Faktoring to finansowanie niewymagalnych, bezspornych wierzytelności, potwierdzonych fakturami z odroczonym terminem płatności. W Polsce rośnie popularność faktoringu. W 2010 roku obroty firm faktoringowych zrzeszonych w Polskim Związku Faktorów wzrosły o prawie 30 proc.
Artykuł porusza kwestię zmian w ustawie z dnia 17 grudnia 2009 r. o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym mających na celu przyśpieszenie i usprawnienie rozpoznawania spraw w postępowaniu grupowym, wprowadzonych na mocy ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ułatwienia dochodzenia wierzytelności. Wskutek uchwalonej nowelizacji zmieniono przepisy dotyczące m.in. zakresu przedmiotowego ustawy. Zmiany dotyczące zakresu przedmiotowego ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym mają na celu zwiększenie skuteczności takich pozwów. Dodatkowo możliwość dochodzenia w postępowaniach grupowych roszczeń o ochronę dóbr osobistych (pomimo ograniczonego zakresu stosowania) ma wpłynąć na szersze stosowanie przepisów ustawy.(abstrakt oryginalny)
W artykule przedstawiono przesłanki właściwego zarządzania należnościami w kształtowaniu płynności finansowej przedsiębiorstw. W pierwszej części opracowania wyjaśniono na podstawie studiów literatury istotę pojęcia płynności finansowej. Druga część zawiera syntetyczną analizę upadłości przedsiębiorstw zanotowanych w Polsce w ciągu kilku lat. Trzecia część przedstawia praktyczne ujęcie zarządzania należnościami, dzięki któremu jednostka gospodarcza jest w stanie skuteczniej osiągać dynamiczny rozwój i z sukcesem dążyć do uzyskania jak najlepszego wyniku finansowego.(abstrakt oryginalny)
W Polsce od dawna dłużnicy są górą nad wierzycielami. Tę sytuacje mogą zmienić biura informacji gospodarczej. W dziedzinie tej Polska na razie pozostaje daleko za Europą, lecz przystąpienie do Wspólnoty będzie musiało zmienić tę sytuację.
Artykuł porusza problem handlu długami, który w Polsce nabrał rozmachu w roku 1994 za sprawą publicznych przetargów złych kredytów, sprzedawanych przez banki państwowe.
Przedmiotem analizy jest art. 166 pr. restr. Przepis ten reguluje zakres podmiotowy układu zawieranego w postępowaniu restrukturyzacyjnym. Zgodnie z art. 166 ust. 1 pr. restr. układ wiąże wierzycieli, których wierzytelności według ustawy są objęte układem, chociażby nie zostały umieszczone w spisie wierzytelności. Układ nie wiąże wierzycieli, których dłużnik nie ujawnił i którzy nie byli uczestnikami postępowania (art. 166 ust. 2 pr. restr.). Autor postuluje powrót w art. 166 pr. restr. do rozwiązań przewidzianych w art. 67 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z 24.10.1934 r. - Prawo o postępowaniu układowem przez zwolnienie od związania układem jedynie takich wierzycieli nieuczestniczących w postępowaniu, którzy zostali nieujawnieni przez dłużnika w sposób rozmyślny, czyli w celu uniemożliwienia lub utrudnienia im wzięcia udziału w postępowaniu i w szczególności głosowania przeciwko układowi.(abstrakt oryginalny)
W prawie upadłościowym ustawodawca nie używa pojęcia wierzytelności upadłościowej ani wierzyciela upadłościowego. Wprowadził on jedynie ogólne pojęcia wierzytelności i wierzyciela, które czasami bliżej określa jako "wierzytelności przypadające od upadłego" (art.33 par.1) czy też "wierzyciel upadłego" (art.150). Z uwagi na to, że pojawia się w opracowaniach teoretycznych i judykaturze określenie "wierzyciele upadłościowi", dla zapewnienia poprawności metodologicznej warto spróbować określić zakres znaczeniowy tego pojęcia w języku prawniczym. Brak dokładnego określenia tego zakresu może prowadzić bowiem do nieścisłości sformułowań.
W artykule omówiono problematykę związaną z wdrożeniem do administracyjnej procedury egzekucyjnej zasady współpracy dłużnika zajętej wierzytelności, organu egzekucyjnego i wierzyciela oraz wpływu tej zasady na skuteczność prowadzonej egzekucji. Dominującym przedmiotem tej współpracy jest sprawna i szybka wymiana informacji między wyżej wskazanymi podmiotami, oparta na nieodpłatności. O ile jednak za brak współpracy ze strony organu egzekucyjnego i wierzyciela ustawodawca nie przewidział bezpośrednich sankcji prawnych, o tyle za brak współpracy ze strony dłużnika zajętej wierzytelności sankcje te są liczne i dolegliwe. Zapomina się przy tym o relacji dłużnika zajętej wierzytelności ze zobowiązanym, która oparta jest na dobrowolnej i często wieloletniej współpracy, z której oba te podmioty czerpią korzyści, co czyni tę relację z pragmatycznego punktu widzenia silniejszą od stosunku administracyjnego, jaki łączy organ egzekucyjny z dłużnikiem zajętej wierzytelności. Lojalność tego ostatniego wobec organu egzekucyjnego oraz wierzyciela ustawodawca próbuje wymusić odstraszającymi sankcjami, tak aby ten przekazywał wyłącznie informacje prawdziwe, przydatne i aktualne. Zapomina się przy tym o narzędziach administracji behawioralnej, które opierając współpracę na zbudowanym zaufaniu, wzajemnej życzliwości i uprzejmości, mogłyby za pomocą nie tylko motywacji negatywnej, lecz także motywacji pozytywnej zapewnić skuteczność egzekucji administracyjnej.
