Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 487

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 25 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  Management sciences
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 25 next fast forward last
Zarządzanie można określić słowami Seneki artes serviimt vitae, sapientia imperat, gdzie "ars" zarządzania odnosi się do praktyki gospodarczej, zaś "sapientia" - do jej pojmowania (poznawania) i wyjaśniania poprzez naukę. Można nawet pokusić się o stwierdzenie, iż nauki o zarządzaniu jako nauka są "sztuką poznawania i budowania gmachu wiedzy człowieka" zarówno w odniesieniu do głębi, jak i zakresu jej materii. Zarządzanie jako nauka ma swe miejsce pośród nauk empirycznych, z obszaru nauk społecznych, przy czym jej charakter jest określany jako interdyscyplinarny, tzn. otwarty na inne nauki i z nich czerpiący. Eklektyczność nauk o zarządzaniu wiąże się z łączeniem dorobku oraz tradycji wielu nauk, co z jednej strony uwypukla ich niejednorodność, a z drugiej podkreśla ich złożoność. Celem niniejszego rozdziału jest zwrócenie uwagi na istotę nauk o zarządzaniu, wielość jej subdyscyplin i wielowymiarowość, w tym wieloaspektowość oraz wielowątkowość podejmowanych zagadnień, które to cechy można uznać za pożądane i perspektywiczne dla rozwoju tych nauk w obliczu wyzwań, a także dylematów ery gospodarki dążącej do wiedzy w XXI w. (fragment tekstu)
Każda nauka dąży do poznania prawdy, ustalając w swoim zakresie prawa i prawidłowości. Często mają one charakter uniwersalny i wówczas jej twierdzenia naukowe są ważne niezależnie od tego, w jakim kraju zostały one odkryte. Jednak w wielu dziedzinach i dyscyplinach naukowych, zwłaszcza w społecznych i humanistycznych, występują większe lub mniejsze różnice pomiędzy nimi, w zależności od miejsca ich występowania. Wpływa na to wiele okoliczności. Jeżeli chodzi o nauki o zarządzaniu, to różnicuje je: osiągnięty poziom cywilizacyjny, ekonomiczny, społeczny i kulturowy. W niniejszym rozdziale pragnę zwrócić uwagę na kilka węzłowych problemów, z którymi borykają się nauki o zarządzaniu w Polsce. Zagadnieniami metodologicznymi tej dyscypliny zajmuję się już od dłuższego czasu. Opracowanie kończę kilkoma wyzwaniami stojącymi przed naukami o zarządzaniu. (fragment tekstu)
W artykule przedstawione zostały nie omawiane dotąd poglądy ekonomisty Edwarda Taylora na rolę i zadania naukowej organizacji ujęte z ekonomicznego punktu widzenia. Sięgnięto do dwóch mało eksplorowanych przyczynków jego autorstwa z 1932 oraz 1946 roku, jak również przedstawiono kontekst środowiskowy, w którym uczony pracował. Teza artykułu głosi, iż ekonomika jest ostatecznym uzasadnieniem dla naukowej organizacji. W konsekwencji wymagana i konieczna jest współpraca technika i ekonomisty na tym polu. Poprzez przypomnienie stanowiska Taylora w tym względzie wypełniona została luka w dotychczas istniejących rekonstrukcjach dokonań i osiągnięć polskiego ekonomisty. (abstrakt oryginalny)
4
Content available remote Cztery metodologiczne zagrożenia w naukach o zarządzaniu
80%
W tekście omówiono cztery metodologiczne zagrożenia pojawiające się w badaniach ilościowych z zakresu nauk o zarządzaniu: (1) Zbyt mała liczba eksperymentów; (2) Słabość modeli teoretycznych; (3) Słabość pomiaru; (4) Słabość analiz. Większość tych zagrożeń dotyczy także badań psychologicznych i socjologicznych. W podsumowanie znajdują się odpowiedzi na potencjalnie nieuzasadnione zarzuty recenzentów dotyczące próby i braku hipotez. (abstrakt oryginalny)
Wiadomość o śmierci Pani Profesor Zofii Mikołajczyk napełniła nas ogromnym żalem. Jest to wielka strata dla polskiej nauki, a dla nauk o zarządzaniu w szczególności. Pani Profesor należała do grona tych naukowców, którzy od połowy XX wieku odbudowywali i rozwijali nauki o zarządzaniu, zwane wtedy nauką o organizacji i zarządzaniu. Niewątpliwą Jej zasługą było to, że zapoczątkowała badania nad problematyką technik organizatorskich, a później metod zarządzania. Znany jest i często przytaczany Jej artykuł Metody i techniki organizacji i zarządzania - próba klasyfikacji ("Przegląd Organizacji", 1976, Nr 7). W artykule tym zachęcała do badań w tym zakresie. Zaangażowała się w długoletnie analizy, prowadzone łącznie z zespołem profesora Zbigniewa Martyniaka z ówczesnej Akademii Ekonomicznej w Krakowie. (fragment tekstu)
