby cykli smażenia, częstszą wymianę medium smażalniczego lub zastosowanie procesów powodujących przedłużenie żywotności olejów. W artykule omówiono próbę przygotowania węgla aktywnego modyfikowanego wodorotlenkiem potasu w temperaturze 750°C oraz zastosowania go do oczyszczania zużytego oleju smażalniczego.

7

Starch-Based Microparticles: a Preliminary Study of the Structure and Properties

80%

Van Soes J. J. G., Dziechciarek Y., Philipse A. P.

Żywność: nauka - technologia - jakość

|

2000

|

R. 7, nr 2, Supl. (23)

213-225

Skrobie poddano obróbce w celu otrzymania w pełni biodegradowalnych mikrocząsteczek, które w roztworze wodnym zachowywałyby się jak mikrożele lub koloid. W tym celu połączono kleikowanie z sieciowaniem w emulsji wodno olejowej. Takie skrobie były bardzo stabilne w wodzie, wykazując właściwości rozrzedzania ścinaniem nawet w roztworach o dużej zawartości frakcji stałej. Są to właściwości bardzo unikalne w przypadku skrobi. W ten sposób można otrzymać nowe koloidy o zróżnicowanych właściwościach. Skrobie takie mogą znaleźć zastosowanie do celów spożywczych i niespożywczych (farby i pokrycia, tusze i pigmenty, superabsorbenty, dodatki do żywności, środki higieny osobistej, farmaceutyki, ceramika, dodatki do papieru, zagęstniki, emulgatory i inne zastosowania). Cząteczki otrzymano stosując jako czynniki sieciujące epichlorohydrynę z trimetafosforanem trisodowym. Badano wpływ istotnych parametrów reakcji na przebieg syntezy i właściwości produktów. (abstrakt oryginalny)

8

Tekstura ekstrudatów o podwyższonej zawartości surowców owsianych

80%

Mazurkiewicz J., Gustaw W., Mleko S., Achremowicz B.

Żywność: nauka - technologia - jakość

|

10 (2003)

|

nr 4 (37)

86-96

Badania tekstury prowadzono przy użyciu analizatora tekstury TA-XT2i. Wykonano testy profilu tekstury, przełamywania i przecinania ekstrudatów. Określono cechy składające się na teksturę ekstrudatów tj. twardość, łamliwość, jędrność, zwartość i sprężystość. Zbadano również ich ekspansję. W ekstrudatach o wzrastającej zawartości śruty owsianej, mąki pszennej i owsianej (w ilości do 50%) potrzebne były coraz większe siły do przecięcia i przełamania próbki, produkt był twardy i mało kruchy. Produkty mające w swoim składzie około 60% kaszki kukurydzianej wykazały średnią twardość. Wzrastający dodatek do ekstrudatów śruty, otrąb, i mąki owsianej, powodował obniżanie się stopnia ekspansji wytworzonych ekstrudatów (od 15,2 w próbie M2 zawierającej 20% śruty owsianej do 1,2 w V3 zawierającej 70%). Duży wpływ na właściwości teksturalne i ekspansję ekstrudatów miał typ zastosowanego ekstrudera i profil temperatury. Próby otrzymane w ekstruderze VALEUREX charakteryzowały się lepszymi cechami teksturalnymi przy dodatku surowców owsianych powyżej 40%, od otrzymanych w ekstruderze Metalchem. (abstrakt oryginalny)

9

Ciepłooporność Mycobacterium avium subsp. paratuberculosis

80%

Berthold-Pluta A., Pluta A., Olkowski M., Ostrowska A.

Żywność: nauka - technologia - jakość

|

22 (2015)

|

nr 3 (100)

