Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 972

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 49 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  Wspólna Polityka Rolna
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 49 next fast forward last
W niniejszym opracowaniu skoncentrowano się na przypomnieniu celu i zasad wspólnej polityki rozwoju rolnictwa i wsi (CAPRE) zwłaszcza na stabilizacji rynku, zachowaniu środowiska naturalnego i krajobrazu. Przedstawiono zmiany w zasadach finansowania i współfinansowania rolnictwa oraz potrzeby krajów Europy Środkowo-Wschodniej przy zmianie polityki rolnej.
Autor zastanawia się w jakim kierunku powinny iść zmiany w polityce rolnej Unii Europejskiej. Jego zdaniem program komisarza Fischlera jest najbardziej optymalnym programem reform w rolnictwie krajów UE i w krajach ubiegających się o człokostwo. Program ten ma jednak wielu przeciwników.
W niniejszym opracowaniu skoncentrowano się na przypomnieniu celu i zasad wspólnej polityki rozwoju rolnictwa i wsi (CAPRE) zwłaszcza na wewnętrznych i zewnętrznych przesłankach zmian modelu wspólnej polityki rolnej. Przedstawiono także potrzeby krajów Europy Środkowo-Wschodniej przy zmianie polityki rolnej.
W artykule omówiono rozporządzenie WE nr 1258/99 o finansowaniu wspólnej polityki rolnej oraz rozporządzenie nr 1259/99 o systemie bezpośredniej pomocy udzielanej w ramach wspólnej polityki rolnej.
Podstawowe założenia CAP zawarte zostały w Traktacie Rzymskim z 1957 r. W publikacji nakreślono główne mechanizmy i zasady funkcjonowania CAP oraz kierunki, w jakich będzie zmierzać Wspólna Polityka Rolna w przyszłości.
Podstawowym celem opracowania była analiza dokumentów Wspólnoty Europejskiej, jakimi są rozporządzenia Rady (WE). Po podpisaniu Traktatu Akcesyjnego Rada (WE) wydała rozporządzenie w 2003 r., poprzez który regulowała systemy wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej. Akt prawny obejmował dawne państwa UE-15 i ustanawiał systemy jednolitej płatności (SPS). W sprawie regulacji dla 10 nowoprzyjętych krajów odsyłał do postanowień traktatowych, zaś przyjęto odmienny system jednolitej płatności obszarowej (SAPS), według stawek obliczanych do 1 ha użytków rolnych. Po dokonaniu oceny funkcjonowania WPR przez Parlament Europejski, wydano nowe Rozporządzenie Rady (WE) w 2009 r. Nadal utrzymywał w mocy występowanie odrębnych systemów wsparcia bezpośredniego w krajach UE-15 i NUE-10. (abstrakt oryginalny)
Celem badań było zaprezentowanie opinii rolników dotyczących zmiany sytuacji ekonomicznej ich gospodarstw po dziesięcioletnim okresie finansowania rolnictwa polskiego w ramach wspólnej polityki rolnej. Badaniami ankietowymi objęto 150 losowo wybranych gospodarstw położonych na terenie województwa dolnośląskiego. Respondentów zapytano m.in. o podstawowe źródła informacji o programach unijnych, na co przeznaczyli uzyskane pieniądze i jak to wpłynęło na ich sytuację ekonomiczną. (abstrakt oryginalny)
Celem artykułu jest określenie zmian stopnia towarowości małych gospodarstw rolnych z województwa małopolskiego korzystających w latach 2004-2015 ze wsparcia inwestycyjnego w ramach wspólnej polityki rolnej. Badania wykazały, że dzięki inwestycjom dofinansowywanym ze środków WPR nastąpiło zwiększenie stopnia towarowości badanych gospodarstw w 2015 roku przeciętnie o 6,5 p.p. w porównaniu do 2004 roku. Z obliczeń statystycznych wynika także, że występuje istotna dodatnia korelacja pomiędzy zmianą powierzchni przeznaczanej pod produkcję roślinną a zmianą w udziale produkcji przeznaczanej na rynek.(abstrakt oryginalny)
Przedstawiono doświadczenia Finlandii w negocjacjach o członkostwo w Unii. Do wyników w/w negocjacji zaliczono m.in. uzyskanie pomocy z Funduszy Strukturalnych. W artykule zaprezentowano przykłady programów pomocy dla rolników zarówno z Funduszy Strukturalnych jak i środków krajowych. Przypomniano główne przyczyny opóźnień w wykorzystaniu środków unijnych - jako wnioski na przyszłość dla innych krajów starających się o członkostwo w Unii. Do najważniejszych problemów zaliczono: zbieranie i dostarczenie odpowiednich danych statystycznych; zdefiniowanie obszarów o niekorzystnych warunkach naturalnych; dokładna znajomość krajowych instrumentów polityki rolnej; odpowiednio przygotowana administracja.
Polska stanie się polem bitwy w kwestii polityki rolnej Unii Europejskiej.
