Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 67

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 4 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  Monetarist
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 4 next fast forward last
W artykule podjęto próbę porównania równań wymiennych sformułowanych przez I. Fishera oraz A.C. Pigou oraz przeprowadzono ich analizę z użyciem koncepcji D.H. Robertsona dotyczących syntezy ilościowej i dochodowej teorii pieniądza, a także sposobu tworzenia się oszczędności w gospodarce. Przeprowadzona analiza pozwoliła dostrzec, że hipoteza o wprost proporcjonalnym wpływie zmian ilości pieniądza na poziom cen nie dała się zweryfikować ani w ilościowej, ani dochodowej wersji równania wymiennego ze względu na występowanie zjawiska tezauryzacji. Tezauryzacja zakłóca równowagę między oszczędnościami społecznymi, powstającymi wskutek niezużycia, a zagregowanymi oszczędnościami indywidualnymi, a zarazem stanowi przyczynę fluktuacji gospodarczych oraz zmian ilości pieniądza w obiegu i wahań szybkości obiegu pieniężnego. (abstrakt oryginalny)
2
Content available remote Krytyka polityki spójności z punktu widzenia teorii monetaryzmu
100%
W artykule skoncentrowano się na różnicach między założeniami teorii monetaryzmu a podejściem Unii Europejskiej do polityki regionalnej na tle debaty dotyczącej jej przyszłości. Na podstawie analizy prac i wypowiedzi monetarystów, takich jak Milton Friedman, Krzysztof Rybiński czy Leszek Balcerowicz, spróbowano odpowiedzieć na pytanie, dlaczego, zgodnie z poglądami monetarystów, pomoc finansowa dla słabiej rozwiniętych regionów nie jest konieczna w Unii Europejskiej, a raczej stanowi czynnik hamujący łączny wzrost i rozwój gospodarczy jej terytoriów. Artykuł wskazuje na wysoką niezgodność teorii monetaryzmu i poglądów jego przedstawicieli z polityką spójności.(abstrakt oryginalny)
3
100%
Artykuł ten przedstawia porównanie strategii bezpośredniego celu inflacyjnego i Friedmanowskiej zasady monetary rule. Analizie poddana zostaje Polska w latach 1995-2007. Celem artykułu jest odpowiedź, który sposób działania jest skuteczniejszy i czy istnieją elementy wspólne dla obu strategii prowadzenia polityki pieniężnej. (abstrakt oryginalny)
Zaprezentowano obowiązujący w Polsce system płynnego kursu walutowego i jego konsekwencje. Przedstawiono teoretyczne podstawy modeli monetarystycznych z krytycznym komentarzem dotyczącym empirycznej weryfikacji modelu.
Reasumując należy stwierdzić, że polityka pieniężna jest złożonym problemem. Złożoność tę potwierdzają różne poglądy wśród ekonomistów na temat jej roli w stabilizacji gospodarki, a w konsekwencji i we wzroście gospodarczym. Skutkiem tego są odmienne zdania odnośnie do sposobu realizacji mającej temu służyć polityki pieniężnej. W Stanach Zjednoczonych zasadnicza dyskusja wokół tych problemów toczyła się między zwolennikami i przeciwnikami interwencjonizmu państwowego, a głównie między keynesistami i monetarystami. (fragment tekstu)
6
Content available remote Milton Friedman - laureat Nagrody Nobla
75%
Współcześnie uznaje się, iż jednym z najwybitniejszych ekonomistów dwudziestego wieku był Milton Friedman. Stworzył on jedną z najważniejszych doktryn ekonomicznych - monetaryzm. Dorobek Friedmana stanowi ważny wkład w teorię ekonomii oraz w metodologię. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie postaci Miltona Friedmana, będącego jednym z laureatów nagrody Nobla z ekonomii oraz omówienie jego zasadniczych osiągnięć naukowych w dziedzinie ekonomii. (abstrakt oryginalny)
7
Content available remote Business Model and Its Dilemmas of Choice
75%
