Wyniki wyszukiwania - BazEkon

1

Liberal Monism and the Culture War: Richard J. Neuhaus and the Imperial Moral Self

100%

Bryk A.

Krakowskie Studia Międzynarodowe

|

2013

|

nr 1 Culture Wars In The United States

63-152

Autor poruszył zagadnienie liberalnego monizmu jako doktryny o pretensjach totalitarnych - stojących w centrum wojny o kulturę. Podejmuje analizę liberalnego monizmu i antropologii stojącej u jego podstawy na przykładzie ich krytyki, dokonanej przez wybitnego amerykańskiego teologa i intelektualisty Richarda J. Neuhausa.(abstrakt oryginalny)

2

Strauss's Farabi

80%

Shokri M.

Studia Humana

|

2013

|

2(2)

36-41

This article considers a difference between Farabi's political views and Strauss political view at one part and showing how Strauss has skillfully diverged from Farabi's path on the other part. For this purpose, and because of the wide range of works from both thinkers, I will consider one work from Farabi under the title of The philosophy of Plato and one work of Strauss under the title of Farabi's Plato which they have already bounded together in a view to the context. It must be discussed and analysis that how and why Strauss took such a view in aforementioned work about Farabi which is not easy to discover. To make the discussion more concrete, I will explain some esoteric notion of Farabi's political view.(original abstract)

3

Political Imagination - Contributions to a Christian Vision of Politics

80%

Szalay M.

Horyzonty Polityki

|

2016

|

7

|

nr 19 Osoba, wspólnota, polityka

35-56

CEL NAUKOWY: Z jednej strony, współczesna polityka jest tak pełna wyobraźni, że istnieje ryzyko, iż przerodzi się w komunikację czysto kreatywną. Z drugiej zaś strony, w epoce, gdy polityka sprowadza się do zwykłego zarządzania, mało jest miejsca dla wyobraźni i nowych możliwości, jakie ona stwarza. Wyjaśniając dwuznaczną naturę aktu wyobraźni, chciałbym pokazać, w jaki sposób chrześcijańska wizja polityki może dopomóc w zrozumieniu obydwu stron tego paradoksu. PROBLEM I METODY BADAWCZE: Istnieją dwa diametralnie różne sposoby zastosowania wyobraźni w zależności od postawy podmiotu. Dlatego, stosując analizę fenomenologiczną, zbadam, w jaki sposób owa różnica uobecnia się we wszystkich wymiarach wyobraźni politycznej, spełniając następujące istotne kryteria: a) koncentracji na przedmiocie intencjonalnym, b) metodologii c) struktury czasowej. PROCES WYWODU: Jeśli w istocie akt fantazji nie spełnia tych wszystkich kryteriów, to dlaczego filozofowie wolą go od aktu wyobraźni? Argumentuję, że historycznie rzecz biorąc, kluczowym momentem jest filozofia kantowska i że to właśnie kantowskie dziedzictwo wpłynęło na Feuerbacha, który stworzył nowe podstawy dla filozofii fantazji. WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: W wyniku interpretacji zasadniczego ustępu Istoty chrześcijaństwa pióra Feuerbacha pokazuję, że sposób, w jaki Kant i Feuerbach przekształcili pojęcie receptywnej i uległej wyobraźni skoncentrowanej na chrześcijańskiej tajemnicy, okazuje się zabójczy dla filozofii politycznej. WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Podkreślam, że współczesna polityka chrześcijańska znów znajduje się na rozdrożu: albo pozostaje pod urokiem fantazji, albo wyzwala się, stając się prawdziwą wyobraźnią. Wyobraźnia skupia się na tajemnicy, która oświetla całą sferę polityki we wszystkich jej horyzontalnych i wertykalnych wymiarach, uwzględniając tym samym radykalnie nowy początek refleksji politycznej. (abstrakt oryginalny)

4

Między romantyzmem a realizmem - Prawo i Sprawiedliwość o polityczności

61%

Paruch W.

Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia Politologica.

|

2015

|

15

|

nr 194

78-88

Głównym tematem artykułu są ideowe koncepcje polskiej partii Prawo i Sprawiedliwość. Szczególną uwagę poświęcono opisowi i wyjaśnieniu pojęcia "polityczności" zgodnie z przekonaniami partii.

