Strategia NBP opiera się na precyzowaniu celu inflacyjnego w postaci przedziału. Intencją artykułu była teoretyczna ocena tej strategii, a w szczególności identyfikacja czynników, które determinują szerokości przedziału celu inflacyjnego oraz konfrontacja obecnej strategii NBP z innymi dostępnymi strategiami.
W artykule zostały zaprezentowane metodologiczne problemy formułowania celów i narzędzi polityki monetarnej oraz instrumenty wykorzystywane do realizacji określonych celów w polityce pieniężnej NBP w latach 1998-1999, takie jak: polityka stóp procentowych, operacje otwartego rynku oraz polityka kursów walutowych i rezerw obowiązkowych.
3
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Celem niniejszego artykułu jest zbadanie wpływu polityki informacyjnej Narodowego Banku Polskiego (NBP) w zakresie prowadzonej przez niego polityki pieniężnej na międzybankowy rynek lokat. Postawiona teza mówi o tym, iż wraz z wydłużaniem się terminu zapadalności lokat rośnie wpływ interwencji słownych na ten segment rynku. (fragment tekstu)
Cel: Artykuł identyfikuje antycypacyjną regułę Taylora dla Polski ze współczynnikami zmieniającymi się w czasie oraz wyznacza implikowaną ścieżkę optymalnej stopy polityki pieniężnej NBP w latach 2010-2024. Pokazuje, jak modelowo wyznaczone oczekiwania, zmienna w czasie neutralna stopa procentowa i rekalibracja parametrów zmieniają ocenę nastawienia polityki względem benchmarku o stałych parametrach. Metodyka: Na danych kwartalnych oszacowano nowokeynesowski bayesowski model SVAR, a z prognoz warunkowych uzyskano oczekiwaną inflację i oczekiwaną lukę produktową. Ścieżkę stopy optymalnej oraz współczynniki reguły odzyskano za pomocą ograniczonej optymalizacji numerycznej przy dolnej granicy stóp, minimalizując lukę równowagowej polityki pieniężnej (EMPG), zdefiniowaną jako kwadrat odchylenia stopy polityki od neutralnej stopy procentowej. Wyniki: Antycypacyjna reguła ze zmiennymi w czasie parametrami dała niższą EMPG niż klasyczna reguła Taylora i ujawniła wyraźną rozbieżność po 2022 r. między tradycyjną luką stopy procentowej a luką polityki pieniężnej. Implikacje i rekomendacje: Stałoparametrowe reguły mogą zniekształcać ocenę nastawienia polityki, gdy neutralna stopa i współczynniki reakcji zmieniają się w czasie. Dalsze badania powinny testować odporność wyników na alternatywne miary r*. Oryginalność/wartość: Artykuł łączy antycypacyjną regułę Taylora, parametry zmienne w czasie oraz benchmark neutralnej stopy procentowej w nowokeynesowskim modelu BSVAR dla Polski.(abstrakt oryginalny)
W pierwszej części artykułu przedstawiono wszystkie warianty strategii polityki pieniężnej. W dalszej części autorka zanalizowała politykę pieniężną Narodowego Banku Polskiego w latach 1990-1998.
Przedstawiono sytuację makroekonomiczną Polski w latach 1997-1999 oraz zanalizowano podstawowe instrumenty monetarne wykorzystywane do realizacji strategii BCI, tj. bazowe stopy procentowe oraz kurs walutowy.
