Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 127

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 7 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  Cultural landscape
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 7 next fast forward last
W artykule zwrócono uwagę na funkcjonujące coraz częściej w literaturze przedmiotu pojęcie "krajobraz turystyczny". Wyróżnienie składowych oraz rozumienie istoty powyższego terminu jest zagadnieniem bardzo ważnym z punktu widzenia właściwego funkcjonowania środowiska geograficznego. Krajobraz turystyczny tworzony przez człowieka w celu zaspokojenia jego potrzeb powinien być kształtowany zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju. Działania zmierzające do wykorzystania jego zasobów i walorów powinny mieć na względzie zachowanie harmonii między środowiskiem przyrodniczym i kulturowym oraz aktywnością społeczno-gospodarczą. Zasadniczym celem opracowania była próba poznania struktury krajobrazu turystycznego, jego składowych wskazanych przez użytkowników (mieszkańców i turystów) oraz rozpoznanie ich wpływu na wizerunek oraz ogólną atrakcyjność wybranego obszaru recepcji turystycznej - Zwierzyńca. Podane przez respondentów odpowiedzi, skojarzenia oraz wskazane wartości ocen pozwoliły ustalić, jak krajobraz turystyczny jest przez nich rozumiany i postrzegany. Uzyskane opinie są istotne i powinny zostać uwzględnione przez lokalne władze w planach strategicznych regulujących właściwy rozwój regionów w perspektywie długookresowej. (abstrakt autora)
The lemon houses of Lake Garda provide Ecosystem Services, due to their history and their deep rooting in the landscape. Unfortunately, Urban Planning hasn't ever taken into account these possible benefits. In fact, it has always allowed their reuse as residences and it has sustained the conservation of the buildings only. The lack of interest in reintroducing lemon growing or other agricultural activities has produced a noticeable impoverishment of the local landscape. To overcome these limits, Urban Planning should be oriented to implement practices, which take root in and bring out the variety of local landscapes. In order to reach this result, Urban Planning may help to bring some lemon houses, especially the abandoned or the most vulnerable ones, back to their original agricultural vocation, reintroducing autopoietic agricultural techniques, which are in balance with the environment. An interdisciplinary approach may be adopted in a profitable way, to strengthen the efficiency of the Urban Planning. Aiming at this interdisciplinary approach the paper reports our first investigations concerning the contribution of different disciplines, which will help Urban Planning to consider, in case of the reuse of Lake Garda lemon houses, immaterial benefits and to reintroduce activities linked to their original vocation. (original abstract)
To sustain cultural ecosystem services and cultural heritage it is important to go in depth in the science policy interface, because efficient governance mechanisms emerge from the cooperation of scientists and practitioners. In the Basque Country, we are on the road towards adaptive and resilient landscape management through an integrative approach that enhances the link between science, policy-making and society. Key elements of this approach are: The establishment from the outset of a transdisciplinary community of practice; the creation of specific transdisciplinar working groups to go in depth with concrete applicability measures; a strong outreach strategy and educational programs development; and last but not least, the involvement of stakeholders at multiple stage of the process. Diverse research lines are carried out during the process (e.g. mapping ecosystems services, analyzing social perceptions), whose results are combined to help identify response options for sustainable landscape. Relevant policy implementations of the results of this broad research are already taking place in the Basque Country. The proved utility of this working mechanism makes key agents to continue involved, and to attract more agents into the process. These transdisciplinary processes facilitate the creation of synergies and win-win solutions towards sustainable management of cultural ecosystem services. (original abstract)
