Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 27

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  Social consumption
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
1
100%
The paper sets forward to justify the objective necessity of creation and distribution of benefits of the social consumption fund in socialized companies. The author proceeds from an assumption that the company Is not only a production unit in the economic system but also a subject implementing tasks of the social policy including also the function of the social consumption fund. In the further part of the paper there is made an attempt at determination of qualification criteria of the company's contribution to the social consumption fund. It becomes necessary to isolate the company's expenditure in this area in order to assess utilization of resources in accordance with functions of this fund at the company's level.(original abstract)
Artykuł omawia najważniejsze czynniki kształtujące konsumpcję gospodarstw domowych. Są to: dochód narodowy, dochody gospodarstw domowych, ceny dóbr i usług, kredyty konsumpcyjne, oszczędności oraz podaż towarów i usług.
Moda na ekologię powoli dotarła także do Polski, znajdując swój wyraz w wyborach konsumenckich jednostek i działaniach podejmowanych przez przedsiębiorstwa. Niniejszy artykuł skupia się na pokazaniu zjawiska ekologicznej konsumpcji na pokaz oraz próbie oceny jego efektów zarówno na poziomie społecznym, jak i marketingowym. W pierwszej części przedstawiono trend ekologizacji zachowań nabywczych, wyjaśniono pojęcie konsumpcji na pokaz oraz pokazano, jak te dwa zjawiska łączą się, przynosząc efekt w postaci dóbr ekologicznych stanowiących wyznaczniki statusu społecznego ich posiadacza lub użytkownika. Następnie zaprezentowano wyniki badania własnego (FGI) pokazujące stosunek młodych konsumentów do mody na ekologię i marek kreowanych na "eko-ikony". (abstrakt oryginalny)
Artykuł omawia zmiany w strukturze dochodów i wydatków społeczeństwa spowodowane transformacją gospodarki.
Analitycy społeczeństw o ustabilizowanych gospodarkach rynkowych opracowali kilkanaście czy nawet kilkadziesiąt różnych klasyfikacji społecznych, od bardzo ogólnych o charakterze uniwersalnym, do szczegółowych, specyficznych dla danego społeczeństwa. W tych różnych ujęciach powtarzają się jednak pewne prawidłowości, charakteryzujące zachowania konsumpcyjne członków poszczególnych klas. Artykuł przedstawia te prawidłowości.
Konieczność tworzenia i umacniania struktur społeczeństwa obywatelskiego jest aktualnym tematem wielu dyskusji. Do tej pory nie zastanawiano się jednak w szerszym aspekcie nad rolą, jaką w społeczeństwie obywatelskim mogliby odgrywać konsumenci. Obywatelskie wybory konsumentów stanowią wyraz poparcia lub sprzeciwu wobec określonych decyzji politycznych. Artykuł jest sygnałem dla konsumentów polskich, którzy zajęci codziennymi problemami nie dostrzegają ogromnej siły własnych portfeli, nawet w drobnych codziennych zakupach.
Przemysł motoryzacyjny jest największym reklamodawcą na świecie, a samochód idealnym przedmiotem reklamy. Zadaniem artykułu jest przedstawienie kulturowych uwarunkowań reklamy samochodów - jednego z głównych składników cywilizacji XX wieku. .
W społeczeństwach zachodnich w ciągu ostatniego półwiecza dokonała się konsolidacja jednostek wokół dominującego dyskursu - konsolidacja, której nauki społeczne i humanistyczne nie potrafią uchwycić, gdyż każda z nich zajmuje się pewnym wycinkiem rzeczywistości, nie zastanawiając się nad wynikami innych badań ani nad innym ich celem niż wkład w rozwój własnej dziedziny. Podstawą takiej konsolidacji społeczeństwa była kiedyś narodowość, a dziś jest obrót towarowy, na mocy którego wszystkie przedmioty mogące być darem stają się towarem odartym z dodatkowego znaczenia. Komercjalizacja badań humanistycznych może m.in. służyć zrozumieniu tych procesów, a tym samym zrozumieniu nowego wymiaru bezpieczeństwa. Kiedyś bezpieczeństwo wiązało się z tożsamością narodową, dziś coraz częściej wiąże się z tożsamością grupy konsumentów lub tych, którzy nie utożsamiają się z konsumpcją. Celem artykułu jest wykazanie komercyjnego charakteru badań społeczno-humanistycznych, ich znaczenia w zakresie badań nad społeczeństwem konsumpcyjnym oraz wyznaczenie kierunków ich kontynuacji. Przedstawiona więc zostanie perspektywa badawcza, a następnie poprzez analizę tekstów opisujących społeczeństwo konsumpcyjne ich powiązania z koncepcją daru oraz znaczenie dla rozumienia procesów zachodzących obecnie w społeczeństwach takich jak polskie.(abstrakt oryginalny)
Zachowania konsumenckie są poddawane ciągłym procesom ewolucyjnym. Należy przypuszczać, że wraz z upływem czasu, wskutek jeszcze nie występujących lub dopiero się tworzących uwarunkowań zarówno w skali makro, jak i mikro, w krajach europejskich wytworzą się nowe wzory zachowań konsumenckich, a na ich podstawie zostaną wyodrębnione nowe trendy. Czy tendencje te będą przenikać na grunt polski?