Z punktu widzenia interesów polskich eksporterów nie jest chyba jeszcze możliwe w obecnej chwili tworzenie w Polsce wielkich wyspecjalizowanych instytucji factoringowych przejmujących finansowanie i techniczną obsługę transakcji międzynarodowych wraz z ryzykiem płatności ze względu na nieustabilizowaną sytuację finansową państwa, a tym samym brak pewności obrotu. Warto natomiast częściej wykorzystywać zagraniczne instytucje finansowe do obsługi eksportu polskich towarów, realizowanego na warunkach kredytu krótkoterminowego, uznając factoring za atrakcyjny i nowoczesny sposób finansowania przedsiębiorstw. (fragment tekstu)
Z dniem 1 stycznia 2013 r. weszła w życie ustawa z 16.11.2012 r. o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych w gospodarce. Wprowadziła ona m.in. szereg zmian w ustawie o podatku od towarów i usług, w szczególności dotyczących rozliczeń z tytułu przeterminowanych wierzytelności (tzw. złych długów). Nowe rozwiązania dotyczą zarówno dłużnika, jak i wierzyciela, istotnie modyfikując dotychczasowe zasady rozliczeń. Celem niniejszego artykułu jest przybliżenie tych nowych rozwiązań.(fragment tekstu)
Chociaż tworzenie biur informacji gospodarczej, których zadaniem jest gromadzenie danych o niesolidnych firmach i klientach, jest możliwe od dwóch lat, do tej pory rozpoczęły działalność tylko cztery takie podmioty: Krajowy Rejestr Długów, KSV BIG, InFoScore BIG i Infomonitor BIG. Każdy BIG ma własną bazę danych - często dopiero skorzystanie ze wszystkich baz daje pełny obraz.
Ogłoszenie upadłości dłużnika nie powoduje zmiany treści stosunku prawnego istniejącego pomiędzy poręczycielem a wierzycielem. Poręczenie jest umową nazwaną uregulowaną w art. 876-887 kodeksu cywilnego, na podstawie której poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela do wykonania zobowiązania, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał (art. 876 § 1 k.c.). Poręczenie stanowi czynność dwustronną, konsensualną i zobowiązującą, której celem jest zabezpieczenie wykonania zobowiązania innej osoby w całości lub w części. (abstrakt oryginalny)
Większość podmiotów uczestniczących w obrocie gospodarczym, spotyka się z pewnymi trudnościami, które wynikają z nieterminowego regulowania należności. Sytuacja taka, rodzi wiele negatywnych następstw prawno-finansowych. W polskim ustawodawstwie wypracowano jednak sporo mechanizmów umożliwiających kompensowanie poniesionej w taki sposób straty. Niezmiernie ważna jest tutaj możliwość skorygowania przez wierzyciela-podatnika podatku od towarów i usług w odniesieniu do wierzytelności, której nieściągalność została uprawdopodobniona i właściwie udokumentowana. W badaniu autor skupia się w głównej mierze na dokonaniu rozległego przeglądu warunków umożliwiających korektę podatku na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług. Analizą zagadnienia objęty został szereg aktów normatywnych, orzecznictwa sądów polskich i europejskich oraz dostępne stanowiska organów podatkowych. Dodatkowo badania uzupełniono o wątki prawnoporównawcze i rys historyczny, co niewątpliwie podnosi jego jakość i wartość.(abstrakt oryginalny)
Autor wskazuje najistotniejsze problemy interpretacyjne związane ze stosowaniem ustawy o niektórych zabezpieczeniach finansowych. Omawia więc zakres podmiotowy i przedmiotowy ustawy czy skutki zabezpieczenia rzeczowego dochodząc do wniosku, że ustawa jest kolejnym przypadkiem niezbyt udanej legislacji.
Nabywanie wierzytelności w celu ich egzekucji z przejęciem ryzyka wypłacalności dłużników nie jest opodatkowane podatkiem VAT. Jest to usługa pośrednictwa finansowego, a nie faktoring. W wyniku przeprowadzonej kontroli podatkowej, w jednej ze spółek zajmujących się pośrednictwem finansowym, przedstawiciele urzędu skarbowego stwierdzili, że podatnik w ewidencji sprzedaży i deklaracji VAT-7 wykazał mylnie sprzedaż zwolnioną z podatku od towarów i usług. (abstrakt oryginalny)
20
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Głównym celem opracowania jest analiza wpływu zarządzania wierzytelnościami na koszty w sprawozdaniu finansowym. Realizacja celu wymagała wyodrębnienia głównych obszarów zarządzania wierzytelnościami, wskazania kierunków oddziaływania zarządzania wierzytelnościami na koszty prezentowane i nieprezentowane w sprawozdaniu finansowym, dokonania pomiaru kosztów zarządzania wierzytelnościami na podstawie danych prezentowanych w sprawozdaniach finansowych wybranych jednostek z sektora przetwórstwa przemysłowego oraz porównania badanych jednostek w zakresie podejścia i kosztochłonności zarządzania wierzytelnościami. Proces poznawczy wymagał dokonania przeglądu literatury przedmiotu i sprawozdań finansowych badanych jednostek za 2017 r. oraz wykorzystania metody analizy i konstrukcji logicznej. Przeprowadzone badania ujawniły istnienie związku pomiędzy przyjętymi założeniami i kosztochłonnością zarządzania wierzytelnościami w badanych jednostkach.(abstrakt oryginalny)
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.