4
80%
Antropogeniczny wpływ na krajobraz jest powszechnie znanym zjawiskiem. Wpływ ten może zostać zidentyfikowany nie tylko dzięki archeologicznym znaleziskom, ale również dzięki archiwalnym i współczesnym mapom, pokazującym w krajobrazie elementy i pozostałości przeszłości. Aby poznać i zarządzać zmianami w krajobrazie, powstały metody oparte na charakterystyce krajobrazowej. Prezentowany artykuł opisuje główne cechy i prawidłowości takiego podejścia metodologicznego oraz potencjalne możliwości jego rozwoju w przyszłości. W pracy przedstawiono również brytyjskie propozycje zastosowania opisywanej metodologii do zarządzania krajobrazem historycznym w innych krajach. (abstrakt oryginalny)
Zmiany technologiczne w produkcji przemysłowej, jakie można było zaobserwować już od lat 80. XX w., spowodowały konieczność restrukturyzacji dawnych terenów przemysłowych. Obszary te, choć zdegradowane przestrzennie, są często atrakcyjnie położone względem pozostałej części miasta. W wyniku odzyskiwania miejskich terenów poprzemysłowych chronimy przestrzeń dotąd niezabudowana, co jest zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju. Udana reurbanizacja musi łączyć działania interdyscyplinarne - od reaktywacji zdegradowanych gleb poprzez ochronę wartości kulturowych postindustrialnego dziedzictwa do tworzenia nowych zespołów mieszkalno-usługowych i atrakcyjnych przestrzeni publicznych. Jednym z takich obszarów jest warszawski Kamionek. Brak uchwalonego planu miejscowego umożliwia jego chaotyczna zabudowę. Następuje proces gentryfikacji dzielnicy i zagubienie lokalnej tożsamości.(abstrakt oryginalny)
6
80%
Krajobraz kulturowy tworzy historycznie ukształtowany fragment przestrzeni geograficznej, powstałej w wyniku zespolenia oddziaływań środowiskowych i kulturowych, tworzących specyficzną strukturę, która objawia się regionalną odrębnością, postrzeganą jako swoista fizjonomia1. Jest więc on formą dziedzictwa, wynikiem spuścizny wielu pokoleń, i jako taki posiada określoną wartość i potencjał kulturowy2. Może być także rozumiany jako zespół elementów środowiska geograficznego, warunkujących rozwój turystyki na określonym terenie, a więc część zasobów strukturalnych tworzących potencjał turystyczny3. Kościoły drewniane stanowią element zanikającego dziedzictwa kulturowego Europy, związanego do niedawna jeszcze ze środowiskiem wiejskim.(fragment tekstu)
The article explores Poland as an example of a country in which generations were living under substandard circumstances and where the socio-economic transformation after 1989 did not go along with an aesthetics education. The result is the lack of cultural harmony іn Polish landscapes, widely acknowledged by local experts. Politicians often do not see the problem and neither do the people living in the country as it is developed. The author of this article shows that in order to change the path of development to a more harmonious one, there would have to be a compassionate dialogue, simultaneously with spreading awareness of the problem within all the stakeholders. The author believes that his method called "Seeing Anew" brings some competence to all the parts of the dialogue. Understanding of the factors which created the problem can reconnect people to the environment, the landscape, and ultimately to themselves. All these factors have to be thought of when thinking to restore integrity of the landscape(original abstract)
8
80%