5

Polityczna natura człowieka jako problem : między czytaniem Arystotelesa a nowoczesnym użyciem rozumu

61%

Armada P.

Horyzonty Polityki

|

2010

|

1

|

nr 1 Polityczna natura człowieka

25-62

Artykuł rozjaśnia koncepcję politycznej natury człowieka, łatwo odnajdywaną w słynnym początkowym fragmencie Polityki Arystotelesa. Klasyczna nauka o polityce, w znacznej mierze wywodząca się z dzieła Arystotelesa i dająca się odróżnić od nowoczesnych nauk politycznych, w istocie opiera się na tym właśnie twierdzeniu dotyczącym ludzkiej natury, które należy postrzegać w świetle szerszej wizji kosmosu. Istnieje też żywotne napięcie pomiędzy życiem kontemplacyjnym a polityką czy praktyką, które z pewnością warto wziąć pod uwagę, pytając o podstawy wskazanego wyżej twierdzenia. Aby pojąć to napięcie, należy zwrócić się w stronę innego dobrze znanego tekstu Arystotelesa, a mianowicie fragmentu Etyki Nikomachejskiej. Rozjaśniwszy pokrótce dzieło klasyka, autor artykułu ukazuje bardzo zwięźle intelektualne powody współczesnego zapomnienia klasycznej nauki o polityce, któremu towarzyszy ugruntowanie ponowoczesnej koncepcji zaangażowania politycznego bądź "polityczności". (abstrakt oryginalny)

6

Kilka uwag o polskich przemianach, ludzkiej naturze i granicach absurdu

61%

Buchner W.

Horyzonty Polityki

|

2010

|

1

|

nr 1 Polityczna natura człowieka

183-194

Omówiono przemiany w naszym kraju oraz podejście społeczeństwa, a także naukowców do nich. Autor zastanawia się, czy można obiektywnie podejść do analizy zjawisk społeczno-politycznych.

7

Animal politicum - próba rehabilitacji

61%

Krzynówek A.

Horyzonty Polityki

|

2010

|

1

|

nr 1 Polityczna natura człowieka

131-148

Artykuł omawia trzy odrębne ścieżki refleksji nad politycznym wymiarem życia ludzkiego, wziąwszy pod uwagę krytykę klasycznej idei rozumu i animal politicum ugruntowanego metafizycznie. Tekst ukazuje, w jaki sposób idea nieusuwalnej politycznej właściwości istot ludzkich zostaje rozwinięta w pracach Hannah Arendt, Johna Rawlsa i Emmanuela Lévinasa. (abstrakt oryginalny)

8

Znaczenie pojęcia "natura" w doktrynie politycznej Thomasa Hobbesa na tle koncepcji zoon politikon

61%

Świercz P.

Horyzonty Polityki

|

2010

|

1

|

nr 1 Polityczna natura człowieka

111-130

Głównym celem tego artykułu jest analiza znaczenia pojęć "natury", "stanu natury" i "naturalnych uwarunkowań ludzkości" w doktrynie politycznej Thomasa Hobbesa. Należy podkreślić, że chodzi tu o kwestię pojęcia "natury", nie zaś o opis naturalnego stanu u Hobbesa. Wzięto pod uwagę kilka możliwości: "natura" jako istota, "natura" ("stan natury") jako dzikość, "natura" jako coś przeciwnego temu, co "sztuczne", "natura" jako abstrakcyjna koncepcja indywiduum ludzkiego. By podkreślić wagę tego zagadnienia, ukazano je na tle klasycznej (greckiej i chrześcijańskiej) idei zoon politikon. Wydaje się to uzasadnione, skoro polityczną doktrynę Hobbesa rozważa się (co czyni nawet sam Hobbes) w opozycji do klasycznego pojmowania ludzkiej natury. W podsumowaniu tejże rozprawy autor stara się wskazać powody niejasności w doktrynie Hobbesa i konsekwencje tegoż dla nowożytnych idei politycznych. (abstrakt oryginalny)

9

Law as a Fable: The Issue of Myth in the Interpretation of Law

61%

Ceglarska A.

