Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 156

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 8 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  Storage of food products
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 8 next fast forward last
1
Content available remote Wpływ dodatku śliwek na wybrane właściwości burgerów wieprzowych
100%
Celem pracy było porównanie wpływu dodatku mrożonych śliwek (5 lub 10%) oraz kwasu askorbinowego (0,05%) na wybrane właściwości burgerów wieprzowych (wydajność, pH, zawartość wody i tłuszczu, wskaźnik TBARS oznaczany po 1 dniu i po 13 dniach przechowywania w opakowaniu próżniowym w temp. 3-7ºC). Dodawane śliwki zostały scharakteryzowane pod względem zawartości wybranych składników chemicznych (m.in. cukrów, kwasów ogółem, antocyjanów i polifenoli ogółem). Stwierdzono obecność w owocach substancji znanych ze swojej aktywności przeciwutleniającej. Właściwości przeciwutleniające śliwek zostały potwierdzone po ich wprowadzeniu do burgerów. Śliwki zmniejszały wskaźnik TBARS w burgerach o 69% lub 82% w porównaniu z próbą kontrolną, odpowiednio przy 5- i 10-procentowym dodatku, natomiast kwas askorbinowy obniżał ten wskaźnik o 90%. Pakowanie próżniowe produktów wyeliminowało w nich zmiany wskaźnika TBARS między 1 a 13 dniem przechowywania. Negatywnym skutkiem wprowadzenia śliwek do receptury burgerów wieprzowych było zmniejszenie ich wydajności po obróbce cieplnej.(abstrakt oryginalny)
Celem pracy było określenie wpływu rodzaju obróbki termicznej oraz czasu przechowywania na jakość pasztetów z odścięgnionego mięsa drobiowego (Baader). Nie zaobserwowano istotnego wpływu rodzaju obróbki termicznej na analizowane wyróżniki jakości. Dwumiesięczne przechowywanie pasztetów pasteryzowanych spowodowało istotne zmniejszenie ilości wycieku termicznego oraz pH, a także istotne zwiększenie wartości parametru barwy a* oraz ogólnej oceny sensorycznej barwy. Pasztety sterylizowane przechowywane przez dwa i cztery miesiące charakteryzowały się istotnie niższą wartością pH w porównaniu z pasztetami analizowanymi po upływie 48 godz. od produkcji oraz istotnie wyższym współczynnikiem TBA po 4 miesiącach przechowywania w porównaniu z pasztetami analizowanymi po wyprodukowaniu.(abstrakt oryginalny)
Przedstawiono zarys prac badawczych nad wyprodukowaniem absorberów tlenu, powszechnie używanych w opakowaniach produktów żywnościowych.
Celem pracy było porównanie jakości czipsów ziemniaczanych smażonych w dwóch rodzajach tłuszczu, pakowanych w folię metalizowaną, przechowywanych standardowo (temp. 20oC, wilgotność 50%) i w szafie klimatyzacyjnej (temp. 45oC, wilgotność 80%). Stwierdzono, ze czipsy smażone w utwardzonym oleju palmowym zawierały więcej tłuszczu i charakteryzowały się twardszą konsystencją niż czipsy smażone w oleju płynnym. Podczas przechowywania wzrastała wilgotność czipsów niezależnie od ich rodzaju. Wilgotność czipsów przechowywanych w szafie klimatyzacyjnej wzrastała dwukrotnie szybciej niż czipsów przechowywanych w warunkach standardowych. Tłuszcz wyekstrahowany z czipsów smażonych w oleju płynnym charakteryzował się niższą liczbą kwasową i wyższą liczbą Lea niż tłuszcz z czipsów smażonych w oleju utwardzonym - w oznaczeniach wykonanych bezpośrednio po wyprodukowaniu. Wyższą stabilnością oksydacyjną charakteryzowały się czipsy smażone w tłuszczu utwardzonym. Podczas przechowywania czipsów w