Celem artykułu była identyfikacja - w kilku opisywanych w literaturze wymiarach - doświadczeń osób podejmujących rekreacyjną aktywność fizyczną w formie jazdy na rowerze w warunkach naturalnych oraz jazdy na rowerze stacjonarnym (cykloergometrze) bez jakichkolwiek wizualizacji oraz w rzeczywistości wirtualnej nieimmersyjnej (nIVR) i immersyjnej (IVR). Empirycznej oceny doświadczeń dokonano na próbie 40 studentów, wykorzystując do tego autorski kwestionariusz badawczy. Na podstawie przeprowadzonej analizy wariancji Friedmana można stwierdzić, że warunki uprawiania kolarstwa istotnie wpływają na charakter doświadczeń w układach: wewnętrzne - zewnętrzne (χ2 = 61,42(40;3); p < 0,001), fizyczne - emocjonalne (χ2 = 11,90(40;3); p < 0,05), utylitarne - hedonistyczne (χ2 =29,38(40;3); p < 0,001), postawa pasywna - postawa aktywna (χ2 = 48,28(40;3); p < 0,001), zanurzenie - absorpcja (χ2 = 11,71(40;3); p < 0,05), nieprzyjemne - przyjemne (χ2 = 77,14(40;3); p < 0,001), usypiające - pobudzające (χ2 = 47,70(40;3); p < 0,001). Warunki, w jakich podejmowana jest jazda na rowerze, istotnie wpływają na ogólny profil doświadczeń rowerzystów, powstający jako rezultat rozkładu kategorii w ramach wskazanych wyżej układów. Doświadczenia te okazują się jednak podobne do siebie w dwóch przypadkach: (1) jazdy w warunkach naturalnych i jazdy w IVR oraz (2) jazdy na cykloergometrze bez jakiejkolwiek wizualizacji i jazdy w nIVR(abstrakt oryginalny)