Wyniki wyszukiwania - BazEkon

1

Hamowanie konsolidacji : Spory wokół polityki obronnej i europejskiego przemysłu obronnego

100%

Rynki Zagraniczne

|

1997

|

nr 75

4-5

Omówiono przemysł obronny w Europie. Przedstawiono wykaz firm biorących udział we wspólnych przedsięwzięciach wojskowych.

2

Współpraca międzyinstytucjonalna UE-NATO - nowe ramy na rzecz wzmocnienia zdolności obronnych UE po roku 2012

100%

Przybylska-Maszner B.

Krakowskie Studia Międzynarodowe

|

2018

|

nr 4 Współpraca międzynarodowa - uwarunkowania globalne i regionalne

69-85

Celem artykułu jest analiza czynników warunkujących stan relacji Unia Europejska - NATO po roku 2012. Przedstawione zostały istniejące struktury powiązań międzyinstytucjonalnych oraz najważniejsze zmiany w relacjach obu organizacji. W artykule oparto się na założeniu, iż w analizowanym okresie relacje UE-NATO cechuje znacząca dynamika prowadząca do przekształcenia istniejących więzi współpracy. Dotychczasowa zasada korelacji zadań oparta na uzupełnianiu potencjału obu organizacji, jak i zasada asymetryczności, wynikająca przede wszystkim z przewagi amerykańskiej w Sojuszu Północnoatlantyckim, ulegają modyfikacji. Narastanie zagrożeń dla bezpieczeństwa europejskiego, będące konsekwencją destabilizacji w rejonie wschodniego i południowego sąsiedztwa Unii Europejskiej, wzmocnienia współzależność, a jednocześnie zbiega się z procesem zmian struktur wewnętrznych obu organizacji. Powtarzające się sytuacje wymagające wspólnego reagowania na kryzys znacząco zwiększają zakres zaangażowania obu strategicznych partnerów na rzecz wzmocnienia istniejących powiązań. Określając determinanty wzajemnej współpracy, podkreślić należy istniejącą dysfunkcjonalność, której podłożem są animozje polityczne dotyczące roli obu podmiotów w nowym układzie sił strategicznych, a także europejskie ograniczenia w zakresie realnych możliwości oddziaływania w regionie. (abstrakt oryginalny)

3

Ewolucja i zmiany w polskiej doktrynie wojskowej po rozszerzeniu NATO

100%

Cieślewski W.

Zeszyty Fundacji Międzynarodowe Centrum Rozwoju Demokracji

|

1998

|

z. 36

113-119

4

Dlaczego Francja wraca do NATO?

100%

Parzymies S.

Stosunki Międzynarodowe

|

2008

|

38

|

nr 3/4

51-84

Prezydent Francji Nicolas Sarkozy zaprezentował 17 czerwca 2008 r. konkluzje Białej Księgi Obrony Narodowej, czyli założenia polityki obronnej Francji na lata 2008-2025. Wśród wielu kwestii, które znalazły się w wystąpieniu prezydenta, na szczególną uwagę zasługuje zapowiedź powrotu Francji do struktury wojskowej Sojuszu Północnoatlantyckiego, czyli NATO. Nicolas Sarkozy zaznaczył przy tym, że powrót Francji do NATO nie będzie pełny, gdyż dokona się z wyłączeniem sił odstraszania jądrowego, które pozostaną w wyłącznej gestii Francji. Ponadto Francja nie wyśle swego przedstawiciela do Grupy Planowania Jądrowego. W Stanach Zjednoczonych zarówno Biały Dom, jak i Departament Stanu za pośrednictwem swoich rzeczników prasowych z zadowoleniem powitali deklarację prezydenta Francji. (fragment tekstu)

5

Ewolucja koncepcji Europejskiej Tożsamości Bezpieczeństwa i Obrony

100%

Zięba R.

Przegląd Europejski

|

2000

|

nr 1

122-147

Przedstawiono główne przesłanki koncepcji Europejskiej Tożsamości Bezpieczeństwa i Obrony. Omówiono kolejne jej etapy: etap formułowania koncepcji (od Deklaracji Rzymskiej do Traktatu z Maastricht: 1984-1992), etap rozbudowy koncepcji (od Traktatu z Maastricht do Traktatu Amsterdamskiego: 1992-1997) i etap przygotowania do implementacji koncepcji (tzw. proces z Saint-Malo).

6

Obecność NATO w regionie Zatoki Perskiej

100%

Bojarczyk B.

