Artykuł omawia etapy integracji Austrii ze strukturami europejskimi, motywy i warunki przystąpienia do Unii, główne problemy w czasie negocjacji, koszty i korzyści z tego wynikające. Przedstawiono także wnioski dla Polski.
Wydanie poświęcone kwestiom związanym z rozszerzeniem Unii Europejskiej o kraje Europy Środkowo-Wschodniej. Artykuły te pisane są przez autorów z wewnątrz i spoza regionu i odnoszą się do najpilniejszych kwestii związanych z warunkami i konsekwencjami przyjęcia nowych członków.
Artykuł zawiera teksty wystąpień przygotowanych przez sześć państw zaproszonych do rozpoczęcia rokowań w sprawie akcesji na mocy decyzji Rady Europejskiej w Lukemburgu (12-13.12.1997 roku). Wystąpienia zostały przekazane stronie unijnej 31 marca 1998r., kiedy odbyło się sześć ministralnych konferencji międzyrządowych.
18 marca 1992 r. Finlandia wystąpiła z wnioskiem o włączenie do Unii Europejskiej. Spełniała wtedy tylko dwa kryteria zbieżności - poziomu inflacji i długu publicznego. Deficyt budżetowy i stopy procentowe były wyższe niż limity wyznaczone w Maastricht. Konsekwentna realizacja rygorystycznej polityki gospodarczej i podporządkowanie jej wymogom integracyjnym oraz korzystne dodatkowe uwarunkowania wewnętrzne i zewnętrzne spowodowały, że już w 1997 roku Finlandia zaliczana była do grupy jedenastu krajów spełniających wszystkie formalne kryteria Europejskiej Unii Monetarnej.
7
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Omówiono zadania Unii Europejskiej w zakresie przyjęcia nowych członków. Zdaniem ekspertów UE żaden z krajów kandydujących nie spełnia warunków członkostwa. Rozpoczęto negocjacje z sześcioma państwami - pięcioma środkowoeuropejskimi i bałtyckimi oraz Cyprem.
Autor zastanawia się jakie problemy wewnętrzne musi rozwiązać Unia, aby mogła przyjąć nowych członków z krajów postkomunistycznych. Artykuł poparty jest sondażem przeprowadzonym na początku 1996 r., w którym badano akceptację dla nowych członków wśród obecnych państw UE.
Są to fragmenty raportu przygotowanego przez Centrum Badań nad Polityką Gospodarczą na temat kosztów i korzyści poszerzenia UE i ich wpływ na układ sił politycznych w Europie. Zdaniem autorów raportu integracja skierowana na Wschód jest bardzo korzystna dla całej Europy.
W listopadzie 1995 r. w Barcelonie Unia Europejska i 12 państw rejonu Morza Śródziemnego złożyło podpisy pod deklaracją założycielską Partnerstwa Europejskiego-Śródziemnomorskiego. W artykule omówiono plan działania krajów śródziemnomorskich w 1998 r. Porozumienie z Barcelony określa trzy główne cele: partnerstwo polityczne w zakresie bezpieczeństwa, partnerstwo gospodarcze i finansowe oraz partnerstwo społeczne, kulturalne i międzyludzkie.
Głos w dyskusji nad powiększeniem Unii Europejskiej o kraje Europy Środkowo-Wschodniej podkreślający korzyści jakie ta operacja może przynieść dla Unii.