Wyniki wyszukiwania - BazEkon

1

Masdar - biznes czy ekologiczna utopia?

100%

Szyjko C. T.

Logistyka Odzysku

|

2013

|

nr 1(6)

65-67

Wraz z przygotowaniem do otwarcia, w roku 2013, miasta Masdar spełnia się marzenie o stworzeniu zrównoważonego miasta neutralnego pod względem emisji dwutlenku węgla i napędzanego w całości energią odnawialną. Samowystarczalne miasto nie będzie produkować żadnych zanieczyszczeń, co oznacza nie tylko zero emisji dwutlenku węgla, ale i odpadów czy ścieków. Czy taka ekologiczna utopia jest możliwa w sercu gorącej pustyni obok Abu Dhabi - stolicy Zjednoczonych Emiratów Arabskich? Wszystko zapowiada, że to nie kolejna bajka Szeherezady, ale rzeczywiste zamierzenia rządu ZEA. Wszyscy więc trzymajmy kciuki za naszych arabskich braci. Szklane domy Żeromskiego nam nie wyszły, może więc przynajmniej im uda się zbudować miasto Zajdla.(abstrakt autora)

2

Uwarunkowania ekomigracji w Polsce

80%

Kłos L.

Optimum : studia ekonomiczne

|

2017

|

nr 1(85)

130-142

Migracja, czyli przemieszczanie się mas ludzi z jednego miejsca do drugiego, jest typowym zjawiskiem, które występowało, występuje i będzie występować w każdym kraju. Wyróżnia się migracje zewnętrzne - z jednego kraju do drugiego i migracje wewnętrzne, które oznaczają przemieszczanie się ludności w obrębie jednego kraju. Ostatnio pojawił się nowy rodzaj migracji wewnętrznej, zwany ekomigracją lub ekouchodźctwem, spowodowany względami środowiskowymi. Pogarszające się warunki środowiska naturalnego w dobie wzrastającej świadomości ekologicznej stanowią istotną motywację do zmiany warunków życia na lepsze. Celem artykułu jest przybliżenie zjawiska ekomigracji, jakie w ostatnim czasie pojawiło się również w Polsce. W związku z tym, jako metodę badań wykorzystano studium indywidualnego przypadku na przykładzie miasta Kraków. (abstrakt oryginalny)

3

Metody oczyszczania gleb zanieczyszczonych rtęcią

80%

Smolińska B.

Zeszyty Naukowe. Technologia i Chemia Spożywcza / Politechnika Łódzka

|

2010

|

z. 74, nr 1081

121-135

W pracy przedstawiono problem zanieczyszczenia środowiska rtęcią, ze szczególnym uwzględnieniem form występowania tego pierwiastka w glebie oraz jego dopuszczalnych stężeń w glebach Polski. Praca stanowi zbiór metod oczyszczania gleb zanieczyszczonych rtęcią. Szczegółowo omówione zostały metody fizyczne, tj. usunięcie zanieczyszczonej gleby, izolacja oraz elektroremediacja oraz metody chemiczne, takie jak mycie gleby, przemywanie i immobilizacja zanieczyszczeń in situ. Praca obejmuje również przegląd metod biologicznych stosowanych do oczyszczania gleb zanieczyszczonych rtęcią (fitoremediacja). (strzeszcz. oryg.)

4

Oddziaływanie antropogeniczne na środowisko przyrodnicze krakowskiej Bonarki

80%

Ciechowski M.

