Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 293

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 15 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  Orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 15 next fast forward last
Autor analizuje orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczące związania sądów państwa członkowskiego zaświadczeniem o ustawodawstwie właściwym (E101 i A1) w razie stwierdzenia oszustwa. Zarówno w polskiej literaturze, jak i judykaturze orzeczeniom z tego zakresu przypisuje się różne skutki. Zdaje się dominować przeświadczenie o osłabieniu mocy wiążącej wspomnianych zaświadczeń. Artykuł ma na celu krytyczną analizę takiego zapatrywania, a także sformułowanie wniosków płynących z rysującej się linii orzeczniczej. (abstrakt oryginalny)
Autor analizuje orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczące związania sądów państwa członkowskiego zaświadczeniem o ustawodawstwie właściwym (E101 i A1) w razie stwierdzenia oszustwa. Zarówno w polskiej literaturze, jak i judykaturze orzeczeniom z tego zakresu przypisuje się różne skutki. Zdaje się dominować przeświadczenie o osłabieniu mocy wiążącej wspomnianych zaświadczeń. Artykuł ma na celu krytyczną takiego zapatrywania, a także sformułowanie wniosków płynących z rysującej się linii orzeczniczej. Pierwsza część artykułu została opublikowana w poprzednim numerze PiZS. (abstrakt oryginalny)
W wyroku z 27 lutego 2020 r. w sprawie C-298/18, Reiner Grafe, Jürgen Pohle przeciwko Südbrandenburger Nahverkehrs GmbH, OSL Bus GmbH, Trybunał Sprawiedliwości UE uznał, że w ramach przejęcia przez jednostkę gospodarczą działalności, której wykonywanie, zgodnie z procedurą udzielania zamówień publicznych, wymaga znaczących środków trwałych, nieprzejęcie przez tę jednostkę tych środków, z powodu ograniczeń prawnych, środowiskowych i technicznych, nałożonych przez instytucję zamawiającą, nie musi stać na przeszkodzie zakwalifikowaniu tego przejęcia działalności jako przejęcia przedsiębiorstwa, jeżeli inne okoliczności faktyczne, takie jak przejęcie większości pracowników oraz nieprzerwane kontynuowanie działalności, pozwalają na wykazanie, że została zachowana tożsamość jednostki gospodarczej. (abstrakt oryginalny)
Postanowieniem z 8 kwietnia 2020 r. wydanym w sprawie Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej, C-791/19 R, Wielka Izba Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zawiesiła stosowanie przepisów ustawy o Sądzie Najwyższym stanowiących podstawę właściwości Izby Dyscyplinarnej w sprawach dyscyplinarnych sędziów oraz postanowiła o powstrzymaniu się od przekazywania spraw zawisłych przed tą Izbą do rozpoznania składowi niespełniającemu wymogów niezależności wynikających z prawa Unii Europejskiej. (abstrakt oryginalny)
Celem opracowania jest przedstawienie aktualnej interpretacji art. 34 TFUE w świetle ewolucji formuły Keck i najnowszego orzecznictwa TS UE oraz próba nakreślenia aktualnego sposobu kwalifikowania prawa krajowego przez trybunał jako środka o skutku równoważnym do ograniczeń ilościowych na podstawie zasady dostępu do rynku, która stanowi odniesienie teoretyczne dla niniejszego tekstu. Zgodnie z tą zasadą, środki krajowe uniemożliwiające lub poważnie utrudniające dostęp do rynku towarom z innych państw członkowskich są z istoty swej bezprawne w świetle art. 34 TFUE albo muszą być usprawiedliwione na podstawie art. 36 TFUE lub wymogów koniecznych.(fragment tekstu)
Konwencja o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów, sporządzona w Genewie w 19 maja 1956 roku, zwana powszechnie CMR (skrót od nazwy konwencji w języku francuskim)1, reguluje w ujednolicony sposób, w skali ponadnarodowej, umowę międzynarodowego przewozu drogowego towarów. Konwencja reguluje między innymi: prawa i obowiązki stron umowy przewozu na poszczególnych etapach zawierania i wykonywania umowy przewozu, problematykę listu przewozowego, kwestie odpowiedzialności przewoźnika za niektóre rodzaje szkód, zagadnienia ustalania wysokości odszkodowania, dochodzenia roszczeń, problematykę przewozów sukcesywnych (wykonywanych przez kilku przewoźników na podstawie jednego listu przewozowego).(fragment tekstu)
