Wyniki wyszukiwania - BazEkon

1

Rozwój i rezultaty badań nad turystyką kulturową w Polsce od roku 2008

100%

Buczkowska-Gołąbek K.

Turystyka Kulturowa

|

2017

|

nr 5

152-161

Kiedy w 2008 r. zaczynaliśmy publikować pierwsze obszerniejsze opracowania na temat turystyki kulturowej, wiedzieliśmy o niej tyle, co sami doświadczyliśmy i co przeczytaliśmy w literaturze zagranicznej: anglo- i niemieckojęzycznej. Po niespełna dekadzie, publikacji (artykułów i książek) na temat tego niezwykłego sposobu podróżowania, jest już znaczna ilość. Co w takim razie wiemy o turystyce kulturowej i jej uczestnikach - turystach kulturowych, czego nie wiedzieliśmy wówczas i czego się w przeciągu tych 10 lat dowiedzieliśmy? Czy to już, według Państwa, czas na pewne podsumowania i zamknięcie pierwszego (a może i już jakiegoś następnego) etapu badań i dociekań, wraz z otwarciem na kolejne? Czy może to nadal początek drogi? (fragment tekstu)

2

Turystyka kulturowa na Spitsbergenie - stan obecny i możliwości rozwoju

100%

Jaskólski M., Pawłowski Ł.

Turystyka Kulturowa

|

2017

|

nr 2

161-177

Celem autorów pracy jest identyfikacja charakteru turystyki kulturowej na Spitsbergenie, poprzez przedstawienie jej stanu obecnego, charakterystykę walorów na których ona bazuje jak i określenie możliwości rozwoju. Wobec dzisiejszych możliwości komunikacyjnych rozwój turystyki obserwowany jest również w obszarach arktycznych. Spitsbergen należący do europejskiej części Arktyki stanowi skansen obecności człowieka w obszarach polarnych. Niniejszy artykuł przybliża historię eksploracji oraz działalności człowieka na Spitsbergenie, największej wyspie Archipelagu Svalbard. Opisuje ekspansję gospodarczą, a w szczególności ukazuje rozwój turystyki na tym obszarze. W artykule przedstawiono rodzaje zachowanych na Spitsbergenie zabytków kultury, omówiono formę i zakres prawny ochrony dziedzictwa kulturowego oraz przedstawiono główne kierunki turystyczne. (abstrakt oryginalny)

3

Czy tylko blaszane zegarki ? Znaczenie współczesnych jarmark ów - przykład Jarmarku Katarzyńskiego w Toruniu

100%

Środa-Murawska S., Rogatka K., Grzelak-Kostulska E., Biegańska J., Kosmela M.

Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Ekonomiczne Problemy Turystyki

|

2015

|

nr 2(30)

125-141

Celem artykułu oraz przeprowadzonych badań było wskazanie wielowymiarowego (z punktu widzenia tak gospodarki, jak i społeczeństwa) znaczenia jarmarków jako wydarzenia turystycznego na przykładzie odbywającego się na terenie Torunia Jarmarku Katarzyńskiego. Przyjęto, że pomimo całkowitej utraty tradycyjnej roli przez jarmarki we współczesnych miastach, nadal w istotny sposób mogą one kształtować życie społeczno-gospodarcze. Wpływ ten będzie znacznie różnić się od obserwowanego w przeszłości, jednak ukształtowane w minionych stuleciach kierunki oddziaływania jarmarków, choć w przeobrażonej formie, w kontekście istoty turystyki kulturowej nadal będą dostrzegalne. W opracowaniu wykorzystano oryginalne materiały pozyskane w trakcie badań terenowych. (abstrakt autora)

4

Collaboration Between Lowersilesian Cultural Tourism Attractions - A Reality or a Dream of a Future?

100%

Drozdowska M., Duda-Seifert M., Leśniak M.

Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Ekonomiczne Problemy Turystyki

|

2016

|

nr 4(36)

7-19

Współpraca między organizacjami staje się nieodzownym elementem funkcjonowania współczesnego sektora usług turystycznych. Z jednej strony wzmacnia ona same organizacje, z drugiej pozwala rozwijać i promować konkurencyjne przewagi regionu turystycznego na rynku międzynarodowym. Autorki artykułu określają na bazie literatury możliwe formy takiej współpracy, a następnie analizują dwa wybrane przykłady w odniesieniu do atrakcji turystyki kulturowej na Dolnym Śląsku. Analiza porównawcza pozwala określić słabe i mocne strony każdej z form i może stanowić punkt wyjścia do dalszych badań w celu wskazania rekomendacji dla sektora atrakcji kulturowych w turystyce.(abstrakt oryginalny)

5

Prezentacja Kairu pod kątem możliwości rozwoju tanatoturystyki

100%

Grzesiak H.