Autor, po systematyzacji otoczenia epistemologii, zdiagnozował zakresy znaczeniowe pojęcia elastyczności, a następnie zidentyfikował proces paradygmatycznej recepcji tego terminu i dokonał jakościowego podsumowania rozważań. (abstrakt oryginalny)
W artykule zatytułowanym "Nauki o zarządzaniu w świetle paradygmatów" zwrócono uwagę na problematykę wieloaspektowości i wielowątkowości nauk o zarządzaniu, a zarazem wyłaniającej się potrzeby formułowania paradygmatu(ów). Umożliwia to postęp wiedzy bez konieczności powracania do kwestii uprzednio już rozstrzygniętych w nauce. Pomimo występujących wielu zróżnicowanych, a równocześnie mających swój ciężar gatunkowy problemów w naukach o zarządzaniu, nasuwa się pytanie: czy nauki o zarządzaniu to nauki wieloparadygmatyczne, czy też posiadają lub winny posiadać jeden fundamentalny paradygmat? A może, jak uważają niektórzy postmoderniści, cechuje je stadium postparadygmatyczne? Podjęte przez autorów artykułu rozważania na temat powiązania nauk o zarządzaniu i paradygmatu(ów), skłaniają ku uznaniu zarządzania na rzecz zrównoważonego i trwałego rozwoju jako metaparadygmatu tych nauk w XXI wieku. Problem niezrównoważenia i braku trwałości rozwoju współczesnej gospodarki stanowi bowiem jeden z najważniejszych globalnych problemów, wymagających bezwzględnego rozwiązania. Dlatego też uzasadnienie postulatu przyjęcia i uznania zarządzania na rzecz zrównoważonego i trwałego rozwoju jako metaparadygmatu współczesnych nauk o zarządzaniu wynika z celowości oraz istoty tych nauk jako nauk empirycznych. Ich wartość, wyrażana przez kryterium praktycznej stosowalności, ma szczególne znaczenie wobec problemów dotyczących nie tylko pojedynczych ludzi, lecz całej ludzkości. (abstrakt autora)
Celem tekstu jest przedstawienie wprowadzenia do problemu replikowalności i reprodukowalności wyników w naukach o zarządzaniu, z jednoczesnym podkreśleniem wyzwań powiązanych z realizacją badań replikacyjnych. Tekst oparto na przeglądzie współczesnej literatury tematu. Wskazano na trzy główne kwestie: a) rzadkość badań replikacyjnych wynika ze struktury zachęt, z którą mają do czynienia badacze zarządzania; b) ponieważ większość opublikowanych badań replikacyjnych została przeprowadzona przez autorów replikowanego badania, ich rezultaty mogą być pochodną tej samej struktury zachęt; c) publikacja badań, w których nie udało się ponownie uzyskać wyników z oryginalnego badania wydaje się nie wpływać na popularność opracowań, których nie udało się powtórzyć. Tekst ma naturę wstępnej analizy zagadnienia, dlatego konieczne są dalsze badania poświęcone temu problemowi. Zwiększenie liczby badań replikacyjnych będzie wymagać zmiany struktury zachęt, na którą wystawieni są naukowcy. (abstrakt oryginalny)
Zarządzanie rozpatruję tu jako naukę, której efektem jest społecznic użyteczna wiedza w postaci ustalonych prawidłowości życia gospodarczego lub społecznego i teorii, które tłumaczą określoną dziedzinę rzeczywistości i/lub - dostarczając projekty do zastosowania - pomagają tę rzeczywistość racjonalizować. Rozwój gospodarczy i, szerzej, cywilizacyjny wzmagają popyt na produkty tych nauk, gdyż na skutek wielu okoliczności (co można skrótowo określić wzrostem złożoności świata) zarządzanie staje się coraz bardziej trudne. Samo doświadczenie nawet najbardziej uzdolnionych menedżerów już dziś nie wystarcza. Zarządzanie stało się obecnie jednym z najważniejszych czynników rozwoju. (fragment tekstu)