Consideration of the article is focused on the phenomenon of diversity of enterprises management operating in similar conditions under the choice of business model. The article is an attempt to demonstrate the impact of business model for perception of reality, adaptation to changes and implementation of a strategy. There are presented arguments showing that the orientation of the business model to the capital market has a direct impact on the operational activity and strategic options of the company. In the longer term it affects the nature of business and opportunities of its development. This means that during the financial crisis and market distortions, the business model of the stock company may disturb operations and opportunities for its growth. This phenomenon is associated with "monetarist thinking" and acceptance of the processes of the "financialisation" of economy, which ignores real dimension of business. Business management focused on capital market may transmit negative signals not noticing the serious threats, the imbalance of economic structures, the collapse of economic equilibrium, lack of respect for the principles of the free market and the dominance of monopolistic structures, which falsify assumptions of market efficiency. In this connection, the question arises to what extent the enterprises performing the business model of the stock exchange operator are exposed to specific risks due to lack of stability of the financial markets. (original abstract)
W artykule podjęto problematykę ekspansywnej polityki monetarnej banku centralnego Japonii - Bank of Japan (BoJ), jednej ze "strzał" Abenomiki, czyli polityki rewitalizacji gospodarczej Japonii realizowanej przez rządzącego aktualnie premiera Shinzo Abe. Licząca już blisko trzy lata Abenomika budzi duże emocje m.in. z uwagi na aktywne zaangażowanie władz monetarnych kraju w walkę z deflacją, a tym samym stagnacją gospodarki japońskiej, których źródeł upatrywać należy w tzw. straconej dekadzie lat 90. Autor przybliża uwarunkowania tak formułowanej polityki BoJ, dokonuje przeglądu ostatnich trzech lat aktywności japońskiego banku centralnego na rynku papierów dłużnych, wskazuje na kluczowe ryzyka związane z ekspansją monetarną, stawiając przy tym pytanie o tzw. strategię wyjścia BoJ w przypadku konieczności przeciwdziałania wzrostowi rentowności obligacji rządowych czy powstania baniek spekulacyjnych napędzanych "darmowym" niemal aktualnie pieniądzem. Autor stawia tezę, że BoJ gotów jest przyjąć na siebie ryzyko związane z nasileniem spekulacji na krajowym rynku aktywów, nie jest jednak w stanie przewidzieć następstw m.in. zaangażowania w japoński rynek rządowych papierów dłużnych międzynarodowych funduszy hedgingowych zainteresowanych potencjalnie obrotem spekulacyjnym otwartymi opcjami w ramach zewnętrznych rynków kapitałowych. Stawką polityki BoJ jest nie tylko utrzymanie zaufania elektoratu do premiera Abe, ale również wiarygodność Japonii na globalnej scenie gospodarczej i politycznej w kolejnych dekadach(abstrakt oryginalny)
9
Content available remote Milton Friedman - prekursor monetaryzmu
75%
Jednym z najwybitniejszych ekonomistów dwudziestego wieku był Milton Friedman. Wniósł ogromny wkład w teorię ekonomii oraz w metodologię, za co został nagrodzony Nagrodą Nobla w 1976 roku. Na bazie teorii ilościowej pieniądza stworzył nową doktrynę ekonomiczną - monetaryzm. (abstrakt oryginalny)
Przedstawiono główne cechy monetaryzmu. Podjęto próbę odpowiedzi na pytanie: czy polska polityka ekonomiczna lat dziewięćdziesiątych i początku XXI wieku była monetarystyczna?
Autorka analizuje koncepcję neoliberalną reprezentanta tzw. szkoły chicagowskiej Miltona Friedmana, laureata Nagrody Nobla w 1976 r. w dziedzinie ekonomii. Omawia miejsce i funkcje pieniądza, a także opisuje zjawisko inflacji (teoria monetarna). Podkreśla także główne założenie koncepcji neoliberalizmu Friedmana - wolność jednostki, kiedy podstawą rozwoju cywilizacyjnego jest różnorodna i twórcza działalność jednostek.
Przedstawiono empiryczną weryfikację modelu monetarnego kursu złoty/euro dla danych kwartalnych w okresie 1995-2006. Kurs ten stanowi jedną z najważniejszych zmiennych makroekonomicznych. Do estymacji modelu zastosowano metodę kointegracji Johansena. Przeprowadzono analizę błędów prognoz ex post i zaproponowano prognozy łączne.