warunkach standardowych, niezależnie od użytego tłuszczu smażalniczego, nie stwierdzono w tłuszczu zmian liczby kwasowej, natomiast nastąpił wzrost liczby Lea i był on większy niż w czipsach przechowywanych w szafie klimatyzacyjnej. Czipsy przechowywane w warunkach standardowych (po 36 tygodniach) oraz w szafie klimatyzacyjnej (po 9 tygodniach) charakteryzowały się podobnym smakiem i zapachem. Różnice w konsystencji spowodowane były wyższą wilgotnością czipsów przechowywanych w szafie klimatyzacyjnej. Wyniki badań z przechowywania czipsów w trybie przyspieszonym pozwalają wyznaczyć tempo przemian produktów przechowywanych w warunkach standardowych. Stosowanie oleju utwardzonego w produkcji czipsów zwiększa ich stabilność oksydatywną, jednak czipsy te chłoną więcej tłuszczu. (abstrakt oryginalny)
5
Content available remote Analiza mikrobiologiczna powietrza w przechowalniach warzyw
75%
Przeprowadzono analizę powietrza, w wybranych przechowalniach warzyw pod kątem oceny stopnia jego zanieczyszczenia przez drobnoustroje wskaźnikowe - bakterie ogólne, grzyby, gronkowce oraz promieniowce. Stan aerosanitarny wewnątrz magazynów porównywano ze środowiskiem zewnętrznym (punkty kontrolne w pobliżu magazynów). W analizie uwzględniono także czynnik fizyczny zanieczyszczenia powietrza, frakcję pyłów PM2,5 oraz PM10. Badania wykonywane były na przestrzeni ośmiu miesięcy: przed rozpoczęciem magazynowania warzyw w przechowalniach, na początku, w trakcie oraz pod koniec tego okresu. Planowano zweryfikować występowanie związku pomiędzy stężeniem drobnoustrojów, a pozostałymi oznaczanymi zmiennymi. Oznaczone liczebności mikroorganizmów z racji barku obowiązujących norm odniesiono do wartości referencyjnych z wycofanych w 2015 roku aktów prawnych. Wyniki dotyczące stężenia pyłów porównano z obowiązującym Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012 roku oraz indeksem jakości powietrza Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska. Jak pokazały niniejsze badania, w środowisku przechowalni warzyw występują potencjalnie niebezpieczne mikroorganizmy, głównie grzyby pleśniowe oraz wysokie zapylenie, co stwarza wątpliwości w kontekście bezpieczeństwa długotrwałego przebywania w obiektach w trakcie prac rolniczych. (abstrakt oryginalny)
Badano zmiany zawartości polifenoli i antocyjanów oraz właściwości przeciwutleniających liofilizowanej aronii przechowywanej w temperaturze 3, 23 i 40°C. Stwierdzono, że temperatura przechowywania wywiera silny wpływ na badane wyróżniki. Wykazano, że najkorzystniej jest przechowywać liofilizaty aronii w warunkach chłodniczych (3°C). (strzeszcz. oryg.)
Właściwości wielu surowców stosowanych w produkcji pieczywa cukierniczego, takie jak podatność do zachodzenia w nich procesów biochemicznych i fizycznych, których efektem jest trwała utrata masy, podatność do pylenia, podatność do przylegania, jak również powszechne stosowanie na niektóre z nich norm ubytków naturalnych podczas ich magazynowania w innych sektorach gospodarczych, wskazują na zasadność wykorzystywania norm ubytków naturalnych w przedsiębiorstwach przemysłu cukierniczego.
W artykule opisano przeprowadzone badania, celem których było stwierdzenie w jakim stopniu i w jakim kierunku zmienia się podstawowy, krytyczny wyróżnik ekstraktu kawy zbożowej - smakowitość, w czasie przechowywania w warunkach odpowiadających warunkom przeciętnego gospodarstwa domowego.