Prace Geograficzne / Instytut Geografii i Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu Jagiellońskiego

|

2010

|

z. 123

111-127

Od lat 80. XIX w. nastąpił gwałtowny rozwój przemysłu i transportu w Bonarce. Oddziaływanie antropogeniczne doprowadziło do całkowitego przekształcenia środowiska i jego skażenia metalami ciężkimi oraz fluorem. Po częściowej rekultywacji terenów poprzemysłowych największym zagrożeniem dla środowiska stał się rozwój infrastruktury drogowej oraz zanieczyszczenia i hałas komunikacyjny. (abstrakt oryginalny)

5

Hipoteza rajów dla zanieczyszczeń - ujęcie teoretyczne

80%

Kruk H.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu

|

2014

|

nr 347 Ekonomia

272-281

Procesy globalizacji prowadzą do zmian w rozwoju społeczno-gospodarczym państw. Jedną z nich jest transfer kapitału. Przedsiębiorstwa podejmują decyzje o rozpoczęciu lub przeniesieniu działalności gospodarczej poza granice kraju, najczęściej w celu minimalizacji kosztów produkcji. Jedną z przyczyn tego zjawiska może być "eksport zanieczyszczeń", czyli przeniesienie produkcji do państw rozwijających się, gdzie wymogi prawne w zakresie ochrony środowiska są znacznie niższe niż w krajach rozwiniętych. Jeśli te restrykcje prawne są celowo utrzymywane na niskim poziomie po to, aby przyciągnąć inwestorów z zagranicy, to takie kraje są "rajami" lub "azylami dla zanieczyszczeń" (pollution haven). Celem artykułu jest próba (w oparciu o badania literaturowe) prezentacji i usystematyzowania wiedzy dotyczącej hipotezy rajów dla zanieczyszczeń (PHH).(abstrakt oryginalny)

6

Kwaśne deszcze i ich skutki (cz. 2)

80%

Foltynowicz Z., Domka F., Wachowski L.

Logistyka Odzysku

|

2014

|

nr 2(11)

48-51

Jednym z pierwszych problemów środowiskowych, które początkowo z lokalnego przybrały z czasem charakter globalny jest zjawisko kwaśnego opadu atmosferycznego, zwanego potocznie kwaśnym deszczem. Generuje on szereg negatywnych skutków ekologicznych i wynikających z nich ogromnych strat materialnych. Stanowiąc problem globalny wymaga ścisłej międzynarodowej współpracy dla jego ograniczenia i przezwyciężenia.(abstrakt autora)

7

Ocena zanieczyszczenia ołowiem i kadmem wybranych owoców pochodzących z województwa podkarpackiego

80%

Duma P., Zin M.

Nauki Inżynierskie i Technologie / Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu

|

2012

|

nr 4 (7)

35-40

Przeprowadzone badania obejmowały oznaczenie zawartości wybranych metali ciężkich, tj. ołowiu i kadmu, w wybranych owocach. Badaniu zostały poddane owoce pochodzenia krajowego z terenu województwa podkarpackiego. Zawartość tych metali oceniano metodą spektrofotometrii absorpcyjnej (ASA). Stwierdzono, że średnia zawartość ołowiu w jabłkach wynosiła 0,029 mg/kg, w owocach czereśni - 0,026 mg/kg, czarnych porzeczek - 0,023 mg/kg i malin - 0,018 mg/kg. Wartości te nie przekraczały najwyższego dopuszczalnego poziomu ustalonego przez Ministerstwo Zdrowia. Natomiast średnia zawartość kadmu w jabłkach była nieznacznie niższa i wynosiła 0,021 mg/kg, w owocach czereśni - 0,018 mg/kg, czarnych porzeczek - 0,028 mg/kg i w malinach - 0,004 mg/kg. Wartości te również nie przekraczały dopuszczalnego poziomu ustalonego w Rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1881/2006. Przeprowadzona ocena jakości owoców pochodzących z województwa podkarpackiego pod względem zawartości kadmu i ołowiu wskazuje, że wymienione owoce nie stanowią zagrożenia toksykologicznego i mogą być bez ograniczeń spożywane przez człowieka.(abstrakt oryginalny)

8

Wpływ oświetlenia obszarów miejskich na zanieczyszczenie środowiska światłem

80%

Siedlecki B., Czaplicka A.