Cel: Celem artykułu jest próba odpowiedzi na trzy pytania badawcze: Czy osiągnięcie tak wysokiego (szczytowego i skumulowanego) poziomu inflacji w Polsce było nieuniknione? Czy spadek poziomu inflacji w Polsce do poziomu średniej Unii Europejskiej można uznać za realny i trwały sukces działań NBP? Czy w walce z inflacją NBP wykorzystał wszystkie dostępne mu instytucjonalne instrumenty polityki pieniężnej? Metodyka: W procesie prezentacji, analizy i oceny instytucjonalnych instrumentów pieniężnych przyjęto następujące założenia metodologiczne: Po pierwsze jako metodologiczny wymóg badawczy przyjąłem zalecenie (metodę analizy) Kennetha J. Arrowa, zgodnie z którym analiza przepływu pieniądza dostarcza więcej informacji niż jakakolwiek inna analiza. Po drugie oceniałem wyłącznie skuteczność instrumentów polityki pieniężnej zgodnie z założeniem metodologicznym, według którego prawdziwość twierdzeń (stosowanych instrumentów polityki pieniężnej) ma sens tylko w kontekście przyjętych założeń (przyczyn inflacji), których fałszywość a priori przesądza o fałszywości teorii lub modeli (skuteczności walki z inflacją). Wyniki: W artykule dokonano analitycznej i syntetycznej oceny skuteczności instytucjonalnych instrumentów polityki pieniężnej stosowanych przez NBP. Implikacje i rekomendacje: Przeprowadzona analiza stanowi podstawę do przedstawienia rekomendowanych zmian w strategii walki z inflacją w przyszłości. Oryginalność/wartość: Artykuł jest autorską analizą i oceną poziomu (nie)skuteczności wykorzystania przez NBP będących w jego dyspozycji instrumentów monetarnych.(abstrakt oryginalny)
In the situation of financial crisis large numbers of central banks have started to ease monetary conditions. The National Bank of Poland, following central banks of biggest economies, started to offer unconventional methods to increase liquidity: foreign exchange swaps. The aim of the paper is twofold: to calculate the risk premium understood as a difference between an implied forward rate and a reference rate. The second is to show the sensitivity of the risk premium (a difference between) to market disturbances and than to monetary policy easing.(original abstract)
10
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W ostatnich latach wskazuje się na konieczność rozszerzenia badań nad optymalną polityką pieniężną na warunki gospodarki otwartej, z uwzględnieniem sposobu jej prowadzenia i związanych z tym konsekwencji dla aktywności makroekonomicznej w poszczególnych krajach wchodzących w skład jednolitego obszaru walutowego. Należy m.in. poszerzyć wiedzę na temat przyczyn współczesnej inflacji i czynników wywołujących jej inercję w dobie globalizacji. Bliżej trzeba wyjaśnić problem ograniczonej skuteczności polityki pieniężnej w warunkach zerowej nominalnej stopy procentowej. Wypracować także należy właściwy sposób podejścia banków centralnych do stabilności sektora finansowego i rynku kapitałowego w kontekście międzynarodowej spekulacji aktywami jako istotnego czynnika poprzedzającego wybuch ogólnego kryzysu finansowego. (fragment artykułu)
Głównym tematem tego artykułu była analiza polityki pieniężnej NBP w kwestii realizacji planów i założeń w latach 1999-2002. Według przeprowadzonej oceny efektywności przewidziane cele zostały zrealizowane. W artykule przybliżono również kierunki polskiej polityki pieniężnej w najbliższym czasie.
12
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Zarówno strategia polityki pieniężnej NBP, jak też jej realizacja, zostały ściśle przyporządkowane akcesji do strefy euro. Dwa lata, podczas których wdrażano aktualną strategię, charakteryzowały się efektami o dwoistym charakterze. Z jednej strony udało się utrzymać inflację na relatywnie niskim poziomie, zbliżonym do wyznaczonego celu inflacyjnego (poza okresem "szoku" wejścia Polski do UE), z drugiej zaś strony nie udawało się spełnić podstawowego kryterium monetarnego konwergencji, bowiem średnioroczna inflacja przez większość tego okresu przekraczała poziom referencyjny. (fragment tekstu)
Artykuł dotyczy analizy kontroli rynkowej stawki rynku pieniężnego POLONIA przez Narodowy Bank Polski. Stopień tej kontroli badamy, analizując spread pomiędzy stawką POLONIA a stopą referencyjną NBP. W badaniu korzystamy z modelu autoregresji ze zmiennością stochastyczną AR-SV. Wyniki pokazują, że o ile od początku 2008 r. NBP silnie kontrolował stawkę POLONIA, o tyle kontrola ta osłabła po wybuchu kryzysu finansowego i wprowadzeniu przez NBP "Pakietu zaufania".(abstrakt oryginalny)
Przedstawiono konstrukcję i sposoby estymacji syntetycznego wskaźnika restrykcyjności polityki pieniężnej, biorącego pod uwagę szeroki wachlarz instrumentów i procedur operacyjnych polityki pieniężnej. Wykorzystując ów miernik, Autorzy przeanalizowali charakter polskiej polityki pieniężnej i jej punkty zwrotne w latach 1995-2002.