Turystyka Kulturowa

|

2011

|

nr 12

27-42

Celem artykułu jest wprowadzenie w problematykę tanatoturystyki na obszarze Kairu, która współcześnie staje się popularną formą turystyki kulturowej, również w Egipcie. Artykuł złożony jest z trzech części. Pierwsza z nich opisuje tanatoturystykę jako formę podróżowania. W drugiej części nacisk został położony na zaprezentowanie coraz częściej odwiedzanego przez turystów Kairskiego Miasta Umarłych, czyli dwóch cmentarzy: północnego oraz południowego, na których ludzie (ze względu na powszechnie panującą w tym kraju biedę i ubóstwo) zmuszeni są mieszkać w grobowcach razem z umarłymi. Przedstawione zostaną także inne miejsca i obiekty mogące znaleźć się w obszarze zainteresowania turystów poszukujących kontaktu ze śmiercią, takie jak piramidy oraz Muzeum Egipskie. Część trzecią artykułu stanowi prezentacja wyników przeprowadzonych badań ankietowych.(abstrakt oryginalny)

6

Turystyka Kulturowa - wokół definicji

100%

Rohrscheidt A. M. V.

Turystyka Kulturowa

|

2008

|

nr 1

4-21

Po dokonaniu przeglądu i krótkiej analizy treści i zakresu kilkunastu definicji turystyki kulturowej, stosowanych w oficjalnej klasyfikacji, w refleksji naukowej oraz w praktyce dydaktycznej, autor artykułu przystępuje do przedstawienia propozycji definicji funkcjonalnej tego fenomenu, odnoszącej się do powszechnie stosowanego określenia turystyki jako pojęcia nadrzędnego. Propozycja uwzględnia zarówno współczesne (szerokie) pojmowanie kultury, jak i programy (cele i treści) wypraw turystycznych z jednej, zaś aspekt motywacji kulturowej turystów z drugiej strony. Celem autora jest udostępnienie i upowszechnienie użytecznego narzędzia dla klasyfikacji ofert turystycznych oraz w konsekwencji doprowadzenie do ujednolicenia polskojęzycznej nomenklatury fachowej w dziedzinie turystyki kulturowej. Propozycję należy traktować jako punkt wyjścia dla dyskusji w kręgach fachowych na temat definiowania turystyki kulturowej z jednoczesną opcją na rzecz uwzględnienia w tej dyskusji środowiska organizatorów turystyki oraz jego potrzeb. (abstrakt oryginalny)

7

"Wycieczki archeologiczne" w międzyrzeczu Wisły i Pilicy jako przykład XIX-wiecznej turystyki kulturowej i archeoturystyki

80%

Ryszewska K.

Turystyka Kulturowa

|

2012

|

nr 12

21-41

Charakterystyczne dla XIX wieku były tzw. wycieczki archeologiczne, w trakcie których oglądano i zwiedzano zarówno zabytki archeologiczne (grodziska, kurhany oraz zgromadzone w kolekcjach muzealnych zabytki ruchome), jak i architektoniczne, dzieła sztuki, archiwa, biblioteki, muzea, cmentarze, a nawet zakłady przemysłowe. Na obszarze międzyrzecza Wisły i Pilicy wyprawy takie, wiodące w różne zakątki tego regionu, odbyli m.in. badacz kultury ludowej i przeszłości Słowian Zorian Dołęga-Chodakowski (wędrówka śladami zabytków słowiańskich), cenzor, historyk i dziennikarz Maksymilian Sobieszczański, ziemianin z Lubelszczyzny Józef Łoski (podróż w opoczyńskie) oraz ksiądz Władysław Siarkowski (wycieczka do Koprzywnicy). Wszyscy ci podróżnicy byli zarazem miłośnikami archeologii, podejmującymi badania terenowe, przy tym M. Sobieszczański przeprowadził, w trakcie podjętej przez siebie "wycieczki archeologicznej" do guberni radomskiej, pierwsze na omawianym terenie zaplanowane prace wykopaliskowe (we wsiach Nietulisko Duże oraz Kotarszyn). Tego rodzaju wycieczki, stanowiące przykład XIX-wiecznej turystyki kulturowej i archeoturystyki, przyczyniały się do rozbudzenia w ówczesnym społeczeństwie zainteresowania dziedzictwem przeszłości oraz zabytkami regionu międzyrzecza Wisły i Pilicy.(abstrakt oryginalny)

