Olejki eteryczne stanowią heterogenną grupę produktów roślinnych znanych i stosowanych od dawna w celach kosmetycznych, dezynfekujących i leczniczych. Przedmiotem prezentowanych badań jest olejek eteryczny - olejek z lawendy, z łac. Oleum Lavandulae officinalis/angustifolia. Podjęta została próba porównania aktywności przeciwbakteryjnej i przeciwgrzybiczej czystego olejku eterycznego oraz wyrobów kosmetycznych: szamponu do włosów i soli do kąpieli, zawierających olejek lawendowy. W pracy wykazano, że stężenie olejku lawendowego zawartego w testowanych komercyjnych preparatach kosmetycznych jest zbyt niskie i nie zapewnia działania aseptycznego kosmetyku. (streszcz. oryg.)
W niniejszej pracy przedstawiono wyniki naszych badań dotyczące wpływu czasu ekstrakcji oraz składu rozpuszczalników użytych w procesie ekstrakcji kwiatów rumianku (Chamomilla Recutita) w celu uzyskania informacji o aktywności przeciwrodnikowej ekstraktów o potencjalnym zastosowaniu w wyrobach kosmetycznych. Badano różne mieszaniny etanolu z wodą jako efektywne ekstrahenty związków przeciwrodnikowych. Aktywność przeciwrodnikową tak otrzymanych ekstraktów Chamomilla Recutita wyznaczano dla świeżo pozyskanych ekstraktów na drodze spektrofotometrycznego oznaczania całkowitej zawartości fenoli i flawonoidów oraz stosując metodę TEAC, FRAP oraz kinetyczną metodą z rodnikiem DPPH•. Stwierdzono, że aktywność przeciwrodnikowa ekstraktów z kwiatów rumianku wyznaczona różnymi metodami w znacznym stopniu zależy od czasu trwania procesu ekstrakcji. Na podstawie przeprowadzonych pomiarów można stwierdzić, że aktywność przeciwrodnikowa ekstraktów kwiatów rumianku otrzymanych z użyciem wody i rozcieńczonych wodnych roztworów etanolu jest zawsze wyższa niż dla ekstraktów otrzymanych otrzymanych przy użyciu różnych stężonych roztworów etanolu. (abstrakt oryginalny)
3
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Lavandulol and its esters play a significant role in the perfume and cosmetics industry. Because of their biological activity they have recently become relevant in research on pheromones. Many natural sources of this important alcohol are known along with synthetic methods allowing to achieve either an optically pure product or a racemic mixture. The article presents a short overview on new natural resources of the alcohol, its sensory and pheromonal characteristics and synthesis of its racemic mixture and enantiomers. (original abstract)
Na podstawie analizy literatury w pracy dokonano charakterysytyki wybranych gatunków roślin kosmetycznych: Fragaria vesca L., Potentilla erecta (L.) Rausch., Rubus idaeus L., Sorbus aucuparia L., Taraxacum officinale (L.) Weber ex F.H. Wigg., Urtica dioica L., Vaccinium myrtillus L. Przedstawiono opis botaniczny wymienionych gatunków roślin, opisano zawarte w nich substancje aktywne, spełniające istotne funkcje w leczeniu i w pielęgnacji skóry oraz przedstawiono ich działanie i możliwości wykorzystania w/w roślin w kosmetologii.(abstrakt oryginalny)
Polski rynek kosmetyczny z roku na rok stabilnie wzrasta i osiąga coraz większe przychody. Zdaniem autorki jedną z przyczyn takiego stanu rzeczy jest zniesienie bariery fiskalnej, jaką do grudnia 2006 roku była 10-proc. stawka podatku akcyzowego, która stanowiła istotny hamulec spowalniający rozwój owej branży na terenie naszego kraju, a zniesienie podatku akcyzowego w tym zakresie przyczyniło się do tego, iż inwestowanie w branżę kosmetyczną stało się opłacalne. Autorka przekonuje, że obecnie - planując prowadzenie działalności gospodarczej mającej na celu wytwarzanie, rozprowadzanie oraz sprzedawanie kosmetyków - należy zapoznać się z obowiązującym ustawodawstwem w tym zakresie, tj. m.in. ustawą o kosmetykach oraz tzw. dyrektywą kosmetyczną.