18-25

W latach 90. XX w. ukazały się pierwsze publikacje wskazujące, że Mycobacterium avium subsp. paratuberculosis (Map) są bardziej ciepłooporne niż M. bovis i przeżywają pasteryzację mleka HTST. Od tego czasu ukazało się wiele prac potwierdzających obecność Map w produktach mlecznych. Obecność żywych komórek tych drobnoustrojów stwierdzono w próbkach rynkowego mleka pasteryzowanego, a także w serach. Badania nad ciepłoopornością Map są niełatwe ze względu na uciążliwość hodowli, a porównanie i interpretacja danych literaturowych z tego zakresu są utrudnione z uwagi na różnice w stosowanych metodach eksperymentalnych. W badaniach przeprowadzanych z użyciem mleka ogrzewanego w probówkach, kapilarach lub w pasteryzatorach laboratoryjnych wykazano, że pasteryzacja w temp. 63 ºC/30 min, jak i HTST zmniejszają liczbę Map o 4 - 7 rzędów logarytmicznych. Rozbieżne wyniki otrzymywano w doświadczeniach prowadzonych w warunkach pasteryzacji przemysłowej. Istnieje kilka hipotez oporności cieplnej Map w mleku, m.in. tworzenie skupisk komórek, adaptacja fizjologiczna prowadząca do nabycia ciepłooporności oraz fizykochemiczne zmiany we wnętrzu komórki. (abstrakt oryginalny)

10

Wpływ sieciowania na wybrane właściwości skrobi z nasion grochu (Pisum sativum)

80%

Piecyk M., Szemberg M.

Żywność: nauka - technologia - jakość

|

18 (2011)

|

nr 2 (75)

53-66

Skrobię izolowano z obłuszczonych i zmielonych nasion grochu odmiany Poa i Roch. Otrzymane preparaty niemodyfikowane (PSNM) poddawano modyfikacji chemicznej trimetafosforanem. W wyniku przeprowadzonej modyfikacji chemicznej do skrobi został podstawiony fosfor w ilości 50 mg/100 g w s.m. skrobi (Poa) i 80 mg/100 g w s.m. skrobi (Roch). Skrobia z nasion grochu odmiany Poa charakteryzowała się około dwukrotnie wyższą strawnością (43 %) niż skrobia z nasion odmiany Roch (21 %). Pod wpływem modyfikacji nastąpił niewielki wzrost strawności skrobi w obu preparatach, zmniejszenie zawartości amylozy w skrobi i zmniejszenie powierzchni właściwej skrobi. Ponadto stwierdzono zmniejszenie się rozpuszczalności skrobi i zdolności wiązania wody w porównaniu ze skrobią wyjściową. (abstrakt oryginalny)

11

Zawartość karbaminianu etylu w destylatach owocowych

80%

Balcerek M., Szopa J. S.

Żywność: nauka - technologia - jakość

|

13 (2006)

|

nr 1 (46)

91-101

Celem badań było określenie wpływu rodzaju owoców oraz warunków fermentacji (pH, temperatury) zacierów owocowych na zawartość karbaminianu etylu w uzyskanych destylatach. Przeprowadzono również badania modelowe dotyczące wpływu warunków przechowywania spirytusów oraz stężenia etanolu i cyjanowodoru na zmiany zawartości karbaminianu etylu. Największe stężenia cyjanowodoru (4,42 mg/l spirytusu 40% obj.) oraz karbaminianu etylu (2,41 mg/l spirytusu 40% obj.) oznaczono w surowym spirytusie wiśniowym, zaś najniższe w destylacie jabłkowym (1,07 mg HCN i 0,20 mg EC/ l spirytusu 40% obj.). Podwyższenie temperatury fermentacji zacierów śliwkowych od 18 do 36°C wpłynęło na 2-krotny wzrost zawartości cyjanowodoru od 2,65 do 5,77 mg/l spirytusu 40% obj. i 3-krotny wzrost stężenia karbaminianu etylu od 0,42 do 1,37 mg/l spirytusu 40% obj. Regulacja pH miazgi owocowej od wartości 3,5 do 5,0 nie wpłynęła w istotny sposób na zawartość karbaminianu w destylatach; jego stężenie wynosiło od 0,54 do 0,65 mg/l spirytusu 40% obj. Z przeprowadzonych badań wynika, że światło, temperatura, podwyższone stężenie etanolu i cyjanowodoru mogą sprzyjać syntezie karbaminianu etylu.(abstrakt oryginalny)

12

Zastosowanie metody ultrafiltracji do oczyszczania technicznego preparatu enzymatycznego, otrzymanego w hodowli wgłębnej grzybni penicillium roqueforti

80%

Szołtysek K.

