Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 64

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 4 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  Public confidence
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 4 next fast forward last
This study concerns a very current and significant function for the proper and undisturbed functioning of the financial market and the problem of the clients' trust in the financial institutions that provide financial services and the financial market as such. This is important because in the post-crisis reality in the financial market, there is a noticeable decrease in clients' trust in the financial market as well as in financial institutions providing financial services, which resulted in the need to restore the reputation of financial institutions and protect the essential value on which the functioning of financial market,is based on what trust is. Market practices of financial institutions, despite the increase in regulatory and legal protection mechanisms of the consumer, and even the client of financial services, often they are far from honest and transparent. The purpose of this article is therefore to point out that in the face of the recent severe financial institutions' stagnation in contractual relations with clients, such as trust, loyalty, honesty and reliability, is necessary to restore proper order and market discipline on the financial market and rebuild confidence to the financial market and institutions that occur on them, which is a condition for its proper functioning and development. It has become a great challenge, at the same time a great need and care not only for public authorities, but also, if not primarily for the financial institutions themselves. The author attempts to answer the following questions: What kind of state actions are necessary and what are they to take on the dimension and form to ensure proper application and enforcement of the client's financial protection law and restore order and confidence in the financial market and, above all, the real protection of the client of financial institutions? (original abstract)
Celem niniejszego artykułu jest próba odpowiedzi na pytanie, czy z punktu widzenia zaufania publicznego samorządy zawodowe powinny mieć status korporacji prawa publicznego. Osiągnięciu tego celu będzie służyć udzielanie odpowiedzi na szczegółowe pytania: czym ontologicznie jest zaufanie? jaką rolę odgrywa ono w gospodarce rynkowej na specyficznych rynkach usług oferowanych przez przedstawicieli samorządów zawodowych? jakimi metodami zaufanie jest budowane poprzez działania grupowe. (fragment tekstu)
The term 'profession in which the public repose confidence' is a constitutional term in Poland. The Constitution provides that the legislator may create professions of public trust. Self-government of a public trust profession, within the limits of that interest and for its protection, is entitled to represent the interests of persons exercising such professions and, moreover, to supervise the proper exercise of the profession. This paper demonstrates that the profession of a scientist fulfils the prerequisites of a profession of public trust. Scientists performing professional research activities in the institutions within the system of higher education and science form an international scientific community. At various jurisdictional levels, this community has been universally mandated to define the principles of ethics in science and the deontology of the research profession. The task of overseeing proper conduct of research by scientists as persons of public trust is, in turn, entrusted to the ethical and disciplinary committees established in the system of science. In this paper, we examine the rules in force in the scientific community for respecting intellectual property rights when publishing research results and then, in a survey, clarify whether these rules are known to and applied in the international academic community.(original abstract)