Myśl Ekonomiczna i Polityczna

|

2011

|

nr 4 (35)

160-168

Zatoka Perska stanowi istotny region geopolityczny w dzisiejszym świecie. Strategiczne położenie geopolityczne, ogromne zasoby surowców energetycznych, niestabilność społeczno-polityczna państw regionu oraz ciągła wielopłaszczyznowa penetracja ze strony mocarstw światowych kształtują jej geostrategiczny charakter. Celem artykułu jest analiza rosnącego zaangażowania Paktu Północnoatlantyckiego (NATO) w regionie Zatoki Perskiej. Ważną kwestią badawczą pozostaje ewolucja roli NATO w dzisiejszym świecie oraz rzeczywiste role, jakie Pakt chciałby odgrywać w analizowanym obszarze. (abstrakt oryginalny)

7

Europa Środkowo-Wschodnia (jako akronim) i Rosja. Kilka refleksji

75%

Szlajfer H.

Sprawy Międzynarodowe

|

2008

|

nr 2

5-21

Autor twierdzi, że Europa Środkowo-Wschodnia, pojmowana szeroko jako obszar pomiędzy Niemcami i Rosją1, to w istocie skrótowy opis regionu, który historycznie nie stanowił i nie stanowi dzisiaj autonomicznego podmiotu politycznego i gospodarczego. Jest akronimem - EŚW, CEE etc. Zdaniem autora ten brak pozytywnej politycznej fizjonomii kontrastuje z obrazem regionu jako wprawdzie niesłychanie zróżnicowanego, ale zarazem dającego się wyodrębnić subsystemu europejskiej tożsamości kulturowej (oraz europejskiej gospodarki) do wybuchu drugiej wojny światowej. W artykule opisano wpływ jaki wywierają obecnie UE, NATO i Rosja na region.

8

Kryzys Bundeswehry po zjednoczeniu Niemiec

75%

Rydel J.

Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia Politologica.

|

2020

|

24

|

nr 324

154-165

Współczesna Republika Federalna Niemiec jest zapewne jednym z największych na świecie beneficjentów przemian, jakie nastąpiły w i po 1989 roku. Kraj ten prze-zwyciężył następstwa czterdziestoletniego podziału, znakomicie umiejscowił się w zglobalizowanej gospodarce i obrócił na swą korzyść wprowadzenie wspólnej europejskiej waluty euro, pomimo iż swego czasu pomyślana ona była jako swego rodzaju "moderator" ich potęgi. Obecnie, w wyniku trwałego kryzysu gospodarek zachodnioeuropejskiego umownego Południa, Włoch i Hiszpanii, nie wspominając o Grecji, a poniekąd także o Francji, oraz w następstwie wystąpienia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej, Republika Federalna Niemiec jest de facto hegemonem strefy euro i pośrednio całej Unii Europejskiej, chociaż słowo "hegemon" - naturalnie - nie istnieje w słowniku unijnym. Jednym z czynników, który pozwolił Republice Federalnej Niemiec znaleźć się w tym miejscu, w którym jest obecnie, była tzw. dywidenda pokojowa [peace dividend, Friedensdividende], jaką przyniosło zakończenie zimnej wojny. (fragment tekstu)

9

Modern Military Alliances: the Specifics of Their Formation and the Prospects of Their International Political Impact

75%

Tsebenko O., Ivasechko O., Turchyn Y., Chopyk O.

Studia Europejskie / Centrum Europejskie Uniwersytetu Warszawskiego

|

2024

|

nr 4

107-126

This article considers the peculiarities of the functioning of modern military alliances in the Euro-Atlantic space, their role in ensuring international security, as well as the challenges and future prospects associated with their functioning. The overarching goal set by the authors was to conduct a comprehensive study of the major modern military alliances, assessing their effectiveness and broader capacity to inﬂuence international politics. A comparative method was used to correlate various aspects of the creation and functioning of modern military alliances and to identify both their shared and unique features. By means of a systematic method, the study examined political, economic, military, social, and cultural aspects affecting the activity of military alliances. Additionally, a prognostic method was applied to project and assess potential future impacts of these military alliances on international politics. The research analyses the key approaches to the interpretation of the concept of a military alliance, and provides an analysis of prominent modern military alliances and initiatives within the Euro-Atlantic space, namely, NATO, PESCO, the Ramstein format, NORDEFCO, FINABEL, and the British-Polish-Ukrainian Trilateral. The assessment of the level of effectiveness of the modern military alliances and initiatives was carried out according to the specified criteria, and highlights the external and internal challenges in the functioning of military alliances. On the basis of comparative studies, it was concluded that NATO is currently the most effective military alliance, while PESCO and NORDEFCO demonstrate a limited level of effectiveness. The main challenges in the functioning of military alliances were identified, including the widespread prevalence of armed conﬂicts, deficiencies within the modern international security system, violations of the norms of international law, difficulties in making decisions regarding the use of force against the enemy, the hybrid nature of modern military conﬂicts, as well as the internal disputes between allies, and problems with financing. (original abstract)

10

Napravleniâ realizacii strategii nacionalʹnoj bezopasnosti stran Baltijskogo Regiona

75%

Bolshakov S.

