Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 1321

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 67 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  Polityka
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 67 next fast forward last
Prawo i Sprawiedliwość jest od początku swojego istnienia formacją "euroatlantycką". Kurs transatlantycki i zarazem eurorealizm oraz postulowana wysoka i podmiotowa aktywność w Europie Środkowej i wobec Europy Wschodniej były najważniejszymi wyróżnikami myśli politycznej tego stronnictwa w zakresie polityki zagranicznej. Stronnictwo opracowało własną koncepcję roli Sojuszu Północnoatlantyckiego w polityce bezpieczeństwa Polski, czekając na zaistnienie korzystnych warunków do jej realizacji. Nie było wątpliwości, że Rosja jest zagrożeniem dla hemisfery zachodniej. Taka ocena została umocniona w latach 2008-2010 jako następstwo agresji rosyjskiej na Gruzję oraz katastrofy smoleńskiej. Czekano więc na: 1) wygraną w wyborach; 2) koniec resetu w stosunkach amerykańsko-rosyjskich. Wskazane przesłanki teoretyczne i ideowe oraz typ rywalizacji politycznej w Polsce uzasadniały negatywną ocenę polityki zagranicznej Polski wobec Sojuszu w okresie rządów koalicji lewicowo-ludowcowej oraz liberalno-ludowcowej. Bardzo zdecydowanej krytyce poddano styl myślenia Platformy Obywatelskiej o polityce zagranicznej Polski na wszystkich jego poziomach: teoretycznym, koncepcyjnym i decyzyjnym. (abstrakt oryginalny)
Throughout the political history of Iran, after the World War II, the Tudeh Party has played a significant role as the mother of many other political parties in the last 75 years. This party has especially been the primary base for almost all parties with socialist and leftist tendencies. Without a doubt, the party's establishment was inspired by the 1917 October Revolution in Russia and under a major influence of the Russian Communist Party. The aim of this paper is to show some of the consequences of such relationship between two actors within the international relations. Although it is more than two and half decades after the collapse of the Soviet Union, the consequences of its influence are still felt in the Iranian political space. In this paper, it is unavoidable to highlight this influence in order to open different angles of the discussion. Furthermore, the paper aims to show a political reliance on a foreign power can easily come in conflict with the responsibilities of a popular movement within the national framework. It can be harmful, and it is something that can be avoided. (original abstract)
Unia Europejska, mimo wielu prób, nie ma precyzyjnie ustalonego algorytmu wyłaniania składu Parlamentu – wiadomo jedynie, że musi on być zgodny z ogólnie rozumianym podziałem degresywnie proporcjonalnym. W artykule autorzy przedstawiają historię problemu oraz analizę wybranych opracowań dotyczących tego zagadnienia oraz wyniki swoich badań. (abstrakt oryginalny)
Artykuł ukazuje drogę Polski do NATO, która wbrew wcześniejszym oczekiwaniom i obietnicom Zachodu była długa i trudna do pokonania. Przedstawiam i analizuję tutaj różne bariery, które utrudniały akcesję Polski do NATO. Ogólnie bariery te dzielę na obiektywne i subiektywne, ale stosując inne kryteria, wskazuję również na konkretne uwarunkowania, m.in. geopolityczne, międzynarodowe, polityczne, społeczne i wojskowe. Ponadto ukazuję stanowiska poszczególnych państw wobec rozszerzania Sojuszu Północnoatlantyckiego po zakończeniu zimnej wojny, zwłaszcza Stanów Zjednoczonych, Niemiec, Francji, Związku Radzieckiego i Rosji, które mniej lub bardziej aktywnie wspierały starania Polski o członkostwo w NATO lub były im przeciwne. W latach 1989-1999 powoli ewoluowało też stanowisko samego Sojuszu, od początkowo nieprzychylnego do wspierającego akcesję Polski do NATO. W niniejszym artykule stawiam kilka pytań badawczych dotyczących wspomnianych barier na drodze Polski do NATO oraz kilka tez i hipotez. Między innymi stwierdzam, że przeciwny akcesji Polski do Sojuszu Północnoatlantyckiego był przede wszystkim Związek Radziecki, a następnie Federacja Rosyjska, ale początkowo również Zachód, dla którego priorytetem po 1989 roku było zjednoczenie Niemiec oraz stabilizacja relacji wojskowych z Moskwą poprzez zawarcie porozumienia o redukcji konwencjonalnych sił zbrojnych (CFE) i likwidacji radzieckich baz wojskowych w postkomunistycznych krajach Europy Środkowo-Wschodniej. (abstrakt oryginalny)
