Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 632

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 32 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  Administrative law
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 32 next fast forward last
Prawo administracyjne jest prawem tworzonym dla stosunków prawnych, w których jedną ze stron jest podmiot dysponujący władzą państwową. Reguluje bowiem stosunki administracyjno-prawne, czyli takie, w których władza wchodzi w relacje z podmiotem administrowanym. System prawny Unii Europejskiej (UE) tworzą również przepisy administracyjne oraz akty administracyjne. Można mówić o europejskich aktach administracyjnych rozumianych jako akty stosujące prawo UE. Proces wydawania aktów administracyjnych przebiega w tym wypadku w wersjach określonych względem stopnia otwarcia na jurysdykcję niekrajowego organu tj. w wersji płytkiej, gdy państwo członkowskie jedynie stosuje akty prawne wydawane przez Unię Europejską, lub w wersji pogłębionej, gdy na terytorium państwa członkowskiego obowiązują akty stosowania prawa wydawane przez organy Unii Europejskiej (układ wertykalny) albo organy innego państwa członkowskiego (układ horyzontalny). Zatem system stosowania prawa Unii Europejskiej opiera się na trzech filarach. W pierwszym przypadku możliwe jest wydawanie aktów przez organy krajowe państwa członkowskiego. W drugim to stosowanie prawa przez organy Unii Europejskiej. Trzeci przypadek to z kolei akty transgraniczne, które są wydawane przez organy państwa członkowskiego, ale obowiązują na całym obszarze Unii Europejskiej albo jej części, zależnie od specyfiki aktu. W tym kontekście można stwierdzić, że wydawanie europejskich aktów administracyjnych jest przejawem ograniczenia suwerenności państw członkowskich. W nauce zauważa się, że "dawna koncepcja suwerenności straciła grunt, bo traktuje jako ograniczenia to, co jest współcześnie potrzebne lub konieczne i leży w interesie państw" [Wasilkowski 1996, s. 18]. Państwa rzeczywiście działają w realiach narastających współzależności, a porozumienia i instytucje międzynarodowe przekształcają "społeczność międzynarodową z gromady państw w zorganizowaną wspólnotę" [Hurej 2008, s. 130; Wasilkowski 1996, s. 17]. Są to przyczyny integracji europejskiej, w tym rozwijającego się systemu prawnego UE, obejmującego również wydawanie aktów administracyjnych. Funkcjonowanie tego systemu jest możliwe ze względu na realizację takich zasad jak: zasady przyznania, która określa zakres kompetencji organów UE, zasady lojalnej współpracy, na której bazuje stosowanie prawa UE przez organy państw członkowskich oraz zasady proporcjonalności, która stanowi podstawę do wyboru rodzaju aktu, a także pomocniczości, która może determinować wertykalny układ kompetencji do wydawania aktów administracyjnych. (fragment tekstu)
Dokonano analizy kwestii prejudycjalnej, która jest rozumiana jako okoliczność, od której osobnego ustalenia zależy rozstrzygnięcie sprawy, z punktu widzenia istoty prawa administracyjnego.
CEL NAUKOWY: Celem niniejszego artykułu jest analiza normatywna dotycząca instytucji prawnej grzebowiska dla zwierząt domowych w świetle norm prawa administracyjnego. Zamysłem tego opracowania jest ukazanie potrzeby stworzenia szerszej regulacji normatywnej oraz jednoznaczna separacja grzebowisk dla zwierząt domowych od cmentarzy, jako miejsc kultu religijnego. PROBLEM I METODY BADAWCZE: Podstawowym problemem badawczym jest wykazanie błędnego rozumienia pojęciowego, traktującego grzebowisko dla zwierząt domowych w kategoriach cmentarza, konieczności uzupełnienia luki prawnej poprzez dodanie do istniejących przepisów prawnych norm dotyczących zasad grzebania szczątków zwierząt domowych, procedury administracji oraz kompetencji organów władzy publicznej w tym zakresie. Niniejsze opracowanie będzie wykorzystywało metody badawcze: dogmatyczną, historyczno-doktrynalną, prawno-porównawczą oraz dedukcyjną. PROCES WYWODU: W niniejszym artykule omówiono genezę analizowanej instytucji prawnej, komparatystyczne ujęcie grzebowiska względem