Celem badania była ocena aktywności przeciwrodnikowej kosmetycznych ekstraktów roślinnych z wykorzystaniem stabilnego rodnika DPPH. Spośród pięciu wyselekcjonowanych surowców roślinnych ekstrakty glikolowe z wierzby białej i brzozy białej wykazały najsilniejszą zdolność "zmiatania" wolnych rodników DPPH. Działanie przeciwrodnikowe ekstraktów malało w kolejności: Salix alba > Betula alba > Crataegus monogyna > Helichrysum italicum > Artemisia absinthium. Na podstawie wyników badań można zaproponować ekstrakty z wierzby białej i brzozy białej jako obiecujące źródło naturalnych przeciwutleniaczy odpowiednich do zastosowania w preparatach kosmetycznych i farmaceutycznych. (abstrakt oryginalny)
W niniejszym opracowaniu omówiono charakterystykę, rodzaje i mechanizm działania przeciwutleniaczy stosowanych w przemyśle kosmetycznym. Związki te w bardzo małych stężeniach, rzędu 0,001-0,1%, zabezpieczają surowce lipidowe i gotowe wyroby kosmetyczne przed autooksydacją oraz neutralizują wolne rodniki, zapobiegając powstawaniu uszkodzeń lipidów i białek skóry. Ponadto opisano naturalne przeciwutleniacze - polifenole, które oprócz właściwości przeciwutleniających wykazują również działanie uszczelniające naczynia kapilarne, przeciwzapalne, przeciwalergiczne, promieniochronne, przeciwgrzybicze, przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe. (abstrakt oryginalny)
W niniejszym opracowaniu przedstawiono charakterystykę i rodzaje tłuszczów roślinnych - ważnych składników produktów kosmetycznych. Od starożytnych czasów tłuszcze roślinne są stosowane w kosmetyce pielęgnacyjnej w czystej formie lub jako składniki w różnych formulacjach. Większość z nich pełni funkcję podstawowych surowców, wchodzących w skład fazy tłuszczowej emulsji kosmetycznych, ale dodatkowo, dzięki biozgodności ze skórą ludzką, chętnie są wykorzystywane jako substancje biologicznie czynne. Ponadto w opracowaniu omówiono kilka najważniejszych - z punktu widzenia kosmetologii - składników tłuszczów roślinnych oraz ich wpływ na funkcjonowanie skóry. (abstrakt oryginalny)
W kolejnym Raporcie Specjalnym "Profitu" przeanalizowano rynek kosmetyków kolorowych. Przedstawiono kilku największych polskich wytwórców. Przybliżono jak udaje im się dotrzeć do najnowszych technologii i gdzie powstają produkty z polskim logo.
Kwas usninowy, należący do kwasów porostowych, odznacza się szerokim spektrum aktywności biologicznej, m.in. działa przeciwdrobnoustrojowo, przeciwzapalnie i promieniochronnie. Znajduje zastosowanie jako składnik leków roślinnych i produktów kosmetycznych. W pracy badano wpływ bazy kosmetycznej (typu emulsji i stopnia rozdrobnienia fazy wewnętrznej) na kinetykę uwalniania kwasu usninowego. Otrzymano dwa typy emulsji - O/W i W/O, o różnym stopniu rozdrobnienia fazy zdyspergowanej, zawierające 0,05% w/w kwasu usninowego. Dla otrzymanych produktów przeprowadzono badania właściwości fizykochemicznych (typ emulsji, stabilność, lepkość, pH, rozmiar kropli fazy zdyspergowanej). Badanie uwalniania kwasu usninowego przeprowadzono w układzie termostatowanych komór dyfuzyjnych, stosując błonę dializacyjną z regenerowanej celulozy. Jako roztwór akceptorowy zastosowano mieszaninę alkoholu etylowego i buforu fosforanowego (PBS) o pH = 7,4 w stosunku EtOH/PBS = 10/90 v/v. Stężenie uwolnionego kwasu analizowano za pomocą spektrofotometru UV-Vis. Uzyskane wyniki wykazały, że emulsje typu O/W w porównaniu z emulsjami typu W/O stanowią dużo skuteczniejszą formę podawania kwasu usninowego do skóry. Po 24 godz. z emulsji typu O/W przeniknęło do roztworu akceptorowego ok. 45% stężenia początkowego kwasu, podczas gdy z emulsji typu W/O ok. 18%. (abstrakt oryginalny)