Celem pracy była ocena właściwości higroskopijnych herbat czarnych, różniących się krajem pochodzenia, wyznaczonych na podstawie izoterm sorpcji pary wodnej oraz charakterystyka wybranych parametrów mikrostruktury powierzchni determinujących trwałość przechowalniczą i stabilność mikrobiologiczną herbat. W celu opisu empirycznie wyznaczanych izoterm sorpcji dokonano przekształcenia równania Brunauera, Emmeta i Tellera (BET) (1), w zakresie aktywności wody 0,07≤aw≤0,33. Równanie scharakteryzowano na podstawie wartości współczynnika determinacji (R2), dopasowania błędu standardowego (FitStdErr). W celu charakterystyki mikrostruktury po-wierzchni wyznaczono: pojemność warstwy monomolekularnej, powierzchnię właściwą sorpcji, ogólną objętość kapilar oraz promień kapilar ulegających wypełnieniu po zainicjowaniu zjawiska kondensacji kapilarnej. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że izotermy sorpcji wyznaczone empirycznie w badanych herbatach charakteryzowały się kształtem sigmoidalnym, a według klasyfikacji Brunauera wykazały podobieństwo do izotermy typu II. Na podstawie oceny parametrów mikrostruktury stwierdzono, że wyższą trwałością przechowalniczą charakteryzowały się herbaty z Indonezji i Sri Lanki, co najprawdopodobniej wynikało z różnic w mikrostrukturze powierzchni produktu determinowanej pochodzeniem herbaty oraz parametrami procesu suszenia produktu. (abstrakt oryginalny)
W artykule omówiono wytwarzanie nowych wafli na bazie produkcji wyrobów cukierniczych przy użyciu tradycyjnych surowców i ziołowych suplementów. Autorzy opracowali nowy model receptury wafli. W pracy przedstawiono wyniki badań zmian jakości nowych wafli oraz prognozowanego okresu ich składowania. Zmiany jakości zostały określone podczas przechowywania wafli w różnych opakowaniach: standardowym kartonie z tektury falistej, pokryte pergamin i w pakietach z wielowarstwowych opakowań giętkich opartych na przezroczystych i metalizowanych foliach BOPP. (abstrakt oryginalny)
11
75%
W pracy przedstawiono wyniki badań dotyczące wpływu czasu i temperatury na wybrane cechy teksturalne jabłek podczas wtórnego przechowywania. Jabłka trzech odmian przechowywano w chłodni zwykłej i z kontrolowaną atmosferą, a następnie dodatkowo w komorze chłodniczej. Badania właściwości mechanicznych przeprowadzono przy pomocy aparatu Instron 4302, stosując test przebijania skórki i test penetrometryczny miąższu. Stwierdzono wyraźną zależność pomiędzy analizowanymi właściwościami mechanicznymi jabłek a czasem i warunkami ich dodatkowego przechowywania. Zmiany jędrności miąższu i zmiany odporności skórki na przebicie jabłek z chłodni ULO w zależności od czasu wtórnego przechowywania opisano przy pomocy równań drugiego stopnia. Stwierdzono, że jabłka z chłodni ULO po dodatkowym przechowywaniu przez 20 dni mają dalej jędrność miąższu akceptowalną przez konsumentów (Fm > 60 N).(abstrakt oryginalny)
12
75%
W pracy przedstawiono wyniki badań dotyczące wpływu czasu i warunków przechowywania jabłek oraz ich cech odmianowych na wydajność tłoczenia soku przy użyciu laboratoryjnej prasy koszowej. Stwierdzono, że cechy odmianowe i warunki przechowywania owoców mają istotny wpływ na wydajność tłoczenia. Wartość pH soku i zawartość ekstraktu zależą od cech odmianowych jabłek oraz czasu i warunków ich przechowywania.(abstrakt oryginalny)
13
75%