Celem niniejszego artykułu jest analiza narodzin i ewolucji Europejskiej Wspólnoty Politycznej - paneuropejskiego formatu wielostronnej koordynacji, powstałego z inicjatywy Francji i w reakcji na pełnoskalową agresję militarną Rosji na Ukrainę. Badanie oparto na oficjalnych wystąpieniach, materiałach ośrodków analitycznych oraz obserwacji uczestniczącej Autorki, przeprowadzonej podczas międzynarodowych spotkań eksperckich w pierwszych miesiącach 2023 roku. W tekście dowodzi się, że EWP pozostaje "ruchomym celem" na wczesnym etapie rozwoju, gdzie zarówno cele, jak i struktura nie zostały jeszcze dookreślone. Z polskiej perspektywy, inicjatywa umożliwiła wysłanie kluczowego sygnału strategicznego pod adresem Rosji oraz może stanowić narzędzie ponownego zaangażowania Wielkiej Brytanii czy Turcji. Nie powinna być jednak wykorzystywana jako poczekalnia dla kandydatów do członkostwa w UE, na wzór Europejskiej Polityki Sąsiedztwa.(abstrakt oryginalny)
Celem artykułu jest podjęcie analizy przyczynowo-skutkowej wydarzeń politycznych i przedstawienie konsekwencji traktatu w Trianon jako czynników istotnie wpływających węgierskie dążenia do zachowania integralności Korony św. Stefana. Analiza dokonań historiografii prowadzi do wniosku, że znalezienie sposobu na związanie "ziem utraconych" z Królestwem stanowić miało antidotum na problemy polityczne, społeczne i gospodarcze będące skutkiem strat terytorialnych. Szans realizacji idei Wielkich Węgier (węg. Nagy-Magyarország) do połowy lat 30. XX w. upatrywano w planach federacyjnych, integrujących organizmy państwowe położone wzdłuż Dunaju. Brak możliwości realizacji planów kreślonych m.in. przez Oszkára Jásziego, Elméra Hantosa, Gusztáva Gratza i Miklósa Makáya oraz pogłębiające się trudności gospodarcze miały spowodować, że nawet na poziomie ideotwórczym Węgrzy mieli poniechać wszelkich prób federacyjnych. Nadzieje na przekreślenie Trianon miły znaleźć swe ujście w sojuszach z krajami dążącymi do rewizji traktatów zawartych po I wojnie światowej. Związek z Trzecią Rzeszą pozwolił na krótkotrwałe odzyskanie fragmentów Słowacji, Siedmiogrodu i Rusi Zakarpackiej i dał nadzieję na powrót do granic sprzed 1914 r. Nabytki te okazały się jednak nietrwałe. Zawarcie pokoju w Paryżu w 1947 r. zamknęło drogę restytucji Wielkich Węgier. Choć współcześnie zarówno koncepcje federacji naddunajskiej, jak i postulaty zmian terytorialnych posiadają jedynie walor argumentu historycznego, nie oznaczają samego porzucenia idei Nagy-Magyarország. Koncept ten obecnie zmienił jedynie swoją formułę w kierunku łączenia Węgrów zamieszkujących kraje ościenne z Macierzą. (abstrakt oryginalny)
Upadkowi Związku Sowieckiego na początku lat 90. XX w. towarzyszyło odrodzenie idei suwerenności państw należących wcześniej do strefy wpływów Moskwy na obszarze Europy Środkowej. Odzyskanie wolności umożliwiło rozwój różnych idei politycznych, czemu towarzyszy pojawienie się ugrupowań głoszących poglądy radykalnie oraz ekstremalnie nacjonalistyczne. W przypadku radykalnej prawicy mamy do czynienia ze sprzeciwem wobec systemu demokracji liberalnej oraz idei federacyjnej Unii Europejskiej (UE). Partie ekstremalne najczęściej odwołują się do idei neofaszystowskich czy neonazistowskich oraz odrzucają przynależność do UE. Część tych ugrupowań znajdując się w parlamentach własnych państw oraz w Parlamencie Europejskim. Większość z nich nie ma zdolności koalicyjnych, a inne antysystemowe znalazły się poza strukturami rządzącymi własnych państw. Przedmiotem analizy jest stosunek do UE partii radykalnej i ekstremalnej prawicy wywodzących się z dwóch państw powstałych w 1993 r. po rozpadzie Czechosłowacji- Republiki Czeskiej i Republiki Słowacji. (abstrakt oryginalny)