W dniu 6 stycznia 2018 roku Profesor Stanisław Sudoł ukończył 90 lat. Jako środowisko jesteśmy bardzo wzruszeni tą chwilą. Jest to równocześnie dobry moment, aby tę Wybitną Postać polskich nauk o zarządzaniu i jej dokonania ponownie przybliżyć, zwłaszcza młodemu pokoleniu. Prof. dr hab. Stanisław Sudoł, doktor honorowy Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, to jeden z najbardziej zasłużonych dla rozwoju nauk o zarządzaniu pracowników naukowych. Profesor jest jednym z ostatnich żyjących w Polsce nestorów tych nauk, a zarazem jednym z ich twórców od lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku. Posiada wybitne osiągnięcia naukowe, przede wszystkim w zakresie tworzenia teoretycznych założeń poznawczych i metodycznych podstaw dla ich rozwoju. Równocześnie Profesor nie zaniedbuje empirycznych procesów poznawczych, dokonując skutecznego transferu założeń teoretycznych do praktyki gospodarczej. (fragment tekstu)
Książka L. Krzyżanowskiego traktuje o podstawach? nauki zarządzania jako samodzielnej dyscypliny naukowej, wyodrębnionej w systemie nauki i szkolnictwa wyższego. Stanowi rozprawę o podstawach dyscypliny nauki zarządzania, na których mozolnie, ale z żelazną konsekwencją, konstruuje kolejne warstwy aparatu pojęciowego, służące do opisu interesującego tę dyscyplinę zakresu rzeczywistości, rozpatrywanego z przyjętego punktu widzenia. Warstwy pojęciowe są ułożone w takiej kolejności, że z pojęć ogólniejszych można konstruować aparaturę pojęciową warstw następnych - coraz bliższych celom nauki zarządzania, konkretyzujących ją.(fragment tekstu)
Artykuł przedstawia uwarunkowania rynkowe zarządzania dziennikiem na polskim rynku medialnym po roku 2009. Dokonano analizy czynników makroekonomicznych i sektorowych mających największy wpływ na kształtowanie strategii wydawców gazet, określono strategiczne cele dziennika, przedstawiono możliwości w zakresie kształtowania strategii wydawców gazet w sytuacji spadku czytelnictwa, koncentracji tytułów prasowych i rosnącego znaczenia mediów elektronicznych. (abstrakt oryginalny)
Purpose: The cross-sector partnership (CSP) is an increasingly more frequently and widely described phenomenon presented in various areas and perspectives. This variety of approaches causes conceptual chaos, so it is worth creating a systematic review of scientific theories that categorize this phenomenon. This paper aims to synthesize knowledge about theories to describe CSP and to show their location in management sciences. Design/methodology/approach: The article uses a systematic literature review based on the SCOPUS literature database. As a result of the terms and synonyms search, 8317 articles regarding the concept of CSP have been identified. After applying specific search restrictions, e.g., article type, year of publication, business, management, accounting, etc., 392 articles were identified. The above considerations indicate a significant, disordered research gap in this area. After reviewing the content, 194 referred to the CSP. After reviewing the content, 194 articles referred to the CSP, while the analysis of abstracts of mentioned 392 articles brought 194 which were strictly related to the CSP Then, in the course of the above analysis, the author noticed that 36 items in the database reference to scientific trends, of which 34 articles are widely available after analyzing the content of 34 available after analysing their content relating to the location of CSP within the selected theories. There is no clear indication of which theories describing the CSP phenomenon are the broadest and the most reliable, complete, appropriate, etc. Findings: This article identifies the following conclusions. All authors in the analyzed articles agree that there is no one "universal" theory describing CSP. The next conclusion is most of the "applied" theories through the prism, which described the phenomenon, are in scope of the management science (MS) (28 articles out of 34 analysed) The most common theories cited by the authors are Resource based view theory, Agency theory, Resource-Based theory, Institutional theory, Effectuation theory, and Value Creation Theory. In the author's opinion, the scientific achievements in this area should be constantly monitored, as this may facilitate the description of the CSP phenomenon. Originality/value: A systematic review of the literature and analysis of its content enabled the creation of a scientific trends review, using the phenomenon of CSP included. Moreover, the most common scientific trends are distinguished, and efforts have been made to consolidate these approaches in management sciences. These activities will probably allow the researchers to direct the perspectives of perceiving CSP phenomenon. They could also qualify for the identification/definition of one's approach, as well as organize/categorize the conceptual chaos.(original abstract)
