Wyniki wyszukiwania - BazEkon

1

GIS - istota i znaczenie gospodarcze

100%

Kotwas W.

Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Ekonomiczne Problemy Usług

|

2010

|

nr 57 E-gospodarka w Polsce. Stan obecny i perspektywy rozwoju.Cz. I

263-269

Podpisanie umowy przedakcesyjnej, a następnie pełnoprawne wstąpienie Polski do Unii Europejskiej w sposób zasadniczy zmieniło sytuację w zakresie dostępności środków finansowych na unowocześnianie infrastruktury, modernizację gospodarki, rozwój nauki i technik zarządzania. Od 1990 roku środki UE w postaci funduszy strukturalnych, których zadaniem jest usuwanie różnic w rozwoju społecznym i gospodarczym krajów członkowskich, zaczęły być dostępne na naszym rynku finansowym. Realizowane za ich pomocą duże inwestycje infrastrukturalne (inwentaryzacja, projektowanie, obsługa realizacji), dopłaty w sektorze rolnym (inwentaryzacja, kontrole), wprowadzanie na szeroką skalę nowych technik zarządzania, innowacyjne projekty naukowe, przyczyniły się do rozwoju rynku usług geoinformatycznych, który stał się bardzo atrakcyjny biznesowo. (fragment tekstu)

2

Wdrażanie zasady wzajemnej zgodności jako czynnik poprawy konkurencyjności gospodarstw

80%

Kiełbasa B.

Roczniki Naukowe Stowarzyszenia Ekonomistów Rolnictwa i Agrobiznesu

|

2008

|

10

|

z. 3

301-306

Przedstawiono analizę gospodarstw województwa małopolskiego z podziałem na dwie grupy, a następnie dokonano analizy czynników wytwórczych (materialnych i niematerialnych). Pozwoliło to na określenie szans zaistnienia na rynku (konkurencyjności) w kontekście aspektów zawartych w zasadzie wzajemnej zgodności "cross-compliance". (abstrakt oryginalny)

3

Kierunki zmian dopłat bezpośrednich w świetle rozporządzeń Unii Europejskiej

80%

Mickiewicz A., Mickiewicz B.

Roczniki Naukowe Stowarzyszenia Ekonomistów Rolnictwa i Agrobiznesu

|

2011

|

13

|

z. 1

231-237

Podstawowym celem opracowania była analiza dokumentów Wspólnoty Europejskiej, jakimi są rozporządzenia Rady (WE). Po podpisaniu Traktatu Akcesyjnego Rada (WE) wydała rozporządzenie w 2003 r., poprzez który regulowała systemy wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej. Akt prawny obejmował dawne państwa UE-15 i ustanawiał systemy jednolitej płatności (SPS). W sprawie regulacji dla 10 nowoprzyjętych krajów odsyłał do postanowień traktatowych, zaś przyjęto odmienny system jednolitej płatności obszarowej (SAPS), według stawek obliczanych do 1 ha użytków rolnych. Po dokonaniu oceny funkcjonowania WPR przez Parlament Europejski, wydano nowe Rozporządzenie Rady (WE) w 2009 r. Nadal utrzymywał w mocy występowanie odrębnych systemów wsparcia bezpośredniego w krajach UE-15 i NUE-10. (abstrakt oryginalny)

4

Wpływ kursu walutowego na poziom wsparcia producentów rolnych na przykładzie Polski

80%

Zawojska A.

Roczniki Naukowe Stowarzyszenia Ekonomistów Rolnictwa i Agrobiznesu

|

2008

|

10

|

z. 1

497-502

Celem autorki było wykazanie wpływu kursu walutowego na poziom i zmienność wsparcia rolników w Polsce, na przykładzie płatności bezpośrednich w latach 2004-2007. Podstawą badań były głównie akty prawne UE, informacje ARiMR, Ministerstwa finansów oraz Komisji Europejskiej, a także dane Eurostatu.

5

Znaczenie dopłat w gospodarstwach wielostronnych w krajach Unii Europejskiej według wielkości ekonomicznej

80%

Grontkowska A.