De Securitate et Defensione. O Bezpieczeństwie i Obronności

|

2021

|

nr 2

20-37

The article analyzes the strategy and principles of building the national security strategy of the Russian Federation, considers the priorities of ensuring national security. Security doctrines are aimed at security in the military, political, and informational environment. The article highlights the priority tasks in the field of national defense of the Russian Federation. The review analyzes the integrated security strategies of the countries of the Baltic region - Estonia, Lithuania, Latvia; analyzes the effectiveness of the doctrine of "total defense" of Estonia, the procedure and forms of its implementation. It is stated that the Baltic countries are considering various options to improve security, the concept of "total defense", is based on the protection of the position of neutrality, the defense policy of the countries is based on cooperation with large European and regional countries (Finland, Sweden, Poland). The article states that the military security of countries is associated with the need to deepen cooperation with NATO. The doctrine of territorial defense of Estonia, Latvia, Lithuania, directions of defense policy and territorial security is analyzed.(original abstract)

11

Wpływ wyjścia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej na wspólną politykę bezpieczeństwa i obrony UE

75%

Kubin T.

Przegląd Europejski

|

2018

|

nr 1

103-122

Wyjście Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej (tzw. Brexit) to jedno z najważniejszych wydarzeń w procesie integracji europejskiej. Wiąże się z wieloma doniosłymi konsekwencjami - zarówno dla UE, jak i dla samej Wielkiej Brytanii. Brexit m.in. wpłynie na bezpieczeństwo i Zjednoczonego Królestwa, i UE. Celem artykułu jest próba odpowiedzi na pytanie badawcze: jak wyjście Wielkiej Brytanii z UE wpłynie na wspólną politykę bezpieczeństwa i obrony UE? Aby odpowiedzieć na tak postawione pytanie, dokonana zostanie identyfikacja czynników, które są najistotniejsze z punktu widzenia znaczenia Zjednoczonego Królestwa dla polityki bezpieczeństwa i obrony UE. Pozwoli to pokazać, jak zmieni się potencjał UE w zakresie polityki bezpieczeństwa i obrony, gdy Wielka Brytania znajdzie się poza tą organizacją. Najważniejsze wnioski zawarto w podsumowaniu.(abstrakt oryginalny)

12

Europejska Polityka Bezpieczeństwa i Obrony : dokumenty z lat 2000-2001

75%

Studia i Materiały / Polska Fundacja Spraw Międzynarodowych

|

2001

|

nr 27, cz. 1

57

13

Europejska Polityka Bezpieczeństwa i Obrony : dokumenty z lat 2000-2001

75%

Studia i Materiały / Polska Fundacja Spraw Międzynarodowych

|

2001

|

nr 27, cz. 2

38

14

Europejska Polityka Bezpieczeństwa i Obrony : dokumenty z lat 1998-2000

75%

Zawistowska M. w. i. o.

Studia i Materiały / Polska Fundacja Spraw Międzynarodowych

|

2000

|

nr 26, cz. 2

55

Praca zawiera zbiór podstawowych materiałów i dokumentów dotyczących ESDP (Europejska Polityka Bezpieczeństwa i Obrony), tj. stosownych postanowień Traktatu z Maastricht i Amsterdamu. Zamieszczone dokumenty pochodzą z okresu 1998-2000 i przedstawiają podstawy podejmowanych działań oraz główne nurty myślenia i dyskusji europejskiej związane z dążeniem UE do stworzenia własnego systemu bezpieczeństwa i obrony.

15

Permanent Structured Cooperation (PESCO) : Expanding Defense Cooperation between European Union Countries

75%

Potocki Ł.

Barometr Regionalny

|

2022

|

18

|

nr 2

33-48

Głównym celem niniejszego opracowania jest analiza polityki obronnej Unii Europejskiej na przykładzie Stałej Współpracy Strukturalnej (PESCO). Jest to możliwe dzięki kompleksowej analizie poszczególnych projektów PESCO, państw w nich uczestniczących, determinantów i perspektyw rozwoju polityki obronnej. Główną hipotezą artykułu jest to, że choć najsilniejsze militarnie państwa Unii Europejskiej, opierając się na PESCO, dążą do rozszerzenia współpracy obronnej, to współpraca ta nie ma widocznego wpływu na zwiększenie potencjału ich sił zbrojnych. Artykuł zawiera informacje na temat genezy m.in. Polityki Bezpieczeństwa i Obrony Unii Europejskiej oraz podstaw prawnych Stałej Współpracy Strukturalnej, a także szczegółowy wykaz wszystkich projektów PESCO oraz listę państw w nich uczestniczących. Analiza realizacji projektów PESCO wskazuje, że są one uzależnione od czynników zewnętrznych. Niniejsze opracowanie wykorzystuje metody właściwe dla nauki o stosunkach międzynarodowych. Do jej narzędzi badawczych należą m.in. analiza literatury przedmiotu, dokumentów oraz danych statystycznych. (abstrakt oryginalny)

16

Narodowy przemysł obronny stan obecny i perspektywy

75%

Polak R.