W dyskusjach naukowych pojawiają się opinie, że współczesna teoria zarządzania nie nadąża za przeobrażeniami zachodzącymi w otoczeniu i zmianami społecznymi. Aktualne trendy w rozwoju organizacji wydają się akcentować znaczenie sieci relacji, kreowania kapitału ludzkiego, zaangażowania, wspólnoty i zaufania wśród interesariuszy organizacji57. Zgadzając się z tymi poglądami, można jedynie dodać, że potrzebne jest także realistyczne spojrzenie na złożoność procesów tworzących całokształt funkcjonowania organizacji. Rzeczywistość organizacyjna dość często ukazuje sytuacje i mechanizmy wprost przeciwne do tego, co jest propagowane w niektórych najnowszych teoriach naukowych. Według Andrzeja Koźmińskiego na poziomie organizacji i społeczeństw rzeczywistość kształtuje się w wyniku rozgrywek pomiędzy jednostkami i grupami o sprzecznych interesach, różnych zasobach, strategiach i umiejętnościach58. Można zatem sądzić, że dla rozwijania nauk o zarządzaniu ważne znaczenie ma właśnie wnikliwa obserwacja konstruującej się rzeczywistości społeczno-gospodarczej. Postęp w tych naukach będzie zależny m.in. od upowszechniania wniosków będących rezultatem prowadzonych obserwacji. Zebrane informacje wymagają uporządkowania, a także odpowiedniego wyjaśnienia, które jest odmianą rozumowania. Uważa się, że jego istota sprowadza się do poszukiwania kluczowych przesłanek uzasadniających stan rzeczy, który powstał za sprawą określonych przyczyn59. Można zatem sądzić, że dla osiągnięcia tego celu pomocna jest analiza krytyczna, która służy ustalaniu związków, rozpoznaniu zależności przyczynowych między stwierdzonymi faktami, kładąc szczególny nacisk na wyjaśnianie rzeczywistych motywów, intencji oraz konsekwencji podejmowanych decyzji zarządczych. Dzięki stawianiu ważnych pytań, a także otwartości na nowe idee i przemyślenia analiza krytyczna może być asumptem do ożywionych dyskusji i polemik w środowisku naukowym. (abstrakt autora)
Crowdsourcing jest pojęciem stosunkowo nowym, niemniej w ciągu ostatniej dekady obserwuje się proliferację opracowań na jego temat. Może to wynikać z jego potencjału m.in. w zakresie: doskonalenia procesów biznesowych, tworzenia otwartych innowacji, budowania przewagi konkurencyjnej, dostępu do doświadczenia, informacji, umiejętności i pracy tłumu, rozwiązywania problemów, zarządzania kryzysowego, poszerzenia dotychczasowej działalności oraz oferty organizacji, kreowania wizerunku organizacji, usprawniania komunikacji z otoczeniem, optymalizacji kosztów działalności organizacji. Jednakże pomimo, że tematyka crowdsourcingu stanowi jeden z wyłaniających się obecnie, co więcej umacniających swoją pozycję, kierunków badań na gruncie nauk o zarządzaniu, to wciąż można dostrzec wiele zróżnicowanych ujęć, odzwierciedlających odmienną optykę badawczą, w szczególności w kontekście pomiaru. W rozdziale podjęto problematykę wykorzystania podejścia etnograficznego w procesie zdobywania wiedzy o crowdsourcingu. Celem opracowania jest charakterystyka etnografii i wskazanie kierunków jej zastosowania w badaniach nad crowdsourcingiem. Rozdział składa się z trzech części. W pierwszej przedstawiono istotę crowdsourcingu w naukach o zarządzaniu. Druga część zawiera charakterystykę etnografii. Trzecia omawia możliwe kierunki zastosowania etnografii w badaniach nad crowdsourcingiem. (fragment tekstu)
16
Content available remote Barriers to New Practice Emerging
80%