Prace Naukowe Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu

|

1993

|

nr 659 Technologia

55-62

Niniejsza praca stanowi wycinek obszernych badań prowadzonych w ramach projektu badawczego zgłoszonego do KBN. Przedstawiono w niej wyniki pierwszych rezultatów badań nad możliwością zastosowania techniki utrafiltracji do oczyszczania, a także koncentracji preparatu proteolitycznego otrzymywanego na drodze hodowli wgłębnej grzybni Penicillium roqueforti na serwatce. W dotychczasowych bowiem badaniach dla osiągnięcia tego celu stosowano proces dializy, jednak długotrwały proces dyfuzji powodował nieuniknione straty aktywności. Stosowany w dalszej kolejności, w celu koncentracji preparatu, proces jego zatężania w wyparce próżniowej, a następnie ewentualnej liofilizacji, podrażały koszty jego produkcji. (fragment tekstu)

13

Przemiany związków polifenolowych w symulowanym przewodzie pokarmowym człowieka

80%

Tarko T., Semik D., Duda-Chodak A., Satora P., Sroka P.

Żywność: nauka - technologia - jakość

|

23 (2016)

|

nr 2 (105)

132-144

Biologiczna aktywność związków polifenolowych po ich spożyciu zależy głównie od przemian w przewodzie pokarmowym oraz od struktury powstałych metabolitów. Celem pracy było określenie przemian wybranych związków polifenolowych, zachodzących podczas ich trawienia in vitro. Do badań użyto roztworów kwasów ferulowego i p-kumarowego oraz (+)katechiny, kwercetyny, hesperetyny i hesperydyny. Zostały one poddane symulowanemu procesowi trawienia, przy czym w wybranych etapach określano aktywność przeciwrodnikową (metodą spektrofotometryczną z kationorodnikiem ABTS•+) i oznaczano zawartość badanych związków przy użyciu wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC). Wśród analizowanych związków najwyższą aktywnością przeciwutleniającą charakteryzowała się kwercetyna (234 g Troloxu/100 g). Hesperetyna (aglikon) wykazywała wyższą aktywność przeciwrodnikową niż jej rutynozyd (hesperydyna). Trawienie większości badanych polifenoli rozpoczynało się w żołądku i dwunastnicy, a powstałe pochodne wykazywały wysoki potencjał przeciwutleniający. Najbardziej podatne na trawienie w tej części przewodu pokarmowego były kwasy fenolowe. Obserwowano również znaczny rozkład glikozydów (hesperydyny) pod wpływem kwasu żołądkowego i enzymów dwunastnicy. Badane polifenole charakteryzowały się różnym stopniem migracji przez membrany dializacyjne. Fenolokwasy łatwiej przenikały przez membrany niż flawonoidy, co mogło się wiązać z mniejszym rozmiarem cząsteczek kwasów. Bakterie jelitowe użyte w doświadczeniu oddziaływały na wszystkie polifenole, w tym w dużej mierze wpłynęły na trawienie flawonoidów, szczególnie kwercetyny i hesperetyny. Związki te były w niewielkim stopniu metabolizowane w żołądku i dwunastnicy. Mniejsze było natomiast oddziaływanie mikroflory jelitowej na kwasy fenolowe. (abstrakt oryginalny)

14

Graft Copolymers of Unsaturated Monomers with Starch

80%

Kislenko V. N., Kuriatnikov E. I.

Żywność: nauka - technologia - jakość

|

2000

|

R. 7, nr 2, Supl. (23)

104-111

Badano wpływ stężenia reagenta na konwersje monomeru i efektywność szczepiania w czasie inicjowanej peroksydisiarczanem amonu polimeryzacji akrylanu metylu i olejów roślinnych ze skrobią. Konwersja i efektywność szczepiania wzrastała ze stężeniem inicjatora. Wzrost stężenia monomeru podnosi stopień jego konwersji, obniżając efektywność szczepienia. Efektywność szczepiania olejów roślinnych maleje w kolejności: olej oliwkowy > olej lniany > olej słonecznikowy. Stopień konwersji tych olejów maleje ze wzrostem ich stężenia w mieszaninie reakcyjnej. Badano też wpływ stężenia reagenta na naprężenie wzdłużne w punkcie zerwania, wytrzymałość na zerwanie, zdolność pęcznienia i przepuszczalność dla pary wodnej filmów z tych materiałów. Wytrzymałość na zrywanie nie zależała od stężenia monomeru i skrobi i obniżała się ze wzrostem stężenia inicjatora. Względne naprężenie wzdłużne wzrastało ze stężeniem metakrylanu metylu i malało ze wzrostem stężenia inicjatora. Pęcznienie filmu malało ze wzrostem stężenia inicjatora i malało ze wzrostem stężenia skrobi. Nie zależało ono od stężenia oleju roślinnego. Przepuszczalność pary wodnej wzrastała ze stężeniem skrobi i przechodziła przez maksimum zależności od stężenia monomeru. (abstrakt oryginalny)

15

Wpływ czasu przechowywania chłodniczego kurcząt brojlerów na lepkość homogenatów sporządzonych z mięśni jasnych i ciemnych przy uwzględnieniu różnych szybkości ścinania

61%

Lesiów T.