Obecnie firmy kosmetyczne prześcigają się w tworzeniu nowatorskich, coraz bardziej innowacyjnych receptur. Jednocześnie rośnie potrzeba zapewnienia odpowiedniego bezpieczeństwa produktu. Istnieją uregulowania prawne odnoszące się do kontroli jakości produktów. Jednak zdarzają się sytuacje, gdy dany produkt nie jest poddawany standardowym warunkom przechowywania. Z tego względu istnieje ryzyko, że po dłuższym okresie przechowywania (np. w podwyższonej temperaturze) nastąpią zmiany właściwości fizykochemicznych danego produktu. Należy zaznaczyć, że wahania temperatury podczas transportu lub składowania mogą znacznie wpływać na destabilizację gotowego produktu kosmetycznego. Scharakteryzowano czynniki wpływające na stabilność podczas przechowywania i transportu płynnych kosmetyków kąpielowych. Szczególną uwagę zwrócono na działanie podwyższonej temperatury. Jako determinanty jakości produktów kąpielowych wytypowano: stabilność, lepkość, właściwości pianotwórcze oraz roztwarzalność. Dokonano także oceny sensorycznej żeli pod prysznic. Z przeprowadzonych badań wynika, że po trzech miesiącach przechowywania zmianom uległy wszystkie właściwości ocenianych kosmetyków. Podwyższona temperatura i czas przechowywania przyczyniają się do wzrostu lepkości dynamicznej, tworzenia obfitszej piany, zwiększenia wskaźnika trwałości piany oraz podwyższenia czasu roztwarzania badanych kosmetyków. Wywierają także wpływ na wybrane cechy sensoryczne. (abstrakt oryginalny)
Kosmetyczne oleje roślinne od wieków są przedmiotem zainteresowania jako składniki naturalnych produktów do pielęgnacji ciała. Obecnie trend powrotu do natury spowodował wzrost ich popularności w przygotowaniu naturalnych kosmetyków, mydeł, olejków zapachowych. Celem pracy była ocena właściwości przeciwdrobnoustrojowych 18 wybranych olejów kosmetycznych tłoczonych na zimno wobec mikroorganizmów patogennych dla ludzi. Właściwości antagonistyczne olejów kosmetycznych oznaczano metodą dyfuzji krążkowej. Mikroorganizmy wskaźnikowe, które zostały wybrane do tego badania, stanowiły bakterie Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus aureus, Pseudomonas aeruginosa, Escherichia coli i drożdże Candida albicans. Przeprowadzone badania wykazały, że wybrane oleje kosmetyczne wykazują zróżnicowane działanie antagonistyczne wobec drobnoustrojów wskaźnikowych. Najwyższą aktywność antybakteryjną wykazał olej tamanu. Ten badany olej kosme-tyczny ograniczył wzrost bakterii S. aureus, S. epidermidis i P. aeruginosa na znaczą-cym poziomie. Olej z kiełków pszenicy zahamował rozwój bakterii S. epidermidis i P. aeruginosa. Olej z czarnuszki siewnej wykazywał aktywność przeciwbakteryjną wobec bakterii S. aureus. Żaden z pozostałych badanych olejów kosmetycznych nie wykazywał aktywności przeciwbakteryjnej wobec wybranych mikroorganizmów, jak również żaden z nich nie był na tyle skuteczny, aby hamować wzrost bakterii E. coli i drożdży C. albicans. Antybakteryjne właściwości wybranych olejów zależały zarówno od ich rodzaju, jak i od badanego mikroorganizmu. (abstrakt oryginalny)
Na polskim rynku kosmetyków, obok światowych koncernów, działają z powodzeniem krajowe firmy, zwłaszcza w segmencie kosmetyki białej, czyli środków pielęgnacji skóry. Osobną kategorię stanowią importowane kosmetyki luksusowe.
Rosyjski rynek artykułów kosmetycznych po kryzysie skurczył się ponad 2-krotnie, tj. do poziomu 1,5 mld USD na koniec 1999 r. Gwałtowny spadek siły nabywczej ludności wskutek niemal 4-krotnej dewaluacji rubla wymusił przestawienie się na tanią, niskiej jakości produkcję tych wyrobów.
Rosyjski rynek kosmetyków w coraz większym stopniu wchłaniany jest przez rynek globalny. Prym wiedzie tam niewielka grupa krajowych producentów, którzy wykreowali własne marki, kojarzone z dobrą jakością za przystępną cenę. Rynek kosmetyków w Rosji już od pięciu lat charakteryzuje się największą dynamiką w świecie. Są też tam obecne firmy z polskiej czołówki tego sektora.
