Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 1053

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 53 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  Pension schemes
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 53 next fast forward last
W artykule przeanalizowano skłonność Polaków do dodatkowego oszczędzania na emeryturę, a ponadto scharakteryzowano rynek IKE i IKZE w Polsce w latach 2012-2016. Emerytura pochodząca tylko z I i II filara może okazać się niewystarczająca do zapewnienia odpowiedniego poziomu świadczeń emerytalnych. Dlatego ważnym elementem przyszłego świadczenia powinny stać się indywidualne konta emerytalne oraz indywidualne konta zabezpieczenia emerytalnego funkcjonujące w ramach III filara. W ostatnich latach można zaobserwować niewielkie zainteresowanie indywidualną formą gromadzenia oszczędności emerytalnych wśród obywateli. Do barier rozwoju indywidualnych form oszczędzania należy zaliczyć: niskie dochody, brak nawyku oszczędzania oraz brak wiedzy z zakresu funkcjonowania IKE i IKZE. Polacy powinni posiadać niezbędną wiedzę o gromadzeniu środków na indywidualnych kontach emerytalnych i indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego oraz korzyściach wynikających z oszczędzania w ich ramach. Wyniki badań społecznych wyraźnie wskazują na potrzebę edukacji finansowej obywateli i kształtowania ich świadomości emerytalnej.(abstrakt oryginalny)
Proces reformy systemu emerytalnego we Włoszech nie został zakończony. Dla sukcesu reformy konieczna jest nie tylko modyfikacja elementów jego konstrukcji ale również przeprowadzenie wielu działań dodatkowych mających na celu zwiększenie indywidualnej przezorności emerytalnej i aktywizacje zawodową osób w wieku przedemerytalnym.
W opracowaniu został przedstawiony obecnie funkcjonujący w Kanadzie bazowy system emerytalny. Omówiono I filar emerytalny, z którego świadczenia mają charakter emerytury obywatelskiej przyznawanej bez względu na przepracowane lata. Emerytura państwowa (OAS) przysługuje wszystkim obywatelom po osiągnięciu określonego wieku, którzy mieszkali na terenie Kanady po osiągnięciu pełnoletności przez co najmniej 10 lat, a dla pobierających to świadczenie za granicą okres ten wynosi 20 lat. Do świadczenia podstawowego przewidziane zostały dodatki dla osób najuboższych. Kolejno poddano analizie perspektywy I filaru oraz przestawiono główne zagrożenia, wśród których te o najdonioślejszym znaczeniu związane są z czynnikami demograficznymi, tj. z rosnącą długością życia oraz malejącą dzietnością. W dalszej części opracowania skupiono się na II filarze emerytalnym (CPP), który ma charakter redystrybucyjno-kapitałowy. Ten element systemu emerytalnego jest finansowany ze składek finansowanych przez pracodawców i pracowników. W zamierzeniu II filar miał być uzupełnieniem dla emerytury obywatelskiej, pozwalać na uzyskanie 25% stopy zastąpienia w odniesieniu do maksymalnych oskładkowanych dochodów. Obecnie generowane nadwyżki wpływów nad wydatkami w CPP pozwalają na inwestowanie wolnych środków na rynkach finansowych, w filar ten dopiero z czasem wbudowano kapitałowy komponent. W ostatniej części tekstu omówiono prognozy dla kanadyjskiego systemu emerytalnego uwzględniające jego bazową i dodatkową część. Podkreślone zostało znaczenie indywidualnie podejmowanych działań mających na celu zapewnienie źródła dochodu po zaprzestaniu aktywności zawodowej. (abstrakt oryginalny)
Kryzys systemów emerytalnych na świecie stopniowo staje się dominującym problemem gospodarczym większości krajów. W artykule podano przykłady reform systemów emerytalnych (Chile, Argentyna, Meksyk, Wielka Brytania, Nowa Zelandia). Podjęto także próbę odpowiedzi na pytanie dlaczego taka reforma jest potrzebna.
Przedstawiono problemy demograficzne krajów UE, a zwłaszcza problem wzrostu liczby osób w podeszłym wieku. Omówiono systemy emerytalne w poszczególnych krajach europejskich i krajach kandydujących. Przedstawiono też procentowy udział wydatków na opiekę społeczną w krajach postkomunistycznych.