Celem artykułu jest porównanie keynesowskich funkcji konsumpcji z modelem konsumpcji permanentnej M. Friedmana na przykładzie danych charakteryzujących dochody rozporządzalne i konsumpcję gospodarstw domowych w Polsce w latach 1997-2011. Posługując się metodą najmniejszych kwadratów, dokonano estymacji keynesowskich funkcji konsumpcji z wyrazem wolnym oraz bez wyrazu wolnego, a następnie trzech funkcji konsumpcji szacowanych na podstawie teorii dochodu permanentnego M. Friedmana. Pozwoliło to na obiektywną empiryczną weryfikację stopnia dopasowania obu analizowanych teorii na przykładzie Polski.(abstrakt oryginalny)
14
Content available remote Rola pieniądza w teoretycznych modelach współczesnych cykli koniunkturalnych
63%
Celem pracy jest analiza istniejących w literaturze rozważań teoretycznych dotyczących roli pieniądza w procesie generowania i kształtowania się wahań koniunkturalnych w gospodarkach rynkowych. Opracowanie składa się z dwóch części. W pierwszej zostaną omówione pieniężno-kredytowe koncepcje cykli koniunkturalnych, które powstały w końcu XIX i na początku XX wieku. Część druga to prezentacja głównych nurtów w ekonomii, które ukazują rolę pieniądza w kształtowaniu procesów koniunkturalnych w warunkach współczesnych, to jest w okresie po II wojnie światowej. W tym przypadku uwaga zostanie skoncentrowana na dorobku szkoły austriackiej, monetaryzmu oraz nowej klasycznej makroekonomii. W zakończeniu zawarto uwagi dotyczące właściwości pieniężnych modeli współczesnych cykli koniunkturalnych. (fragment tekstu)
W świetle występujących obecnie sytuacji kryzysowych i cykliczności w gospodarce, w opracowaniu przedstawiono poglądy w tych kwestiach laureatów Nagrody im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii. W sensie teoriopoznawczym, na tle realiów gospodarczych przed i po II wojnie światowej, omówiono stanowiska ekonomistów zajmujących się tą problematyką. W 1969 roku prestiżowa Nagroda Nobla z ekonomii przypadła w części badaczom w dziedzinie makroekonomii. W omawianym kontekście ich poglądy skupiają się w dwóch ortodoksyjnych szkołach, tj. keynesowskiej i monetarystycznej, prezentowanych w niniejszym artykule. W kontynuacji i rozwinięciu badań oraz zajmowanych stanowisk przedstawiono dwie nowe opcje, a mianowicie: nowej szkoły keynesowskiej i nowej szkoły klasycznej. W dalszej części rozważań wskazano na kryzysy finansowe i ich relacje z cyklem koniunkturalnym, a także aktualną sytuację finansową w Polsce. (abstrakt oryginalny)
CEL NAUKOWY: Celem artykułu jest porównanie podejścia do polityki pieniężnej dwóch najwybitniejszych ekonomistów XX w.: Miltona Friedmana i Johna Maynarda Keynesa. PROBLEM I METODY BADAWCZE: W artykule wykorzystano metodę analizy prac obu ekonomistów, metodę porównawczą oraz prostą metodę opisową. Oparto się na oryginalnych pracach Keynesa i Friedmana oraz publikacjach innych współczesnych autorów. PROCES WYWODU: Friedman był liberałem, wierzącym w sprawne funkcjonowanie mechanizmu rynkowego; Keynes zwolennikiem interwencjonizmu państwowego. Argumentacja obu ekonomistów w zakresie polityki monetarnej była wynikiem priorytetów, jakie stawiali przed polityką gospodarczą. Dla Keynesa najważniejsza była walka z bezrobociem, dla Friedmana - z inflacją. Dlatego Keynes preferował politykę fiskalną, jako skuteczniejszą w wyprowadzaniu gospodarki z kryzysu, Friedman zaś politykę monetarną nastawioną na przeciwdziałanie inflacji. WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Stanowisko obu ekonomistów do polityki monetarnej było różne. Podkreślono aktualność podejścia keynesowskiego w latach ostatniego kryzysu finansowego. Po jego zakończeniu wrócono jednak do bardziej liberalnej polityki pieniężnej. WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Artykuł stanowi przyczynek do badań nad współczesną teorią monetarną i wynikającą z niej polityką, prezentując dwie różne koncepcje. (abstrakt oryginalny)