Since in the early seventies after the Japanese economy had been rebuilt from the destruction of WWII and had become competitive based on preeminent manufacturing and infrastructure, high technological advancement, networked production and distribution networks, Japan has been considered the leading power base in Asia from the early 1970's. After an initial competitive phase with the US, Japan and the U.S. have maintained a long standing economic and political relationship. However, the continued outsourcing of US manufacturing to low cost countries, specifically to China, an evolving balance of power can be clearly observed since China's opening up to foreign trade and investment and implementing free-market reforms in 1979. This article examines the economic developments over the last two decades (2000-2019), coincident with China's joining the World Trade Organization (as well as the dot.com bubble and the 2008 Recession) and its rise in economic and political might to determine how Japan's role may develop in the future. The article begins with an examination of political power theory and moves to specific economic indicators over the time period in question (2000-2019) as well as drawing on current political and economic developments from the Belt and Road Initiative (BRI) to the lackluster Japanese economic growth and development and increase in debt/GDP. The text contrasts the US theoretical model (Kindleberger, Krasner & Gilpin), which represents a field balanced by hegemonic stability, as opposed to the UK model (Cohen, Strange) which is based more on a framework of cooperation and a more theoretical examination of power. It is posited that national power has increasingly ceded to global corporate power (Stopford, Henley, Strange). Against this theoretical background the economic indicators of the region are examined from 2000-2019. The analysis carried out in the study is based on several research methods: a critical analysis of the literature, a descriptive method, and a method of inference based on statistical data. Trade and FDI flows in the region are presented and examined to make assumptions on the waxing or waning influence of the players. It was found that there is neither specific evidence that Japan will recede in relative importance nor garner increased relevance. Finally, there is an ensuing discussion of geopolitical factor which are analyzed within the current developmental context, which have the potential to greatly influence future economic and political power in the region, and beyond. Specific policy measures are beyond the scope of this paper. (original abstract)
To książka przejmująca, porusza umysł i serce, wywołuje podczas lektury własne myśli czytelnika i ożywia podstawowe uczucia. Ukazuje dramat podwójny: autora i przedstawianych przez niego ludzi i spraw, podmiotu i przedmiotu. A są nimi zarówno pisarz, jak i Polska - zawarty w nich ładunek nadziei i zaprzepaszczonych szans, zwłaszcza tej ostatniej, związanej z rozpadem ZSRR i zamknięciem wszystkich faz dekomunizacji. A w Polsce z uzyskaniem pełnej suwerenności państwa, czyli również, wyrastającej z nieograniczonej z zewnątrz woli, odpowiedzialności. Ostatni jak dotąd tom napisanych przez Andrzeja Walickiego dzieł traktuje wprost o polityce będącej ośrodkiem refleksji i określającej obecny etap drogi intelektualnej autora(fragment tekstu)
10
Content available remote Transformation of Forms of Political Participation of Youth in Present-Day Ukraine
80%
W artykule na przykładzie współczesnej Ukrainy dokonano analizy różnych form politycznego zaangażowania młodzieży w kolejności chronologicznej. Wskazano ważną rolę, jaką pełni młodzież w rozwoju obywatelskiego społeczeństwa, podkreślając zwłaszcza jej udział w protestach w trakcie wydarzeń Pomarańczowej Rewolucji i Rewolucji Godności. Ustalono, że polityczne zaangażowanie młodzieży Ukrainy charakteryzuje się zarówno spadkiem, jak i ożywieniem aktywności społeczno-politycznej, okresowym rozczarowaniem przebiegiem i skutkami procesów politycznych, słabą reprezentacją młodzieży w strukturach władzy oraz brakiem jednolitego państwowego systemu socjalizacji politycznej. Stwierdzono, że idea integracji europejskiej stała się jedną z głównych przyczyn znaczących zmian w świadomości politycznej młodych ludzi w kierunku jej aktywacji, przede wszystkim powołała do życia nowe formy aktywności politycznej. (abstrakt oryginalny)