8

Motywy jako determinanta zachowań uczestników turystyki kulturowej

80%

Niemczyk A.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu

|

2012

|

nr 258 Wyzwania współczesnej polityki turystycznej : problemy funkcjonowania rynku turystycznego

47-57

Celem artykułu jest przedstawienie wybranych obszarów zachowań turystów podróżujących w celach recepcji kultury destynacji turystycznych oraz weryfikacja hipotezy, że zachowania te są różnicowane motywem uczestnictwa w turystyce kulturowej. Opierając się na wynikach badań własnych, zidentyfikowano profile uczestników turystyki kulturowej (tj. turystów ukierunkowanych na poznanie dziedzictwa kulturowego miejsca recepcji, uczestników imprez i wydarzeń kulturalnych oraz podróżujących w celach religijno-pielgrzymkowych), a także wzory ich zachowań odnośnie do podróży turystycznych. Szczególną uwagę zwrócono na częstotliwość wyjazdów turystycznych, przygotowanie do wyjazdu, formę organizacji wyjazdów, najczęściej wykorzystywane środki transportu i inne.(abstrakt oryginalny)

9

Nowe oblicza miast jako element miejskiej turystyki kulturowej na przykładzie azjatyckich tygrysów i innych azjatyckich metropolii

80%

Buryan P.

Turystyka Kulturowa

|

2014

|

nr 4

41-57

Wraz z rozwojem dużych światowych metropolii jesteśmy świadkami powstawania nowej sfery zainteresowań wśród turystów miejskich. Coraz częściej historyczne dzielnice i muzea są pomijane przez turystów na korzyść tych, w których mogą oni obserwować intensywny wzrost gospodarczy w postaci pionierskich, imponujących obiektów architektury współczesnej. Zjawisko to jest swego rodzaju turystyką poza wytyczonym szlakiem, ale odbiega od formy, która została pierwotnie tak nazwana. Początkowo bowiem turystyką poza szlakiem było poszukiwanie tych biedniejszych i mniej reprezentacyjnych części aglomeracji. Dzisiaj wiele osób poszukuje czegoś zupełnie odmiennego - symbolu nieograniczonego rozwoju społeczeństw i najnowocześniejszej myśli inżynieryjnej. Przegląd najchętniej odwiedzanych azjatyckich metropolii, na czele z tymi, które nazywano w drugiej połowie XX wieku azjatyckimi tygrysami, pozwala przyjrzeć się elementom, które są źródłem dużego zainteresowania obcokrajowców i które ten, często spektakularny, ruch turystyczny generują. (abstrakt oryginalny)

10

Reporter, nomada, turysta kulturowy. Refleksje na marginesie prozy podróżniczej Tomka Michniewicza

80%

Szydłowska J.

Turystyka Kulturowa

|

2017

|

nr 6

29-43

Ostatnie dekady przyniosły narodziny nowych form podróżniczych opowieści, co wiązać należy z nową sytuacją kulturową i technologiczną, w której odbywają się współczesne peregrynacje. Kultura masowa poprzez wykorzystanie rozmaitych kanałów komunikacyjnych oferuje odbiorcy partycypację w przeżywaniu doświadczeń podróżnika (pozór uczestnictwa, konsumowanie wrażeń zapośredniczonych, utożsamianie się z narratorem-podróżnikiem). Habitus nowoczesnego podróżnika zbadam przyglądając się prozie podróżniczej Tomka Michniewicza [Michniewicz 2010; 2011; 2014; 2015]. Odniosę się do statusu reportera jako nomady i turysty kulturowego, ale także odkrywcy i tłumacza kultur. (abstrakt oryginalny)

11

Turyści czy spacerowicze? Próba charakterystyki uczestników spacerów literackich

80%

Pudełko A.