Aura

|

2017

|

nr 6

3-5

Właściwe wykorzystanie osiągnięć techniki w zakresie światła wydaje się stosunkowo proste. Jednakże w zabudowie miejskiej odczuwalny jest niejednokrotnie znaczny dyskomfort powodowany nieumiejętnym doborem oświetlenia. Istotne różnice w natężeniu oświetlenia, powodowane nieumiejętnym doborem oświetlenia do miejscowej specyfiki i lokalnych potrzeb, prowadzą miejscami do zatarcia granicy percepcji między dniem i nocą, a z drugiej strony strefy mniej oświetlone stają się optyczną "czarną dziurą". W artykule zwrócono uwagę na odpowiednio planowane i projektowane oświetlenie budynków, zabytków, ulic i innych elementów przestrzeni w taki sposób, aby przeciwdziałać zanieczyszczeniu światłem. (abstrakt oryginalny)

9

Problemy zanieczyszczenia środowiska w Europie Środkowej i Wschodniej

80%

Gillespie B.

Gospodarka Narodowa

|

1996

|

nr 7

74-80

Artykuł omawia działania na rzecz ochrony środowiska i służące jej inwestycje podejmowane od roku 1989 w wielu krajach Europy Środkowej i Wschodniej.

10

"Prawo lombardzkie" jako przykład wzorcowego podejścia do walki z zanieczyszczeniem świetlnym

80%

Kubala M.

Aura

|

2017

|

nr 10

11-13

Chaos oświetleniowy naszych miast jest nie tylko źródłem silnego zanieczyszczenia świetlnego, ale wpływa również na szeroko pojętą estetykę ulic. Przyczyną takiego stanu rzeczy jest głównie brak stosowania się wykonawców do zasad, pozwalających ograniczyć zanieczyszczenia świetlne. Odpowiednie wytyczne nie są stosowane przez wykonawców, a nawet nie są powszechnie znane. W polskim prawodawstwie nie istnieje nakaz spełniania norm ograniczających zanieczyszczenie świetlne. Artykuł przedstawia przykład prawa uchwalonego w Lombardii, jako wzorcowego. (abstrakt oryginalny)

11

Industrial Heritage in "Sacrifice Zones". the Potential of Bocamina I & II Thermoelectric in Coronel, Chile

80%

Páez M. A. D., Krośnicka K. A.

Przestrzeń, Ekonomia, Społeczeństwo

|

2022

|

nr 22/2

35-65

Artykuł ma na celu przedstawienie potencjału odbudowy chilijskich "stref poświęcenia", obszarów miejskich dotkniętych rozległymi przekształceniami i zanieczyszczeniami spowodowanymi działalnością przemysłową. Praca koncentruje się na przypadku dwóch elektrowni węglowych Bocamina I i II, zlokalizowanych w mieście Coronel w południowym Chile, którego bazą ekonomiczną od lat jest górnictwo i wydobycie. Elektrownie te działały przez dziesięciolecia, zasilając krajową sieć energetyczną i są postrzegane zarówno jako symbol postępu, jak i zniszczenia środowiska. W ramach rządowego planu transformacji energetycznej zostały one niedawno zamknięte. Chociaż decyzja ta jest postrzegana jako kamień milowy w kierunku proekologicznego rozwoju kraju, dotychczas w niewielkim stopniu rozważano skutki społeczno-ekonomiczne i funkcjonalno-przestrzenne zamknięcia obu elektrowni. Niniejsze badanie kontekstualizuje badany przypadek, wyjaśnia, w jaki sposób możliwe jest przyszłe wykorzystanie istniejącego potencjału infrastrukturalnego w kierunku złagodzenia negatywnego ekonomicznego wpływu decyzji zamknięcia elektrowni na ich otoczenie społeczne, a także w jaki sposób przypadek ten można ekstrapolować na podobne przypadki pojawiające się coraz częściej na arenie międzynarodowej w wyniku transformacji energetycznej. W tym celu praca koncentruje się na infrastrukturze elektrowni i zakładów wydobywczych w sąsiedztwie. W kontekście chilijskiej historii przemysłu, aktualne wyzwania miasta Coronel można rozważyć dwojako: jako obiekty kultury przemysłowej postulowane do objęcia ochroną konserwatorską przez Chilijską Radę Zabytków Narodowych lub też zastosować podejście adaptacyjne poprzez ponowne wykorzystanie opuszczonych budynków, postrzegane na arenie międzynarodowej jako zrównoważona strategia rozwoju. Przedstawiono różne argumenty i przykłady w celu zrozumienia potencjału rekultywacji dziedzictwa przemysłowego Coronel oraz tego, w jaki sposób może ona zmienić postrzeganie "stref poświęcenia" poprzez zaangażowanie społeczności, elastyczne planowanie urbanistyczne, wspólne projektowanie i wzmacnianie lokalnej tożsamości. (abstrakt oryginalny)

