Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 136

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 7 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  International agreement
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 7 next fast forward last
Transatlantyckie Partnerstwo w dziedzinie Handlu i Inwestycji (TTIP) to jedna z najbardziej obszernych i kontrowersyjnych współczesnych umów. Negocjowana od 2013 r. między UE a USA wykracza daleko poza likwidację ceł między stronami. Jej kompleksowość i stopień złożoności budzi tyleż pozytywnych, co negatywnych komentarzy, nadziei i obaw. W poniższym tekście autor, oprócz zwięzłego przedstawienia założeń i celów porozumienia, skupia się na stwierdzonych lub prognozowanych jego konsekwencjach dla Unii Europejskiej. W szczególności nacisk położony został na skutki dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą oraz obywateli Unii (przede wszystkim konsumentów). Wyjaśnione zostało także, czy TTIP jest efektem działań grup nacisku (lobbingu) oraz czy ma szanse wpłynąć na umocnienie Unii Europejskiej jako globalnego aktora. (abstrakt oryginalny)
Artykuł charakteryzuje problem umów międzynarodowych Polski dotyczących problemu zatrudniania obywateli Polski w innych krajach.
Przedstawiono genezę, cele i treść oraz system Traktatu Antarktycznego. Omówiono także ochronę środowiska antarktycznego oraz obecność Polski w Antarktyce.
Relacje EWG/UE z krajami АKР sięgają samego początku integracji europejskiej, będąc niejako naturalnym następstwem kolonialnej przeszłości wielu państw europejskich. Rozpoczynając formalną współpracę na podstawie traktatu rzymskiego, poprzez zawierane na przestrzeni lat kolejne umowy, obydwie strony doszły do kolejnego ważnego momentu w kształtowaniu wzajemnych relacji, jakim było podpisanie w 2000 r. Umowy o partnerstwie z Kotonu. Jednym z fundamentalnych założeń nowego porozumienia było wynegocjowanie umów o partnerstwie gospodarczym (UPG) na poziomie poszczególnych regionów АKР, które począwszy od 1.01.2008 r. miały stać się prawną podstawą współpracy gospodarczo-handlowej. Wiele kwestii spornych, które wyniknęły podczas toczących się negocjacji (tempo zakres liberalizacji, stosowanie KNU, handel usługami, "kwestie singapurskie") uniemożliwiło osiągnięcie porozumienia w założonym czasie. Spośród regionów jedynie państwa Karaibów podpisały z UE pełną UPG w założonym czasie. Wiele innych państw АKР, które pierwotnie parafowały treść przejściowych UPG w dalszym ciągu ich nie podpisało lub nie ratyfikowało. W tej sytuacji (wrzesień 2011 r.) Komisja Europejska przedstawiła nową propozycję, która ma uporządkować pozostający w zawieszeniu od prawie 4 lat układ. Wydaje się prawdopodobne, że w obliczu obecnej sytuacji na świecie (kryzys gospodarczy oraz problemy z zakończeniem rundy dauhańskiej) wynegocjowanie pełnych UPG ze wszystkimi regionami АKР będzie trudne i odległe w czasie. (abstrakt oryginalny)
Rosyjska inwazja na pełną skalę na Ukrainę w 2022 r. doprowadziła do ponownej oceny systemu stosunków międzynarodowych przez różnych aktorów międzynarodowych, od Chin po Unię Europejską (UE). Dla UE ponowna ocena oznaczała m.in. zwiększenie priorytetu integracji unijnej państw Bałkanów Zachodnich. Jednym z warunków pełnej integracji UE Bałkanów Zachodnich jest normalizacja stosunków między Serbią a Kosowem. Znaczenie takiej normalizacji przypomina znaczenie nawiązania stosunków między RFN a NRD, w szczególności Układu z 1972 r., dla bezpieczeństwa i stabilności w Europie w okresie odprężenia (model NRD). Biorąc pod uwagę pragmatyczne, ale powściągliwe podejście zastosowane w Układzie z 1972 r., nie było zaskoczeniem, że przy opracowywaniu Porozumienia w sprawie drogi do normalizacji między Kosowem a Serbią wykorzystano postanowienia Układu. Istnieje jednak wiele istotnych różnic między obiema sytuacjami, a pełne zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla wdrożenia modelu NRD w normalizacji stosunków Serbia-Kosowo. W artykule porównano i przeanalizowano niektóre czynniki polityczne, ekonomiczne, religijne i prawne, odróżniające sytuację RFN-NRD od sytuacji Serbia-Kosowo. Tym samym zostaną określone ograniczenia modelu NRD stosowanego w normalizacji Serbia-Kosowo. Takie określenie będzie przydatne przy projektowaniu przyszłych kroków w normalizacji Serbia-Kosowo.(abstrakt oryginalny)