Celem niniejszego artykułu jest ukazanie zachęt podatkowych jako jednego z czynników, który może być wykorzystany przez rządy poszczególnych państw do mobilizacji nowych oszczędności długoterminowych oraz w celu realokacji gromadzonych oszczędności do oszczędności emerytalnych. W opracowaniu dokonano przeglądu literatury zagranicznej i krajowej dotyczącej modeli opodatkowania. Następnie na podstawie analizy danych OECD dokonano oceny popularności ich zastosowania wśród 35 państw należących do OECD. W artykule wykorzystano ponadto wyniki badań empirycznych odnoszących się do zagadnienia oceny skuteczności zachęt podatkowych w kontekście mobilizacji dodatkowych oszczędności długoterminowych w państwach należących do OECD. W końcowej części artykułu zaprezentowano kształt zwolnień podatkowych stosowanych w ramach systemu emerytalnego w Polsce oraz dokonano oceny ich skuteczności. Na tym tle autorka ukazała kierunki możliwych zmian w tym zakresie, których wprowadzenie umożliwiłoby większą skuteczność działań wymierzonych na mobilizację dodatkowych oszczędności emerytalnych przez Polaków. (skrócony abstrakt oryginalny)
8
100%
Tematyka artykułu dotyczy roli dobrowolnych planów emerytalnych w zestawieniu z obowiązkowym systemem. Przedstawione w pierwszej części rozważania dotyczą porównania różnych typologii wielofilarowych systemów emerytalnych dokonanego pod kątem miejsca i roli dobrowolności. Ponadto dyskusji poddano zasadność polityki zmierzającej do zwiększenia dobrowolnych oszczędności emerytalnych poprzez porównanie makroekonomicznych efektów funkcjonowania drugiego i trzeciego filaru systemu emerytalnego. Przedstawione wnioski uzupełnia analiza danych dotyczących upowszechnienia dobrowolnych planów emerytalnych oraz stóp zastąpienia w krajach OECD. (abstrakt oryginalny)
9
Content available remote System emerytalny w Polsce a "SPRAWIEDLIWOŚĆ SPOŁECZNA"
100%
W artykule odniesiono się do pojęć "sprawiedliwości społecznej" i "wolności", próbując wskazać na rolę tych wartości w polskim systemie emerytalnym. Przedstawiono wyniki obliczeń dotyczących rentowności wybranych funduszy i porównano je z inwestycjami w obligacje, co wskazało na możliwość uzyskania lepszych wyników z inwestycji w bezpieczne instrumenty. Na podstawie tych wyników zaproponowano zmiany, które mogą się przyczynić do poprawy efektywności systemu emerytalnego w Polsce. (abstrakt autora)
Artykuł o systemie emerytalnym Białorusi, poza wprowadzeniem, zawiera cztery części: 1. Ogólna informacja o kraju, 2. Rozwój historyczny systemu emerytalnego, 3. Stan obecny systemu emerytalnego oraz 4. Wyzwania i przewidywane zmiany w systemie emerytalnym. Celem badawczym autora jest prezentacja historycznych i aktualnych rozwiązań w systemie emerytalnym Białorusi w celu odnalezienia w tym systemie pomysłów, które w międzynarodowych porównaniach warto wykorzystywać. System emerytalny na Białorusi stanowi rzadki już w Europie przykład funkcjonowania pozostałości rozwiązania typu bismarckowskiego w wariancie sowieckim. Rozwiązanie powszechne, funkcjonujące na zasadach pay-as-you-go oraz w konwencji DB (defined benefit), uzależnia wysokość otrzymywanej emerytury jedynie od liczby przepracowanych lat, całkowicie pomijając wcześniejszy wkład uczestnika systemu w postaci odprowadzanych składek emerytalnych. Wprowadzona z początkiem roku 2009 atrapa II filaru emerytalnego, wydaje się rozwiązaniem podtrzymującym tradycyjne uprzywilejowanie wybranych grup zawodowych, w zakresie emerytur. Szczególnie istotne w tym zakresie jest uprzywilejowanie w zakresie wartości emerytur służb mundurowych, tworzące poczucie nieusprawiedliwionej nierówności społecznej. Myślenie o wprowadzaniu rozwiązania kapitałowego do systemu emerytalnego pozostaje w sferze postulatywno-koncepcyjnej, a nie realnej. W podsumowaniu autor sygnalizuje, że trudno w obecnym stanie rzeczy wskazać w tym kraju elementy warte powielenia w porównaniach międzynarodowych. (abstrakt oryginalny)
Artykuł przedstawia podstawy zreformowanego systemu emerytalnego.