Artykuł prezentuje wyniki badań na temat przedstawiania polityki europejskiej Polski i Niemiec przez wybrane dzienniki i tygodniki obu krajów w okresie dwustronnych napięć politycznych - od 1 stycznia do 31 października 2007 roku (okres prezydencji Niemiec w UE i kluczowych negocjacji nad Traktatem reformującym). W badaniu zastosowano ilościową i jakościową analizę tekstu, z wykorzystaniem koncepcji ram interpretacyjnych autorstwa Semetko i Valkenburg (2000). Według wyników analizy prasa niemiecka prezentuje bardziej zrównoważoną i bezstronną linię argumentacji, podczas gdy prasa polska dopuszcza najczęściej argumenty jednej ze stron konfliktu. Wizerunki, jakie zostały stworzone na podstawie doniesień prasowych z obu stron, są bardziej złożone niż oczekiwano tego na początku badania(abstrakt oryginalny)
Artykuł poświęcony jest zagadnieniu apolitycznego charakteru sportu. Badania mają na celu prześledzenie stanowiska Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego wobec upolitycznienia sportu i skonfrontowanie go z faktyczną działalnością MKOl, którą można określić jako polityczną. Badania doprowadziły do wniosku, że apolityczny charakter sportu to tylko mit. Masowa popularność sportu skłoniła wiele państw do prób wykorzystania go do celów politycznych, zmuszając MKOl do zajmowania stanowisk politycznych i przenoszenia sporów politycznych na swoje forum. (abstrakt oryginalny)
W tym badaniu przedstawiamy zmiany amerykańskiej polityki wobec Europy i Azji. Rozpoczynamy je prezentacją polityki USA wobec Europy w czasie II wojny światowej i po niej. Analizujemy przejawy amerykańskiego wsparcia współpracy państw Europy Zachodniej. Porównujemy postępowanie USA wobec Europy i ich postępowanie wobec państw z kontynentu azjatyckiego. Analizujemy ponadto cechy społeczeństw europejskich i azjatyckich oraz ich wpływ na udział tych społeczeństw we współpracy międzynarodowej. Przedstawiamy też politykę UE będącą reakcją na amerykański Pivot to Asia. Objaśniamy Transatlantic Trade and Investment Partnership między UE i USA jako sposób na zacieśnienie związków między partnerami negocjującymi to porozumienie.(abstrakt oryginalny)
14
Content available remote Polityka wspierania klastrów w Unii Europejskiej
80%
Celem artykułu jest przedstawienie polityki klastrowej realizowanej na poziomie Unii Europejskiej w latach 2006-2020. Uwaga skupiona została na działaniach podejmowanych przez Komisję Europejską. Osiągnięcie celu wymagało przeprowadzenia analizy literatury poświęconej klastrom oraz opracowań o charakterze praktycznym. Na początku przybliżono istotę i wybrane modele polityki klastrowej. Następnie przedstawiono zapisy najważniejszych dokumentów UE odnoszących się do gron. Dalej zaprezentowano wybrane dotychczasowe działania i inicjatywy Komisji na rzecz wspierania struktur klastrowych, a także założenia przyjęte w tym zakresie na bieżący okres programowania. Analiza aktywności podjętych na rzecz wspierania klastrów we Wspólnocie pozwala na wysunięcie wniosku, że skupiają się one na dwóch obszarach, tj. wzmacnianiu współpracy pomiędzy podmiotami oraz zarządzaniu klastrami. Działania te mają na celu zapewnienie lepszych warunków do powstania w UE większej liczby światowej klasy gron(abstrakt oryginalny)
Celem artykułu jest ustalenie stopnia realizacji przez premiera Mateusza Morawieckiego dwóch cech autentyczności politycznej, tj. bliskości (intimacy) i zwyczajności (ordinariness), w wygłoszonych przez niego exposé w latach 2017-2023. Metoda badań obejmuje ilościową i jakościową analizę treści, jak również analizę dyskursu. Skorzystano z koncepcji political authenticity autorstwa Simona Luebkego i Ines Engelmann, jak również, pomocniczo, z analizy ramowania autorstwa Shanto Iyengara. Wyniki i wnioski: stopień nasycenia dwóch analizowanych cech autentyczności politycznej w materiale źródłowym wynosił odpowiednio: 19 proc. dla kategorii "bliskość" oraz 31 proc. dla kategorii "zwyczajność". W przemówieniach Morawieckiego dostrzegalny jest znaczący odsetek ram wspierających, zarówno epizodycznych, jak i tematycznych. Oryginalność i wartość poznawcza: artykuł odwołuje się do niestosowanej w polskich badaniach empirycznych koncepcji political authenticity w obszarze komunikowania liderów politycznych III RP w czasach populizmu(abstrakt oryginalny)