Turystyka Kulturowa

|

2017

|

nr 2

37-52

W 2013 roku Kraków stał się częścią prestiżowej Sieci Miast Kreatywnych UNESCO w dziedzinie literatury. W związku z tym oferta wydarzeń związanych z tą tematyką jest systematycznie poszerzana. Jednym z jej elementów są spacery literackie organizowane przez kilka instytucji w mieście. Jest to rodzaj oprowadzania po zakamarkach miasta związanych z pisarzami, ich dziełami lub innymi wydarzeniami istotnymi dla literatury. Głównym celem artykułu jest zbadanie odbiorców oferty spacerów literackich, przeprowadzone ze względu na konieczność podnoszenia jakości świadczonych usług. Poza celem stricte utylitarnym, badanie nakierowane jest na wypełnienie luki badawczej w zakresie znajomości potencjalnych uczestników turystyki literackiej. We wstępie tekstu zarysowana została specyfika spacerów literackich w kontekście turystyki kulturowej. Dalej przedstawione zostały wyniki badań ankietowych, prowadzonych od kwietnia do października 2016 r., wsparte obserwacją prowadzoną w czasie oprowadzania grup i osób indywidualnych. Na koniec sformułowano rekomendacje do dalszych działań. (abstrakt oryginalny)

12

Rozwój turystyki na ziemi kłodzkiej ze szczególnym uwzględnieniem turystyki na terenach przemysłowych i poprzemysłowych na tle aktualnych przemian społeczno-gospodarczych regionu

80%

Sikorski D.

Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego Towarzystwa Geograficznego

|

2021

|

35

|

nr 3 Wybrane metody badań turystycznych = Selected Methods of Tourism Industry Research

220-238

Artykuł przedstawia rozwój turystyki na ziemi kłodzkiej w latach 2004-2016 ze szczególnym uwzględnieniem rozwoju turystyki na terenach przemysłowych i poprzemysłowych. Tłem opisu jest charakterystyka współczesnych procesów i przemian społeczno-gospodarczych występujących na badanym obszarze. Analizy opierają się na danych statystycznych pochodzących z bazy Banku Danych Lokalnych i REGON oraz na podstawie badań terenowych. W artykule wykazano, że na tle innych działalności gospodarczych turystyka na ziemi kłodzkiej cechuje się stabilnym rozwojem i ma duże znaczenie dla wybranych obszarów badanego regionu. Dzięki unikatowym walorom antropogenicznym związanym z historią gospodarczą ziemi kłodzkiej, na tym terenie intensywnie rozwija się obecnie turystyka industrialna i postindustrialna. Potencjał rozwojowy tej formy turystyki na tym obszarze nie jest jeszcze w pełni wykorzystany i w przyszłości może stanowić istotny walor turystyczny regionu.(abstrakt oryginalny)

13

Tourism potential of castreja culture from the northwestern Iberian Peninsula

80%

da Silva F. M.

Turystyka Kulturowa

|

2019

|

nr 1

123-141

In this paper we clarify some considerations about the enhancement of archaeological heritage of the hillforts or castrosfrom the castreja culture of the Iron Age, located in the northwest of the IberianPeninsula (north of Portugal and Galicia). Some ideas and reflexions, regarding the aspects considered relevant at the time of elaborating enhancement projects for this kind of heritage are included, with the aim of improving its sustainability and capacity of being of interest for both public and cultural or archaeological tourism. In this sense, we sum the results obtained in the rehabilitation projects for some of the hillforts that are located in the north of Portugal and some bath-sauna with oven. The Pedra Formosa (beautiful stone) of these hillforts are also briefly mentioned. Finally, we present some possible archaeological tourism routes. (original abstract)

14

Turystyka kulturowa śladami sanktuariów maryjnych na wschodnim Mazowszu

80%

Mączka D.

Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Ekonomiczne Problemy Usług

|

2011

|

nr 66 Turystyka religijna: atrakcje turystyki religijnej

223-231

Badaniem objęto wschodnie powiaty województwa mazowieckiego, tj.: powiat łosicki, siedlecki, sokołowski i węgrowski, położone, według Oskara Kolberga, na Mazowszu leśnym zwanym podlaskim. Określenie "podlaskie" dotyczy raczej regionu historyczno-kulturowo-administracyjnego niż geograficznego i dlatego nie można znaleźć tego regionu na mapie, jednakże nazwa zwyczajowa funkcjonuje tak powszechnie, że nie sposób o tym regionie pisać inaczej. W niektórych opracowaniach można znaleźć informacje, że południowe Podlasie to tereny położone w dolinie rzeki Krzny, ograniczone dolnym biegiem Wieprza, a średnim Bugu i Wisły(fragment tekstu)

15

Śródziemnomorska turystyka archeologiczna - między ekskluzywnością a masowością

80%

Krueger M.