Głównym celem artykułu jest prezentacja zmian struktury wydatków miast, która ewoluuje wraz ze zmianami celów rozwojowych miast, będących odbiciem hierarchii potrzeb ich użytkowników. W tym kontekście konsumpcja miejska obrazuje zarówno trwałość głównych funkcji miejskich, wynikającą z niezmiennej od wieków roli miast w systemie osadniczym i gospodarczym, jak i koniunkturalność form zaspokajania niektórych potrzeb. Badania oparto na studiach porównawczych realiów życia miejskiego wyrażonych w udziale wybranych kategorii wydatków w budżetach opisywanych miast w okresie ponad 100 lat, co daje szansę na zaobserwowanie aktualnie promowanych ponowoczesnych cech konsumpcji miejskiej. Jej specyfika najczęściej postrzegana jest przez cechy pluralistycznego społeczeństwa konsumenckiego, którego relatywizm poglądów i nieustające dążenie do nowości czynią miasta miejscami nieustająco kształtującymi własne produkty. Koszty tych dążeń i przeobrażeń ponoszone są przez władze miejskie, znajdując swój zapis w budżetach miast. (abstrakt oryginalny)
Konsumpcja bywa ujmowana jako manifestacja statusu. Optykę tę na gruncie nauk społecznych rozwijali przede wszystkim Thorstein Veblen1 i Pierre Bourdieu2. Pierwszy z nich na przełomie XIX i XX wieku zainicjował badania i refleksję nad formami ostentacyjnej konsumpcji, a więc konsumpcją jako świadomą rywalizacją statusową. Późniejsza, opracowana w latach 70. XX wieku, znacznie bardziej wyrafinowana teoria Bourdieu koncentruje się raczej na tym, w jaki sposób dzięki społecznie (a konkretnie: klasowo) wytworzonym regułom klasyfikacji konsumenci manifestują swój status nieświadomie. A zatem w perspektywie Bourdieu hierarchię statusu społecznego wyznacza struktura klasowa, a styl konsumpcji jest pochodną usytuowania w tej strukturze. Koherentne (zgodnie z zasadą homologii), charakterystyczne dla przedstawicieli danej klasy przedmioty i style konsumpcji komunikują ich status, odróżniając od członków innych klas. Ta perspektywa jest dziś podważana, gdyż trudno ją pogodzić z teoriami głoszącymi klasową dehierarchizację i indywidualizację społeczeństwa, a zwłaszcza z koncepcjami postmodernistycznymi. Nie oznacza to, że zachowania konsumpcyjne przestały pełnić funkcję dystynktywną. Jednak kryteria owej dystynkcji (a zatem źródła hierarchii statusu) niekoniecznie mają charakter klasowy. We współczesnym świecie ulegają one relatywizacji, stają się bardziej efemeryczne i uwarunkowane przede wszystkim kulturowo. (fragment tekstu)
Artykuł stanowi próbę oceny zmian dochodów i konsumpcji w okresie transformacji oraz przewidywanej ścieżki wzrostu tych wielkości w dłuższym czasie.
Polityka społeczna jest przede wszystkim działalnością praktyczną. Równocześnie podejścia teoretyczne (badawcze) do polityki społecznej konstytuują - uprawianą pod tą samą nazwą - dyscyplinę nauk celowościowych (ideologicznych), która działalność tę ma racjonalizować (czyli uzasadniać, wyjaśniać i usprawniać). Można przyjąć, że polityka społeczna jako nauka praktyczna bada zmiany zachodzące w strukturze społecznej pod wpływem celowej działalności grup i instytucji społecznych, formułując na tej podstawie postulaty dotyczące racjonalizowania polityki społecznej jako działalności praktycznej. (fragment tekstu)
Przeanalizowano związki pomiędzy konsumpcją zbiorową w jej podstawowych dziedzinach a infrastrukturą dla 49 województw w latach 1975 i 1983.
Autor omawia nowe funkcje konsumpcji, które w ostatnich latach doszły do dotychczasowych reprodukcyjno-motywacyjnych. Następnie opisuje przemiany w sferze konsumpcji i nowe zjawiska: serwicyzację, dematerializację, domocentryzację, prywatyzację, homogenizację, wirtualizację oraz dekonsumpcję i prokonsumpcję.