12

Zagrożenie funkcjonowania środowiska naturalnego w aspekcie zanieczyszczenia światłem

80%

Czaplicka A., Siedlecki B.

Aura

|

2017

|

nr 2

3-6

Zanieczyszczenie światłem jest problemem globalnym. Ponad 80% powierzchni kontynentów narażone jest na nadmierne oświetlenie ze źródeł antropogenicznych. W pracy opisano przyczyny i czynniki odpowiedzialne za zanieczyszczenie światłem. Zwrócono szczególną uwagę na zagrożenie, jakie stwarza sztuczne oświetlenie dla świata istot żywych w ich naturalnym środowisku. Nadmierne oświetlenie zaburza funkcjonowanie naturalnego zegara biologicznego, wyznaczającego organizmom czas aktywności i wypoczynku. Niekorzystnie wpływa m in. na odporność, wzrost, kwitnienie, dojrzewanie roślin oraz na migrację, komunikację, żerowanie i rozmnażanie zwierząt. (abstrakt oryginalny)

13

Wpływ jonów kadmu na alyssum montanum w warunkach kultur in vitro

80%

Koźmińska A., Hanus-Fajerska E., Kocot D.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu

|

2016

|

nr 461 Wybrane zagadnienia z bioekonomii

105-112

Celem przeprowadzonych badań było zbadanie wpływu jonów kadmu na galmanowy ekotyp Alyssum montanum w warunkach kultury in vitro. Zastosowano dodatek 1; 2,5 i 5 μM chlorku kadmu do pożywki namnożeniowej. W trakcie trwania kultury sprawdzano współczynnik namnażania, prowadzono pomiary biometryczne, oceniano świeżą i suchą masę regenerowanych organów oraz kondycję fizjologiczną kultur poprzez pomiar zawartości chlorofili. Badany ekotyp można efektywnie rozmnażać wegetatywnie w obecności jonów kadmu w podłożu hodowlanym, jednak poszczególne stężenia CdCl2 w różny sposób oddziaływały na oceniane cechy morfometryczne mnożonych mikroroślin. Wyższe wartości pomiarów uzyskano w kulturach prowadzonych na pożywkach wzbogaconych w chlorek kadmu aniżeli na pożywkach kontrolnych bez dodatku CdCl2. Najwyższą masę pędów, wynoszącą ponad 11 mg, uzyskano w trakcie kultywacji badanego ekotypu na zmodyfikowanej pożywce WPM wzbogaconej w 0,5 μM CdCl2, natomiast największą liczbę pędów na pożywce wzbogaconej w 5 μM tej soli(abstrakt oryginalny)

14

Symulacja rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń gazowych uwolnionych podczas zdarzenia drogowego

80%

Brzozowska L.