Zasadniczym celem pracy było określenie zakresu zmienności właściwości teksturalnych wybranych odmian gruszek. Badania wykonywano bezpośrednio po zbiorze a następne po przechowywaniu owoców w warunkach chłodniczych (t=0,5°C) przez trzy miesiące. Badania właściwości teksturalnych owoców gruszy prowadzono przy pomocy testów przebijania skórki i penetrometrycznego miąższu oraz testu podwójnego ściskania próbek miąższu (TPA). Badania wykazały, że największą po zbiorze wytrzymałością skórki na przebijania i jędrnością miąższu charakteryzują się odmiany Konferencja i Xenia. Po trzymiesięcznym przechowywaniu wytrzymałość skórki i jędrność miąższu wszystkich odmian wyraźnie obniżyła się. Największą dynamikę zmian analizowanych wielkości zaobserwowano dla odmiany Hortensja a najmniejszą dla odmiany Konferencja.(abstrakt oryginalny)
Celem pracy było określenie zmian zawartości antocyjanów i polifenoli ogółem oraz aktywności przeciwutleniającej dżemów truskawkowych, przechowywanych w temp. 4°C. Zawartość antocyjanów, oznaczonych w dżemach bezpośrednio po ich wytworzeniu, wynosiła średnio 31,2 mg/100 g produktu. Dominującym monomerem był pelargonidyno-3-glukozyd, który stanowił 92,5% składu antocyjanowego; 4,4% przypadało na cyjanidyno-3-glukozyd, zaś pozostałe 3,1% to pelargonidyno-3-arabinozyd. W porównaniu z próbkami wyjściowymi, po 30 dniach przechowywania dżemy zawierały 1,2 razy mniej antocyjanów, a po 60 dniach 1,6 razy mniej. Stwierdzono zróżnicowane zmiany zawartości składników biologicznie czynnych w niskosłodzonych dżemach truskawkowych w trakcie ich przechowywania. Wykazano, że aktywność przeciwutleniająca była wypadkową zawartości wielu związków, w tym barwników antocyjanowych i łącznej zawartości wszystkich związków polifenolowych. Długotrwałe przechowywanie badanych produktów było niekorzystne ze względu na niestabilność antocyjanów, zwłaszcza pelargonidyny. W okresie 60-dniowego przechowywania dżemów indeks degradacji analizowanych składników wzrósł z 1,4 do 1,7. Szybkość degradacji oraz zmniejszenie właściwości przeciwutleniających miało bardziej intensywny przebieg w drugim okresie przechowywania. (abstrakt oryginalny)
Celem pracy było określenie wpływu przechowywania farszu pierogów mięsnych w warunkach chłodniczych oraz zamrażalniczych na zawartość tłuszczu, cholesterolu oraz produktów utleniania cholesterolu. Analizie poddano farsz pierogów mrożonych oraz świeżych. Po 14 dniach przechowywania pierogów zawartość tłuszczu w farszu pierogów mrożonych zmniejszyła się, natomiast w farszu pierogów świeżych nie uległa istotnym zmianom. Przechowywanie przez dwa tygodnie świeżych pierogów z farszem mięsnym w warunkach chłodniczych prowadziło do większego ubytku zawartości cholesterolu niż w przypadku przechowywania pierogów mięsnych w warunkach zamrażalniczych. Zaobserwowano większy przyrost sumarycznej zawartości produktów utleniania cholesterolu podczas przechowywania pierogów w warunkach zamrażalniczych niż miało to miejsce podczas ich przechowywania w warunkach chłodniczych. (abstrakt oryginalny)
Celem przeprowadzonych badań było określenie charakteru niekorzystnych zmian zachodzących podczas przechowywania wafli przekładanych nadzieniem cukrowo-białkowym oraz wybór najkorzystniejszego opakowania.
Celem badań była ocena świeżości chleba na podstawie charakterystyki właściwości sorpcyjnych miękiszu chleba mieszanego świeżego i miękiszu chleba zamrażalniczo przechowywanego w temperaturze -20°C, samodzielnie przygotowanego w warunkach domowych. Uzyskane wyniki pozwoliły stwierdzić, że pomiędzy badanymi produktami występowały różnice w zawartości i aktywności wody. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że proces zamrażalniczego przechowywania badanych produktów (temp. -20°C, czas 60 dni), w znaczący sposób wpłynął na zwiększenie higroskopijności badanych produktów, wykazując wzrost powierzchni warstwy monomolekularnej oraz powierzchni właściwej sorpcji pary wodnej. (abstrakt oryginalny)
W artykule zaproponowano metodykę analizy rodzajów, przyczyn i krytyczności strat produktu logistycznego, przydatną w badaniach towaroznawczych oraz przy projektowaniu i implementacji systemów logistycznych.