Roczniki Naukowe Stowarzyszenia Ekonomistów Rolnictwa i Agrobiznesu

|

2014

|

16

|

z. 6

137-144

Celem opracowania było zaprezentowanie struktury gospodarstw wielostronnych według kryterium wielkości ekonomicznej w krajach Unii Europejskiej oraz poziomu dopłat dla tych jednostek w latach 2004-2011. W badaniach wykorzystano informacje z bazy FADN. Z badań wynika, że najliczniejszą grupę gospodarstw wielostronnych stanowiły te o standardowej produkcji do 25 tys. euro - aż 83,4%, których znaczny odsetek funkcjonował w Rumunii i Polsce (ponad 80%). W latach 2004-2006 kwoty dopłat ogółem średnio w UE wzrastały, w 2007 roku obniżyły się prawie o połowę i od 2007 roku notowano ponowny, ale mniej dynamiczny, ich wzrost. W latach 2004-2011 gospodarstwa wielostronne w Polsce uzyskiwały jedne z najniższych dopłat spośród krajów UE. Najwyższy poziom dopłat w przeliczeniu na 1 ESU charakteryzował gospodarstwa w Finlandii, a najniższy w Holandii i Rumunii. W strukturze dopłat ogółem gospodarstw wielostronnych 2/3 stanowiły płatności decoupled. (abstrakt oryginalny)

6

Kierunek zmian w płatnościach bezpośrednich dla rolnictwa państw członkowskich Unii Europejskiej

80%

Stabryła-Chudzio K.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu

|

2015

|

nr 403 Finanse publiczne

321-330

Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie zmian w funkcjonowaniu dopłat bezpośrednich dla rolników ze szczególnym uwzględnieniem dotychczasowych efektów działania tego instrumentu i założeń reformy z 2013 roku. Autorka prezentuje przyjęte przez Komisję Europejską rozwiązania, wskazując na ich zalety i wady. We wnioskach podjęto próbę określenia dalszych usprawnień w systemie płatności bezpośrednich. Wątpliwości mogą budzić płatności dodatkowe do określonych roślin i zwierząt, które mają wspomóc finansowo, ale wpisują się w argumentację oponentów WPR, dotyczącą niepotrzebnego komplikowania całego systemu. Jednakże, biorąc pod uwagę aspekt redystrybucyjny I filaru, istnienie dodatkowych płatności stanowi wsparcie finansowe dla określonej grupy rolników. W pracy skorzystano z dokumentów Komisji Europejskiej, polskiego Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Instytutu Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej Państwowego Instytutu Badawczego(abstrakt oryginalny)

7

Pieniądze nie uciekną : Rolnictwo

80%

Dymura S.

Nowe Życie Gospodarcze

|

2004

|

nr 15

26-27

Tylko we Włoszech skorzysta z dopłat bezpośrednich więcej gospodarstw niż w Polsce. U nas o tę formę pomocy ubiega sie 1,4 mln rolników, a we Włoszech 2,1 mln.

8

Accuracy of Land Parcel Area Measurement

80%

Kwinta A.

Geomatics and Environmental Engineering

|

2012

|

nr 6/2

71-83

W Unii Europejskiej w związku z dopłatami bezpośrednimi do rolnictwa rocznie wykonuje się setki tysięcy bezpośrednich pomiarów powierzchni zasiewów i działek gruntowych. Pomiary powierzchni wykonuje się bezpośrednio w terenie metodami geodezyjnymi lub fotogrametrycznie na podstawie zdjęć lotniczych. Powszechnie do kontroli wykorzystuje się ręczne (nawigacyjne) odbiorniki satelitarne. W odbiorniku rejestruje się ślad przemieszczania się wzdłuż granic działki. Taka metoda pomiarowa jest szybka i nie droga. Porównanie wyników pomiarów wykonywanych tego typu technologią z dopuszczalna tolerancją są wystarczające. W rzeczywistych pomiarach głównym źródłem błędów jest niewłaściwa identyfikacja granic zasiewów, które w wielu przypadkach są niejednoznaczne. (abstrakt oryginalny)

9

Kierunki rozdysponowania płatności bezpośrednich w wybranych gospodarstwach rolnych województwa lubelskiego

80%

Teszbir H., Gołaś Z.