Studia Iuridica Lublinensia

|

2021

|

Vol. 30, nr 2

49-61

Fakt wpływu rozmaitych mitów na kształt prawa oraz mitologizacja pewnych jego założeń są niepodważalne. W większości wypadków ten proces "mitologizacji" postrzegany jest pejoratywnie - jako prowadzący do ugruntowania bezpodstawnych, irracjonalnych wyobrażeń i zarazem do odrzucenia "nauki" na rzecz "fikcji". Celem niniejszego artykułu jest zaproponowanie odmiennego podejścia zarówno do samego pojęcia mitu, jak i do mitologizacji prawa poprzez odwołanie się do klasycznego, antycznego rozumienia pojęcia mythos jako fabuły, opowieści. Starogrecki mit pełnił funkcję zbliżoną do prawa, ustanawiał bowiem pewne podstawowe reguły obowiązujące w społeczeństwie. Zaakcentowanie jego strony "fabularnej" wskazuje zaś, że istotny jest nie tyle opis rzeczywistości, ile proces podkreślający relacyjny charakter wspólnoty. Tym samym opowiadanie mitu, podobnie jak odczytywanie normy prawa, stanowi interpretację zdarzenia w świetle obowiązujących zasad i systemów wartości, jest również ciągłym procesem kształtowania społecznej świadomości. Ujęcie prawa jako opowieści powoduje, że ci, którzy je tworzą i stosują, tracą luksus prostego pozostania monteskiuszowskimi "ustami ustawy", ponieważ mają się troszczyć nie tylko o jego wykonywanie, lecz także o jakość oraz przekonanie obywateli co do jego słuszności. Proponowana forma odczytania prawa jako mitu-opowieści, mitu politycznego polega zatem na poszukiwaniu fabuły, czyli możliwości działania umożliwiającego reagowanie na potrzeby i problemy zmieniającego się świata oraz na rozwój polityczności i edukację obywateli. (abstrakt oryginalny)

10

Ruch komunitarystyczny a Charles Taylor

61%

Baran M.

Horyzonty Polityki

|

2011

|

2

|

nr 2 Polityczny potencjał człowieka

147-159

Artykuł koncentruje się na ukazaniu pewnych aspektów programu ruchu komunitarystycznego w zestawieniu z antropologią filozoficzną Charlesa Taylora. We wstępie zajmuje się wyjaśnieniem kwestii terminologicznych dotyczących nazwy komunitaryzm oraz rozróżnieniem pomiędzy ruchem komunitarystycznym a myślicielami określanymi jako komunitaryści. Następnie rozpatrywana jest Komunitariańska Platforma Programowa będąca rodzajem manifestu ruchu komunitarystycznego. Zostaje ukazany nacisk jaki kładzie ona na społeczny aspekt natury człowieka oraz potrzebę odwołania się w życiu społecznym do opinii moralnych. Z kolei następuje przedstawienie zarysu głównych elementów wizji człowieka jaką prezentuje w swoich pismach Charles Taylor. Może ona bowiem stanowić dobre teoretyczne uzasadnienie głównych postulatów wysuwanych przez ruch komunitarystyczny. (abstrakt oryginalny)

11

Tradycja republikańska, respublica, republikanizm

61%

Pietrzyk-Reeves D.

Horyzonty Polityki

|

2013

|

4

|

nr 7 Rzeczpospolita i republikanizm

47-66

Artykuł składa się z dwóch zasadniczych części. W pierwszej z nich przedstawiam krótką analizę głównych pojęć związanych ze współczesnym odrodzeniem zainteresowania tradycją republikańską, takich jak respublica, klasyczna tradycja republikańska oraz nowożytny republikanizm. Może ona posłużyć w badaniach poświęconych zarówno republikanizmowi w Rzeczypospolitej Obojga Narodów, jak i neorepublikanizmowi. Celem drugiej części artykułu jest wprowadzenie do dyskusji nad źródłami i podstawami polskiej tradycji republikańskiej, która bierze początek w XVI wieku i przynosi niezwykle bogaty dyskurs teoretyczny inspirowany ideami klasycznej tradycji republikańskiej obecny w polskiej myśli politycznej aż do czasów rozbiorów. (abstrakt oryginalny)

12

Glosa do idei republikanizmu

61%

Buchner W.