Pytanie o to, czy politycy dotrzymują obietnic składanych obywatelom, jest tak naprawdę pytaniem o funkcjonalność demokracji przedstawicielskiej, o poszanowanie przez elity polityczne potrzeb i aspiracji społeczeństwa, wreszcie o efektywność całego procesu komunikacji politycznej, w której istotną rolę odgrywają media. Poszukiwanie odpowiedzi na to pytanie jest jedną z konstytutywnych cech mediów masowych, zwanych również czwartą władzą. W niniejszym artykule autor, bazując na ustaleniach francuskich, brytyjskich oraz kanadyjskich badaczy, stara się zaproponować określony zespół metod badawczych, które umożliwiałyby znalezienie odpowiedzi na pytanie o to, czy i w jaki sposób określona klasa polityczna spełnia złożone obietnic. Zdaniem autora to właśnie media są (powinny być) podmiotem rozliczającym polityków z ich obietnic w imieniu społeczeństwa. Jeśli powyższe założenie jest słuszne, to metodologia badań nad tym, w jaki sposób zobowiązania polityków przekładają się na polityczną praktykę (pragmatykę rządzenia) w świetle społecznych oczekiwań (surowe oko opinii publicznej), winna być fundamentalnym problemem badawczym dla politologów, socjologów, a także medioznawców. Autor przytacza wyniki projektu badawczego, w którym zanalizował zobowiązania rządu Donalda Tuska z 2007 i 2008 r., oraz zestawia je z treścią artykułów opublikowanych na łamach "Rzeczpospolitej" i "Gazety Wyborczej" podczas 100 dni oraz pierwszej rocznicy rządu gabinetu Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego. (abstrakt oryginalny)
17
Content available remote Antycykliczny charakter polityki rynku pracy w Polsce w latach 2007-2012
80%
Rozdział dotyczy polityki rynku pracy w Polsce w latach 2007-2012, analizowanej z perspektywy poziomu i struktury wydatków na nią. Głównym jego celem jest odpowiedź na pytanie, czy wydatki na aktywizację osób bezrobotnych uzależnione są od koniunktury gospodarczej. Wyniki analizy wskazują, że w okresie 2007-2010 wydatki na aktywizację bezrobotnych wykazywały antycykliczny charakter. Sytuacja zmieniła się w dwóch ostatnich latach objętych analizą, rząd nadał priorytet równoważeniu finansów publicznych, co wiązało się m.in. z obniżeniem wydatków na politykę rynku pracy(abstrakt oryginalny)
Our paper revisits the work of Samuel Finer and David Easton in order to establish a firmer grasp on the problem of political stability within a given state or regime. We suggest that Finer's approach to the problem of coercion-extraction is not wholly incompatible with Easton's political system approach (as modified by Gabriel Almond). By combining what Finer and Easton (as understood through Almond) offer, we construct a framework that allows us to better understand political stability. The model we construct off ers current researchers exploring the workings of political stability a useful tool to study and focus on the various dynamics that drive the stability of any given political system. (original abstract)
W opracowaniu autorzy analizują zjawiska i zmiany zachodzące na rynku partii politycznych w Polsce w latach 1997-2011, ze szczególnym uwzględnieniem lat, w których odbywały się wybory do Parlamentu. Autorzy głównie skupiają się na sposobie funkcjonowania tego rynku i jego podobieństwie do struktury oligopolistycznej rynku. Autorzy stawiają tezę o oligopolistycznym charakterze polskiego rynku partii politycznych i starają się ją udowodnić wykorzystując w tym celu teorię oligopolu i cechy charakterystyczne dla rynku partii politycznych, takie jak: liczba partii politycznych działających w polskim Parlamencie, wysoka koncentracja mandatów poselskich, zróżnicowanie programów partyjnych, innowacje programowe poszczególnych partii, silne bariery utrudniające wejście na rynek nowych partii, rola konkurencji na rynku partii politycznych, stopień niepewności zależny od wiedzy dotyczącej reakcji partnerów na decyzje innych podmiotów działających na rynku. Po analizie powyższych cech ryku partii politycznych autorzy stwierdzają, że rynek partii politycznych w Polsce może być uznany oligopol. (abstrakt oryginalny)
20
Content available remote Partycypacja polityczna w gminnym samorządzie terytorialnym
80%
Celem artykułu jest prezentacja różnych form i poziomu uczestnictwa politycznego w gminnym samorządzie terytorialnym. Analizy aktywności politycznej sprowadzać się będą do problematyki zaangażowania mieszkańców gmin wiejskich w lokalne wybory. W oparciu o zaprezentowany uprzednio cel sformułowane zostały dwa pytania badawcze: 1) o dominujące formy zaangażowania politycznego i 2) o poziom aktywności politycznej mieszkańców wsi. (fragment tekstu)
first rewind previous Strona / 67 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.