cmentarzy-ska oraz cmentarza, grzebowisko dla zwierząt domowych w perspektywie aktów prawa miejscowego, prawa budowlanego i ochrony zabytków oraz grzebowisko dla zwierząt domowych w ujęciu polityki publicznej. WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: W konsekwencji poczynionej analizy udowodniono, że materia problemowa dotycząca grzebowisk dla zwierząt domowych uchodzi za trudny temat, głównie z uwagi na jej wymiar moralny. Sposób grzebania zwierząt domowych absolutnie nie może być wiązany z ceremonią pogrzebową zmarłego człowieka. Z uwagi na zagrożenie obrazy uczuć religijnych oraz profanacji chrześcijańskiej tradycji ceremonii pogrzebowej należy stworzyć normy prawa administracyjnego w zakresie standardów grzebania zwierząt domowych. WNIOSKI, INNOWACJE I REKOMENDACJE: W obecnym stanie prawnym istnieje wiele niejasności względem postępowania z nieżyjącym zwierzęciem domowym. Często pojawiają się przypadki naruszania prawa poprzez niewłaściwe postępowanie z ich szczątkami. Wobec tego istnieje potrzeba dyskusji naukowej. (abstrakt oryginalny)
4
Content available remote Wyjątki od zasady nieprzenoszalności praw i obowiązków administracyjnych
80%
Należy uznać jako powszechnie akceptowaną zasadę, zgodnie z którą publiczne prawa i obowiązki pozostają trwale związane z osobą, dla której zostały ustanowione, są nieprzenoszalne i nie ma co do nich następstwa prawnego [Kasznica 1947, s. 135]. Przyczyny takiego stanu rzeczy należy upatrywać w publicznym charakterze stosunku administracyjnego, który sprowadza się do tego, że jednym z podmiotów tego stosunku jest reprezentant interesu publicznego (państwo lub związek publicznoprawny). W tradycyjnym ujęciu interesowi publicznemu podporządkowany jest interes prywatny, co skutkuje nierównością podmiotów uczestniczących w tym stosunku. Reprezentant interesu publicznego (państwo czy związek publicznoprawny) dysponuje środkiem, którego podmiot administrowany nie posiada, a mianowicie dysponuje władztwem administracyjnym. W efekcie może on władczo, jednostronnie ustalać nakazy i zakazy określonego zachowania, a ponadto, w celu ich wyegzekwowania, może zastosować przymus państwowy [Duniewska 2009, ss. 63-71], jako że jednym z zasadniczych elementów władztwa administracyjnego jest możliwość samodzielnego egzekwowania przez administrację obowiązków nałożonych na podmioty administrowane. Kontrolę nad podmiotem zobowiązanym zapewnia administracji osobisty charakter stosunku administracyjnego, który oznacza, że uprawnienia i obowiązki związane są z konkretnie wskazanym podmiotem, adresatem działań administracji. Osobisty charakter stosunku administracyjnoprawnego uniemożliwia podmiotom administrowanym przenoszenia praw i obowiązków publicznoprawnych, o których przyznaniu czy nałożeniu konkretnym podmiotom zdecydowała władza publiczna [Ziemski 2009, s. 9]. Przyjęcie odmiennego stanowiska mogłoby powodować m.in. trudności ze sprawną egzekucją nałożonych obowiązków publicznoprawnych, gdyż trudno byłoby ustalić podmiot, na którym ciąży określona powinność. Ponadto osobisty charakter stosunku administracyjnego skutkuje również tym, że obowiązki nałożone w drodze działań władczych organów administracji publicznej nie rozciągają się na kolejne podmioty, których sfera wolności nie zostaje ograniczona, albowiem stosunek administracyjnoprawny wygasa wraz z ustaniem jego podmiotu. (fragment tekstu)
Artykuł dotyczy problematyki zasad w legislacji administracyjnej zarówno w Polsce, jak i w wybranych państwach systemu common law. Już sama liczba stanowionych aktów wykonawczych w stosunku do ustaw ukazuje jej znaczenie. W 2018 r. w Polsce weszło w życie 11 284 rozporządzeń, 3357 ustaw i obowiązywało aż 350 000 aktów prawa miejscowego [www.http://barometrprawa.pl/
Prawo administracyjne uważane jest za uszczegółowienie części prawa konstytucyjnego zajmującej się władzą wykonawczą. Niekiedy jednak prawo administracyjne dotyczy również władzy sądowniczej, poza tym część norm prawa administracyjnego jest powtórzeniem norm prawa konstytucyjnego. Za podstawowe kryteria rozdziału prawa konstytucyjnego i administracyjnego można uznać kryterium formalne i kryterium materialne, przy czym wielkie znaczenie ma także szeroko rozumiane kryterium społeczne, obejmujące zagadnienia historyczne i socjologiczne. (abstrakt oryginalny)