Artykuł dotyczy problematyki pozycji ustrojowej notariusza na gruncie pierwszego polskiego Prawa o notariacie z dnia 27 października 1933 r. Dokonana w części pierwszej opracowania analiza pozycji ustrojowej notariusza wykazała istnienie poważnych trudności w precyzyjnym jej określeniu, zarówno wśród przedstawicieli doktryny, jak i judykatury. W celu precyzyjnego określenia pozycji ustrojowej notariusza w części drugiej przeprowadzono analizę postanowień Prawa o notariacie dotyczących samorządu zawodowego notariatu, nadzoru nad notariatem i notariuszami, odpowiedzialności dyscyplinarnej i odszkodowawczej notariusza oraz zasad przygotowania do zawodu notariusza. Przedstawiona w obu częściach artykułu analiza przepisów Prawa o notariacie z 1933 r. prowadzi do wniosku, że stanowisko notariusza zawierało w swoim położeniu prawnym połączenie cech urzędniczych i cech wolnego zawodu. Prawodawca, używając w art. 1 określenia "funkcjonariusz publiczny", a nie "funkcjonariusz państwowy", oraz nadając notariuszom w art. 23 Prawa o notariacie ochronę prawną przysługującą urzędnikom państwowym, chciał wyraźnie zaakcentować istniejące między nimi różnice, a zarazem podkreślić ich bliski związek z państwem. Przyjęcie takiej definicji umożliwiło przyznanie notariuszom szerokiego zakresu kompetencji. Jednocześnie stworzyło ono podstawy do powołania samorządu zawodowego oraz powierzenia jego organom istotnych uprawnień w zakresie sądownictwa dyscyplinarnego. Dualistyczne ujęcie stanowiska notariusza znalazło odzwierciedlenie również w odrębnych zasadach przygotowania do zawodu oraz w szczególnych zasadach odpowiedzialności odszkodowawczej notariusza. Powierzając notariuszom czynności należące do sądownictwa niespornego, państwo zapewniło sobie wyłączny wpływ na nadawanie posad notariuszom oraz poddało notariat ścisłemu nadzorowi Ministra Sprawiedliwości. Przedstawione w opracowaniu rozważania prowadzą do wniosku, że prawodawca ujął w Prawie o notariacie z 1933 r. stanowisko notariusza w sposób szczególny, stwarzając syntezę pierwiastków urzędniczego i wolno-zawodowego, którą można określić mianem funkcji publicznej. W zakresie ustrojowym, niezależnie od samej definicji, notariusz w praktyce pełnił funkcję osoby zaufania publicznego. (abstrakt oryginalny)
Od początku transformacji gospodarczej obserwujemy stały wzrost znaczenia instytucji finansowych i zainteresowania ich działalnością. Instytucje te stały się bowiem bardzo ważne nie tylko dla funkcjonujących w otoczeniu rynkowym przedsiębiorstw, ale także dla gospodarstw domowych, które zarządzając swoimi finansami, z instytucji tych coraz powszechniej korzystają i są od nich w sensie ekonomicznym w istotnym stopniu uzależnione. Warto zauważyć, że w przypadku zakładów ubezpieczeń zaufanie publiczne wynika formalnie z posiadanego zezwolenia naprowadzenie ściśle określonej działalności finansowej oraz sprawowanego nadzoru nad instytucjami finansowymi (sformułowanie: "zakład ubezpieczeń jako instytucja zaufania publicznego"). Tak więc, w tym przypadku, chodzi nie tyle o uzyskanie zaufania publicznego, które można by potraktować formalnie, ile o zdobycie zaufania społecznego, czyli czegoś znacznie więcej - bycie darzonym zaufaniem.(abstrakt oryginalny)
Zaufanie jako zasób systemu ochrony zdrowia wymaga uwagi i poznania naukowego. Stąd celem niniejszego artykułu jest próba identyfikacji istoty zaufania systemowego w polskiej ochronie zdrowia poprzez ocenę jego determinant z perspektywy usługobiorcy, czyli pacjenta. Wyniki badania pozwoliły stwierdzić, że główną determinantą zaufania do systemu opieki zdrowotnej jest zaufanie do metod leczenia. Nieco mniej istotnymi, lecz również kształtującymi poziom tego zaufania, są stereotypy związane z profesją lekarza oraz medialny wizerunek systemu.(abstrakt oryginalny)
W artykule podjęto problematykę poczucia bezpieczeństwa w Polsce na przestrzeni lat 2002 - 2014. Składa się on z części metodologicznej, w której przedstawiony jest sposób przeprowadzania badań Europejskiego Sondażu Społecznego (ESS) w Polsce oraz metodologia zastosowana podczas konstruowania opracowania. W dalszej części ukazana jest analiza wyników badań poczucia bezpieczeństwa w oparciu o kryterium: płci, regionu zamieszkania, doświadczenia napadu, zaufania wobec Policji oraz innych ludzi. Blisko połowa osób, które doświadczyły napadu, bądź osoby im bliskie, w przeciągu ostatnich 5 lat czuje zagrożenie w okolicy miejsca swojego zamieszkania. Badania wykazały, że zaufanie do Policji wpływa na poczucie bezpieczeństwa Polaków - respondenci w mniejszym stopniu czują zagrożenie, jeżeli ich poziom zaufania do Policji jest wyższy. Z przeprowadzonych przez ESS badań wynika, że poczucie bezpieczeństwa zwiększyło się na przestrzeni 12 lat, a region zamieszkania warunkuje poczucie bezpieczeństwa. Podsumowaniem artykułu jest ukazanie zgodności założonych hipotez autora opracowania z przedstawionymi wynikami badań.(abstrakt oryginalny)