Polskie kosmetyki skutecznie oparły się konkurencji produktów zagranicznych. Badania marketingowe wykazały, że krajowe kremy i balsamy wypełniają 60 procent naszego rynku.
Produkty kosmetyczne towarzyszą nam powszechnie w życiu codziennym. Ostatnie doniesienia dotyczące szkodliwości dla zdrowia syntetycznych związków konserwujących i przeciwutleniających stosowanych w kosmetykach sprzyjają poszukiwaniu bardziej przyjaznych substancji, np. pochodzących ze świata roślin. Dlatego też w ostatnich latach wzrosło zainteresowanie kosmetykami naturalnymi, w których zabronione jest stosowanie syntetycznych związków, m.in. parabenów. W związku z tym poszukiwanie nowych naturalnych układów konserwujących oraz substancji biologicznie aktywnych pochodzenia naturalnego wydaje się zasadne. Prowadzone w ostatnim czasie badania wskazują na możliwość wykorzystania olejków eterycznych w produktach kosmetycznych, ze względu na ich działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybiczne, antyseptyczne czy przeciwutleniające. W niniejszej pracy dokonano przeglądu literatury dotyczącej olejków eterycznych i ich aktywności, które umożliwiają ich potencjalne wykorzystanie jako substancje konserwujące i przeciwutleniające w preparatach kosmetycznych. (abstrakt oryginalny)
W pracy przedstawiono wyniki badań aktywności przeciwdrobnoustrojowej ekstraktu z roślin stosowanego jako środek konserwujący w preparacie kosmetycznym. Wykorzystano ekstrakty z barwnych owoców: czarna borówka, mandarynka, granat oraz młoda zielona pszenica, które znane są z dużej zawartości związków antyoksydacyjnych. Analizowano stabilność kremów kosmetycznych zainfekowanych Candida albicans, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus. Stwierdzono, że zarówno ekstrakty pochodzące z soku granatu, jak i z mandarynki posiadają właściwości hamujące rozwój bakterii. (abstrakt oryginalny)
W artykule przedstawiono analizę wpływu maceratu z marchwi na właściwości balsamów samoopalających. Na podstawie opracowanej receptury wykonano próbki balsamów o różnej zawartości maceratu: 1, 3, 5%. Dla porównania badano również próbkę niezawierającą maceratu. Wykonano badania stabilności formy, lepkości, stopnia nawilżenia skóry oraz koloru skóry. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że macerat z marchwi korzystnie wpływa na kondycję skóry, delikatnie zmieniając jej kolor i może być z powodzeniem stosowany w kosmetykach samoopalających. (abstrakt oryginalny)
W niniejszej pracy badano zmiany stężenia ditlenku tytanu (TiO2) i α-hydroksykwasów w zawiesinach i emulsjach kosmetycznych. Do oznaczania tytanu w wodzie wybrano metodę nadtlenkową, przy czym jako najlepszą metodę korekcji tła wybrano pomiar przyrostu absorbancji (różnica absorbancji kompleksu (TiO·H2O2)2+ i absorbancji tła przed wywołaniem reakcji barwnej). Przechodzenie tytanu do fazy wodnej zaobserwowano w zawiesinach zawierających największe stężenia α-hydroksykwasów (0,1 mola kwasu cytrynowego i 0,1 mola kwasu mlekowego na 100g wody). W zawiesinach zawierających kwas cytrynowy ilość tytanu oznaczona w fazie wodnej 38 dnia wynosiła 77,78 /cm3, natomiast w zawiesinie zawierającej kwas mlekowy ilość tytanu oznaczona w fazie wodnej była prawie trzy razy mniejsza i 63 dnia wynosiła 26,47 /cm3. W zawiesinach zawierających mniejsze stężenia kwasów i w emulsjach zakwaszonych kwasem mlekowym i kwasem cytrynowym nie zaobserwowano przechodzenia tytanu do fazy wodnej na poziomie większym niż 2 /cm3. Stwierdzono, że wyraźne zmiany pH zawiesin i emulsji zawierających rozcieńczony kwas cytrynowy wynikają z rozkładu kwasu cytrynowego m.in. na kwas mrówkowy i octowy. (abstrakt oryginalny)
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.