Horyzonty Polityki

|

2013

|

4

|

nr 7 Rzeczpospolita i republikanizm

135-155

Artykuł stanowi próbę zrozumienia idei republikanizmu we współczesnym kontekście politycznym. Autor stawia tezę, że klasyczna idea republikanizmu, ucieleśniona w Republice Rzymskiej, daleko odbiega od form, jakie przyjmują dzisiejsze republiki. Dlatego często nadużywa się samego określenia republiki bez odpowiedniego odniesienia do rzeczywistości historycznej. Na potwierdzenie tej tezy przytoczono przykłady republikańskich opcji, wskazując na ich historyczne uwikłania. Konkluzję wywodu stanowi teza, że dzisiejsze republiki demokratyczne nie mają wiele wspólnego z instytucjami dawnej Republiki Rzymskiej, ponieważ ich przemożny demokratyzm niszczy znane niegdyś, zróżnicowane formy wolności, poddając je jednolitej presji biurokracji i parlamentaryzmu. (abstrakt oryginalny)

13

Moja, twoja, nasza... Wolność i zaimki w polskiej myśli politycznej XVIII wieku

61%

Grześkowiak-Krwawicz A.

Horyzonty Polityki

|

2013

|

4

|

nr 7 Rzeczpospolita i republikanizm

89-108

Artykuł poprzez analizę zaimków towarzyszących pojęciu wolności w polskiej myśli politycznej XVIII wieku pokazuje istotne kwestie z pogranicza ideologii politycznej i filozofii państwa. Przede wszystkim fakt, że była to nie tyle wolność indywidualna - moja, ile wolność w ramach pewnej wspólnoty - nasza. Podstawą posiadania wolności był fakt bycia obywatelem Rzeczypospolitej, czy bycia szlachcicem, czyli przynależność do określonej zbiorowości. Tylko ona gwarantowała swobodę i tylko w jej ramach mogła się ona realizować. Stąd wolność "ich" występuje stosunkowo rzadko, częściej jest to raczej "ich" niewola - stanów innych niż szlachecki, państw innych niż Rzeczpospolita. Nie była to jednak tylko wolność kolektywna - w ramach wspólnoty każdy indywidualnie cieszył się wolnością, sam decydował o sobie, czego wymowną ilustracją jest niesłychanie popularny zaimek "sam, sobie". Koncepcje wspólnotowe zaczęły ulegać zmianom pod koniec wieku XVIII, kiedy pod wpływem teorii zachodnich coraz więcej uwagi poświęcano wolności "mojej/jego" - wolności należnej z natury każdemu człowiekowi. Wizja wolności "naszej" okazała się jednak wyjątkowo trwała, odżyła w wieku XIX, kiedy utrata niepodległości pokazała, że bez wolności wspólnoty zagrożona jest także wolność jednostek ją składających. (abstrakt oryginalny)

14

Новый русский консерватизм: философско-мировоззренческий, когнитивный и идеологический потенциал

61%

Михеева И.

Prosopon. Europejskie Studia Społeczno-Humanistyczne

|

2012

|

nr 1

21-34

The author has shaped a new Russian conservatism. For this purpose, among other things, the Centre for the development and evolution of conservative ideology in Russia was established. (original abstract)

15

Kryzys ukraiński : Nowe spojrzenie na wojnę - z rosyjskiej perspektywy

61%

Kraj K.

Krakowskie Studia Międzynarodowe

|

2015

|

nr 2 Przemiany systemu bezpieczeństwa i współpracy międzynarodowej w drugiej dekadzie XXI w. : Część 2: Geopolityczny wymiar kryzysu ukraińskiego

25-38

Rosyjska myśl wojskowa jest obudowywana i wspierana przez badaczy, takich jak Aleksander Dugin czy Igor Panarin. Ponadto, jak wskazaliśmy w tekście, problematyką zajmują czynni i byli wojskowi w ramach pracy naukowej i publicystycznej w naukowych instytucjach państwowych, jak również w licznych organizacjach o charakterze stowarzyszeń. Tworzą oni zaplecze teoretyczne dla przygotowywania i wdrażania nowych koncepcji prowadzenia wojny, zajmując się uważną i krytyczną analizą koncepcji zachodnich, ze szczególnym uwzględnieniem USA.(fragment tekstu)

16

Integracja europejska jako "historyczna konieczność"

61%

Machaj Ł.