Celem artykułu jest przedstawienie kształtowania się relacji konsumpcji prywatnej do konsumpcji publicznej gospodarstw domowych w okresie 1990-2015. Punktem odniesienia do rozważań jest prognoza kierunków długofalowych zmian w konsumpcji w gospodarstwach domowych w Polsce z 1990 r. W artykule wykorzystano dane statystyczne i wyniki Europejskiego Sondażu Socjologicznego (ESS) z 2016 r. Dane statystyczne dotyczące konsumpcji prywatnej i publicznej wskazują na zwiększający się z roku na rok ich wolumen. Dominujący udział w konsumpcji gospodarstw domowych ma spożycie indywidualne, ale od 2005 r. można zaobserwować powolne zmniejszanie się jej udziału na rzecz konsumpcji publicznej. Wyniki badań ESS wskazują, że respondenci mają świadomość roli świadczeń społecznych i usług socjalnych w Polsce, jak również ich wpływu na ludzi. Zajmują też jednoznaczne stanowisko w kwestii dostępności do nich osób przyjeżdżających z zagranicy w celach zarobkowych. Nie zgadzają się co do kwestii ekonomicznych, tzn. czy są one obciążeniem dla firm i gospodarki. (abstrakt oryginalny)
Przejście polityki społecznej, a przede wszystkim polityki konsumpcji społecznej od tego co ukształtowano w społeczeństwie polskim w okresie minionych 45 lat, do tego, co jest w rozwiniętych krajach europejskich o gospodarce rynkowej, i co staje się w pewnym sensie wzorcem dla polskiej polityki społecznej jest niezwykle trudne i skomplikowane. Truizmem jest udowadnianie, że polityka społeczna jest bardzo ściśle związana z polityką gospodarczą i świadczenia społeczne stanowiące podstawowy czynnik polityki społecznej są pochodną tego co gospodarka wytworzy i co można z dochodu narodowego wydzielić na te świadczenia. Plan L. Balcerowicza traktowany osobiście przeze mnie jako niezwykle trudna, ale praktycznie jedyna droga ku lepszej przyszłości jest dla społeczeństwa uciążliwy i niewątpliwie stanowi przejściowe zagrożenie dla realizacji podstawowych zasad polityki społecznej. Oczywiście należy się liczyć z okresem przejściowym, ale zmęczone i udręczone społeczeństwo z ogromnym trudem i raczej pewną dezaprobatą przyjmuje trudności dnia codziennego i przedłużający się okres wyrzeczeń. Droga przemian jest przy tym bardzo skomplikowana przez postawy społeczne. Socjalizm gwarantował całemu społeczeństwu pracę, niezależnie od tego, jak ona była wykonywana i relatywnie płacę, która praktycznie wszystkim obywatelom państwa zapewniła podstawowe środki utrzymania. Były to środki w porównaniu z krajami rozwiniętymi niskie, ale za to powszechne. (fragment tekstu)
Przedmiotem opracowania jest problematyka infrastruktury społecznej w okresie przekształceń systemowych w Polsce. Autor przedstawia zmiany jakie dokonały się w materialnych i instytucjonalnych zasobach infrastruktury społecznej w latach 80-tych i na początku lat 90-tych w związku z kryzysem gospodarczym, a zwłaszcza kryzysem finansów publicznych, ocenia zagrożenia w tej sferze, zmiany w konsumpcji usług społecznych w latach 1989 i 1994, a także główne kierunki przemian związane z prywatyzacją, wprowadzaniem odpłatności i zmian w zarządzaniu usługami społecznymi.
Przedstawiono stan opieki zdrowotnej w Polsce w ciągu ostatnich czterech lat a także wydatki i ich udział procent w PKB, a także porównanie Polski z innymi krajami wysoko rozwiniętymi. Przeanalizowano projekt reformy tej sfery usług społecznych.
Autor skupił się w artykule nad przyczynami zwolnienia tempa wzrostu gospodarczego krajów wysoko rozwiniętych. Przyczyny tej sytuacji leżą z pewnością po stronie popytowej, a niewystarczający popyt jest wg autora rezultatem małych zmian w systemie społecznych potrzeb konsumpcji. Popyt konsumpcyjny powinien być zwiększany w celu osiągnięcia wzrostu ekonomicznego. Wzrost ten może być osiągnięty poprzez znaczącą zmianę wzorców konsumpcji, tzn. zmniejszenie udziału konsumpcji dóbr materialnych w stosunku do konsumpcji ogółem na rzecz zwiększenia udziału dóbr i wartości niematerialnych zaspokajających potrzeby wyższe, czyli: kulturowe, edukacyjne, rekreacyjno-zdrowotne. Autor podkreśla, iż tylko modernizacja konsumpcji, zwana nową konsumpcją, może stać się siłą napędową Nowej Gospodarki, źródłem długoterminowego odrodzenia ekonomicznego, redukcji bezrobocia i pozostałych niekorzystnych cech szeroko pojętej stagnacji.
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.