Wyniki wyszukiwania - BazEkon

1

Stosunki gospodarcze Unii Europejskiej z CEFTA i Mercosur

100%

Zajączkowska-Jakimiak S.

Gospodarka Narodowa

|

2002

|

nr 3

91-111

W artykule omówiono wzajemne stosunki i pozycję krajów CEFTA i Mercosur na rynku Unii. Podjęto próbę odpowiedzi na pytanie czy kraje o podobnym stopniu rozwoju i podlegające procesom transformacji, z których wynikają podobieństwa w potrzebach i możliwościach ich gospodarek, są na rynku UE konkurencyjne czy komplementarne? Szersza analiaz dotyczy relacji Unii z krajami Mercosur.

2

Unia Europejska - Japonia: partnerstwo polityczne czy tylko gospodarcze?

100%

Szklanna A.

Przegląd Europejski

|

2001

|

nr 1

83-94

Autorka przygląda się formom współpracy między Japonią a Unią Europejską. Jest to współpraca w znacznej mierze gospodarcza. Dużo miejsca poświęcono rozwojowi współpracy politycznej pomiędzy Japonią i UE.

3

Kontrakty przyjaźni

100%

Dzierżawski M.

Gazeta Bankowa

|

1999

|

nr 21

16

Kupując od Rosji ropę, gaz, energię Unia podtrzymuje gospodarczo ten kraj licząc na odzyskanie zainwestowanych miliardów dolarów.

4

Wybrane aspekty polsko-ukraińskiej współpracy gospodarczej po roku 1990

80%

Stermach P.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu. Ekonomia i Międzynarodowe Stosunki Gospodarcze

|

2008

|

18

|

nr 12

206-214

Zacieśnianiu dobrosąsiedzkich stosunków gospodarczych sprzyjać będą z pewnością reformy - w szczególności wprowadzenie bardziej liberalnej polityki gospodarczej, w tym większych swobód dla biznesu, stworzenie przyjaznego klimatu inwestycyjnego oraz rozwój infrastruktury przygranicznej. Jeśli powiedzie się reforma ukraińskiej gospodarki, to Polska zyska mocnego partnera gospodarczego, o doskonałych perspektywach rozwoju. Należy zatem wspierać Ukrainę na tej bardzo trudnej drodze, którą niedawno przeszło polskie społeczeństwo, i wspierać jej dążenia do członkostwa w UE. (fragment artykułu)

5

Organizacja partnerstwa publiczno-prywatnego w warunkach wzrostu transparentności procesów i zmiany struktury stosunków gospodarczych

80%

Nazarkevych I.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu

|

2017

|

nr 496 Zmiana warunkiem sukcesu. Potencjał rozwoju i doskonalenia organizacji

94-104

Celem artykułu jest wskazanie determinant i omówienie podejść do organizacji partnerstwa publiczno-prywatnego w warunkach wzrostu transparentności procesów i zmiany struktury stosunków gospodarczych. Zaproponowano interferentny model partnerstwa publiczno-prywatnego (PPP), który w sposób bardziej rozwinięty odzwierciedla system interakcji podmiotów, a także związków przyczynowych w ramach PPP. Udoskonalona została również definicja partnerstwa publiczno-prywatnego z punktu widzenia osiągania odpowiednich efektów w postaci pożądanych dóbr publicznych. Na podstawie kryterium charakteru inicjatywy zaproponowano podstawę do wyróżnienia dwóch podejść do organizacji PPP: paternalistycznego i rynkowego. Badano zasady i charakter funkcjonowania partnerstwa publiczno-prywatnego w zakresie rozwoju terytorialnego. Rozpatrywano dwa rodzaje PPP z punktu widzenia inicjatywy projektowej: kontraktowe i instytucjonalne(abstrakt oryginalny)

6

Unia Europejska-ChRL: uwarunkowania i ewolucja relacji gospodarczych

80%

Klecha-Tylec K.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu

|

2017

|

nr 498 Nauki ekonomiczne w XXI wieku - wyzwania, dylematy, perspektywy. Międzynarodowe stosunki gospodarcze

133-140

Stosunki gospodarcze pomiędzy UE a Chińską Republiką Ludową początkowo zawężały się do relacji bilateralnych ustanawianych przez poszczególne państwa Wspólnot Europejskich z ChRL. Intensyfikacja stosunków UE-ChRL nastąpiła w latach 90., obejmując coraz szerszy zakres przedmiotowy. W efekcie współczesne powiązania stron znacząco wykraczają poza wymianę handlową, odnosząc się również do współpracy w zakresie energetyki, sektora finansowego, nauki, technologii, innowacji czy kultury. Celem opracowania jest ukazanie etapów przeobrażeń stosunków gospodarczych UE-ChRL wraz z przedstawieniem przyszłych priorytetów we wzajemnych relacjach. W wyniku przeprowadzonej w tekście analizy krytycznej literatury oraz analizy porównawczej stwierdzono, że wzajemne relacje będą się rozwijać, stanowiąc dla obu stron istotny czynnik umocnienia pozycji politycznej i gospodarczej we współczesnym świecie.(abstrakt oryginalny)

7

Perspektywy rozwoju współpracy ekonomicznej Rosji i Unii Europejskiej w warunkach dalszego je rozszerzania

80%

Gajsin R.