Przedmiot i cel pracy: Unia Europejska (UE) i Stowarzyszenie Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN) są partnerami handlowymi i wierzą w multilateralizm oparty na zasadach. Organizacje rozwinęły silne więzi, mimo że zaczynały z różnych punktów wyjścia i miały różne standardy. UE jest dojrzałym systemem współpracy regionalnej (unią) o wysoce zinstytucjonalizowanej i zalegalizowanej architekturze. ASEAN zaś jest stowarzyszeniem międzyrządowym o niskim stopniu instytucjonalizacji i legalizacji, w którym decyzje podejmowane są w drodze konsensusu. Po prawie pięćdziesięciu latach nawiązywania dialogu dyplomatycznego między UE a ASEAN, ich współpraca ma zasadnicze znaczenie dla utrzymania pokoju i zrównoważenia rywalizacji wielkich mocarstw. Materiały i metody: Literatura przedmiotu. Wyniki: UE i ASEAN należą do największych gospodarek świata pod względem produktu krajowego brutto. Unia Europejska jest już drugą co do wielkości gospodarką świata, a ASEAN może stać się czwartą co do wielkości gospodarką świata do 2030 roku. UE oczekuje wzmocnienia współpracy gospodarczej z ASEAN, aby utrzymać swoją konkurencyjną pozycję w dynamicznie rozwijającym się regionie Indo-Pacyfiku. ASEAN jest kluczowym węzłem dla transportu europejskich towarów i ma zasadnicze znaczenie w regionalnych łańcuchach dostaw. Bliższe stosunki handlowe i inwestycyjne mogłyby również pomóc UE w osiągnięciu celu, jakim jest strategiczne partnerstwo między dwoma blokami regionalnymi, obejmujące współpracę polityczną i gospodarczą. Byłoby pożądane, gdyby UE i ASEAN nadal łączyły Europę i Azję, działając jako równoważniki i zmniejszając napięcia między głównymi graczami międzynarodowymi. Wnioski: W XXI wieku wzrost znaczenia Chin, Indii i innych regionalnych potęg konsoliduje wielobiegunowy system i nową równowagę geopolityczną. W tej nowej erze UE i ASEAN mogą nadal łączyć Europę i Azję, działając jako równoważniki i zmniejszając napięcia między głównymi graczami międzynarodowymi(abstrakt oryginalny)
8
Content available remote Międzynarodowe umowy handlowe Polski z zagranicą
100%
The article sets forth to discuss the importance of trade agreements in foreign trade of Poland. The character and contents of the agreements are determined by the socio-political system of the country with which Poland enters into such agreements. The article consists of two parts. In the first part the analysis is focussed on trade agreements concluded between Poland and socialist states, and especially on their importance, procedure of concluding these agreements, their contents and consequences for Polish foreign trade organizations. The second part of the article presents trade agreements, as a basic element of the treaty policy of the state, which creates suitable conditions for foreign trade organizations to conduct trade exchange in the markets of developed capitalist countries. The analysis of contents and scope of the agreements reveals the evolution in economic relations between countries of different socio-political systems in line with provision of the Conference on Security and Coperation in Europe.(original abstract)
W niniejszym artykule przybliżono proces kształtowania się i umacniania japońsko-amerykańskiego sojuszu militarnego.