Historia samorządności w Polsce jest nierozerwalnie związana z dwiema podstawowymi wartościami: wolnością i wspólnotą (wspólnotowością). Wolnością, którą Jacek Kuroń rozumiał jako budzenie się do wspólnego działania1, a wspólnotą - jako niezbędną przestrzenią do rozwoju osobowości, moralnego dojrzewania, uczenia się brania odpowiedzialności za siebie i członków grupy. Idea wspólnotowości powiązana jest ściśle z lokalnością. Dla zrozumienia pojęcia lokalności należy sięgnąć do samych podstaw istnienia społeczeństwa. Jej podstawowe właściwości polegają na współtworzeniu systemu więzi integrujących członków danej społeczności oraz wspólnoty norm, wartości i przekonań wynikających z pokrewieństwa, sąsiedztwa, typu wykonywanych zajęć lub innych elementów jednoczących ludzi. Lokalność rozumiana w szerszym kontekście to ważny element układu odniesienia, czyli strategii budowania tożsamości. K. Z. Sowa lokalizm definiuje jako "względną autonomię oraz upodmiotowienie konkretnych społeczności lokalnych w zakresie gospodarczym, społecznym i kulturalnym w ramach szerszego układu społeczno-przestrzennego i politycznego. (fragment tekstu)
W niniejszym artykule koncentruję się w pierwszej kolejności na zasadniczej syntetycznej przyczynie wybuchu obecnego kryzysu finansowego, sprowadzającej się ostatecznie do podnoszonego w takiej sytuacji w zasadzie od XVII wieku (początki kapitalizmu) pytania, czy rynki finansowe, w tym szczególnie sektor bankowy, należy traktować w końcowym rozrachunku jako długofalowe zjawisko pozytywne, czy też - z uwagi na fakt, iż nie stronią one od ryzyka (niekiedy na ogromną skalę) - przypisać im raczej należy silne eksponowanie chciwości, skutkującej m.in. pozbawianiem ludzi zgromadzonych środków? Kwestię tę ująć można również w następujące pytanie. Czy rację mają osoby, które uważają, iż bankowość (w tym pieniądz) - obok ognia i koła - należy do trzech najważniejszych (oczywiście pozytywnych) odkryć ludzkości, czy też rację przyznać należy raczej Thomasowi Jeffersonowi, twierdzącemu, że "bankowość jest bardziej niebezpieczna niż zawodowe armie"? (fragment tekstu)
10
Content available remote Can Social Capital Be the New Dynamics of Economic Development?
75%
Besides other capital types, social capital is such a kind of capital, which is revealed by the confidence level of the society and certain financial facts. This study ques-tions whether the social capital could be new dynamics for the developments of the countries along with other types of capitals (real capital and human capital). Ac-cording to the recent research it has been concluded that the social capital has some positive effects to decrease the asymmetric information; to gain trust, information sharing and competitive power; to increase the participation in political life and so-cial organizations; to fix the distribution of income; and to accelerate the economic growth. As a result, considering the fact that the countries with high confidence level have high humanitarian growth and high income per capita, it has been con-cluded that social capital may create new dynamics of economic development. (original abstract)
Artykuł omawia problematykę związaną z ustaleniem charakteru prawnego odpowiedzialności dyscyplinarnej zawodów prawniczych. Zdaniem autora decydujące do ustalenia charakteru prawnego odpowiedzialności dyscyplinarnej są dyrektywy konstytucyjne. W artykule przedstawiona jest ewolucja od okresu przedwojennego ustawowej regulacji zawodów prawniczych i stopniowe odchodzenie od odpowiedzialności o charakterze wewnętrznym w stronę instrumentów zaczerpniętych z prawa karnego. Zdaniem autora odpowiedzialność dyscyplinarna prawników ma obecnie charakter karny w rozumieniu standardów konstytucyjnych i niezbędne jest dopasowanie do nich postępowania dyscyplinarnego.(abstrakt oryginalny)