The article discusses the issues of barriers to creating practice from the processual perspective in management sciences. The notion of practice is a relatively important cognitive concept in the processual approach to management. It is connected with the issues of the organizational change and draws on Anthony Giddens's concept of structuration. Management issues understood in this way are presented in the context of the specific nature of enterprises' functioning as part of their everyday actions. This article is a theoretical and empirical analysis of the issues discussed. The goal of the research is to recognize barriers to emerging practice in an enterprise. The researcher used qualitative methods. As part of this research, a semi-structured interview was conducted in an enterprise representing the textile and clothes sector. Barriers to practice development are of processual, resource and environmental character. The most important barriers to practice creation are those which are sector-specific and environmental. (original abstract)
Ród Lutosławskich jest zasłużony dla polskiej kultury, nauki i sztuki. Pośród jego przedstawicieli znajduje się także inżynier Jerzy (1904-1974), menedżer, a wraz z narastającym doświadczeniem zawodowym także autor i tłumacz publikacji z zakresu problemów zarządzania organizacjami. Jego zapomniany i niedoceniany dorobek ukazywał się w mało sprzyjającym czasie i niesłusznie przeszedł prawie niezauważony, a był znaczący i oryginalny. IV Kongres Nauk o Zarządzaniu jest dobrą okazją do przypomnienia jego wkładu i zasług dla nauk o zarządzaniu w Polsce, ale także w działalność TNOiK, tego znaczącego autora i działacza. (abstrakt oryginalny)
Logistykę jako dziedzinę wiedzy plasuje się zwykle jako jedną z subdyscyplin nauk o zarządzaniu (a te - w naukach ekonomicznych usytuowanych w ramach nauk społecznych). Piszemy "zazwyczaj", gdyż wokół rodowodu koncepcyjnego logistyki ciągle trwają dyskusje i w zasadzie dotychczas nie udało się osiągnąć w tym zakresie konsensusu. Taki stan rzeczy powoduje wiele problemów (m.in. metodologicznych) oraz dzieli środowisko logistyków. Również historia logistyki jest jedynie zbiorem interpretacji lub przekonań, gdyż brak twardych dowodów na zaistnienie jej jako sposobu na łatwiejsze i lepsze funkcjonowanie w materiałach historycznych. Logistyka to "kształtowanie (w drodze zarządzania logistycznego) przepływów materialnych i informacyjnych w celu osiągania dostępności (do dóbr materialnych lub miejsc) na ustalonych zasadach i priorytetach działań". Jako przedmiot badań i zastosowań znana jest od dawna z takich obszarów praktycznej działalności człowieka, jak wojskowość (tradycja wielowiekowa) i prowadzenie biznesu (działalność gospodarcza - tradycja ponad 60-letnia). Taki też jest przyjęty i powszechnie akceptowany podział, wedle tradycji uznawany za klasyczny. Podział ten jest również stosowany na potrzeby edukacji, w tym na poziomie studiów wyższych. Logistyka jako przedmiot nauczania (a później kompleks rozmaitych powiązanych przedmiotów, które ewoluowały w kierunku specjalizacji, a potem specjalności) pojawił się w latach 90. XX w., w tym również w ramach działalności Wydziału Zarządzania Akademii Ekonomicznej im. Karola Adamieckiego w Katowicach. Katedra Logistyki Ekonomicznej (jako jedna z pierwszych w kraju) została powołana do życia w 1996 r., a jej założycielem był prof. Marian Sołtysik - ojciec katowickiej szkoły logistycznej. Logistyka w swoim rozwoju nabiera tempa i współcześnie ewoluuje w kierunku projektów istotnych społecznie, tj. takich, które "wynikają z potrzeb społeczeństwa i zapewniają jego prawidłowe funkcjonowanie"; nie dzięki swojemu dojrzewaniu jako dyscyplina wiedzy, lecz nadążając za zmieniającymi się potrzebami społecznymi. Do takich należą liczne zastosowania logistyki, m.in. usprawniające funkcjonowanie wielu podmiotów ochrony zdrowia, instytucji służących realizacji procesów demokracji, wspierających działania socjalne itp. Dylematy logistyków w takich sytuacjach są związane z przyjęciem jednolitej perspektywy zarządczej, gdy we wspólnym zarządzaniu próbujemy objąć nie tylko ściśle określoną grupę podmiotów funkcjonujących nie dla zysku, lecz szerzej - taką grupę podmiotów, w których realizacja celu doprowadza do poprawy jakości życia poprzez: 1) poprawę stanu zdrowia obywateli, 2) ratowanie zagrożonego życia, 3) zapewnienie bezpieczeństwa (publicznego