Celem utylitarnym rozprawy było opracowanie konstrukcji i wykonanie prototypu granulatora pierścieniowego do produkcji peletu o średnicy 25 mm ze słomy roślin zbożowych i rzepaku. Celem naukowym rozprawy było określenie wpływu gatunku i wilgotności słomy na wydajność i energochłonność procesu wytwarzania peletów przy trzech przyjętych do badań prędkościach obrotowych głowicy granulatora. Badania wykazały, że zarówno gatunek słomy użytej do produkcji peletu, jak również jej wilgotność oraz prędkość obrotowa głowicy granulatora miały istotny wpływ na wydajność i jednostkowe zużycie energii oraz jakość peletu (określoną jego gęstością nasypową i wartością opałową). Przy prędkościach głowicy granulatora: 25, 38 i 45 obr·min-1, najwyższe wydajności wynoszące odpowiednio: 0,58, 0,68 i 0,67 t·h-1 uzyskano przy peletowaniu słomy rzepakowej i były one istotnie wyższe od wydajności uzyskanych przy peletowaniu słomy pszennej, żytniej i kukurydzianej. Przy badanych gatunkach słomy i prędkościach obrotowych głowicy granulatora najwyższą wydajność uzyskano przy peletowaniu słomy o wilgotności 10%, zaś najniższą przy peletowaniu słomy o wilgotności 26%. Badania wykazały, że zarówno gatunek słomy jak i jego wilgotność miały istotny wpływ na jednostkowe zużycie energii przy wszystkich badanych prędkościach obrotowych głowicy granulatora. Przy prędkościach obrotowych głowicy granulatora: 25, 38 i 45obr·min-1 stwierdzono, że najniższe jednostkowe zużycie energii wynoszące odpowiednio: 16,0, 19,3 i 23,7kWh·t-1 wystąpiło przy peletowaniu słomy rzepakowej, zaś najwyższe wynoszące odpowiednio: 21,6, 24,9 i 29,3kWh·t-1 przy peletowaniu słomy kukurydzianej. Istotnie najniższe jednostkowe zużycie energii przy wszystkich badanych prędkościach obrotowych głowicy granulatora i gatunkach słomy stwierdzono przy jej wilgotności w zakresie 16,2-20,9%, a powyżej tej wartości wilgotności słomy jednostkowe zużycie energii istotnie wzrosło. Najwyższą średnią wartość gęstości nasypowej peletu (663,7kg·m-3) wytworzonego z gatunków słomy użytych w badaniach uzyskano przy prędkości obrotowej głowicy granulatora 38 obr·min-1. Stwierdzono, że średnie wartości gęstości nasypowej peletu wytworzonego z gatunków słomy użytych w badaniach przy przyjętych do badań prędkościach obrotowych głowicy granulatora w większości przypadków różniły się istotnie między sobą. Najwyższą gęstością nasypową charakteryzowały się pelety wytworzone ze słomy kukurydzianej (655,5kg·m-3), zaś istotnie niższą pelety ze słomy pszennej (622,2kg·m-3). Natomiast gęstości nasypowe peletów wytworzonych ze słomy rzepakowej (612,8kg·m-3) i ze słomy żytniej (609,4kg·m-3) nie różniły się istotnie na poziomie istotności α=0,05. Stwierdzono, że wartość opałowa peletów wytworzonych ze słomy żytniej i rzepakowej nie różniła się istotnie; była ona istotnie wyższa od wartości opałowej peletów wytworzonych ze słomy kukurydzianej i pszennej. Stwierdzono również, że najniższą wartością opałową charakteryzowały się pelety wytworzone ze słomy o najwyższej badanej wilgotności wynoszącej 26%. Najkorzystniejsze wyniki dotyczące jednostkowego zużycia energii, wydajności i jakości peletu uzyskano przy prędkości głowicy granulatora 38 obr·min-1. Wprawdzie przy prędkości głowicy 45obr·min-1 wydajność granulatora była nieco wyższa, jednak wyższe było również jednostkowe zużycie energii oraz niższa gęstość nasypowa peletu niż przy prędkości głowicy 38 obr·min-1.(abstrakt oryginalny)
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.