Motivation: Trust plays an important role in the functioning of individuals at every level and research confirms that it is linked to economic development. As the levels of trust differ across the countries it is crucial to explore the reasons for such variation and to identify determinants of trust. Trust is often used in research to operationalise informal institutions, however, it can also reflect the quality of formal institutions. Therefore, it is vital to investigate whether trust is to a large extent a deeply rooted attitude, which does not lend itself to intentional shaping or it can be generated by better institutional performance. It remains unclear how institutional performance influences trust, there are many doubts concerning for example the diversion of this relation. The evidence on the relationships between generalised and institutional trust also persists mixed. Aim: The paper aims to investigate the relationship between generalised and institutional trust with the quality of formal institutions. Results: The research confirms the positive relationship between generalised and institutional trust for the total group of 22 European countries. Similarly, higher levels of both kinds of trust are related to better institutional performance. However, when the countries are analysed separately as capitalist and post-socialist, the results differ. The aforementioned relationships are confirmed for capitalist countries. Post-socialist countries are characterized by a lower level of trust and lower quality of institutions. Nevertheless, for this group, there is no evidence for the relationship between generalised and institutional trust, and only partial evidence for the relationship between institutional trust and institutional performance. The results support the concepts underlining the influence of institutions' quality on trust but some observations are inclined to concepts suggesting that trust is culturally determined and regardless of institutional performance decades are needed for its development.(original abstract)
W powszechnej opinii społecznej zawód dziennikarza należy do zawodów zaufania publicznego. Jak dowodzi analiza przeprowadzona w niniejszym artykule, charakterystyka prawna zawodu dziennikarza nie pozwala jednak na zaliczenie go do tej kategorii pojęciowej. Przesądza o tym niejasny status prawny tej grupy zawodowej, a przede wszystkim brak odpowiednich gwarancji prawnych należytego wykonywania zawodu dziennikarza. Zastrzec przy tym należy, że konkluzja ta nie obniża oceny społecznego znaczenia tego zawodu i roli dziennikarzy w zapewnianiu obywatelom dostępu do informacji publicznej. Jak słusznie się bowiem podkreśla, dziennikarze stoją na straży dostępu obywateli do informacji i nie chodzi w tym przypadku o przywilej czy szczególne uprawnienie dziennikarzy, lecz o służbę społeczeństwu. (abstrakt oryginalny)
Status zawodów zaufania publicznego oraz zasady ich wykonywania wymagają szczególnej regulacji opartej na analizie doświadczeń i dorobku konstytucjonalizmu polskiego. Przeprowadzenie oceny stanu wiedzy w tym zakresie staje się realną koniecznością, gdyż ustawodawca nie przedstawił legalnej definicji pozwalającej na ścisłe zdefiniowanie tego pojęcia ani katalogu tych zawodów, co uniemożliwia odpowiednie dostosowanie prawa krajowego do standardów europejskich w zakresie swobodnego przepływu usług i ludzi wykonujących te zawody. (abstrakt oryginalny)
Artykuł dotyczy aktualnego problemu funkcjonowania kancelarii odszkodowawczych, w których pomoc prawną świadczą prawnicy często niezrzeszeni w samorządzie zawodowym adwokatów czy radców pranych. Nie mają do nich zatem zastosowania przepisy ustaw regulujące działalność tych samorządów, jak również ich zasady etyki. Oznacza to, że dobro osób, które korzystają z ich usług, może być naruszone. W tekście zawarta została próba dowiedzenia, że regulacja dotycząca obowiązku wykonywania zawodów zaufania publicznego przez osoby świadczące pomoc prawną nie jest sprzeczna ze swobodą działalności gospodarczej, wolnością wyboru i wykonywania zawodu czy też wolnością zrzeszania się. (abstrakt oryginalny)
System prawa bankowego i dotychczasowa, dobra, praktyka bankowa w świadomości społecznej lokuje bank jako instytucję publiczną godną publicznego zaufania. Celem pracy jest przedstawienie oceny obecnie funkcjonujących banków jako instytucji zaufania publicznego, wykazanie błędów i uchybień w tym zakresie, spowodowanych dość swobodną interpretacją obowiązującego prawa i niewłaściwą praktyką bankowej, źle pojętej komercji. (fragment tekstu)