Turystyka Kulturowa

|

2012

|

nr 5

5-21

Celem turystyki archeologicznej jest zwiedzanie rezerwatów, stanowisk i muzeów archeologicznych, a także udział w festynach i w innych formach odtwarzania zamierzchłej przeszłości. W obrębie śródziemnomorskiej turystyki archeologicznej można wyróżnić pięć rodzajów podróży: zorganizowane wyjazdy grupowe, ekskluzywne podróże z przewodnikiem-archeologiem, archeologiczne podróże seminaryjne, wycieczki po okolicach prowadzonych wykopalisk i indywidualne wyjazdy archeologiczne. Z archeoturystyką nieodmiennie wiąże się problem komercjalizacji przeszłości, który można dostrzec na poziomach: artefaktu, przestrzeni muzealnej, zabawy i przekazu. (abstrakt oryginalny)

16

Relikty przedchrześcijańskich kultów, wierzeń i obyczajów religijnych na terenie Wielkopolski. Propozycja szlaku turystyczno-kulturowego

80%

Kuchta J.

Turystyka Kulturowa

|

2012

|

nr 7

21-44

Turysta, który interesuje się wierzeniami przedchrześcijańskimi, może znaleźć w Wielkopolsce wiele związanych z nimi miejsc. Niestety są one raczej pomijane. Chętniej odwiedzane są obiekty powstałe w okresie początków państwa polskiego i w kolejnych epokach historycznych, z prostej przyczyny - są lepiej zachowane i rozpoznawalne przez przeciętnego turystę mającego choć ogólną wiedzę o rodzimych dziejach. Celem artykułu jest prezentacja potencjału Wielkopolski w zakresie istniejących na jej obszarze reliktów, miejsc związanych z dawnymi wierzeniami i kultami pogańskimi. Na podstawie literatury przedmiotu przedstawiona została historia kultów pogańskich, ze szczególnym uwzględnieniem zwyczajów pogrzebowych poszczególnych kultur archeologicznych, a także wierzeń i tradycji zamieszkujących ten obszar Słowian. Autorka przygotowała projekt szlaku, który łączy przedstawione miejsca oraz przeprowadziła badania sondażowe by sprawdzić czy cieszyłby się on zainteresowaniem potencjalnych turystów kulturowych. (abstrakt oryginalny)

17

Perspektywy rozwoju turystyki kulturowej na Syberii na przykładzie Republiki Ałtaju

80%

Urbaniak A.

Turystyka Kulturowa

|

2012

|

nr 4

5-22

Rozwój turystyki kulturowej obserwowany jest obecnie w wielu zakątkach świata, jednakże zazwyczaj wyraźny akcent w rozważaniach na jej temat kładziony jest na dziedzictwo europejskie. Syberia, przynosząca na myśl przejmujące zimno, katorżnicze zsyłki i tajemniczą, dziką przyrodę, wydaje się nie mieć w tej materii wielu perspektyw. Czy zatem turystyka kulturowa jest zjawiskiem niedostrzegalnym za Uralem? A może ma tam jednak jakieś perspektywy rozwoju? Artykuł jest próbą odpowiedzi na te pytania. Jego celem jest także zaprezentowanie tych form, które wydaje się, że mają największe szanse na dłuższe zaistnienie w tamtejszej ofercie turystyki kulturowej (są to: turystyka wspomnieniowa, historyczna, archeologiczna, pielgrzymkowa oraz etnoturystyka). W ramy artykułu ujęto zarówno geograficzne, jak i kulturowe obszary Syberii. Punktem odniesienia i obszarem, który autorka miała przyjemność zbadać osobiście jest Republika Ałtaju, położona w południowej części Zachodniej Syberii. Obserwacje poczynione w tym rejonie posłużyły za punkt odniesienia dla całej Syberii i pozwoliły na określenie form oraz perspektyw rozwoju turystyki kulturowej na tym terenie. (abstrakt oryginalny)

18

Potencjał dziedzictwa kultury żeglarskiej dla rozwoju turystyki kulturowej

80%

Ryszkiewicz J.