Logistyka

|

2012

|

nr 3, CD 1

203-210

Jednym z istotnych zagadnień związanych z transportem, jest analiza zdarzeń będących skutkiem katastrof kolejowych lub drogowych. W wyniku takich wypadków do atmosfery przedostają się zanieczyszczenia, które mogą być transportowane przez wiatr na znaczne odległości, ulegać dalszym przemianom bądź osiadać na podłożu, a przy duŜych stężeniach powodować istotne zagrożenie dla ludzi, zwierząt i roślin. W pracy przedstawiono model diagnostyczny do symulacji numerycznej umożliwiający określenie pola prędkości powietrza na podstawie danych ze stacji pomiarowych. Zadania rozwiązano metodą różnic skończonych różnoodległych. Następnie określono stężenia w otoczeniu miejsca nagłego uwolnienia zanieczyszczeń stosując Lagrangeowski model cząstek. Wykonano symulacje numeryczne hipotetycznych sytuacji awaryjnych i przedstawiono wyniki obliczeń i analizy w zakresie określenia wpływu konfiguracji terenu na stężenia zanieczyszczeń w obszarze przyległym do miejsca zdarzenia.(abstrakt oryginalny)

15

Skumulowana uciążliwość dla środowiska technologii wznoszenia budynków mieszkalnych

80%

Gawrońska G., Małecki P.

Zeszyty Naukowe / Akademia Ekonomiczna w Krakowie

|

1993

|

nr 408

97-103

Analiza wyników badań wskazuje, że najkorzystniejsze, z punktu widzenia wpływu na środowisko, są, w rachunku skumulowanym, technologie wznoszenia budynków wielorodzinnych monolitycznych i murowanych. Pewnego rodzaju zaskoczeniem jest zbliżona uciążliwość technologii typu wielkopłytowego czy wielkoblokowego do technologii wznoszenia budynków jednorodzinnych. Wynikać to może z wykorzystania w rachunku jednego tysiąca metrów sześciennych powierzchni użytkowej mieszkania jako wspólnej podstawy odniesienia. (fragment tekstu)

16

Co łączy skały wulkaniczne Wezuwiusza z polskimi hałdami pohutniczymi? Czyli jak porosty radzą sobie w ekstremalnych warunkach

80%

Chowaniec K., Rola K.

Aura

|

2022

|

nr 1

2-4

Porosty są wyjątkowymi organizmami symbiotycznymi, składającymi się z dwóch komponentów: strzępek grzyba i komórek glona/sinicy. Dzięki symbiozie zyskały one wiele unikatowych właściwości niespotykanych u innych organizmów, które pozwalają im funkcjonować w ekstremalnie niesprzyjających warunkach środowiskowych. Opisane gatunki porostów, m.in. chruścik obnażony i krążniczka brunatnoczarna, występują w tak skrajnych siedliskach, jak skały wulkaniczne Wezuwiusza czy silnie zanieczyszczone metalami ciężkimi hałdy pohutnicze w Polsce. Żużlowe hałdy związane z przeróbką rud cynku i ołowiu są znakomitym siedliskiem zastępczym i mogą być specyficznym refugium (ostoją) dla rzadkich gatunków porostów. (abstrakt oryginalny)

17

Czy rośliny reagują na oświetlenie nocą?

80%

Wojciechowska R.

Aura

|

2019

|

nr 5

3-8

W ostatnim czasie w różnych ośrodkach naukowych na świecie rośnie zainteresowanie globalnym problemem zanieczyszczenia nocnego nieba światłem sztucznym. Kwestia ta dotyczy szeroko pojętego życia biologicznego na Ziemi, w tym także roślin. Nie chodzi tylko o oświetlenie uliczne w bezpośrednim sąsiedztwie roślin. W dobie rozwijających się technologii coraz popularniejsze stają się malownicze aranżacje oświetlające rośliny w nocy. W artykule podjęto dyskusję, czy oświetlenie nocne może modyfikować metabolizm rośliny, wpływając na jej procesy wzrostu i rozwoju. Wskazano na udział światła w procesach fizjologicznych roślin, wyszczególniając barwniki absorbujące poszczególne zakresy długości fal elektromagnetycznych. Podkreślono dużą czułość fotoreceptorów. Opisano możliwe zaburzenia pod wpływem całonocnego oświetlania/ podświetlania roślin ze szczególnym uwzględnieniem fizjologii roślin drzewiastych, w tym sezonowości wzrostu. Wymieniono gatunki wrażliwe na przedłużanie fotoperiodu światłem sztucznym oraz zaproponowano, jak można zmniejszyć ryzyko uszkodzeń. (abstrakt oryginalny)