Roczniki Naukowe Stowarzyszenia Ekonomistów Rolnictwa i Agrobiznesu

|

2014

|

16

|

z. 4

323-327

Dopłaty bezpośrednie to najczęściej transferowany środek finansowego wsparcia polskiego rolnictwa, który w odróżnieniu od pozostałych programów pomocowych nie podlega weryfikacji wykorzystania. Omówiono kierunki rozdysponowania dopłat bezpośrednich na przykładzie wyników badań przeprowadzonych w gospodarstwach rolnych województwa lubelskiego - jednego z najbardziej reprezentatywnych regionów rolniczych Polski. Analiza uzyskanego materiału badawczego pozwoliła na określenie trzech głównych kierunków przeznaczania otrzymywanych płatności. Wyróżniono aktywa obrotowe i inwestycyjne (związane z produkcją) oraz pozostałe środki (nieprodukcyjne). Niezależnie od wysokości otrzymywanej pomocy, wielkości gospodarstwa i wieku osoby zarządzającej gospodarstwem, głównym kierunkiem rozdysponowania dopłat obszarowych były środki obrotowe. Niewielkie zainteresowanie odnotowano w przypadku środków pozaprodukcyjnych. Natomiast w żadnym z ankietowanych gospodarstw nie stwierdzono zakupu majątku trwałego z dopłat obszarowych. (abstrakt oryginalny)

10

Koncentracja dopłat bezpośrednich w krajach środkowej i wschodniej Europy w 2012 roku

80%

Jankowska A.

Roczniki Naukowe Stowarzyszenia Ekonomistów Rolnictwa i Agrobiznesu

|

2015

|

17

|

z. 4

98-103

Celem badań było porównanie struktury dopłat bezpośrednich w krajach środkowej i wschodniej Europy z uwzględnieniem stopnia skoncentrowania beneficjentów i dopłat bezpośrednich w poszczególnych przedziałach uzyskiwanych dopłat. Porównano stopień koncentracji dopłat bezpośrednich w tych krajach, obliczając współczynnik koncentracji Lorenza. Analiza wielkości pozyskiwania tej formy wsparcia unijnego wskazuje, że inną rolę środki te mogą odgrywać w krajach, w których znaczna ich część, i to w niskich przedziałach kwotowych, trafia prawie do 100% beneficjentów, a inną w krajach, w których znaczną ich część, ale w wyższych przedziałach kwotowych otrzymuje niewielki odsetek rolników. Najkorzystniejsza struktura dopłat bezpośrednich wystąpiła na Słowacji i w Bułgarii. Największe rozdrobnienie struktury absorpcji dopłat, będące efektem utrzymującej się nadal bardzo dużej liczby gospodarstw małych, odnotowano w Polsce i Słowenii. (abstrakt oryginalny)

11

Profitability of Cultivation of Sweet Lupine and Fodder Pea in Comparison to Selected Winter Cereals

61%

Augustyńska I., Bębenista A.

Zagadnienia Ekonomiki Rolnej

|

2020

|

nr 2

109-129

Wprowadzone w 2010 roku dopłaty do roślin strączkowych skutkowały zwiększeniem ich powierzchni uprawy, w tym areału łubinu słodkiego i grochu pastewnego. Uprawa łubinu prowadzona jest na ogół na glebach kompleksu żytniego, analogicznie jak żyta ozimego, natomiast uprawa grochu - na glebach kompleksu pszennego, tak jak pszenicy ozimej. Ze względu na podobne wymagania glebowe rośliny strączkowe konkurują zatem ze zbożami o grunty orne. Jednak uprawa tych pierwszych często uważana jest za mało opłacalną, nawet po uwzględnieniu przysługujących do ich uprawy dopłat bezpośrednich. Celem pracy było określenie wyników produkcyjno-ekonomicznych z uprawy wspomnianych powyżej roślin strączkowych i zbożowych oraz porównanie opłacalności uprawy łubinu słodkiego w odniesieniu do żyta ozimego oraz grochu pastewnego w odniesieniu do pszenicy ozimej w wybranych gospodarstwach indywidualnych w Polsce w latach 2015-2017. Opłacalność uprawy rozpatrywanych roślin określono przede wszystkim przy wykorzystaniu wskaźnika opłacalności produkcji, będącego procentową relacją wartości produkcji ogółem (bez uwzględniania dopłat bezpośrednich) do kosztów ogółem. Miarą opłacalności był też dochód z działalności (bez dopłat, jak i po ich uwzględnieniu). W badaniach wykorzystano m.in. dane systemu AGROKOSZTY, systemu Polski FADN oraz GUS. Przeprowadzono pionową i poziomą analizę wyników. Wykazano, że przeciętnie w latach 2015-2017 w gospodarstwach uczestniczących w badaniach poszczególnych z rozpatrywanych roślin opłacalność uprawy łubinu, wyrażona wskaźnikiem opłacalności, była niższa niż żyta, a uprawy grochu - trochę wyższa niż pszenicy. Ponadto zarówno pierwsza kategoria dochodowa, którą jest nadwyżka bezpośrednia (różnica wartości produkcji ogółem i kosztów bezpośrednich), jak i jedna z ostatnich - dochód z działalności bez dopłat (różnica wartości produkcji ogółem i kosztów ogółem) okazały się w przypadku uprawy łubinu i grochu relatywnie niskie w porównaniu ze zbożami konkurujących z nimi o te same grunty rolne. Jednak po doliczeniu dopłat uprawa strączkowych była bardziej opłacalna niż uprawa zbóż. Zatem możliwość otrzymania dopłat do powierzchni uprawy roślin strączkowych była z pewnością zachętą do ich uprawy, a dodatkowo - możliwość spełnienia wymogu do uzyskania płatności z tytułu zazielenienia. (abstrakt oryginalny)