W krajowej praktyce stosowania prawa dokonanie ścisłego rozgraniczenia deliktów administracyjnych i wykroczeń bywa problematyczne. Źródłem trudności jest z jednej strony brak jednolitej nomenklatury normatywnej w zakresie określenia czynów naruszających normy prawa administracyjnego, a z drugiej rozproszenie regulacji prawnych przy jednoczesnym braku określenia wspólnych aksjomatów nakładania kar administracyjnych. Regulacje dotyczące wymierzania administracyjnych kar pieniężnych zawarte w obowiązującym Kodeksie postępowania administracyjnego mają przy tym charakter porządkujący, lecz niepełny. Pominięto w nich między innymi administracyjne kary niepieniężne. Co więcej, w doktrynie prawa administracyjnego oraz karnego zgłaszane są rozliczne uwagi dotyczące regulacji przyjętej w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz uwagi o charakterze ogólnym. Z tych powodów zarówno ze względów praktycznych, jak i prawnych należałoby - jak się wydaje - poszukiwać dalszych rozwiązań, które mogłyby w tym zakresie stanowić swoistego rodzaju remedium. Godnymi uwagi są regulacje przyjęte w Czechach, gdzie do czasu reformy doktryna sygnalizowała zbliżone problemy do tych, które obecnie sygnalizują polscy autorzy w odniesieniu do aktualnego stanu prawnego zarówno względem kar administracyjnych, jak i wykroczeń. (abstrakt oryginalny)
W artykule zostały omówione nowe przepisy związane ze stwierdzeniem nieważności decyzji, które zostały wprowadzone do prawa budowlanego ustawą z 13.02.2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw. W pierwszej części artykułu omówiono nowo dodane do Prawa budowlanego art. 37b ust. 1 i art. 59h, które czasowo ograniczyły możliwość stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę oraz pozwolenia na użytkowanie. Przy tej okazji zostały poddane analizie przepisy przejściowe w celu udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy nowo wprowadzone przepisy stosuje się do pozwoleń na budowę oraz na użytkowanie wydanych przed datą wejścia w życie nowelizacji. W drugiej części artykułu omówiono nowe regulacje dotyczące legalizacji robót w przypadku stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę. Powyższe rozważania stanowiły asumpt do bliższego przyjrzenia się pojęciu legalizacji i zbadania, czy może być ono stosowane poza procedurą usuwania skutków samowoli budowlanej. (abstrakt oryginalny)
W niniejszym opracowaniu autorzy podsumowują rozważania zawarte w pierwszej części artykułu dotyczące obowiązujących w Słowacji i Czechach regulacji odnoszących się do udaremniania lub utrudniania wykonania różnego rodzaju rozstrzygnięć urzędowych, a także porównują te regulacje z rozwiązaniami polskimi oraz formułują wnioski płynące z tego porównania. (abstrakt oryginalny)
Rozpoznanie sprawy administracyjnej polega w istocie na: a) ustaleniu istnienia pewnych faktów prawotwórczych w sposób obiektywny, czyli za pomocą takich środków, które mogą przekonać każdego logicznie myślącego człowieka o bycie danego faktu; b) ocenie prawnej ustalonych faktów. Zatem zasadniczym celem każdego postępowania, w tym postępowania administracyjnego, jest ustalenie minionych okoliczności faktycznych, ich właściwe prawne zakwalifikowanie oraz wydanie na ich podstawie orzeczenia. Powyższe ustalenia dokonywane są w czasie postępowania wyjaśniającego, na którego prawidłowość duży wpływ ma jego zgodność z jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego, jaką jest zasada prawdy obiektywnej, zwana niekiedy prawdą materialną. Ze wskazanej zasady wynika dla organu obowiązek określenia z urzędu, przez tenże organ, jakie dowody będą niezbędne dla ustalenia stanu faktycznego sprawy. Dlatego też ustalenie stanu faktycznego sprawy jest obowiązkiem organu administracyjnego.(fragment tekstu)
11
Content available remote Jaki samorząd gospodarczy?