Obszary Unii Europejskiej charakteryzują się przede wszystkim dużą różnorodnością i odrębnością kulturową, będącymi potencjalnie jednymi z najważniejszym czynników rozwoju. Problematyka polityki przestrzennej UE staje się coraz ważniejszym obszarem działań i nawet jeśli cele najczęstszych jej działań politycznych nie mają bezpośredniego charakteru przestrzennego, to stoi za nimi wiele wizji przestrzennych. Poprzez oddziaływanie na strukturę przestrzenną stara się zachować i wzmocnić regionalne odrębności, co jest istotne dla ochrony krajobrazów kulturowych. W niniejszym artykule przedstawiona została Europejska Perspektywa Rozwoju Przestrzennego, której głównym zadaniem jest zapewnienie różnorodności na obszarze Unii Europejskiej, gdyż niedopuszczalne jest poprzez wpływ na strukturę przestrzenną i osadniczą ujednolicanie tożsamości lokalnej i regionalnej. W tej analizie zwrócono szczególną uwagę na krajobrazy kulturowe, które odgrywają coraz to większą rolę w polityce przestrzennej UE.(abstrakt oryginalny)
W pracy przedstawiono wyniki badań ukazujące wpływ procesów erozyjnych na ewolucję krajobrazu w warunkach intensywnej gospodarki rolnej na obszarze lessowej zlewni rolniczej, obejmującej swoim zasięgiem grunty wsi Wielkopole i Zamostek na Wyżynie Lubelskiej. Badania w zlewni wykonano w oparciu o: inwentaryzację szkód erozyjnych po spływach powierzchniowych, pomiar odpływu wody i zawiesiny w przekroju hydrometrycznym zamykającym zlewnię, wykonanie aktualizacji badań dotyczących struktury użytkowania zlewni i profilu niwelacyjno-glebowego na zboczu o poprzecznostokowej uprawie. Przeprowadzone badania wykazały duże zagrożenie erozją wodną i uprawową badanej zlewni. Intensywne procesy erozyjne uwarunkowane antropogenicznie, doprowadziły na obszarze badanej zlewni do powstania specyficznego, mozaikowatego krajobrazu rolniczego, z gęstą siecią dróg gruntowych, dużą ilością długich i wąskich działek rolnych leżących na terasach oddzielonych wysokimi krawędziami, bardzo małą lesistością zlewni oraz mozaiką typów i podtypów gleb. Krajobraz naturalny został przekształcony w kulturowy, a powrót do pierwotnego wyglądu jest niemożliwy w związku z ciągle istniejącą antropopresją.(abstrakt oryginalny)
W ujęciach socjologicznych i antropologicznych zakłada się, że istota, ludzka powstaje w wyniku socjalizacji oraz enkulturacji wzorów kultury, w ramach której wzrasta. W związku z tym, w sposób naturalny i instynktowny dąży do identyfikacji z jakąś grupą, do internalizacji jej systemu poznawczego i aksjologicznego. Partycypacja w społecznych interakcjach wymaga od jednostki zrozumienia i przyjęcia wykształconych i podzielanych norm i reguł oraz instrumentarium form i symboli, w tym ich dopuszczalnych możliwości operacjonalizacji i rekombinacji. Skutkiem tego jednostka musi wykształcić w sobie założoną intersubiektywną i subiektywną sieć samozwrotnych relacji, określanych mianem tożsamościowych. (fragment tekstu)
In the Silesian Upland in southern Poland there are many objects related to previous economic activities, mainly from the mining of minerals occurring in a geological basis. In Mikołów Mokre there is the largest group of closed lime kilns in Poland. They constitute a material trace of the quicklime production industry for the construction industry, which operated in this area for almost 200 years. These closed and decaying post-industrial objects are closely related to the presence of limestone and dolomite in the substrate rocks that were obtained from nearby quarries. The aim of the article was to present the current state of these lime kilns and to assess the possibility of using them for tourism purposes. Currently, only two lime kilns are components of the educational trail of the Silesian Botanical Garden established in 2003. Using the example of the Mikołów lime kilns, the opportunities and possibilities for changing the industrial function of these objects to a tourist function are outlined.(original abstract)