Systemy Logistyczne Wojsk

|

2010

|

z. 36

173-186

Narodowy przemysł obronny w Polsce jest na etapie konsolidacji. Skuteczne zakończenie tego etapu wymaga ustanowienia partnerstwa strategicznego pomiędzy stroną rządową a narodowym konsorcjum przemysłu obronnego, budowanym na bazie Grupy Bumar. W ten sposób urzeczywistnione zostaną postanowienia strategii bezpieczeństwa narodowego RP oraz rządowej strategii konsolidacji i wspierania rozwoju polskiego przemysłu obronnego. Artykuł przedstawia historię i stan obecny tego procesu oraz zamiary na przyszłość, w kontekście możliwości technologicznych dotyczących uzbrojenia polskiej armii. (abstrakt oryginalny)

17

Koncepcje strategiczne NATO - perspektywa polityczna i militarna

75%

Tomaszewska N.

Chorzowskie Studia Polityczne

|

2016

|

nr 12 Polska i świat w dobie konfliktów społeczno-politycznych XXI wieku

107-126

Od 1949 r. Pakt Północnoatlantycki (NATO) adaptuje się do nowych warunków, wyzwań nowoczesnego świata, w tym m.in. terroryzmu, cyberprzestępczości, piractwa, proliferacji broni masowego rażenia. Rozwiązania, które przyjmował, aby się im przeciwstawić, są przejawem rewolucji, jaka zaszła zarówno pod względem militarnym, jak i politycznym. W artykule skupiono się na koncepcjach strategicznych przyjmowanych przez Sojusz oraz aspektach politycznych, przede wszystkim relacji pomiędzy NATO a Rosją. Poruszono także kwestie związane z polityką zagraniczną i działaniami podejmowanymi przez Turcję i Niemcy jako istotne z punktu widzenia rozwoju działalności Paktu. (abstrakt oryginalny)

18

Zmiany w wojskowej strukturze NATO

75%

Włodarski P.

Zeszyty Fundacji Międzynarodowe Centrum Rozwoju Demokracji

|

1998

|

z. 28

41-51

19

From a Valuable Partner to an Indispensable Ally - Sweden's Policy towards NATO

75%

Górka-Winter B.

Studia Europejskie / Centrum Europejskie Uniwersytetu Warszawskiego

|

2025

|

nr 2

37-56

Although it was Russia's full-scale invasion of Ukraine that provided the immediate impetus for it to apply for NATO membership, Sweden has long been an important military partner for both the United States and the Western world, particularly throughout the Cold War and during the Alliance's transformation in the 1990s and 2000s. Now, when NATO's Eastern and Northern ﬂanks are under constant pressure from Russia (both through military threats and hybrid tactics), Sweden's strategic capabilities are seen within NATO as an essential element of the Alliance's deterrence potential in this region. This is due not only to Sweden's strategic location in the Baltic Sea basin (with thousands of islands, including the critically important island of Gotland), but is also due to its military and armament potential coming via specialised companies supplying high-end equipment. Sweden's accession to NATO has significantly increased the Alliance's capabilities in many areas of deterrence and defence and has enlarged its room for manoeuvre in the Baltic Sea and also on the Eastern and Northern ﬂanks of NATO. At the same time, it has also increased Sweden's resilience to the aforementioned growing military and hybrid pressure from the Russian Federation. This article examines Sweden's evolving stance toward NATO, from being a partner in various forms of cooperation to a nation now on the cusp of full membership in the Alliance and a so-called "security provider". By exploring the history of Sweden's security policy, its strategic calculations, the role of NATO in Sweden's defence strategy, and the shifting dynamics in global and regional security, this paper outlines the complexities and implications of Sweden's evolving relationship with NATO. (original abstract)

20

Struktura dowodzenia siłami zbrojnymi w ustawodawstwie wybranych państw NATO

75%

Mróz M.

Analizy BAS

|

2013

|

nr 13 (102)

7

W opracowaniu porównano ustawy dotyczące struktury dowodzenia w Stanach Zjednoczonych, Hiszpanii, Francji i w Niemczech. Osią porównania jest pozycja szefa sztabu generalnego lub jego odpowiednika w tych krajach w stosunku do łańcucha dowodzenia. (abstrakt oryginalny)