Przegląd Europejski

|

2003

|

nr 2

103-114

Przedmiotem niniejszego artykułu jest postrzeganie integracji europejskiej jako konieczności historycznej przez współczesną polską myśl polityczną (po 1989 r.). Kilka uwag poświęcono konceptowi nieuchronności dziejowej.

17

Incentives and Obstacles to the Public Sector and Civil Service Reform : a Conceptual Analysis

61%

Frits M. v. d. M., Gerrit S. A. D.

Zarządzanie Publiczne / Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie

|

2021

|

nr 4 (58)

5-16

Objectives: In this paper, the nature of incentives and obstacles to public sector and civil service reform is analysed. We will critically examine the popular idea that rationally-conceived reform plans can contribute to reform success. In particular, we will examine the assumption that reform failures can be attributed to a political 'distortion' of rationally-conceived reform plans. We will illustrate our analysis with an examination of the (top) civil service reform in the EU27, especially with regard to Eastern European member states.Research Design & Methods:This paper is a conceptual paper. The central question is addressed through a systematic examination of crucial concepts using the civil service reform in the EU27 as an illustration.Findings: The argument that political and bureaucratic obstructions thwart the good intentions of rationally-operating reformers is too one-sided and is not helpful in explaining the reform successes and failures developments in the EU27, and in particular in Eastern European countries. Decisions on these reform issues are highly political, as they involve making binding choices about the future and about the existing problems on behalf of both society and government. This is not a technical and unbiased exercise to be completed by neutral internal or external experts.Implications / Recommendations: Reforms are essentially the product of a long-lasting process of political, administrative, and societal changes. For reforms to be successful, they must match these changes.Contribution / Value Added: Only a corresponding and incremental societal, political, and bureaucratic reform process can offer a solution. Complaints over irrational reform obstacles are thus not only inconducive to successful reforms, but they may actually hinder them. (original abstract)

18

John Adams, republikanin, konserwatysta czy liberał - o unikalności amerykańskiego doświadczenia

61%

Tulejski T.

Horyzonty Polityki

|

2023

|

14

|

nr 46 Czwarta władza - aspekty teoretyczne i praktyczne

165-184

CEL BADAWCZY: Celem artykułu jest odpowiedź na pytanie, czy myśl polityczna Johna Adamsa sytuuje go w nurcie konserwatywnym, liberalnym czy republikańskim. PROBLEM I METODY BADAWCZE: Głównym problemem analizowanym w artykule jest omówienie zasadniczych elementów refleksji politycznej Johna Adamsa, takich jak inspiracje intelektualne drugiego prezydenta Stanów Zjednoczonych, jego koncepcja natury ludzkiej, analiza struktury społeczeństwa politycznego oraz mechaniki ustrojowej. Przedstawione są one z punktu widzenia unikalnego amerykańskiego doświadczenia społecznego i politycznego. PROCES WYWODU: Analiza naukowa polega na refleksji nad kluczowymi elementami filozofii społecznej i politycznej Johna Adamsa z punktu widzenia konserwatyzmu, liberalizmu oraz republikanizmu. Pozwala to na stwierdzenie, że fundamentalne kategorie definiujące w Europie te trzy style politycznego myślenia nie mogą być wprost zastosowane do warunków amerykańskich. WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Artykuł dowodzi, że mimo zasadniczych różnic pomiędzy amerykańską i europejską tradycją polityczną myśl Johna Adamsa nie ma charakteru konserwatywnego, lecz znacznie bliżej jej do neoromańskiego republikanizmu oraz klasycznej tradycji preliberalnej i liberalnej. WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Artykuł pokazuje, że badanie kategorii politycznych zawsze musi być dokonywane w kontekście określonej tradycji politycznej, społecznej oraz doświadczenia politycznego. (abstrakt oryginalny)

19

Georges Sorel i narodziny faszystowskiego mitu politycznego

61%

Wielomski A.