Roczniki Naukowe Stowarzyszenia Ekonomistów Rolnictwa i Agrobiznesu

|

2003

|

5

|

z. 4

74-84

Autor przedstawił relacje Rosji z UE, perspektywy rozwoju eksportu Rosji do krajów Europy Środkowej wstępujących do UE oraz etapy regulacji państwowo-rynkowej.

8

Transformation of the Economic Relations Between the Prc And The Us and the Eu

80%

Młody M.

Intercathedra

|

2012

|

nr 28(4)

53-57

China experienced over the last three decades a very rapid economic growth and has become the second economy in the world and the largest exporter. This paper describes the changes in the international balance of power caused by the development of the Middle Kingdom. The research allows to identify further trends and factors that determine the distribution of spheres of influence in the world(original abstract)

9

The Essence of Economic Relations between Poland and Russia

80%

Dobroczyński M.

Ekonomia / Uniwersytet Warszawski

|

2003

|

nr 10

3-14

Istota stosunków gospodarczych pomiędzy Polską i Rosją. Abstrakt: Rozwój, stagnacja lub kryzys gospodarczy mają ogromny wpływ na stosunki Polski i Rosji pomimo faktu, iż państwa te nie graniczą ze sobą bezpośrednio (z wyjątkiem obwodu kaliningradzkiego). Gospodarki obu tych krajów mają wiele podobieństw wynikających z przeszłości oraz charakterystycznego okresu przejściowego. Istnieje też wiele różnic historycznych, geograficznych, strukturalnych, psychologicznych i politycznych. (M.P)

10

Gospodarka polska w opinii niemieckich kół politycznych, gospodarczych i naukowych

80%

Rynek Niemiecki

|

1997

|

nr 7

3-5

Niemieckie koła rządowe respektują dokonania polskiej gospodarki w ciągu ostatnich lat i jednoznacznie zaliczają Polskę do tych państw Europy Wschodniej, w których procesy transformacji politycznej i gospodarczej są najbardziej zaawansowane. Przedstawiono opinie dotyczące dziedzin wymagających reform oraz pozytywów sytuacji gospodarczej Polski.

11

Chińska Republika Ludowa wobec programu nuklearnego Iranu po zimnej wojnie

80%

Jureńczyk Ł.

Humanities and Social Sciences

|

2018

|

23 (XXIII)

|

nr 25 (1)

33-47

Celami artykułu są analiza oraz ocena politycznych i gospodarczych okoliczności warunkujących stosunek Chińskiej Republiki Ludowej wobec programu nuklearnego Iranu po zimnej wojnie. Główną tezą jest stwierdzenie, że podejście Chin do atomowych aspiracji Iranu ewoluowało, od wsparcia, przez wstrzemięźliwość, po ograniczone działania na rzecz ich wygaszenia. Rozwijanie przez państwa, w tym Iran, nielegalnych programów nuklearnych, na przełomie stuleci stało się sprzeczne z interesami Państwa Środka. Wspieranie tych działań przez Chiny obniżało ich międzynarodowy autorytet oraz pogarszało stosunki ze Stanami Zjednoczonymi i szerzej z Zachodem. W związku z tym Pekin zaangażował się w umacnianie międzynarodowego reżimu nieproliferacji broni masowego rażenia. Chinom zależało jednak, aby powstrzymanie programu nuklearnego Iranu nastąpiło przy możliwie najmniejszych kosztach dla partnera. Postawa taka miała przekonać Teheran, że długofalowo Pekin zainteresowany jest zacieśnianiem stosunków dwustronnych. W związku z tym Chiny kategorycznie sprzeciwiały się możliwości zastosowania rozwiązań militarnych, jak również oponowały przeciwko nakładaniu na Iran zbyt dotkliwych sankcji gospodarczych. Międzynarodowe negocjacje z udziałem Chin w kwestii programu nuklearnego Iranu w 2015 roku przyniosły porozumienie. Mimo, że aktywność Pekinu była ograniczona, to zrealizowane zostały zakładane przez niego cele, tj. Iran zobowiązał się do zamrożenia programu jądrowego w zamian za zniesienie sankcji gospodarczych, co odbyło się do drogą dyplomatyczną. Problem nie został jednak ostatecznie rozwiązany i wokół kwestii programu nuklearnego Iranu ponownie wzrastają napięcia, co nie sprzyja interesom Chin. (abstrakt oryginalny)

12

Polsko-niemieckie stosunki gospodarcze

80%

Rynek Niemiecki

|

1997

|

nr 4

13-19

Artykuł jest próbą podsumowania polsko-niemieckiej współpracy gospodarczej w 1996 r. Zamieszczono dane statystyczne obrazujące wymianę handlową z nowymi landami wschodnimi w latach 1991-1996.