80%
Samorząd gospodarczy powinien być jedną z podstawowych form decentralizacji administracji publicznej w Polsce. Pomimo tego, że funkcjonujące w Polsce organizacje przedsiębiorców określane są mianem samorządu, to w istocie rzeczy nie spełniają one podstawowych wymogów publicznoprawnego charakteru samorządu. W zakresie samorządu gospodarczego wciąż toczy się spór o model tego samorządu. Artykuł ten jest zatem próbą krótkiego przedstawienia zarówno historii jak i istoty samorządu gospodarczego funkcjonującego w Polsce wraz ze wskazaniem na oczekiwany kierunek zmian w tym zakresie. (abstrakt oryginalny)
Zakres przedmiotowy oraz głębokość uznanych za niezbędne i postulowanych zmian przemawia - jak się wydaje - za zastąpieniem Kodeksu postępowania administracyjnego nową ustawą, a nie jego kolejną nowelizacją. Zabieg ten pozwoliłby również, bez naruszania sprawdzonych już i dostatecznie utrwalonych konstrukcji procesowych, uporządkować stan prawny wyznaczony przepisami kodeksu w sensie technicznym, przez wyeliminowanie "pustych" jednostek redakcyjnych i nadanie przepisom ciągłej, jednolitej, a przez to zrozumiałej dla adresatów numeracji. Stosownie bowiem do § 84 rozporządzenia Prezesa RM z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. nr 100, poz. 908), "Jeżeli zmiany wprowadzane w ustawie miałyby być liczne albo miałyby naruszać konstrukcję lub spójność ustawy albo gdy ustawa była już poprzednio wielokrotnie nowelizowana, opracowuje się projekt nowej ustawy". Jako propozycję alternatywną zamieszczono wszakże w raporcie zespołu projekt ustawy nowelizującej Kodeks postępowania administracyjnego, uwzględniając obecną systematykę regulacji kodeksowej i numerację przepisów po to, aby uwidocznić usytuowanie postulowanych rozwiązań w istniejącym układzie instytucji prawa procesowego, jak też ich związek z obowiązującymi unormowaniami. W raporcie znalazło się ponadto obszerne uzasadnienie projektowanych zmian, wraz z uwagami polemicznymi i zastrzeżeniami zgłoszonymi przez niektórych członków zespołu w stosunku do określonych założeń i konstrukcji prawnych. (fragment tekstu)
Use of a notion of temporary jurisdiction in research over administrative law is recommended because of a possibility of separating this kind of jurisdiction in the context of functioning of the public administration, as well as because of a particular meaning of the temporary jurisdiction for determination of an organ appropriate for handling specific matters. Problems connected with the temporary jurisdiction are at present in a series of regulations of the Polish administrative law, as well as in the international law. Authors referring mainly to regulations on the administrative and court- administrative procedure, present arguments on grounds of using the notion of the temporary jurisdiction.(original abstract)
Państwa członkowskie UE charakteryzują się długą i zróżnicowaną historią instytucjonalną, z różnymi trajektoriami ich ewolucji. Istnieje niezwykle złożony system relacji między instytucjami Unii Europejskiej a organami władzy publicznej państw członkowskich, który nazywany jest europejską przestrzenią administracyjną. Jest to koncepcja wielowymiarowa i obejmuje intensywną współpracę między organami administracji oraz ich działania na każdym poziomie. Europejska przestrzeń administracyjna to obszar, w którym coraz bardziej zintegrowane organy administracji państw członkowskich we wzajemnej współpracy wykonują uprawnienia przekazane UE w ramach systemu wspólnej suwerenności (ang. shared sovereignty). Niniejszy artykuł bada przyczyny i konsekwencje rozwoju tego obszaru. (abstrakt oryginalny)
The Code of Administrative Procedure is the most important normative act in Polish administrative law, defining the procedural framework for the examination of and delivery of rulings on the majority of individual administrative cases. The Code plays a crucial role in safeguarding the rights of the individual, having an impact on the legal situation of the addressee of an administrative decision. Much attention has already been given to the profound changes introduced into the Code in 2017; however, the findings of the analyses performed so far have mostly been critical. This study aims to identify the positive aspects of the thorough amendment of the Code in 2017. They complete the picture and may be informative to a no lesser extent than critical remarks referring to the body of these changes as a whole.(original abstract)
Autorka przedstawia jak zmiany ustroju administracyjnego przekładają się na rozwiązania w sferze proceduralnej. Omawia też konstrukcje organu odwoławczego w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego w ujęciu porównawczym - przed i po reformie samorządowej.
Autorzy artykułu oceniają zmiany w prawie administracyjnym w ciągu dziesięciu lat transformacji ustrojowej w Polsce.
Artykuł poświęcony aspektom proceduralnym: koncepcji strony w postępowaniu administracyjnym. Autor omówił dwie koncepcje strony: subiektywną i obiektywną.
19
Content available remote Status wykonawcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego W Polsce
80%
W artykule opisano status wykonawcy i jego rolę w procedurze udzielania zamówień publicznych w Polsce. Zawarte w nim rozważania skupiają się na zmiennym znaczeniu tego statusu w zależności od etapu postępowania i rodzaju trybu udzielenia zamówienia. Ponadto w artykule zostały przedstawione wybrane zdarzenia prowadzące do uzyskania i utraty przymiotu wykonawcy. Kwestia ta w dalszym ciągu sprawia bowiem wiele problemów na etapie stosowania prawa. Autor wyjaśnia też, dlaczego status wykonawcy ma istotne znaczenie w procedurze udzielania zamówień publicznych(abstrakt oryginalny)
Autor omówił pojęcie samorządu terytorialnego w ujęciu historycznym i przedstawił poglądy doktryny. Wiele uwagi poświęcił również przepisom prawa dotyczącym tej instytucji prawnej.
first rewind previous Strona / 32 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.