Głównym elementem strategii zbliżenia państw bałkańskich do UE, przyjętej w czerwcu 1999 r. jest Proces Stabilizacji i Stowarzyszenia (Stabilisation and Association Process) obejmujący swoim zasięgiem pięć państw: Albanię, Bośnię i Hercegowinę, Chorwację, Macedonię oraz Republikę Federalną Jugosławii. Istotą strategii wspólnotowej jest włączenie tych państw do współpracy politycznej i gospodarczej w Europie, m.in. przez zawieranie z nimi Porozumień o Stabilizacji i Stowarzyszeniu. Unia przewidziała wsparcia finansowe i techniczne dla zmian politycznych i gospodarczych zachodzących w tych krajach. W artykule omówiono jednostronne preferencje handlowe dla państw bałkańskich, przedstawiono, jak kształtuje się pomoc finansowa i techniczna Unii dla omawianego regionu. Szczególną uwagę poświęcono Macedonii, z którą w pierwszej kolejności Unia wynegocjowała porozumienie o Stabilizacji i Stowarzyszeniu.
Prawo międzynarodowe uznaje dzierżawę terytorium (territorial leasing), czasem zwaną cesją administracyjną, jako środek, poprzez który państwa mogą administrować określonym terytorium bez uzyskania suwerenności w stosunku do tego terytorium. Ma to miejsce w sytuacji, gdy żywotne interesy wojskowe, ekonomiczne (komunikacyjne), a nawet kulturowe (cmentarze wojenne ) państw, wykraczają poza istniejące granice polityczne. Mimo że znane są powszechnie przykłady funkcjonowania tej instytucji we współczesnym świecie (istniejące Zatoka Guantanamo i stosunkowo niedawne jak Strefa Kanału Panamskiego czy Nowe Terytoria w Hongkongu), to na ogół przykłady te traktowane są jako pozostałości historycznej już dzierżawy. W literaturze obcej i polskiej brak jest monografii i nieliczne są publikacje dedykowane temu tematowi. Jedynym wyjątkiem są podręczniki prawa międzynarodowego publicznego, które z reguły w części odnoszącej się do terytorium poświęcają akapit dzierżawie terytorium, wskazując zwykle na wymienione powyżej historyczne przykłady. (fragment tekstu)
W praktyce międzynarodowego obrotu gospodarczego obserwowana jest coraz większa rola jaką odgrywają rozmaite klauzule umowne o charakterze adaptacyjnym, których mają na celu przystosować stosunek umowny do szczególnej zmiany okoliczności. Wśród nich szczególne piętno odcisnęły klauzule siły wyższej (fr. force majeure) oraz klauzule hardship, mające za zadanie w rozmaity sposób chronić stronę umowy dotkniętą zmianą okoliczności, kierując się przy tym zasadami słuszności, sprawiedliwości oraz równowagi kontraktowej. Łagodzą one tym samym klasyczną zasadę związania stron postanowieniami stosunku obligacyjnego - pacta sunt servanda, wprowadzając w życie nową koncepcję umowy otwartej, nieustannie ewoluującej w celu odzwierciedlenia celu, w jaki zawiązany został stosunek umowny między stronami. Zakres znaczeniowy klauzul hardship i force majeure w poszczególnych typach kontraktów, ich szczegółowa interpretacja, a także potencjalna kolizja w obliczu coraz szerszego zastosowania stanowią obecnie jeden z najbardziej aktualnych problemów międzynarodowego prawa gospodarczego na świecie. (abstrakt oryginalny)