Financial institutions are commonly known as institutions of public trust and they are fundamental for activities of other economic entities. The level of trust determines the competitive position of financial institutions. That is why care about the best standards is the most important task for these institutions. Financial institutions are called institutions of public trust and thus high professionalism and more responsibility is demanded from them. This article presents basic problems concerning trust and institutions of public trust. The article is also an attempt to verify the statement that financial institutions are institutions of public trust.(original abstract)
Operacje gospodarcze wymagają rzetelnej ewidencji oraz zgodności z obowiązującymi przepisami prawa. W odpowiedzi na te potrzeby powstał zawód biegłego rewidenta, którego rolą jest niezależna weryfikacja poprawności ewidencji działań gospodarczych. W ostatnich latach zawód ten zyskał na znaczeniu, prestiżu i społecznej wiarygodności. Celem artykułu jest przedstawienie skojarzeń dotyczących zawodu biegłego rewidenta oraz określenie poziomu świadomości odpowiedzialności karnej wśród kandydatów na to stanowisko, podejmujących studia kierunkowe. Zastosowano metodę badania sondażowego z wykorzystaniem kwestionariusza ankiety udostępnionego respondentom. Grupę badawczą stanowili kandydaci na biegłych rewidentów, kształcący się na kierunkach prowadzonych we współpracy uczelni z Komisją Egzaminacyjną dla kandydatów na biegłych rewidentów. Wyniki pokazały, że najczęstsze skojarzenia z tym zawodem to odpowiedzialność, kontrola, badanie i prestiż. Badanie ujawniło również, że kandydaci są świadomi odpowiedzialności karnej, jednak przed rozpoczęciem studiów pełną świadomość deklarowało jedynie 89% respondentów(abstrakt oryginalny)
W artykule poddano analizie zawartą w art. 8 K.p.a. zasadę pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej. Zasada ta nakłada na organy administracji publicznej obowiązki w zakresie sposobu prowadzenia postępowania administracyjnego, jednak "sposobu" tego nie określa bezpośrednio, ale tylko przez wskazanie celu (rezultatu), jaki sposób ten ma osiągnąć. Jednocześnie, samo znaczenie terminu "zaufanie" na gruncie K.p.a. pozostaje dyskusyjne , jakkolwiek omawiana zasada jest postrzegana jako mechanizm zabezpieczający sferę praw i interesów podmiotów przed nieracjonalnymi rozstrzygnięciami stanowionymi przez uprawnione organy administracji publicznej. Zasada określona w art. 8 K.p.a. ma na celu wyrównanie pozycji uczestników postępowania w postępowaniach administracyjnych. Na podstawie orzecznictwa sądów administracyjnych wskazano na najważniejsze dyrektywy, które powinny być uwzględniane przez organy administracji publicznej w toku postępowania administracyjnego. W szczególności, organ prowadzący postępowanie winien szanować zasadę równego traktowania stron i stosować jednolite kryteria rozstrzygnięć i ocen w stosunku do wszystkich podmiotów postępowań dotyczących podobnych zagadnień i kwestii. (abstrakt oryginalny)
20
Content available remote The Concept of Public Trust-Based Leadership - An Outline
75%
Objective: The issue of trust in leading public organisations continues to inspire growing confidence among management researchers and practitioners. The characteristics and organisational behaviour of leaders are analysed from various angles. The subject of the research is one of the newer approaches, namely trust-based leadership (TBL). The aim of this paper is to identify characteristics and the roles of public trust-based leadership (PTBL). This is the type of leadership that most fully incorporates trust as the basis of organisational behaviour in vertical and horizontal relationships and consequently as organisational cooperation. Methodology: The primary methods used in this article are a critical review of research on organisational trust, leadership and public trust contained in the academic literature and in surveys of trust in leadership conducted in recent years by consultancies and made available on line. Findings: The study confirmed that an inalienable role of leaders is to shape their own organisational credibility in both internal and external relations. Achieving a high level of this credibility allows to earn trust. Value Added: Demonstrating that a key differentiator of the trust-based leadership concept is that TBL is centring trust-based relationships throughout the entire organisation. Recommendations: Further research on trust-based public leadership should support its presence in contemporary organisations. (original abstract)
first rewind previous Strona / 4 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.