Turystyka Kulturowa

|

2012

|

nr 4

57-71

Artykuł stanowi przegląd atrakcji turystycznych związanych z kulturą żeglarską w Polsce oraz systematyzuje jej aspekty w ramach różnych form turystyki kulturowej. We wstępie zaprezentowano definicję żeglarstwa, kultury i turystyki kulturowej. Kolejna część to wprowadzenie w kulturę żeglarską, z uwzględnieniem źródeł jej powstania, tradycji oraz wpływającej na jej kształt symboliki, a także zasady etykiety i etyki żeglarskiej, które znajdują odzwierciedlenie we wszystkich aspektach kultury żeglarskiej. Poszczególne elementy kultury żeglarskiej podzielone zostały ze względu na poszczególne formy turystyki kulturowej, w które się wpisują. Są nimi: turystyka muzealna, turystyka obiektów przemysłowych i technicznych, turystyka eventowa oraz turystyka kulinarna. W ramach powyższego podziału scharakteryzowano każdą z form poprzez m.in. wystawy muzealne, szlak latarń morskich, statki udostępniane do zwiedzania dla turystów, tawerny oraz różne imprezy żeglarskie (takie jak zlot żaglowców, koncerty szant, pokazy filmów czy targi żeglarskie). Przegląd zamykają tawerny, jako miejsca gastronomiczne ściśle związane z kulturą żeglarską. Poczynione przez autorkę artykułu obserwacje ruchu turystycznego do miejsc związanych z kulturą żeglarską pozwoliły założyć, iż jest to dziedzictwo, które będzie się cieszyło coraz większym zainteresowaniem ze strony turystów. Daje to podstawy do włączania atrakcji związanych z kulturą żeglarską do oferty turystyki kulturowej w Polsce (co może przyczynić się do jej dalszego rozwoju) oraz do wdrażania ciekawych produktów turystycznych, skierowanych zarówno do Polaków, jak i cudzoziemców. (abstrakt oryginalny)

19

"No walk - no work" - o związku sztuki i podróży

80%

Skutnik J.

Turystyka Kulturowa

|

2012

|

nr 6

28-41

Fenomen podróży artystycznej i podróżującego artysty w dziejach historii sztuki nie jest zjawiskiem nowym, podobnie jak związek sztuki z naturą. Jednak współczesne doświadczenia artystycznie definiują ten związek głębiej aniżeli wydawać by się mogło w potocznym oglądzie. Podróżujący artysta (obok innych doświadczeń) to świadek Inności. Doświadczanie Inności w różnorodnych formach artystycznej podróży staje się treścią jego sztuki i motorem wewnętrznej przemiany jego samego. Dlatego rozpatrywanie wartości działań artystycznych jako podróży lub inspirowanych podróżą powinno przenieść się z płaszczyzny estetycznej również na płaszczyznę etyczną. Wówczas ocena i znaczenie takiej twórczości ulegnie znacznemu przewartościowaniu. Zaprezentowane w artykule działania i postawy artystyczne Richarda Longa, Krzysztofa Wodiczki i Sławomira Brzoski zdają się potwierdzać tę tezę. (abstrakt oryginalny)

20

Rola źródeł i opracowań historii sztuki w programowaniu turystyki kulturowej w Polsce

80%

Rekosz-Piekarska M.

Turystyka Kulturowa

|

2012

|

nr 4

23-56

Turystyka kulturowa jest rodzajem turystyki, który wymaga od jej uczestników pewnej wiedzy ogólnej o świecie, którą turyści mają nadzieję rozwijać jeszcze bardziej w wybranym kierunku, w czasie trwania podróży. W związku z tym osoby odpowiedzialne za ich organizację powinny korzystać tylko z wiarygodnych źródeł przy ich programowaniu. Tego zagadnienia dotyczy niniejszy artykuł. Składa się on z dwóch części - teoretycznej i praktycznej. W części teoretycznej dokonano szczegółowej analizy polskich źródeł i opracowań historii sztuki pod kątem ich przydatności dla osób programujących turystykę kulturową. Scharakteryzowano katalogi zabytków sztuki w Polsce, spisy zabytków architektury i budownictwa, atlasy zabytków, źródła z informacjami o obiektach muzealnych, przewodniki turystyczne oraz elektroniczne źródła danych. W części badawczej ustalono, które z tych źródeł organizatorzy turystyki kulturowej wybierają najczęściej. Badania pozwoliły zaobserwować także, kim są osoby programujące ten rodzaj wypraw turystycznych. (abstrakt oryginalny)