oraz w przestrzeni publicznej), 4) zapewnienie realizacji zadań wynikających z zasad samorządności, demokracji i równości, 5) dążenie do eliminowania wykluczenia społecznego, związanego z mobilnością obywateli. Wymienione obszary były i nadal są wartą uwagi reakcją nie tylko na przemiany, jakie dokonują się współcześnie, lecz również odpowiedzią logistyki na wzrost znaczenia człowieka jako podmiotu i adresata działań logistycznych. Dlatego prawie dekadę temu zespół pracowników wspominanej Katedry Logistyki Ekonomicznej rozpoczął prace nad nową postacią logistyki - logistyką społeczną która mimo wielu wątpliwości środowiska logistycznego, z czasem zajęła pełnoprawne (obok tych dwóch wcześniej wymienionych "czystych" postaci logistyki) miejsce w dyskursie naukowym. Te dziesięć lat predestynuje do przedstawienia jej dokonań, trendów oraz wyzwań. Prezentacja następuje w pryzmacie doświadczeń oraz kompetencji pracowników i doktorantów obecnie funkcjonującej Katedry Logistyki Społecznej, powołanej do życia w 2011 r., początkowo w postaci Samodzielnego Zakładu, a następnie od 2014 r. jako Katedry Logistyki Społecznej. Jest to pierwsza w Polsce jednostka organizacyjna uczelni wyższej, zajmująca się tą tematyką a jej kierownikiem od momentu założenia jest prof. Jacek Szołtysek. (fragment tekstu)
Zarządzanie projektami (project management - PM) jako subdyscyplina w obszarze nauk o zarządzaniu powstało w odpowiedzi na potrzeby praktyki gospodarczej, w sytuacji gdy tradycyjne metody oraz narzędzia zarządzania okazały się niewystarczające do skutecznej realizacji dużych, złożonych i niepowtarzalnych przedsięwzięć. W początkowych stadiach rozwoju stanowiło ono zbiór względnie prostych i uniwersalnych narzędzi, przy czym warto zwrócić uwagę na fakt, że nie były to nowe zasady i instrumenty, lecz znane już rozwiązania, w odpowiedni sposób skompilowane i zaadaptowane do potrzeb realizacji projektów, jak np. struktura podziału zadań (WBS), harmonogram Gantta, czy tablice kompetencyjne. Dzięki adaptacji rozmaitych metod, technik i narzędzi zarządzania do potrzeb realizacji projektów oraz powstania w tym obszarze standardów i metodyk 0 bardziej całościowym charakterze, systematyzujących działania w ramach projektów, zarządzanie projektami rozwinęło się w kierunku kompleksowego podejścia, czy wręcz autonomicznej subdyscypliny w naukach o zarządzaniu. Zarządzanie projektami, podobnie jak inne obszary w naukach o zarządzaniu, zmienia się i ewoluuje pod wpływem wielu różnorodnych czynników, przechodząc przez pewne charakterystyczne stadia rozwoju. Celem niniejszego rozdziału jest przybliżenie rysu historycznego, a także analiza stanu obecnego i kierunków rozwoju subdyscypliny zarządzania projektami. Zaprezentowana analiza obejmuje zmiany i tendencje występujące w obszarze nauki, jak również praktyki zarządzania projektami. (fragment tekstu)
Zarządzanie strategiczne, uznawane przez wielu autorów za najważniejszą część nauk o zarządzaniu, leży w centrum racjonalistycznego nurtu teorii i praktyki tej dyscypliny. Dominująca perspektywa wpisuje się w ramy obiektywistycznej nauki mającej dostarczać menedżerom organizacyjnym wymiernej i konkretnej wiedzy pozwalającej trafnie podejmować istotne decyzje organizacyjne. W rozumieniu strategii dostrzec można również rozwój nurtów subiektywistycznych opartych na podejściach: interpretatywno-symbolicznym, krytycznym oraz postmodernistycznym, jednak ich znajomość, a tym bardziej asymilacja, zarówno wśród badaczy, jak i menedżerów jest niewielka. Krytyczna teoria zarządzania strategicznego stanowi obecnie marginalny, choć stopniowo zyskujący na znaczeniu nurt zarządzania. W sferze teorii związana jest z nurtem krytycznych studiów zarządzania (Critical Management Studies). W odniesieniu do praktyki obok krytycznego spojrzenia na niesprawiedliwe praktyki zarządzania strategicznego i tworzenie fałszywej świadomości proponowane jest rozwijanie metod emancypacji oraz partycypacji grup defaworyzowanych (np. empowerment). (abstrakt oryginalny)
first rewind previous Strona / 25 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.