Celem pracy było porównanie wybranych cech jaj pochodzących od kur rasy Zielononóżka kuropatwiana w zależności od czasu i temperatury ich przechowywania. Materiałem doświadczalnym były jaja uzyskane od 50-tygodniowych kur tej rasy. Badania przeprowadzono na próbie 60 jaj, podzielonych losowo na trzy grupy doświadczalne. Grupę pierwszą oceniano jako jaja świeże, drugą grupę stanowiły jaja przechowywane w chłodziarce w temperaturze 6 °C przez 20 dni, a trzecią grupę jaja przechowywane przez 20 dni w temperaturze 24 °C. Oceniano jaja w całości, a następnie po ich wybiciu na szklaną płytkę. Przechowywanie jaj przez 20 dni w temperaturze 24 °C znacznie zintensyfikowało procesy ich starzenia się. Zwiększone parowanie wody z treści jaj w tej temperaturze wpłynęło na zwiększenie wysokości komory powietrznej, istotne zmniejszenie masy jaj (z 32,55 do 27,93 g), zmniejszenie zawartości białka ogólnego (z 32,55 do 27,93 g) oraz obniżenie jednostek Hougha (JH) białka i wzrost zasadowości białka. Zaobserwowano istotnie większą (p ≤ 0,05) masę żółtka w jajach przechowywanych przez 20 dni w temperaturze 24 °C w porównaniu z masą żółtka jaj przechowywanych w temperaturze 6 °C, co było spowodowane przenikaniem wody z białka. Jednocześnie zaobserwowano istotne (p ≤ 0,01) zwiększenie indeksu żółtka oraz nieznaczny wzrost wartości pH - z 6,01 do 6,62. Temperatura 24 °C i wydłużony czas przechowywania jaj wywarły niekorzystny wpływ na dynamikę zmian zachodzących w ocenianych jajach, co przyczyniło się do utraty ich świeżości. (abstrakt oryginalny)
Na całym świecie wzrasta zainteresowanie produktami o małym stopniu przetworzenia i wysokiej jakości. W związku z tym poszukuje się technologii pozwalających na otrzymanie produktów funkcjonalnych o zachowanej wysokiej wartości odżywczej. Utrwalanie wysokim ciśnieniem hydrostatycznym (UHP) produktów owocowych pozwala na zminimalizowanie strat składników bioaktywnych w stosunku do tradycyjnej metody utrwalania (pasteryzacji). Celem pracy było zbadanie wpływu działania wysokiego ciśnienia hydrostatycznego na poziom polifenoli ogółem oraz barwę soków i nektarów truskawkowych. Utrwalanie metodą ciśnieniową prowadzono pod ciśnieniem 300 oraz 500 MPa, w czasie 5, 10 i 15 min oraz temperaturze 50°C w opakowaniach PE-LD. Równolegle soki i nektary truskawkowe utrwalono metodą tradycyjnej pasteryzacji (15 min, 85°C) w opakowaniach szklanych. Ekstrakt soku i nektaru (odpowiednio 7 i 10%) oraz kwasowość (5 g/l) i zawartość soku w nektarze (40%) ustalono zgodnie z Kodeksem Praktyki AIJN. Wszystkie próbki przechowywano w temperaturze chłodniczej (4-6°C) bez dostępu światła. Analizy wykonano przed utrwalaniem, po utrwaleniu oraz po 30 i 60 dniach przechowywania. Wysokie ciśnienie nie wpłynęło w znaczący sposób na ogólną zawartość polifenoli w sokach i nektarach. Straty składników fenolowych w trakcie przechowywania były istotne, ale zarówno wysokość stosowanego ciśnienia, jak i czas jego działania miały niewielki wpływ na końcową zawartość polifenoli. Soki i nektary utrwalone metodą UHP odznaczały się lepszymi cechami sensorycznymi, w tym barwą, w porównaniu z próbami pasteryzowanymi. Barwa produktów utrwalonych tą metodą była zbliżona do produktów niepoddanych utrwaleniu, podczas gdy barwa soków i nektarów pasteryzowanych tradycyjnie znacznie odbiegała od próby kontrolnej. (abstrakt oryginalny)
first rewind previous Strona / 8 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.