International Studies : Interdisciplinary Political and Cultural Journal

|

2021

|

27

|

nr 1

63-72

Gorges Sorel to francusko-włoski myśliciel znany jako twórca teorii współczesnej mitologii politycznej. W Polsce Sorel jest postrzegany tylko jako myśliciel marksistowski. Rzeczywistość jest jednak bardziej skomplikowana. Sorel był nieortodoksyjnym myślicielem marksistowskim, a w ostatniej epoce swego życia skonstruował polityczną mitologię rewolucji od lewicy po prawicę. Sorela równie dobrze można uznać za współpracownika komunistów i syndykalistów we Włoszech co nacjonalistów i monarchistów jest we Francji. Jego mieszanka idei komunistycznych i nacjonalistycznych jest podstawą faszystowskiego ruchu Benito Mussoliniego. (abstrakt oryginalny)

20

Myśl polityczna Legionu Młodych - akademickiego związku pracy dla państwa. Wprowadzenie do tematu

61%

Sioma M.

Humanities and Social Sciences

|

2015

|

20 (XX)

|

nr 22 (2)

133-153

Legion Młodych (LM) był młodzieżową organizacją piłsudczykowską powstałą w 1930 r. Dotychczas nie doczekał się monografii, co czyni badania naukowe pionierskimi. Nieznana pozostaje nie tylko historia związku, ale i jego oryginalna, a zarazem kontrowersyjna myśl polityczna. Młodolegioniści, począwszy od pierwszej deklaracji ideowej z 1930 r., na piedestale postawili "ideę państwową" i państwo, któremu podporządkowali pozostałe elementy porządku społecznego. Rozwój myśli zależał przy tym od komendanta głównego i składu osobowego Komendy Głównej. W latach 1930-1932 przeważały hasła umiarkowane sprowadzające się do kontynuacji i rozwinięcia idei legionowej Józefa Piłsudskiego. Wraz ze wzrostem wpływów grupy Henryka Dembińskiego z Wilna poglądy polityczne LM ulegały radykalizacji, co znalazło odzwierciedlenie w drugiej deklaracji ideowej z 1932 r. Przyjęte na II Kongresie założenia ponownie czyniły myślą przewodnią państwo, ale młodolegioniści głosili także postulat zorganizowania narodu według hierarchii i dyscypliny, budowy państwa pracą i bronienia krwią, tworzenia elity, którą miał stanowić żołnierz i człowiek pracy. Największymi wartościami stać się miały krew i trud. Myśl państwowa miała zostać zespolona z polskim światem pracy w celu przebudowy gospodarczej, społecznej i politycznej. Realizując założenia ideowe ojca-kreatora Adama Skwarczyńskiego, myślano także o symbiozie marksizmu z syndykalizmem, której amalgamat stałby się fundamentem państwa uspołecznionego. Domagano się ponadto likwidacji ustroju parlamentarnego opierającego się na fikcjach teoretycznych i przekształcenia psychiki społeczeństwa w myśl nowej etyki pracy. W polityce zagranicznej celem miały być zorganizowanie współżycia i współpracy narodów na obszarze międzymorza bałtycko-czarnomorskiego oraz rozbudowa marynarki wojennej i floty handlowej. W następnej fazie rozwoju myśl polityczna się radykalizowała w zakresie zagadnień gospodarczych. Młodolegioniści żądali m.in. wprowadzenia gospodarki trójdzielnej (indywidualnej, uspołecznionej, państwowej), zakazu napływu kapitałów obcych, ingerencji państwa w obroty handlowe z zagranicą, zniesienia tajemnicy gospodarczej, czy też przebudowy ustroju rolnego. Oficjalnie jednak LM popierał działania rządowe. Kolejnym ważnym dokumentem, który ma istotne znaczenie dla analizy myśli politycznej LM, była trzecia deklaracja ideowa z 1935 r., w której złagodzeniu uległy postanowienia poprzedniej. Zniknęły m.in. zapisy o całkowitym upaństwowieniu gospodarki i przeciwstawieniu się instytucji Kościoła katolickiego na rzecz częściowego upaństwowienia i dążenia do zapewnienia każdemu obywatelowi jak najdalej posuniętej wolności sumienia i tolerancji. Legionowi Młodych nie udało się zrealizować deklarowanych założeń ideowych w praktyce, ale jego myśl polityczna miała wpływ na założenia deklaracji ideowo-politycznej Obozu Zjednoczenia Narodowego, co pozwala na konstatację, że - wbrew krytycznym ocenom - nie była ona bezwartościową paplaniną akademików. (abstrakt oryginalny)