12

Regionalne zróżnicowanie aktywności producentów rolnych w aplikowaniu o dopłaty bezpośrednie

61%

Teszbir H., Gołaś Z.

Journal of Agribusiness and Rural Development

|

2014

|

z. 4 (34)

181-189

W artykule przedstawiono analizę regionalnego zróżnicowania aktywności producentów rolnych w aplikowaniu o płatności bezpośrednie. W ujęciu krajowym odniesiono się do liczebności wniosków zarejestrowanych w okresie od 2004 do 2013 roku, a także określono przyczyny liczby ich zmian zaobserwowanych w analizowanym okresie. Stwierdzono, że z roku na rok liczba wniosków zarejestrowanych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zarówno w ujęciu krajowym, jak i regionalnym zmniejsza się, a główną tego przyczyną są zmiany strukturalne. Zauważono również, że tempo i dynamika zmian w liczbie zarejestrowanych wniosków są podobne zarówno dla kraju jak i poszczególnych regionów. W przypadku analizowania aktywności podmiotów przy aplikowaniu o płatności obszarowe stwierdzono występowanie dużych różnic między poszczególnymi województwami, które są wynikiem zarówno rozwoju agro-ekonomicznego, jak i społecznego danych części kraju. (abstrakt oryginalny)

13

Dopłaty do indywidualnych gospodarstw rolnych w województwie śląskim

61%

Smolarski L.

Zeszyty Naukowe SGGW w Warszawie. Ekonomika i Organizacja Gospodarki Żywnościowej

|

2010

|

nr 82

239-255

Celem opracowania jest określenie poziomu i struktury funduszy unijnych, ukierunkowanych na inwestycje w indywidualnych gospodarstwach rolnych w woj. śląskim. Okres badawczy obejmuje lata 2003-2008. Źródłem materiałów empirycznych były dane systemu informacji zarządczej Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w Warszawie, Śląskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Częstochowie, Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi (MRiRW), Głównego Urzędu Statystycznego (GUS) oraz niektóre akty prawne, dotyczące płatności bezpośrednich. W opracowaniu dokonano analizy porównawczej wybranych funduszy pomocowych, a do prezentacji danych wykorzystano technikę tabelaryczną [Kopeć 1983, s. 166-199]. (fragment tekstu)

14

Realizacja płatności bezpośrednich w Polsce w latach 2004-2010

61%

Juszczyk S., Starzyński M.

Roczniki Naukowe Stowarzyszenia Ekonomistów Rolnictwa i Agrobiznesu

|

2010

|

12

|

z. 2

105-110

Przedstawiono analizę dotyczącą realizacji płatności bezpośrednich przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w latach 2004-2010. Przedstawiono również informacje o stopniu wykorzystania przez Polskę limitów finansowych w poszczególnych rodzajach płatności bezpośrednich w tym okresie. (abstrakt oryginalny)

15

System wsparcia rolnictwa w Unii Europejskiej i krajach o zróżnicowanym poziomie rozwoju gospodarczego

61%

Czyżewski A., Kułyk P.

Zeszyty Naukowe SGGW w Warszawie. Problemy Rolnictwa Światowego

|

2006

|

15

133-142

Analiza zmian w polityce rolnej wysoko- i średniorozwiniętych krajów wskazuje na wzrost sumy retransferów od podatników do producentów rolnych i spadek retransferów od konsumentów. Modele polityki różnią się między krajami. (abstrakt oryginalny)

16

Problematyka realizacji dopłat bezpośrednich w rolnictwie polskim w latach 2004-2009

61%

Mickiewicz A., Wawrzyniak B. M.