13

Zarys stosunków polsko-rosyjskich w latach 1992-1999

80%

Jakimowicz R.

Studia i Materiały / Polska Fundacja Spraw Międzynarodowych

|

2000

|

nr 23

21

Przedstawiono problem osiągania celów polskiej polityki zagranicznej wobec Rosji. Omówiono rozbieżności w stanowisku Polski i Rosji w sprawie rozszerzenia NATO.

14

Stosunki polsko-rosyjskie

80%

Ciosek S.

Studia i Analizy - Fundacja Międzynarodowe Centrum Rozwoju Demokracji

|

2000

|

nr 8

41-51

15

Aspekty metodologiczne dysertacji doktorskiej pt.: Stosunki Unii Europejskiej z państwami Kaukazu Południowego

80%

Stawarz P.

Przegląd Europejski

|

2012

|

nr 3

128-146

W artykule w skrótowy sposób przedstawiona została tematyka dysertacji doktorskiej Stosunki Unii Europejskiej z państwami Kaukazu Południowego. Wskazane zostało uzasadnienie wyboru tematu dysertacji oraz jej podstawowe założenia. Główna część artykułu poświęcona jest przedstawieniu teorii i metod w niej zastosowanych. Podstawowymi teoriami zastosowanymi w pracy są: neoliberalizm i neorealizm a głównymi metodami: metoda historyczna, metoda neoinstytucjonalna w odmianie historycznej, metoda komparatywna oraz metoda symulacyjna. Wskazane zostały przyczyny, dla których został dokonany wskazany wybór, jak również sposoby zastosowania wspomnianych teorii i metod i efekty ich zastosowania po dokonaniu wstępnej analizy zjawisk opisywanych w przedstawianej dysertacji doktorskiej. Ostatnia część zawiera krótki opis przeprowadzonej kwerendy materiałów źródłowych oraz wnioski, co do możliwości podjęcia wspomnianego tematu w dysertacji doktorskiej. (abstrakt oryginalny)

16

Organizacja handlu zagranicznego w Polsce

61%

Białecki K.

Monografie i Opracowania / Szkoła Główna Planowania i Statystyki

|

1989

|

nr 269 Organizacja handlu zagranicznego w europejskich krajach RWPG i Republice Kuby

173-216

Podobnie jak w innych krajach socjalistycznych, podstawą regulacji obrotów z zagranicą w Polsce jest monopol handlu zagranicznego. Ustawowym wyrazem tego monopolu jest art. 7 ust. 2 Konstytucji z 22 lipca 1952 r., w którym zawarte jest stwierdzenie: "Państwo posiada monopol handlu zagranicznego ". To lakoniczne stwierdzenie ustawy zasadniczej pozostawia wielkie możliwości interpretacyjne, gdyż nie określa co należy rozumieć przez "monopol handlu zagranicznego". W rezultacie mamy w Polsce do czynienia z wieloma definicjami tego pojęcia i różnymi interpretacjami poszczególnych definicji. Punktem wyjścia do określenia terminu "monopol handlu zagranicznego" były w Polsce sformułowaniu przyjęte w prawodawstwie i literaturze radzieckiej. Jest to całkowicie zrozumiałe, jako że w ZSRR po raz pierwszy w praktyce gospodarczej i teorii handlu zagranicznego zasada monopolu handlu zagranicznej została wprowadzona i opracowana. Jednakże również w ZSRR niejednolicie określano istotę tego monopolu. Jeżeli przykładowo porównamy stwierdzenia zawarte w dwu podstawowych pracach dotyczących problemów prawnych handlu zagranicznego, wydanych w tym kraju w latach pięćdziesiątych, a mianowicie w pracy pod redakcją D.H. Gienkina i pracy G.P.Kałużnej, w to w pierwszej określa się monopol handlu zagranicznego jako pełnię gestii państwowej w odniesieniu do handlu zagranicznego, gdy w drugiej wyraża się pogląd, że istota monopolu handlu zagranicznego polega na skoncentrowaniu w ręku organów państwowych wyłącznego prawa zawierania wszelkich kontraktów handlu zagranicznego. (fragment tekstu)

17

Organizacja handlu zagranicznego w Węgierskiej Republice Ludowej

61%

Toth T.