Głównym celem artykułu jest identyfikacja zagrożeń dla atrakcyjności przestrzeni regionu Jeziora Czorsztyńskiego wynikających z dynamicznych przemian krajobrazowych i urbanistycznych. Opracowanie koncentruje się na analizie procesów zachodzących w dwóch obszarach gminy Czorsztyn - dawnej wsi Maniowy oraz półwyspie Stylchyn z Osadą Turystyczną Czorsztyn. Badaniom poddano skutki zarówno planowych działań przestrzennych, jak i efektów niekontrolowanej urbanizacji. W pracy zwrócono szczególną uwagę na deformację historycznych układów osadniczych, presję inwestycyjną, zanikanie tradycyjnej architektury oraz konsekwencje braku spójnej polityki planistycznej. Metody badawcze obejmują analizę literatury, przegląd dokumentów planistycznych, porównanie materiałów kartograficznych i fotograficznych, inwentaryzację danych przestrzennych, analizę danych statystycznych oraz autorskie badania terenowe. Uzupełnieniem diagnozy są także głosy mieszkańców i turystów, pokazujące społeczne postrzeganie zachodzących zmian. W artykule podjęto próbę odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób można ograniczyć negatywne skutki urbanizacji i zachować integralność krajobrazu kulturowego w regionach szczególnie wrażliwych przestrzennie i krajobrazowo.(abstrakt oryginalny)
W koncepcjach rozwojowych wielu miast ważną pozycję zajmują programy "odnowy" zdegradowanych terenów postindustrialnych i mieszkaniowych. Tereny te, często atrakcyjnie położone, wymagają zazwyczaj działań rewitalizacyjnych umożliwiających ich "ożywienie społeczno-gospodarcze". Ze względu na wartości kulturowe bardzo ciekawym rejonem jest obszar tzw. Nowej Pragi, gdzie funkcja mieszkaniowa przeplata się z historycznymi manufakturami (dziś już niedziałającymi). Cały ten rejon, mimo degradacji i socjalnej zapaści, charakteryzuje pewna odrębność kulturowa. Lokalizacja przystanku II linii metra w tym rejonie stanowi potencjał tej dzielnicy, ale też zagrożenie. Urbanistyczna presja inwestorów może doprowadzić do zniszczenia zabytkowej tkanki miejskiej, a proces gentryfikacji spowodować zatracenie jej lokalnej tożsamości(abstrakt oryginalny)
Góra Poniatowskiego (Poniatówka) położona jest w obrębie zespołu architektoniczno-krajobrazowego Nałęczowa, uzdrowiska, wpisanego do rejestru zabytków województwa lubelskiego. Obecnie wzgórze jest porośnięte młodym lasem grądowym. Położenie blisko centrum miasteczka stwarza potrzebę uporządkowania terenu i przystosowania go do celów rekreacyjno-wypoczynkowych. Dzięki zaangażowaniu władz miasta oraz lokalnej społeczności zrodził się plan zagospodarowania Poniatówki. Projekt poprzedzony został kompleksową analizą terenu, na podstawie której powstała koncepcja projektowa, uwzględniająca konieczność zachowania wzgórza w jak najmniej zmienionym kształcie. (abstrakt oryginalny)
Głównym celem artykułu jest przedstawienie znaczeń i sensów wiązanych w różnych dyskursach z kamieniami Suwalszczyzny. Kamień to wszechobecny element suwalskiego pejzażu, postrzegany przez turystów i innych przybyszy z zewnątrz jako jego wyjątkowy wyróżnik. Autorka próbuje sprawdzić, czy ta wyjątkowość znajduje odzwierciedlenie w sposobie myślenia mieszkańców, czy postrzegają "swoje" kamienie pozytywnie, czy negatywnie? Druga część artykułu dotyczy wizerunku regionu prezentowanego w różnego rodzaju opracowaniach, na stronach internetowych i w innych publikacjach. Porównanie tych dwóch dyskursów - codziennego i odświętnego (skierowanego celowo na zewnątrz) pozwala pełniej rozpoznać miejsce, jakie zajmują kamienie w obrazie Suwalszczyzny. (abstrakt oryginalny)
Autor rozpoczął od omówienia zależności między kulturą i marketingiem terytorialnym. Przybliżył pojęcia marketingu terytorialnego i kulturę jako przedmiot badań marketingowych w regionie i jej jednostek terytorialnych. Najważniejszym punktem dokumentu jest rola kultury w kształtowaniu tożsamości i wizerunku jednostki samorządu terytorialnego. Autor podkreśla również wpływ kultury na postawy i zachowania obywateli w regionie.