Roczniki Naukowe Stowarzyszenia Ekonomistów Rolnictwa i Agrobiznesu

|

2010

|

12

|

z. 2

219-224

Przedmiotem opracowania była ocena funkcjonowania dopłat bezpośrednich na przestrzeni ostatnich sześciu lat. Reguły płatności obszarowych ustalono w Traktacie Akcesyjnym w Atenach w 2003 r. i polegały one na realizacji jednolitych i uzupełniających płatności obszarowych. Rolnicy w latach 2004-2009 złożyli ok. 1,4 min wniosków, co stanowiło 82,3% gospodarstw rolnych. Kwoty realizowanych płatności w ramach jednolitych i uzupełniających płatności obszarowych w latach 2004-2008 wyniosły łącznie 35 143,6 min zł. Średnia kwota płatności przypadających na jeden wniosek jednolitej płatności obszarowej wyniosła ok. 2500 zł. Beneficjenci korzystający z płatności obszarowej, zobowiązani byli do przestrzegania wymogów wzajemnej zgodności. (abstrakt oryginalny)

17

Rachunkowość w produkcji ekologicznej

61%

Parzuchowski L.

Nowe Życie Gospodarcze

|

2006

|

nr 14

19

Dokonano krótkiej charakterystyki systemu rachunkowości rolnej, który w 2004 roku został dostosowany do standardów unijnych, w wyniku czego powstały dwa systemy: FADM i AGROKOSZTY. Zaprezentowano wysokość dopłat do rolnictwa ekologicznego.

18

Dopłaty do dóbr publicznych w rolnictwie indywidualnym w Polsce po integracji z UE

61%

Czyżewski A., Smędzik-Ambroży K.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu

|

2017

|

nr 491 Współczesna ekonomia a rozwój zrównoważony

97-106

Celem artykułu było określenie, czy występują różnice w pozyskiwaniu przez rolników z obszarów różniących się uwarunkowaniami zasobowymi rolnictwa na tle kraju i regionu Wielkopolskiego dopłat do dóbr publicznych ze wspólnej polityki rolnej UE (WPR). Zakres czasowy analiz objął lata 2004-2014, przestrzenny - Polskę ze szczególnym uwzględnieniem Wielkopolski, zaś podmiotowy - indywidualne gospodarstwa rolne FADN, prowadzące rachunkowość rolną nieprzerwanie od 2004 do 2014 roku z poszczególnych województw w Polsce (4224 gospodarstwa) i powiatów w Wielkopolsce (811 gospodarstw). Dowiedziono, że pozyskiwanie środków finansowych z dopłat do dóbr publicznych w ramach WPR było w latach 2004-2014 zróżnicowane przestrzennie w skali Polski i Wielkopolski i w obu przypadkach zależało od uwarunkowań zasobowych rolnictwa(abstrakt oryginalny)

19

Normatywne struktury funkcjonowania podmiotów gospodarczych w mechanizmie dopłat do prywatnego przechowywania na rynku wieprzowiny

61%

Hejbudzki M.

Studia Iuridica Lublinensia

|

2017

|

Vol. 26, nr 1 Prawne determinanty polityki rolnej

399-413

Przedmiotem rozważań zawartych w artykule są normatywne struktury funkcjonowania podmiotów gospodarczych w mechanizmie dopłat do prywatnego przechowywania na rynku wieprzowiny, wyznaczone przede wszystkim rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającym wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającym rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007, a także obowiązującym od 1 października 2016 r. rozporządzeniem delegowanym KE (UE) 2016/1238 z dnia 18 maja 2016 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do interwencji publicznej i dopłat do prywatnego przechowywania oraz rozporządzeniem wykonawczym KE (UE) 2016/1240 z dnia 18 maja 2016 r. ustalającym zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do interwencji publicznej i dopłat do prywatnego przechowywania. (abstrakt oryginalny)

20

Ewolucja systemu wspierania obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania w Irlandii

61%

Klepacka D.

Roczniki Naukowe Stowarzyszenia Ekonomistów Rolnictwa i Agrobiznesu

|

2006

|

8

|

z. 4

165-169

Celem artykułu jest wprowadzenie do zagadnienia ewolucji systemu wspierania obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania oraz przegląd ewaluacji tego instrumentu na przykładzie Irlandii. (oryg. streszcz.)