Monografie i Opracowania / Szkoła Główna Planowania i Statystyki

|

1989

|

nr 269 Organizacja handlu zagranicznego w europejskich krajach RWPG i Republice Kuby

259-305

Po wyzwoleniu i do 1949 r., który jest nazywany rokiem przemian, polityką handlu zagranicznego na Węgrzech kierowało Ministerstwo Handlu i Spółdzielczości, natomiast koordynacją praktycznej działalności w handlu zagranicznym zajmował się Zarząd Handlu Zagranicznego, który powstał z Biura Handlu Zagranicznego. Do tego czasu węgierski handel zagraniczny był w rękach przedsiębiorstw kapitalistycznych Działalność Biura Handlu Zagranicznego w dziedzinie koordynacji i kontroli sprowadzała się jedynie do wydawania licencji eksportowych i importowych. Węgierski Bank Narodowy ograniczał kontrolę działalności w handlu zagranicznym do sprawdzenia, czy eksporterzy przelali wpływy dewizowe zgodnie z dokumentacją eksportową i w określonym terminie oraz czy importerzy rozliczyli się w terminie z pobranych na import dewiz. Znaczne zmiany instytucjonalne w węgierskim handlu zagranicznym zaszły dopiero po roku 1949. W ciągu roku 1948 powstały państwowe przedsiębiorstwa hz, które zaczęły prowadzić (i w pewnym zakresie nadal prowadzą) działalność w handlu zagranicznego na prawach wyłączności i zgodnie z ustaloną dla nich nomenklaturą towarową. W tym samym roku Zarząd Handlu Zagranicznego został rozwiązany i włączony do Ministerstwa Handlu i Spółdzielczości, zaś w roku 1949 z tego ministerstwa powstało Ministerstwo Handlu Zagranicznego(fragment tekstu)

18

Organizacja handlu zagranicznego wZSRR

61%

Potapow W.

Monografie i Opracowania / Szkoła Główna Planowania i Statystyki

|

1989

|

nr 269 Organizacja handlu zagranicznego w europejskich krajach RWPG i Republice Kuby

306-355

Stosunki gospodarcze z zagranicą nabierają coraz większego znaczenia dla rozwoju gospodarki narodowej ZSRR. Ich ciągły rozwój oraz zwiększony wpływ na postęp w gospodarce narodowej stanowi główną tendencje w działalności gospodarczej za granią: w okresie powojennym w latach 1946-1934 obrót towarowy ZSSR z zagranicą w cenach porównawczych wzrósł ponad 40-krotnie, zaś w cenach odpowiednich lat wzrósł z 1,3 mld. rubli w roku 1946 do 141 mld rub. w roku 1985, a więc ponad 1OO-kotnie. Związek Radziecki wykorzystuje stosunki gospodarcze z zagranicą jako środek przyczyniający się do rozwiązywania ważnych zadań gospodarczych. na przestrzeni całej historii państwa radzieckiego parta i rząd radziecki poświęcali dużo uwagi sprawom związanym z realizacją kontaktów gospodarczych z zagranicą. (fragment tekstu)

19

Białoruś-Polska: Transgraniczne stosunki gospodarcze

61%

Badiukow A. F.

Studia Regionalne : Central & Eastern Europe regional studies

|

2000

|

nr 2

215-222

20

China's Strategic Challenges on the Road to Becoming a Global Superpower

61%

Młody M. W.

Horyzonty Polityki

|

2016

|

7

|

nr 21 Secularization of Political Thought in Russia : from the "Right of Existence" to the Empire and Geopolitics

205-225

RESEARCH OBJECTIVE: The main goal of the article is to diagnose the current position of China in the international arena and to identify the strategic challenges that the government in Beijing will have to face within the currently implemented 13th Five -Year Plan. THE RESEARCH PROBLEM AND RESEARCH METHODS: Article has a descriptive and analytical nature. The purposes of this study required constructive criticism of literature and making an analysis of selected statistical data provided by international institutions. THE PROCESS OF ARGUMENTATION: The state of Chinese economy was presented, noting the gradual change of development model and implemented internal reforms. The next part includes the outline of the main international initiatives which are aimed at strengthening the political and economic position of the PRC. Then the strategic challenges for the PRC, which condition its further development were presented. The final part of this article includes a summary and conclusions. RESEARCH RESULTS: Firstly, the issue of economic relations built by China is strictly subordinated to the government policy, which is reflected in the 5-year plans, catalogues of preferred inward and outward foreign investment and the initiatives taken at international level. Secondly, the further pursuit of China to become a superpower will require profound changes, mostly related to the liberalization of investment policy, reforms of state-owned enterprises, further internationalization of RMB and demographic issues. CONCLUSIONS, INNOVATIONS AND RECOMMENDATIONS: Despite the growing opinion among scientists, politicians and journalists, China is not yet holding the leading position in the political and economic world, although it should be noted the weakening role of the United States and EU in certain regions of the world. (original abstract)