Prace Naukowe Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu. Technologia

|

1997

|

2

|

nr 749

27-32

Celem pracy jest przebadanie zależności pomiędzy szybkością ścinania a lepkością homogenatów mięsnych sporządzonych z jasnych i ciemnych mięśni kurcząt brojlerów podczas ich chłodniczego przechowywania oraz stwierdzenie, czy można wnioskować - na podstawie zmian lepkości tak- sporządzonych homogenatów - o właściwościach funkcjonalnych tych mięśni. (fragment tekstu)

16

Wpływ czasu parzenia na zawartość wybranych składników bioaktywnych w herbatach Pu-erh

61%

Dmowski P., Śmiechowska M., Karwowska K.

Zeszyty Naukowe / Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu

|

2011

|

nr 205

52-59

Herbata Pu-erh jest specyficznym rodzajem herbaty uzyskanej w procesie częściowej fermentacji, prowadzonej w bardzo szczególnych warunkach, dzięki czemu uzyskuje charakterystyczną barwę. Ze względu na zawarte w niej składniki wykazuje silne działanie przeciwutleniające, antymutagenne oraz antykancerogenne. Celem badań było sprawdzenie wpływu czasu zaparzania na ogólną zawartość polifenoli oraz określenie parametrów barwy w systemie L*a*b* w naparach otrzymywanych z herbaty Pu-erh. Uzyskane wyniki badań pozwoliły na stwierdzenie, że zarówno rodzaj herbaty, jak i czas zaparzania mają istotny wpływ na zawartość związków polifenolowych oraz parametrów barwy. (abstrakt oryginalny)

17

Wpływ wybranych cech surowca na wskaźnik zbrązowienia i teksturę modelowego wyrobu pieczonego z mięsa mielonego

61%

Biller E.

Żywność: nauka - technologia - jakość

|

20 (2013)

|

nr 1 (86)

43-58

W pracy określono wpływ wybranych cech surowego mielonego mięsa wieprzowo-wołowego (w układach modelowych), tj.: pH, udziału mięsa wieprzowego i wołowego oraz barwy surowych produktów na wskaźnik zbrązowienia (BI) powierzchni i warstw wewnętrznych, jak również na siłę potrzebną do przecięcia modelowego produktu pieczonego. Przygotowano następujące produkty modelowe z mięsa mielonego: 0 - wieprzowina o naturalnym pH (5,31); K - wieprzowina o wystandaryzowanym pH (5,60); próbki będące mieszaniną mięsa wieprzowego z 5-, 10- i 15-procentowym dodatkiem mięsa wołowego. W modelowych, surowych produktach oznaczono pH oraz zmierzono barwę (L* a* b*). Próbki poddano pieczeniu w opiekaczu gastronomicznym Philips, typ HD4454/A, w temperaturze 185 ± 5 °C, w ciągu 30 min. W modelowych produktach pieczonych zmierzono barwę powierzchni i warstw wewnętrznych oraz oznaczono siłę cięcia [N/cm2] z zastosowaniem noża Warnera-Bratzlera. Z parametrów charakteryzujących barwę produktów pieczonych wyliczono wskaźnik zbrązowienia (BI). Stwierdzono, że pH oraz składowe barwy L* (jasność) i b* (nasycenie barwy żółtej) surowców statystycznie istotnie wpłynęły na BI warstw powierzchniowych modelowych produktów pieczonych, natomiast BI charakteryzujący warstwy wewnętrzne modelowych produktów pieczonych był zależny od pH oraz składowych barwy a* i b* surowców. Siła cięcia była determinowana udziałem wołowiny w układzie modelowym, pH oraz składową a* surowca przed pieczeniem, była ponadto skorelowana z parametrami L* i b* warstw powierzchniowych modelowego produktu pieczonego oraz z parametrem L*, charakteryzującym warstwy wewnętrzne modelowych produktów, nie była natomiast skorelowana ze wskaźnikiem zbrązowienia (BI). (abstrakt oryginalny)

18

Modyfikacja właściwości technologicznych proszku z żółtek jaj kurzych metodą aglomeracji i jego trwałość przechowalnicza

61%

Pieczyński M.