Od 1 stycznia 1999 r. działa w Polsce nowy system emerytalny. Został on wprowadzony w miejsce poprzedniego, który jakkolwiek był zdolny jeszcze przez pewien czas wypłacać należne emerytury, to jednak z aktualnego punktu widzenia był bankrutem. Wprowadzenie nowego systemu przerwało niebezpieczne dla przyszłych emerytów zaciąganie przez system zobowiązań, których w żaden sposób nie mógłby spłacić. Problem, który spowodował konieczność zastąpienia starego systemu nowym nie jest czymś specyficznie polskim, ani też związanym z transformacją ekonomiczną. Przeciwnie, jest to problem ogólnoświatowy, który wynika głownie z tego, że bardzo istotnie zmieniła się struktura demograficzna większości społeczeństw. Tradycyjne systemy emerytalne okazały się zupełnie nieprzystające do nowej rzeczywistości.
Niniejsze opracowanie ma na celu przedstawienie tego, jak w sposób subiektywny oceniane są efekty działania polskiego systemu emerytalnego. W tym celu przeprowadzone zostało badanie, w ramach którego uczestnicy mieli oszacować kwotę, jaka zostanie zgromadzona na rachunku w ramach systemu emerytalnego w ciągu dziesięciu, dwudziestu lub trzydziestu lat oraz we własnym zakresie przy założeniu regularnych corocznych wpłat kwoty 5000 zł. W wyniku badania potwierdziły się postawione na wstępie hipotezy o działaniu w tym przypadku dyskontowania hiperbolicznego oraz występowaniu wysokiego poziomu subiektywnej oceny straty. (abstrakt oryginalny)
14
Content available remote System emerytalny w Polsce w obliczu kryzysu ekonomicznego
100%
Referat traktuje o systemie emerytalnym obowiązującym w Polsce od 1999 r. Przypomniano podstawowe elementy systemu, zaprezentowano jego wady i zalety, najważniejsze czynniki wpływające na wysokość emerytury z drugiego filaru. Praca jest próbą pokazania, w jaki sposób kryzys ekonomiczny wpływa na funkcjonowanie systemu i zawiera analizę wyników inwestycyjnych funduszy oraz zmian w ich strukturach inwestycyjnych, które wprowadzono w czasie kryzysu. (abstrakt autora)
System emerytalny w swoim funkcjonowaniu i działalności powinien cechować się legitymizacją jako faktycznym warunkiem w wykonywaniu określonych zadań zgodnych z ogólnymi wymogami i oczekiwaniami przypisywanymi systemowi emerytalnemu. W przypadku instytucji systemu emerytalnego, legitymizacja powinna dotyczyć zarówno samej organizacji systemu zapewniającego realizację podstawowych zadań, np. zapewnienie bezpieczeństwa działania systemu, gwarantowanie wypłacalności określonych świadczeń itp., jak też organizacji na poziomie poszczególnych instytucji (publicznych i prywatnych). Celem artykułu jest analiza zagadnienia legitymizacji systemu emerytalnego z punktu widzenia instytucji działających w systemie emerytalnym. Artykuł ma charakter teoretyczny i przedstawia model umożliwiający zrozumienie istotny problemu legitymizacji na tle funkcjonujących instytucji emerytalnych. Opracowanie przedstawia przystosowanie aparatu pojęciowego (znaczeniowego) do analizy legitymizacji systemu emerytalnego.(abstrakt oryginalny)
Artykuł analizuje powszechny system emerytalny z punktu widzenia zależności między jego konstrukcją i długookresowym tempem wzrostu gospodarczego. Szczególną uwagę poświęcono takim zagadnieniom, jak: proporcja podziału PKB między konsumpcję emerytów i opłacenie czynników produkcji, metoda dokonywania tego podziału (opodatkowanie lub oszczędności) oraz sposób, w jaki się on dokonuje (bezpośrednio w realnej gospodarce lub przez rynki finansowe). Omawiany jest wpływ, jaki na system emerytalny mają warunki, w jakich realizuje on cel społeczny. Zaprezentowane rozważania prowadzą do wniosku, że typowe sposoby klasyfikowania systemów emerytalnych nie oddają w pełni ekonomicznego sensu działania systemu emerytalnego. Tekst kończy propozycja alternatywnej klasyfikacji typów systemu emerytalnego.