Problematyka wykonywania władzy publicznej w świetle przepisów prawa unijnego, zwłaszcza prawa pierwotnego, była wielokrotnie przedmiotem sporów zawisłych przez Trybunałem Sprawiedliwości UE. Zauważyć należy, że dotychczasowe rozstrzygnięcia mające za przedmiot wykonywanie władzy publicznej odnosiły się do różnych rodzajów działalności, przy czym należy odnotować kilka orzeczeń, przedmiotem których był zawód adwokata oceniany właśnie z tej perspektywy. Zauważyć należy, że Trybunał, w orzeczeniach które zapadły w roku 2011 w odniesieniu do zawodu notariusza w sposób jednoznaczny stwierdził, że notariusz nie wykonuje władzy publicznej2, co stanowi ewidentne zaprzeczenie dotychczasowych powszechnie przyjmowanych poglądów doktryny prawa państw członkowskich UE w tym zakresie.(fragment tekstu)
W dniu 16 marca 2019 r. weszła w życie nowelizacja ustawy Prawo własności przemysłowej, która implementowała dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2436 z dnia 16 grudnia 2015 r. mającą na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych. Istotną zmianą, jaką wprowadziła nowelizacja, jest zniesienie wymogu graficznej przedstawialności znaku towarowego. Umożliwi to łatwiejszą rejestrację niekonwencjonalnych znaków towarowych. Celem niniejszego artykułu jest zaprezentowanie, jak w świetle orzecznictwa trybunału luksemburskiego przedstawiała się rejestracja niekonwencjonalnych znaków towarowych. (abstrakt oryginalny)
Trybunał Sprawiedliwości UE w dniu 19 listopada 2019 r. wydał wyrok w sprawach połączonych C-585/18, C-624/18 i C-625/18, A.K. przeciwko Krajowej Radzie Sądownictwa (C-585/18) oraz CP (C-624/18), DO (C-625/18) przeciwko Sądowi Najwyższemu, w którym szczegółowo zaprezentował kryteria niezależności organu biorącego udział w procedurze powoływania sędziów oraz niezawisłości sędziów. Zgodnie z orzeczeniem, jeżeli spory dotyczące stosowania prawa Unii należą do wyłącznej właściwości organu niestanowiącego niezawisłego i bezstronnego sądu w rozumieniu art. 47 Karty praw podstawowych, zasadę pierwszeństwa prawa Unii należy interpretować w ten sposób, że zobowiązuje ona sąd odsyłający do odstąpienia od stosowania przepisu prawa krajowego zastrzegającego dla takiego organu właściwość do rozpoznania sporów w postępowaniu głównym. (abstrakt oryginalny)
W artykule przedstawiono obecnie obowiązujące przepisy prawy związane opodatkowaniem czynności komornika w przypadku sprzedaży nieruchomości. Omówione zostały również wątpliwości wynikające z wyroku wydanego przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. (abstrakt oryginalny)
Celem artykułu jest przybliżenie wybranego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczącego rozstrzygnięć o zakresie swobód rynku wewnętrznego (do czasu przyjęcia Jednolitego Aktu Europejskiego z 1986 r. określanych mianem swobód wspólnego rynku) oraz zasadach demokratycznych stosowanych w praktyce działania Unii Europejskiej i jej instytucji. Główną tezą artykułu, jaka wyłania się z wyroków Trybunału, jest niesprzeczność swobód rynku wewnętrznego i zasad demokratycznych. Zwornikiem, który pozwala łączyć te dwie, nie zawsze zgodne, grupy wartości, jest koncepcja praw podstawowych przynależnych jednostce. (abstrakt oryginalny)
W wyroku z 11 listopada 2020 r. w sprawie C-300/19, UQ przeciwko Marclean Technologies SLU, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej określił metodę liczenia okresu 30 lub 90 dni, którą należy uwzględnić do celów stwierdzenia, czy dane zwolnienie jest częścią zwolnienia grupowego w rozumieniu art. 1 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy 98/59. Zdaniem Trybunału w celu dokonania oceny, czy indywidualne zwolnienie sanowi część zwolnienia grupowego, okres odniesienia oblicza się z uwzględnieniem jakiegokolwiek obejmującego to indywidualne zwolnienie okresu 30 lub 90 kolejnych dni, podczas którego pracodawca przeprowadził największą liczbę zwolnień z przyczyn niedotyczących pracowników. (abstrakt oryginalny)
