W niniejszym opracowaniu skoncentrowano się na przypomnieniu celu i zasad wspólnej polityki rozwoju rolnictwa i wsi (CAPRE) zwłaszcza na stabilizacji rynku, zachowaniu środowiska naturalnego i krajobrazu. Przedstawiono zmiany w zasadach finansowania i współfinansowania rolnictwa oraz potrzeby krajów Europy Środkowo-Wschodniej przy zmianie polityki rolnej.
Autor zastanawia się w jakim kierunku powinny iść zmiany w polityce rolnej Unii Europejskiej. Jego zdaniem program komisarza Fischlera jest najbardziej optymalnym programem reform w rolnictwie krajów UE i w krajach ubiegających się o człokostwo. Program ten ma jednak wielu przeciwników.
W niniejszym opracowaniu skoncentrowano się na przypomnieniu celu i zasad wspólnej polityki rozwoju rolnictwa i wsi (CAPRE) zwłaszcza na wewnętrznych i zewnętrznych przesłankach zmian modelu wspólnej polityki rolnej. Przedstawiono także potrzeby krajów Europy Środkowo-Wschodniej przy zmianie polityki rolnej.
W artykule omówiono rozporządzenie WE nr 1258/99 o finansowaniu wspólnej polityki rolnej oraz rozporządzenie nr 1259/99 o systemie bezpośredniej pomocy udzielanej w ramach wspólnej polityki rolnej.
Podstawowe założenia CAP zawarte zostały w Traktacie Rzymskim z 1957 r. W publikacji nakreślono główne mechanizmy i zasady funkcjonowania CAP oraz kierunki, w jakich będzie zmierzać Wspólna Polityka Rolna w przyszłości.
Podstawowym celem opracowania była analiza dokumentów Wspólnoty Europejskiej, jakimi są rozporządzenia Rady (WE). Po podpisaniu Traktatu Akcesyjnego Rada (WE) wydała rozporządzenie w 2003 r., poprzez który regulowała systemy wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej. Akt prawny obejmował dawne państwa UE-15 i ustanawiał systemy jednolitej płatności (SPS). W sprawie regulacji dla 10 nowoprzyjętych krajów odsyłał do postanowień traktatowych, zaś przyjęto odmienny system jednolitej płatności obszarowej (SAPS), według stawek obliczanych do 1 ha użytków rolnych. Po dokonaniu oceny funkcjonowania WPR przez Parlament Europejski, wydano nowe Rozporządzenie Rady (WE) w 2009 r. Nadal utrzymywał w mocy występowanie odrębnych systemów wsparcia bezpośredniego w krajach UE-15 i NUE-10. (abstrakt oryginalny)
Celem badań było zaprezentowanie opinii rolników dotyczących zmiany sytuacji ekonomicznej ich gospodarstw po dziesięcioletnim okresie finansowania rolnictwa polskiego w ramach wspólnej polityki rolnej. Badaniami ankietowymi objęto 150 losowo wybranych gospodarstw położonych na terenie województwa dolnośląskiego. Respondentów zapytano m.in. o podstawowe źródła informacji o programach unijnych, na co przeznaczyli uzyskane pieniądze i jak to wpłynęło na ich sytuację ekonomiczną. (abstrakt oryginalny)
Celem artykułu jest określenie zmian stopnia towarowości małych gospodarstw rolnych z województwa małopolskiego korzystających w latach 2004-2015 ze wsparcia inwestycyjnego w ramach wspólnej polityki rolnej. Badania wykazały, że dzięki inwestycjom dofinansowywanym ze środków WPR nastąpiło zwiększenie stopnia towarowości badanych gospodarstw w 2015 roku przeciętnie o 6,5 p.p. w porównaniu do 2004 roku. Z obliczeń statystycznych wynika także, że występuje istotna dodatnia korelacja pomiędzy zmianą powierzchni przeznaczanej pod produkcję roślinną a zmianą w udziale produkcji przeznaczanej na rynek.(abstrakt oryginalny)
Przedstawiono doświadczenia Finlandii w negocjacjach o członkostwo w Unii. Do wyników w/w negocjacji zaliczono m.in. uzyskanie pomocy z Funduszy Strukturalnych. W artykule zaprezentowano przykłady programów pomocy dla rolników zarówno z Funduszy Strukturalnych jak i środków krajowych. Przypomniano główne przyczyny opóźnień w wykorzystaniu środków unijnych - jako wnioski na przyszłość dla innych krajów starających się o członkostwo w Unii. Do najważniejszych problemów zaliczono: zbieranie i dostarczenie odpowiednich danych statystycznych; zdefiniowanie obszarów o niekorzystnych warunkach naturalnych; dokładna znajomość krajowych instrumentów polityki rolnej; odpowiednio przygotowana administracja.