Celem artykułu jest przedstawienie roli i miejsca przejrzystości polityki banku centralnego jako jednego z instrumentów, dzięki którym stara się on wypełniać swoje statutowe funkcje. Rozważaniom przyświeca teza, iż większa przejrzystość tejże polityki zwiększa skuteczność działań banku centralnego w osiąganiu postawionych przed nim celów.(fragment tekstu)
Przeprowadzona analiza pozwala na sformułowanie następujących wniosków: Premia wyznaczona przed oficjalnym komunikatem RPP (dotyczącym zmiany bądź utrzymania stopy referencyjnej na tym samym poziomie) jest dodatnia i maleje wraz ze zbliżaniem się momentu decyzji rady. Przeprowadzone badanie poziomu premii pokazało, że niezależnie od metody szacowania krzywej, dobrym prognostykiem przyszłych zmian niepewności na rynku są kwotowania z rynku depozytów międzybankowych. Ponieważ w przypadku rosnącej niepewności na rynkach finansowych w latach 2008-2009 instrumenty o wysokim ryzyku kredytowym (taicie jak lokaty międzybankowe) natychmiast odzwierciedlają spadek zaufania na rynkach stóp procentowych poprzez zwiększenie premii za ryzyko, wykorzystanie alternatywnych narzędzi umożliwiających badanie oczekiwań może wspomóc działania władz monetarnych. Przedstawione mapy premii za ryzyko mogą się stać w krótkim horyzoncie czasu swego rodzaju barometrem zachowań rynkowych, umożliwiającym bankowi centralnemu monitorowanie poziomu niepewności na rynku. (fragment tekstu)
Omówiono miejsce polityki pieniężnej w teorii ekonomii, a następnie przeanalizowano politykę pieniężną prowadzoną w Polsce przez NBP w latach 1993-2008.
W artykule przedstawiano skalę zmian, jakie dokonały się w okresie 1989-2009 w polityce pieniężnej polskiego banku centralnego. Przeanalizowano w nim najpierw zmiany instytucjonalno-prawne, związane z koniecznością nadania NBP nowoczesnego charakteru banku centralnego, funkcjonującego w gospodarce rynkowej. Wskazano na niezbędne zmiany w ustawodawstwie. Następnie analizowano eklektyczną strategię polityki pieniężnej, jaką prowadził NBP w latach 1990-1997, wskazując na jej osiągnięcia i słabości. W okresie tym wyróżniono i scharakteryzowano trzy etapy realizacji różnych koncepcji tej polityki, od kontroli kursu walutowego współistniejącego z kontrolą podaży pieniądza, kontrolę podaży pieniądza i koncepcję tzw. triady celów. Drugi okres rozważań poświęcono przyjętej i realizowanej nowej strategii polityki pieniężnej, jaką jest do dziś - strategia bezpośredniego celu inflacyjnego. Przedstawiono jej efekty, przyczyny i trudności kontroli inflacji w Polsce. Ostatnia część artykułu poświęcona jest ukazaniu ewolucji instrumentarium NBP w analizowanym dwudziestoleciu.
20
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Celem artykułu jest prezentacja konstrukcji polityki pieniężnej w Polsce w latach 2004-2006 oraz próba oceny jej skuteczności. Opisano strategię bezpośredniego celu inflacyjnego (BCI) oraz instrumenty polityki pieniężnej.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.