Na krakowskim Sikorniku w latach 1820-1823 Polacy wznieśli symboliczną Mogiłę za Pomnik "ostatniemu obrońcy ojczyzny" - Kopiec Kościuszki. W połowie XIX w. Austriacy wokół Kopca wznieśli uznany dziś za zabytek fort "Kościuszko". Wzgórze z dominującym nad nim Kopcem i fortem było bezleśne, a Kopiec był wszechobecny w pejzażach i perspektywach Krakowa i okolicy. W okresie międzywojennym Kopiec został wpisany do rejestru zabytków, a wzgórze objęte szczególną ochroną krajobrazową. Kopiec wciąż jest miejscem narodowej pamięci, zabytkiem podległym ochronie prawa i pomnikiem historii, składnikiem pejzażu Krakowa. Skutkiem zaniedbań wzgórze porasta samosiewna zieleń, która wkrótce może przesłonić Kopiec Kościuszki. Ten konflikt natury i kultury musimy rozwiązać przywracając równowagę między kulturą i naturą, chroniąc pełen znaczeń krajobraz kulturowy tej części Krakowa. (abstrakt oryginalny)
Celem artykułu jest prezentacja zagadnienia upamiętnień partnerstw zagranicznych gmin obecnych w przestrzeni publicznej. Jako studium przypadku wybrano gminy powiatu gnieźnieńskiego. Autor poddał wstępnej weryfikacji następującą hipotezę: mimo że współpraca zagraniczna jest nieobowiązkowym i drugorzędnym zadaniem gmin, ich władze upamiętniają ją jako manifestację swoich ambicji międzynarodowych. Bazę źródłową stanowiły: dane zastane, wywołane dane bezpośrednie (informacje z urzędów gmin), a także dokumentacja fotograficzna wykonana podczas wyjazdów terenowych. Zidentyfikowane upamiętnienia przyjęły różne formy: tablic powitalnych na wjeździe do gminy, pomników oraz nazwy placu. Ustanowiono je w ważnych dla gmin lokalizacjach. W przypadku jednego z pomników doszło do przeniknięcia się dyplomacji państwowej i paradyplomacji. (abstrakt oryginalny)
W publikacji przedstawiono zasady ochrony i kształtowania krajobrazu osiedli wiejskich sformułowane na podstawie literatury. Zagadnienia te skonfrontowano następnie z zapisami planu miejscowego oraz ze zmianami, jakie rzeczywiście zaszły na badanym obszarze od czasu uchwalenia planu. Obszar badań objął gminę wiejską położną w południowej części Lubelszczyzny. Na ostatnim etapie pracy określono stopień, w jakim zapisy obowiązującego planu są realizowane przez nowe formy zagospodarowania. W efekcie zidentyfikowano szereg problemów związanych zarówno z nieprawidłowościami i brakami w zapisach planów miejscowych, jak i niespójnościami zapisów planistycznych z rzeczywistym zagospodarowaniem terenu gminy. Wskazane zostały również postulowane kierunki zmian w polityce przestrzennej gminy. (abstrakt oryginalny)
Urban cultural landscape is often interpreted as the visual scheme illustrating the relationship of powers, as well as needs and lifestyles of local and national societies. Cultural landscape of post-socialist cities can be seen as a living laboratory of transforming meanings and forms. Circulation and iconographical metaphors are used to present the contemporary global and local trends. During the period of socialist supremacy, the centrally steered circulations had been enforced to every urban and regional landscape. Since 1989 another kind of circulation appeared, dominated by unified and Western-styled liberalism, and represented by neo-liberal fraction of the society, in opposition to traditional and territorially anchored icons and allegories. (original abstract)
first rewind previous Strona / 7 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.