Przeprowadzono analizę kierunków zmian Wspólnej Polityki Rolnej (WPR), ze szczególnym uwzględnieniem propozycji Komisji Europejskiej z 2011 roku, oraz ich wpływu na pozycję rolnictwa unijnego na rynkach globalnych w nadchodzących latach. Stwierdzono, że planowane reformy WPR po 2013 roku nie sprzyjają wzmocnieniu rolnictwa unijnego w perspektywie długookresowej. Koncentrują się bowiem na osiągnięciu celów krótkoterminowych, wynikających z kryzysowej sytuacji gospodarczej i finansowej wielu państw członkowskich Unii Europejskiej. Zdaniem autorki zmiany WPR powinny iść w kierunku redukcji płatności bezpośrednich na korzyść instrumentów skierowanych na określone programy i zdefiniowanych beneficjentów. Wśród nich wiodącą rolę należy przypisać instrumentom wspomagającym rolników w sytuacjach kryzysowych oraz zapewniającym wprowadzanie innowacyjnych rozwiązań do rolnictwa. (abstrakt oryginalny)
Celem opracowania jest przedstawienie wpływu nowego systemu dopłat bezpośrednich na rolnictwo na Węgrzech. W latach 2014 i 2020 doszło do zmian wspólnej polityki rolnej w zakresie systemu dopłat bezpośrednich i mechanizmów regulacji rynku. W efekcie tych działań na Węgrzech stało się możliwe połączenie wielkości produkcji z wielkością dopłat. Nowe podejście nie powoduje ograniczeń w dostępie do dopłat, lęcz stwarza możliwości do ich szerszego wykorzystania. Dopłaty bezpośrednie mogą mieć znacznie większy pozytywny wpływ na niektóre sektory. jednak niewiadomą jest, jak duże efekty to będą i które sektory skorzystają z tych zmian najbardziej.(abstrakt oryginalny)
13
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Obszary wiejskie w Polsce wciąż ustępują poziomem rozwoju gospodarczego miastom i przestrzeni miejskiej. Dotyczy to zarówno infrastruktury technicznej, jak też obszarów aktywności gospodarczej mieszkańców wsi. Koncepcja zrównoważonego rozwoju kraju wspiera, oprócz rolnictwa, działalność przetwórczą i usługową na obszarach wiejskich, przy równoczesnej ochronie zasobów przyrody i kultury. Przekształcenia takie są możliwe poprzez promocję działalności nierolniczej z funduszy strukturalnych Unii Europejskiej. W pracy podjęto próbę oceny efektywności wybranych narzędzi wsparcia rozwoju obszarów wiejskich, w tym przedsiębiorczości sektora rolno-spożywczego, na przykładzie programu Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej w Wielkopolsce.(abstrakt oryginalny)
Opracowanie dotyczy tzw. Instrumentów Towarzyszących WPR, które wprowadzono w ramach reformy tej polityki w 1992 r.(tzw. reforma McSharry'ego), stwarzających możliwości wspierania przemian strukturalnych w rolnictwie poprzez realizację projektów z zakresu ochrony środowiska, zalesienia gruntów i wcześniejszych emerytur.
Pełne objęcie polskiego rolnictwa regulacjami Wspólnej Polityki Rolnej jest jednym z podstawowych celów integracji Polski z Unią Europejską. Zgodnie z decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Agencja Rynku Rolnego będzie odpowiedzialna za skuteczne stosowanie mechanizmów WPR.
19
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Głównym celem artykułu jest przedstawienie roli polityki rozwoju obszarów wiejskich, jako składowej WPR. W związku z tym omówiono ewolucję WPR, uwzględniając zmiany wagi głównych kierunków interwencji, znajdujące odzwierciedlenie w strukturze i wielkości budżetu w latach 1990-2020. Ponadto przedstawiono zasadnicze różnice w podejściu do procesu programowania aktualnego "Programu rozwoju obszarów wiejskich" (PROW) w stosunku do poprzedniego oraz scharakteryzowano programy operacyjne PROW na lata 2007-2013 i 2014-2020. W artykule przeprowadzono ocenę aktualnego PROW z punktu widzenia najważniejszych pozarolniczych potrzeb rozwojowych obszarów wiejskich w Polsce, a także wnioski i rekomendacje.(fragment tekstu)
W opracowaniu zaprezentowano ponadnarodowe organizacje rolnicze funkcjonujące w Brukseli oraz ich wpływ na formułowanie i wdrażanie w życie Wspólnej Polityki Rolnej UE. Przedstawiono także organizacje krajowe działające w kilku państwach Unii Europejskiej.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.