Żywność: nauka - technologia - jakość

|

2002

|

R. 9, nr 3 (32), Supl.

148-158

W niniejszej pracy przedstawiono wyniki badań nad modyfikacją właściwości proszku z żółtek jaj kurzych na drodze aglomeracji. Otrzymano aglomerat o cechach proszku typu instant i przechowywano przez okres 9 miesięcy w opakowaniach gazoszczelnych z zastosowaniem trzech wariantów składu atmosfery. Wpływ atmosfery na badane próbki był nieistotny, a więc nie ma potrzeby podrażania procesu wytwarzaniem zmodyfikowanej atmosfery. Czas przechowywania wpływał istotnie na niektóre parametry proszku, jednak zaawansowanie tych procesów było niewielkie i nie dyskwalifikowało produktu. (abstrakt oryginalny)

19

Modyfikacja lizozymu z zastosowaniem substancji ochronnej

61%

Borowiak R.

Studia Doktorantów / Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu

|

2013

|

nr 12 Gospodarka globalna. Technologia. Społeczeństwo

183-191

Lizozym jest enzymem rozkładającym polisacharydy, z których są zbudowane ściany komórkowe bakterii. Modyfikacja lizozymu prowadzi do powstania jego form oligomerycznych i uzyskania enzymu o nowej jakości. Zmodyfikowany lizozym wykazuje wiele cennych właściwości, które znacznie zwiększają możliwości jego praktycznego zastosowania. Radykalne warunki procesu modyfikacji powodują istotną utratę aktywności hydrolitycznej enzymu i jego częściową nieodwracalną denaturację. Celem badań była ocena ochronnego wpływu rezorcyny na właściwości preparatów otrzymanych metodą wysokotemperaturowej modyfikacji lizozymu. Przeprowadzone badania wykazały silne ochronne działanie tej substancji na aktywność enzymatyczną lizozymu. W wyniku modyfikacji enzymu z dodatkiem rezorcyny, bez udziału substancji utleniających, uzyskano preparat lizozymu zawierający 67% oligomerów, którego aktywność hydrolityczna wynosiła 14 600 U/mg. (abstrakt oryginalny)

20

Ocena lepkości pozornej wodnych zawiesin całoziarnowej mąki owsianej o zróżnicowanej zawartości błonnika pokarmowego

61%

Zarzycki P., Sykut-Domańska E., Wilkowicz I.

Żywność: nauka - technologia - jakość

|

18 (2011)

|

nr 2 (75)

38-52

W pracy przedstawiono wyniki badań lepkości pozornej wodnych zawiesin całoziarnowej mąki owsianej. Mąki całoziarnowe otrzymano z przemiału 6 odmian owsa o zróżnicowanej zawartości błonnika pokarmowego i jego składników, w szczególności frakcji rozpuszczalnej SDF, w tym (1-3) (1-4) ß-D-glukanów. W badaniach reologicznych użyto 10 i 15 % zawiesin mąki owsianej, zastosowano zmienny czas stabilizacji zawiesin (0,5 - 2 h), po którym dokonywano pomiaru, oraz zmienny gradient prędkości ścinania (200 - 1200 s-1). Pomiary lepkości pozornej wykonano, wykorzystując reometr rotacyjny o współosiowym układzie cylindrów - RM 180 Mettler Rheomat. Stwierdzono niestabilność lepkości pozornej badanych zawiesin mąki owsianej w czasie ich stabilizacji (0,5 - 2 h). Nastąpił znaczny wzrost lepkości wraz z upływem czasu stabilizacji zawiesin. Wykazano zmienny wpływ gradientu prędkości ścinania na lepkość pozorną zawiesin zależny od stosowanego czasu stabilizacji. Analiza korelacji (Pearsona, p < 0,05) pomiędzy zawartością poszczególnych frakcji błonnika pokarmowego a lepkością pozorną zawiesin wykazała, że lepkość zawiesin była w największym stopniu skorelowana z zawartością (1-3) (1-4) ß-D-glukanów. (abstrakt oryginalny)