Monetaryzm, do którego najbardziej znanych przedstawicieli zaliczani są Milton Friedman, Allan Meltzer, Karl Brunner, David Laidler i Philip Cagan, już w latach sześćdziesiątych XX wieku zakwestionował "keynesistowską" politykę gospodarczą, w tym zwłaszcza pieniężną. Przeciwstawił jej swoją bardzo wyrazistą koncepcję całokształtu polityki pieniężnej, wyrastającą z własnej, aczkolwiek głęboko historycznie zakorzenionej, teorii pieniądza. Monetarystyczna teoria pieniądza (zwana też teorią pieniądza szkoły z Chicago) mieści się w nurcie od dawna rozwijanej w nauce ekonomii ilościowej teorii pieniądza. Jej najgłośniejszym reprezentantem jest oczywiście sam Milton Friedman (1912-2006). W jego ujęciu "teoria ilościowa jest przede wszystkim teorią popytu na pieniądz. Nie jest teorią produkcji, czy dochodu pieniężnego, czy też poziomu cen" (Friedman 1968: 68; cyt. za Fedorowicz 1999: 73). Czyżby więc Friedman porzucił silnie obecny w tradycji klasycznej i neoklasycznej dogmat o monokauzalnym wzroście ogólnego poziomu cen w zależności od wzrostu podaży pieniądza, na rzecz ujęcia popytowego uzależniającego wzrost masy pieniądza od faktycznych potrzeb rozwojowych gospodarki? Na pierwszy rzut oka tak by się wydawało. Głębszy jednak wgląd w tę materię przekonuje, że konkluzja o domniemanym zerwaniu przez Friedmana z odnośną tradycją ortodoksji ekonomicznej byłaby niesłuszna. (fragment tekstu)
Celem artykułu jest zwrócenie uwagi, iż trwający kryzys ma wyraźne podstawy ideologiczne, zaś walka z kryzysem wymaga odpowiedzialności. Trwający obecnie światowy kryzys finansowy jest efektem doktryny monetaryzmu, a zarazem schyłkową fazą jego 30-letniej epoki. Stan gospodarki po sześciu latach od wybuchu kryzysu świadczy o nikłych efektach jego ograniczania i dalszym nasilaniu się czynników kryzysogennych. Powiększanie ilości pieniądza, niezależnie czy drogą deficytu, wydatków publicznych, luzowania polityki monetarnej, dokapitalizowania banków, czy rozrzucania gotówki z "helikoptera", przynosi efekty krótkookresowe, niewspółmierne wobec kosztów oddalanych w czasie, związanych z kumulacją długu, niewypłacalnością państw, brakiem pokrycia papierów skarbowych, deprecjacją funduszy emerytalnych, życiem na koszt przyszłych pokoleń i psuciem pieniądza. Kryzys finansowy w sumie nie naruszył piramidy finansowej, która powiększa się w zastraszającym tempie. Przerażające są możliwe skutki jej załamania, na skalę szerszą niż przypadek Grecji. Posiadacze walorów dłużnych uczestniczą w gigantycznej piramidzie finansowej, fundusze inwestycyjne i emerytalne, itd. póki co, korzystają z fikcyjnego bogactwa, które nie może być zmaterializowane. Niska ocena skuteczności walki z kryzysem prowadzi do wniosku, iż nie da się naprawić gospodarki monetarystycznymi metodami, które doprowadziły do wybuchu kryzysu. Koniec epoki monetaryzmu sygnalizuje potrzebę poszukiwania nowego jakościowo podejścia do gospodarowania, zmiany sposobu myślenia i systemowych rozwiązań, które pozwolą wyprowadzić gospodarkę Zachodu z recesji. (abstrakt oryginalny)
Strategia bezpośredniego celu inflacyjnego (BCI) łączy w sobie zalety przypisywane tradycyjnie polityce opierającej się na niezmiennych regułach z zaletami polityki dyskrecjonalnej, gdyż stwarza ogólne zasady postępowania i zobowiązuje bank centralny do zachowania określonej elastyczności. Coraz więcej tego rodzaju instytucji prowadzi w oparciu o nią swoją politykę monetarną. Pośrednio odpowiedzialny za ten stan rzeczy jest brak stabilizacji pomiędzy ilością pieniądza, a poziomem cen, oraz brak przekonania o wyłącznie monetarnym charakterze inflacji. Artykuł omawia zastosowania Zasady Bezpośredniego celu dla banków centralnych.
20
Content available remote Ekonomiczne efekty indyjskiej demonetyzacji w roku 2016
63%
Indie są jednym z najdynamiczniej rozwijających się krajów świata, który od lat 90. XX w. coraz wyraźniej zaznacza swoją obecność w międzynarodowych stosunkach gospodarczych i politycznych. Gospodarka indyjska od uzyskania niepodległości była oparta na systemie planów pięcioletnich, znacznym etatyzmie i wielkich przedsiębiorstwach państwowych. Zmiany systemu gospodarczego wymusił kryzys na początku lat 90. W efekcie nastąpiła liberalizacja i otwarcie gospodarki na świat. Od tego czasu notowany jest ogromny wzrost tej gospodarki i jej ekspansja na rynki światowe. Mimo niewątpliwego postępu kraj ten wciąż boryka się z wieloma problemami, do których zalicza się m.in. ogromne ubóstwo, duży udział szarej strefy, korupcję czy niestabilny system finansowy. Walcząc z szarą strefą, w 2016 r. przeprowadzono demonetyzację rupii, co wywołało kryzys w gospodarce. Celem artykułu jest zbadanie wpływu demonetyzacji na funkcjonowanie gospodarki indyjskiej. W pracy dokonano analizy statystycznej, która wykazała, że mimo zasadności przeprowadzenia reformy efekty (przynajmniej w krótkiej perspektywie) są negatywne dla całej gospodarki(abstrakt oryginalny)
first rewind previous Strona / 4 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.