18

Fotokataliza i materiały kompozytowe TiO2/SiO2 w oczyszczaniu środowiska

80%

Paroń O.

Nauki Inżynierskie i Technologie / Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu

|

2024

|

nr 40

139-153

Cel: Celem artykułu jest omówienie znaczenia fotokatalizy oraz roli materiałów kompozytowych TiO₂/SiO₂ jako innowacyjnej metody oczyszczania środowiska, ze szczególnym uwzględnieniem eliminacji zanieczyszczeń wód i powietrza. Przedstawiono również konieczność poszukiwania skuteczniejszych rozwiązań w związku z ograniczeniami konwencjonalnych metod oczyszczania. Metodyka: Analiza opiera się na przeglądzie literatury dotyczącej fotokatalizy oraz właściwości tlenku tytanu (IV) i jego kompozytów z krzemionką. Szczególną uwagę poświęcono mechanizmom działania TiO₂, jego ograniczeniom oraz sposobom ich przezwyciężania przez modyfikacje strukturalne i chemiczne. Wyniki: Wykazano, że TiO₂, mimo swojej wysokiej skuteczności jako fotokatalizator, wykazuje pewne ograniczenia, takie jak niska aktywność w zakresie światła widzialnego oraz podatność na rekombinację nośników ładunku. Połączenie TiO₂ z SiO₂ prowadzi do poprawy właściwości katalitycznych, zwiększając efektywność procesu oczyszczania środowiska. Implikacje i rekomendacje: Zastosowanie kompozytów TiO₂/SiO₂ stanowi obiecującą alternatywę dla konwencjonalnych metod oczyszczania wód i powietrza. W przyszłości wskazane jest dalsze badanie tych materiałów, zwłaszcza pod kątem ich efektywności w warunkach rzeczywistych oraz możliwości zastosowania w praktycznych technologiach środowiskowych. Oryginalność/wartość: Artykuł podkreśla znaczenie innowacyjnych rozwiązań w dziedzinie fotokatalizy, ze szczególnym naciskiem na wykorzystanie materiałów kompozytowych TiO₂/SiO₂. Prezentowane podejście wskazuje na potencjał tych materiałów w walce z zanieczyszczeniem środowiska oraz ich przewagę nad konwencjonalnymi metodami oczyszczania.(abstrakt oryginalny)

19

Ocena redukcji zanieczyszczeń w oczyszczalni hydroponicznej

80%

Bawiec A., Pawęska K., Zawałek T., Pulikowski K.

Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich

|

2013

|

nr IV/1

99-111

W pracy podjęto próbę oceny efektywności oczyszczania ścieków na obiekcie w Paczkowie, który jest eksploatowany w technologii hydroponicznej. W celu określenia efektywności pracy oczyszczalni w zakresie usuwania azotu, fosforu, zawiesiny ogólnej, BZT5 i ChZT, analizie poddano wyniki badań ścieków pobieranych na wlocie do oczyszczalni oraz ścieków oczyszczonych na wylocie z obiektu. Okres badawczy obejmował lata 2009 - 2011. Analiza uzyskanych danych wykazała, że skuteczność oczyszczania w odniesieniu do wszystkich parametrów nie spadała poniżej 77,0%. Największą skuteczność oczyszczania odnotowano dla zawiesiny ogólnej (99,0%), dla BZT5 i fosforu wynosiła ona minimum 98,0% i 98,1%, a dla ChZT - 94,8%. Najniższą skuteczność oczyszczania (jednak nie mniejszą niż 77,0%) uzyskano dla azotu ogólnego, którego dopuszczalne stężenie na odpływie z oczyszczalni zostało kilkukrotnie przekroczone w ciągu okresu badawczego. Na podstawie analiz wyników badań oraz przeprowadzonych studiów literaturowych stwierdzono, że blok hydrobotaniczny stanowiący trzeci stopień oczyszczania ścieków komunalnych pozwala na znaczną redukcję wartości poszczególnych zanieczyszczeń w odprowadzanych ściekach tak, aby możliwe było uzyskanie na odpływie wartości BZT5 poniżej 4,8 mgO2/dm3, ChZT w granicach 24,2-33,0 mgO2/dm3, zawiesiny ogólnej poniżej 3,4 mg/dm3, fosforu ogólneo nie więcej niż 0,3 mgP/dm3 oraz azotu ogólnego poniżej 20,4 mgN/ dm3. Uzyskane wyniki badań świadczą o tym, że makrofity oraz inna roślinność zasiedlająca lagunę hydroponiczną, posiadają zdolność redukcji stężeń związków biogennych w ściekach, co umożliwia odprowadzanie do odbiornika wód o lepszej jakości niż ta w nim płynąca.(abstrakt oryginalny)

20

Evaluation of the Carbon Monoxide Emissions of Electric Power Generators Used in Buildings in Ibadan Metropolis, Nigeria

61%

Wahab A. B.

Economic and Environmental Studies

|

2019

|

nr 4

339-365

Słaba podaż energii elektrycznej do różnych osad w Nigerii, utrzymująca się przez lata, zmusiła mieszkańców budynków do uzależnienia się i przejścia na generatory prądotwórcze. Badanie to określa poziom tlenku węgla na zewnątrz i wewnątrz, odnoszący się do zastosowania generatorów w budynkach mieszkalnych i komercyjnych oraz ocenia ich wpływ na użytkowników i środowisko. Badanie przeprowadzono w Metropolii Ibadan w Nigerii, która została podzielona na strefy: podstawową, przejściową i podmiejską. W rezultacie pięć (5) budynków mieszkalnych i komercyjnych zostało celowo wybranych w każdej strefie badanego obszaru. Do pomiaru emisji tlenku węgla został wykorzystany Cyfrowy miernik tlenku węgla HT-1000 LCD zgodnie ze standardami NESREA i OSHA. Poziomy emisji tlenku węgla na zewnątrz przed lub podczas korzystania z generatorów zostały pobrane odpowiednio na wysokości 0, 2 i 4 metrów z zewnętrznych ścian budynków, z których pobrano próbki, a odpowiednie pomiary wewnętrzne zostały wykonane wewnętrznie na 1,2-1,5 m nad powierzchnią podłogi. Zebrane dane przeanalizowano za pomocą metod statystycznych, takich jak test t, analiza trendów i test Kołmogorowa Smirnowa. Wyniki pokazują, że wartości zewnętrznych i wewnętrznych pomiarów poziomów emisji tlenku węgla były najwyższe w budynkach w strefie rdzeniowej przed lub podczas korzystania z zespołów prądotwórczych. Obniżone poziomy tlenku węgla podczas korzystania z generatorów uzyskano w granicach odległości przekraczających 2 m od zewnętrznych ścian budynków w strefach badanego obszaru. Ze względu na wykonane pomiary i uzyskane wyniki przekraczające limity określone przez organy ustawowe, a także związane z nimi skutki dla środowiska i mieszkańców budynku, zaleca się, aby użytkownicy generatorów byli zmuszeni do umieszczenia ich w oddalonych od siebie obudowach na zewnętrznych ścianach budynków i że rząd powinien zezwolić tylko na sprzedaż zespołów prądotwórczych z mechanizmami kontroli emisji. (abstrakt oryginalny)