Przeprowadzono analizę kierunków zmian Wspólnej Polityki Rolnej (WPR), ze szczególnym uwzględnieniem propozycji Komisji Europejskiej z 2011 roku, oraz ich wpływu na pozycję rolnictwa unijnego na rynkach globalnych w nadchodzących latach. Stwierdzono, że planowane reformy WPR po 2013 roku nie sprzyjają wzmocnieniu rolnictwa unijnego w perspektywie długookresowej. Koncentrują się bowiem na osiągnięciu celów krótkoterminowych, wynikających z kryzysowej sytuacji gospodarczej i finansowej wielu państw członkowskich Unii Europejskiej. Zdaniem autorki zmiany WPR powinny iść w kierunku redukcji płatności bezpośrednich na korzyść instrumentów skierowanych na określone programy i zdefiniowanych beneficjentów. Wśród nich wiodącą rolę należy przypisać instrumentom wspomagającym rolników w sytuacjach kryzysowych oraz zapewniającym wprowadzanie innowacyjnych rozwiązań do rolnictwa. (abstrakt oryginalny)
Celem opracowania jest przedstawienie wpływu nowego systemu dopłat bezpośrednich na rolnictwo na Węgrzech. W latach 2014 i 2020 doszło do zmian wspólnej polityki rolnej w zakresie systemu dopłat bezpośrednich i mechanizmów regulacji rynku. W efekcie tych działań na Węgrzech stało się możliwe połączenie wielkości produkcji z wielkością dopłat. Nowe podejście nie powoduje ograniczeń w dostępie do dopłat, lęcz stwarza możliwości do ich szerszego wykorzystania. Dopłaty bezpośrednie mogą mieć znacznie większy pozytywny wpływ na niektóre sektory. jednak niewiadomą jest, jak duże efekty to będą i które sektory skorzystają z tych zmian najbardziej.(abstrakt oryginalny)
Obszary wiejskie w Polsce wciąż ustępują poziomem rozwoju gospodarczego miastom i przestrzeni miejskiej. Dotyczy to zarówno infrastruktury technicznej, jak też obszarów aktywności gospodarczej mieszkańców wsi. Koncepcja zrównoważonego rozwoju kraju wspiera, oprócz rolnictwa, działalność przetwórczą i usługową na obszarach wiejskich, przy równoczesnej ochronie zasobów przyrody i kultury. Przekształcenia takie są możliwe poprzez promocję działalności nierolniczej z funduszy strukturalnych Unii Europejskiej. W pracy podjęto próbę oceny efektywności wybranych narzędzi wsparcia rozwoju obszarów wiejskich, w tym przedsiębiorczości sektora rolno-spożywczego, na przykładzie programu Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej w Wielkopolsce.(abstrakt oryginalny)
Artykuł zawiera opis Zintegrowanego Systemu Zarządzania i Kontroli oraz procedurę realizacji wniosku o subwencje.
Opracowanie dotyczy tzw. Instrumentów Towarzyszących WPR, które wprowadzono w ramach reformy tej polityki w 1992 r.(tzw. reforma McSharry'ego), stwarzających możliwości wspierania przemian strukturalnych w rolnictwie poprzez realizację projektów z zakresu ochrony środowiska, zalesienia gruntów i wcześniejszych emerytur.
Autor przedstawia diagnozę stanu wyjściowego oraz cele reformy agrarnej we Wspólnocie Europejskiej. Krytycznie ocenia niektóre założenia CAP.
Porównanie zmian wspólnej polityki rolnej zaproponpwanych przez Komisję Europejską w Komunikacie z 10 lipca 2002 r. z obecnymi zasadami WPR.
Pełne objęcie polskiego rolnictwa regulacjami Wspólnej Polityki Rolnej jest jednym z podstawowych celów integracji Polski z Unią Europejską. Zgodnie z decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Agencja Rynku Rolnego będzie odpowiedzialna za skuteczne stosowanie mechanizmów WPR.
19
80%
Głównym celem artykułu jest przedstawienie roli polityki rozwoju obszarów wiejskich, jako składowej WPR. W związku z tym omówiono ewolucję WPR, uwzględniając zmiany wagi głównych kierunków interwencji, znajdujące odzwierciedlenie w strukturze i wielkości budżetu w latach 1990-2020. Ponadto przedstawiono zasadnicze różnice w podejściu do procesu programowania aktualnego "Programu rozwoju obszarów wiejskich" (PROW) w stosunku do poprzedniego oraz scharakteryzowano programy operacyjne PROW na lata 2007-2013 i 2014-2020. W artykule przeprowadzono ocenę aktualnego PROW z punktu widzenia najważniejszych pozarolniczych potrzeb rozwojowych obszarów wiejskich w Polsce, a także wnioski i rekomendacje.(fragment tekstu)
W opracowaniu zaprezentowano ponadnarodowe organizacje rolnicze funkcjonujące w Brukseli oraz ich wpływ na formułowanie i wdrażanie w życie Wspólnej Polityki Rolnej UE. Przedstawiono także organizacje krajowe działające w kilku państwach Unii Europejskiej.
first rewind previous Strona / 49 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.