Głównym celem opracowania było zbadanie tendencji w rozwoju współpracy gospodarczej Polski z wybranymi krajami Ameryki Południowej w latach 2006-2013: Argentyną, Brazylią i Chile. Jego realizacji posłużyło przedstawienie wybranych krajów, określenie podstaw ich współdziałania, przegląd umów międzynarodowych i ocena ich wpływu na konsolidacje badanych gospodarek, a przede wszystkim przeprowadzenie analizy współpracy handlowej w badanych latach oraz określenie kierunku integracji gospodarczej badanych krajów w zakresie innych form współpracy gospodarczej. W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, że współpraca gospodarcza, odbywająca się na różnych płaszczyznach między Polską a wybranymi krajami Ameryki Południowej sukcesywnie się rozwija. Ma ona charakter komparatywny. Partnerstwo Polski i Brazylii to przede wszystkim wymiana handlowa, która pomimo wysokiego poziomu wskaźnika handlu wewnątrzgałęziowego również wykazuje się wysokim stopniem komparatywności. W kooperacji z Chile wiodą prym bezpośrednie inwestycje zagraniczne, a współpraca z Argentyną koncentruje się na handlu i wymianie wiedzy. (abstrakt oryginalny)
16 kwietnia u stóp Akropolu odbyło się uroczyste podpisanie Traktatu akcesyjnego, dotyczącego przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej oraz dziewięciu pozostałych krajów kandydujących do Unii Europejskiej, przez 15 państw członkowskich i 10 kandydujących podczas Rady Europejskiej w Atenach. Po podpisaniu, Traktat akcesyjny został złożony w Rzymie, bowiem od 1957 r. depozytariuszem wszystkich modyfikowanych traktatów założycielskich jest rząd Republiki Włoskiej. Traktat akcesyjny wejdzie w życie 1 maja 2004 r., pod warunkiem, że zgodnie z art. 2 Traktatu wszystkie państwa członkowskie i co najmniej jedno państwo kandydujące złożą depozytariuszowi dokumenty ratyfikacyjne w terminie do 30 kwietnia 2004 r. W każdym państwie UE obowiązują inne zasady ratyfikacji umów międzynarodowych, a takiego rodzaju umową jest właśnie Traktat akcesyjny. Poniżej zostały omówione różne procedury ratyfikacyjne w poszczególnych państwach członkowskich UE. (fragment tekstu)
Artykuł dotyczy umowy zawartej między Polską i Izraelem w zakresie zabezpieczenia społecznego. Autorka odnosi się do korzyści oczekiwanych w związku z zawarciem umowy. Prezentuje uzgodnienia wraz z odniesieniami (w przypisach) do innych tego rodzaju umów dwustronnych zawartych przez Polskę, które służą nawiązaniu do możliwych w niektórych obszarach uzgodnień odrębnych. Autorka komentuje także postanowienia umowy dotyczące jej mocy wiążącej. Na koniec proponuje spojrzenie na zawarcie umowy z punktu widzenia jednego z istotniejszych powiązanych obszarów badawczych, jakim jest wspólne unijne podejście do koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w relacjach z państwami trzecimi. (abstrakt oryginalny)
Badania nad problematyką prawa rządowych organizacji międzynarodowych pozostają w ścisłym związku z badaniami, które dotyczą podstawowych instytucji współczesnego prawa międzynarodowego. Dobrym przykładem takich badań jest zaprezentowana w niniejszym artykule problematyka podstaw prawnych ustanawiania i funkcjonowania międzynarodowych organizacji rządowych. Jest ona bardzo wyraźnie powiązana zarówno z problematyką podmiotowości prawa międzynarodowego, jak i z problematyką prawa traktatów. Nie ulega wątpliwości, że instrumentami konstytutywnymi współczesnych organizacji międzynarodowych pozostają przede wszystkim umowy międzynarodowe. Coraz częściej jednak praktyka modyfikuje to klasyczne rozwiązanie. Wykorzystywane są bowiem pozatraktatowe instrumenty konstytutywne, które ustanawiają organizację międzynarodową jako nowy podmiot prawa międzynarodowego. Autor analizuje tę praktykę, oznaczającą nowy etap w procesie ewolucji organizacji międzynarodowych i prawa organizacji międzynarodowych.(abstrakt oryginalny)
17
Content available remote Popularyzowanie wiedzy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego
75%
Wiedza klientów ZUS na temat regulacji międzynarodowych dotyczących ubezpieczeń społecznych jest niewielka. Rolą instytucji ubezpieczeniowych oraz środowisk prawniczych i administracji publicznej jest rozpowszechnianie tej wiedzy, szczególnie wśród osób mieszkających za granicą. Informowanie o prawach wynikających z krajowych i międzynarodowych przepisów w zakresie ubezpieczeń społecznych powinno przybierać różne formy, począwszy od broszur, skończywszy na organizowaniu Dni Poradnictwa. Warto również korzystać z doświadczeń innych krajów. (abstrakt oryginalny)
W artykule omówione zostały zagadnienia związane ze stosowaniem znanej powszechnie w międzynarodowych stosunkach gospodarczych klauzuli najwyższego uprzywilejowania, również w sprawach podatkowych. Przyczynkiem do analizy tego zagadnienia jest orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 czerwca 2007 r. w sprawie Řízení Letového Provozu ČR, s. p. przeciwko Bundesamt für Finanzen (C-335/05), dotyczące stosowania przez państwa członkowskie Unii Europejskiej z jednej strony zasady wzajemności w odniesieniu do państw trzecich, a z drugiej zawartej w art. II ust. 1 Układu ogólnego w sprawie handlu usługami (GATS) klauzuli najwyższego uprzywilejowania. Wychodząc od prawnomiędzynarodowego standardu najwyższego uprzywilejowania, autorka wskazuje, że funkcją tego typu klauzul jest wprowadzenie równego traktowania podmiotów, niezależnie od ich pochodzenia czy przynależności państwowej, co w konsekwencji prowadzi do usuwania barier w handlu międzynarodowym. Szczególne znaczenie mają klauzule najwyższego uprzywilejowania w systemie Światowej Organizacji Handlu. Na tym tle orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Řízení Letového Provozu ČR stanowi potwierdzenie wymogu pierwszeństwa prawa pierwotnego Unii Europejskiej, a co za tym idzie - interpretowania przepisów prawa wtórnego zgodnie z umowami międzynarodowymi wiążącymi Unię. Wątpliwości może jednak budzić umocowanie państw członkowskich, na podstawie prawa wspólnotowego, do ograniczania stosowania klauzuli najwyższego uprzywilejowania wynikającej z art. II ust. 1 GATS.(abstrakt oryginalny)
Celem artykułu jest analiza zastosowania terminów handlowych Incoterms 2000 przez polskie średnie i duże przedsiębiorstwa. W artykule wykorzystano wyniki badań przeprowadzonych w 2009 r. w ramach projektu badawczego pt. "Transakcje handlu zagranicznego polskich przedsiębiorstw" realizowanego przez M.K. Witek-Hajduk (kierownik projektu) i T.M. Dudzik oraz finansowanego ze środków na badania statutowe Kolegium Gospodarki Światowej w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. (abstrakt oryginalny)
Artykuł odnosi się do fenomenu proliferacji międzyregionalnych umów handlowych w ramach międzynarodowego reżimu handlowego. Duża część tych porozumień była i jest podpisywana między krajami rozwijającymi się, tworząc zinstytucjonalizowaną podstawę do rozwoju coraz bardziej kompleksowych relacji handlowych Południe-Południe. Są jednak i takie umowy międzyregionalne, które wynikają z konsekwentnie realizowanych strategii otwarcia na współpracę z krajami rozwiniętymi, co potwierdza siatka porozumień zawartych przez Chile. Umowa stowarzyszeniowa z Unią Europejską - omówiona w pierwszej części artykułu - ma więc także określone konsekwencje dla ewolucji wymiany handlowej tego kraju z Polską, co zostało przedstawione w drugiej części rozważań.(abstrakt oryginalny)
first rewind previous Strona / 7 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.