Fundusz Rezerwy Demograficznej wszedł w życie w 2002 roku jako państwowy, rezerwowy fundusz emerytalny, mający zabezpieczać stabilność systemu emerytalnego i łagodzić problemy związane ze starzeniem się społeczeństwa. Cel - charakterystyka funkcjonowania Funduszu Rezerwy Demograficznej w latach 2002-2017 oraz plany jego wzrostu do 2025 roku. Fundusz ten utworzono w celu gromadzenia i pomnażania środków przeznaczonych w przyszłości na uzupełnienie niedoborów funduszu emerytalnego. Metodyka badania - w artykule wykorzystano metody analizy jakościowej ujmującej badane związki i zależności w formie opisowej, werbalnej, nie próbując nadać im ilościowego, mierzalnego wyrazu. Opracowanie powstało na podstawie analizy literatury oraz danych statystycznych dotyczących Funduszu Rezerwy Demograficznej i Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w Polsce. Wynik - stwierdzono, że wraz z wprowadzeniem reformy emerytalnej w 1999 roku istotnie zmieniły się zasady przyznawania i obliczania świadczeń emerytalnych. Reforma podyktowana była niekorzystnymi prognozami demograficznymi, które wskazywały na groźbę niewypłacalności dotychczasowego systemu emerytalnego. Wartość - w artykule przedstawiono problemy prognozowanych zmian w funkcjonowaniu Funduszu Rezerwy Demograficznej, które powinny być w najbliższym czasie dokonane w Polsce. Artykuł ma charakter przyczynkowski.(abstrakt autora)
Artykuł zawiera główne tezy raportu przygotowanego przez Urząd Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi, opublikowanego w czerwcu 2000 r.
W niniejszym artykule przedstawiono analizę porównawczą systemów emerytalnych Kostaryki, Nikaragui i Panamy, badając ich efektywność i adekwatność. Kraje te, mimo że charakteryzują się geograficznymi i społeczno-ekonomicznymi podobieństwami, wykazują odmienne podejścia do systemów emerytalnych. W badaniu zanalizowano strukturę, mechanizmy finansowania, metody obliczania świadczeń oraz wyzwania demograficzne, z którymi mierzą się poszczególne systemy. Kluczowe wskaźniki, takie jak wiek emerytalny, stopa zastąpienia oraz efektywność administracyjna, są porównywane w celu oceny poziomu zabezpieczenia socjalnego, jaki te systemy zapewniają emerytom. Metodologicznie badanie opiera się na analizie porównawczej czynników makroekonomicznych i demograficznych, wykorzystując dane z raportów rządowych, organizacji międzynarodowych i badań akademickich. Analiza koncentruje się na ocenie systemów emerytalnych pod kątem ich długoterminowej stabilności i adekwatności świadczeń w świetle starzenia się społeczeństw i presji finansowych. Ujawnia ono znaczące różnice w wiekach emerytalnych, strukturach świadczeń oraz roli składek pracodawców. Kostaryka i Panama mają bardziej złożone systemy z wyższym wiekiem emerytalnym oraz ustrukturyzowanymi schematami emerytalnymi, podczas gdy Nikaragua operuje prostszym systemem z niższymi poziomami składek i wcześniejszym wiekiem emerytalnym. Wyniki wskazują, że system Nikaragui, mimo że administracyjnie prostszy, oferuje niższe zabezpieczenie socjalne dla emerytów w porównaniu z Kostaryką i Panamą. Badanie kończy się rekomendacjami dotyczącymi potencjalnych reform w celu zwiększenia efektywności i adekwatności tych systemów, szczególnie dla Nikaragui, która stoi przed poważnymi wyzwaniami demograficznymi i ograniczeniami ekonomicznymi. (abstrakt oryginalny)
Jest to wypowiedź przedstawiona na konferencji "Tworzenie prywatnych systemów emerytalnych w Polsce", zorganizowanej przez Instytut Badań Wschód-Zachód, Instytut Pracy i Spraw Socjalnych i fundację CASE w kwietniu 1994 r. W artykule przedstawiono również cechy ogólne systemu emerytalnego w 13 krajach Europy Zachodniej i USA.
first rewind previous Strona / 53 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.