Wykładni prawa wspólnotowego należy dokonywać w ten sposób, że sprzeciwia się ono uregulowaniu krajowemu, które przewiduje automatyczne wykluczenie z udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego i nałożenie sankcji karnych zarówno w stosunku do konsorcjum stałego, jak i przedsiębiorców będących jego członkami, gdy te ostatnie przedstawiły konkurencyjne w stosunku do tego konsorcjum oferty w ramach tego samego postępowania, nawet jeśli oferta tego konsorcjum nie została złożona na rachunek i w interesie tych przedsiębiorców. (abstrakt oryginalny)
Orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE dostarcza nie tylko interpretacji regulacji unijnych, ale także informacji o ciekawych rozwiązaniach prawnych lub praktycznych funkcjonujących w państwach członkowskich UE. Wyrok TSUE z 22 czerwca 2017 r., C-126/16, Smallsteps ukazuje holenderską praktykę szybkiego kończenia postępowania upadłościowego (tzw. pre-pack) i jego związek z przejściem zakładu pracy na innego pracodawcę. (abstrakt oryginalny)
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej po raz kolejny zajmował się zagadnieniem ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstwa. W wyroku z 26 marca 2020 r. w sprawie C-344/18, ISS Facility Services NV przeciwko Soni Govaerts, Atalian NV, Trybunał rozpatrywał następstwa przejęcia przedsiębiorstwa przez kilku przejmujących dla umów o pracę pracowników zatrudnionych w tym przedsiębiorstwie. (abstrakt oryginalny)
W wyroku z 12 grudnia 2019 r. w sprawie C-450/18, WA przeciwko Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Trybunał Sprawiedliwości UE zajmował się problematyką równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zabezpieczenia społecznego. Zdaniem Trybunału prawo Unii stoi na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, który ze względu na wkład demograficzny kobiet w system zabezpieczenia społecznego ustanawia prawo do dodatku rentowego w przypadku kobiet mających przynajmniej dwoje dzieci biologicznych lub przysposobionych i otrzymujących rentę składkową z tytułu trwałej niezdolności do pracy w ramach krajowego systemu zabezpieczenia społecznego, podczas gdy znajdujący się w identycznej sytuacji mężczyźni nie mają prawa do takiego dodatku. (abstrakt oryginalny)
W artykule zaprezentowano problematykę swobody przedsiębiorczości na tle innych swobód rynku wewnętrznego Unii Europejskiej. Przedmiotem szczegółowej analizy jest problematyka traktatowych i innych ograniczeń swobody przedsiębiorczości. Autor powołuje najbardziej reprezentatywne orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz wskazuje najważniejsze tendencje w orzecznictwie Trybunału w tym zakresie.(abstrakt oryginalny)
Europejski Trybunał Sprawiedliwości ma prawo wydawania orzeczeń wstępnych w sprawie wiążącej wykładni dyrektyw Rady Unii Europejskiej. Przeanalizowano wybrane orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w zakresie podatku od wartości dodanej.
W wyroku z 21 lutego 2018 r. w sprawie C-518/15, Ville de Nivelles przeciwko Rudiemu Matzakowi, Trybunał Sprawiedliwości UE zajmował się zagadnieniem pełnienia przez pracownika dyżuru w miejscu zamieszkania. Trybunał orzekł, że okres dyżuru pełnionego przez pracownika w miejscu zamieszkania w połączeniu z obowiązkiem stawienia się na wezwanie pracodawcy w ciągu ośmiu minut, jeżeli obowiązek ten znacząco ogranicza możliwość skupienia się pracownika na innych sprawach, należy traktować jako "czas pracy" w rozumieniu dyrektywy 2003/88 dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy. (abstrakt oryginalny)
Artykuł w sposób kompleksowy i syntetyczny analizuje instytucję pytań prejudycjalnych do Trybunału Sprawiedliwości z perspektywy Sądu Najwyższego RP jako sądu unijnego. Przedstawia okoliczności wpływające na wykonywanie przez SN obowiązku kierowania pytań do TS z punktu widzenia krajowego orzecznictwa ze szczególnym uwzględnieniem zastosowania doktryn acte eclaire i acte clair. Uwzględnienia specyfikę różnych postępowań toczących się przed SN oraz różnych źródeł prawa unijnego. Prezentuje cele zadawanych pytań, przedmiot, sposób formułowania i uzasadniania. Odrębny fragment poświęcono wykonywaniu wyroków TS wydanych w odpowiedzi na pytania prejudycjalne SN z punktu widzenia zasad stosowania prawa unijnego przez sądy krajowe (prounijna wykładnia, bezpośredni skutek oraz pierwszeństwo). (abstrakt oryginalny)
first rewind previous Strona / 15 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.