Celem artykułu jest analiza przemian w zakresie demonopolizacji regionalnej pozycji giełd papierów wartościowych oraz konsekwencji zaistniałych zmian. Jako hipotezę badawczą przyjęto, iż zmiany w otoczeniu prawnym i technicznym uwarunkowały demonopolizację regionalnej pozycji giełd oraz dalsze konsekwencje o charakterze mikro i makroekonomicznym. W celu weryfikacji hipotez, jako bazę źródłową wykorzystano studia literaturowe, które pozwoliły zapoznać się z kluczowymi problemami teoretycznymi i zaprezentować istotę problematyki związanej ze zjawiskiem demonopolizacji giełd papierów wartościowych. W artykule wykorzystano analizę przyczynowo-skutkową dla przedstawienia procesu przekształcania dotychczasowej roli (regionalnej) giełdy i towarzyszących efektów oraz analizę logiczną polegającą na poszukiwaniu logicznych relacji między przyczynami i konsekwencjami tych zmian. Przeprowadzona analiza dała podstawy do weryfikacji hipotezy, iż na skutek zmian prawnych związanych z liberalizacją funkcjonowania giełd oraz przemian technologicznych, giełdy papierów wartościowych utraciły swą dotychczasową pozycję. W konsekwencji, aby być konkurencyjnymi, rozpoczęły procesy elektronizacji obrotu, dezintermediacji i demutualizacji, porozumień i konsolidacji. Zjawiska te są stosunkowo nowe, rozpoczęły się pod koniec XX w. i stanowią nowe wyzwanie dla teoretyków i praktyków finansów. (abstrakt oryginalny)
2 czerwca Rada Ministrów przyjęła dokument "Przeciwdziałanie monopolom i umacnianie konkurencji. Strategia cząstkowa". Celem strategii jest tworzenie warunków zrównoważonego rozwoju społeczno-gospodarczego i zaspokajania aspiracji materialnych konsumentów. Na tak określony cel strategiczny składają się cele cząstkowe o charakterze zarówno gospodarczym, jak i społecznym.
Artykuł omawia istotę monopolu naturalnego. Przedstawia uwarunkowania restrukturyzacji monopoli naturalnych oraz postępy restrukturyzacji monopoli naturalnych w Polsce.
Demonopolizacja polskiego sektora telekomunikacyjnego nie będzie łatwa. Dowodzi tego krótka, ale burzliwa historia liberalizacji rynku połączeń międzystrefowych. Konkurenci TP SA muszą jeszcze poczekać na zyski.
Omówiono kwestie związane z demonopolizacją i dekoncentracją. Następnie przedstawiono niektóre aspekty polityki konkurencji, w tym ustawodawstwo dotyczące ochrony konkurencji.
9
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W artykule omówiono wybrane problemy przechodzenia budownictwa na zasady gospodarki rynkowej. Obecna sytuacja w dziedzinie inwestycji i budownictwa nie zadowala nikogo. Kosztochłonny charakter przemysłu budowlanego, monopolistyczna pozycja państwowych organizacji budowlanych, niezbilansowanie nakładów i zasobów doprowadziły do znacznego wzrostu rozmiarów nieukończonych inwestycji, upadku prestiżu zawodu Przyjęte przez rząd kroki dotyczące decentralizacji systemu kierowania w budownictwie, rozwoju różnorodnych form samofinansowania, nie zmieniły sytuacji. W 1990 r. uległa ona jeszcze znacznemu pogorszeniu. Realnym wyjściem z tego položenia jest uformowanie się rynku zasobów inwestycyjnych i produkcji budowlanej. W tym celuj jako podstawowe, w 1991-1992 r. należałoby przeprowadzić "odpaństwowienie" i demonopolizację budownictwa, rozwinąć konkurencję i swobodne cenotwórstwo, stworzyć infrastrukturę rynkową. Według oceny autora artykułu, reforma w budownictwie, niezależnie od szeregu poważnych problemów, które przy tym powstają, doprowadzi do tego, że budownictwo przestanie być ciężarem dla gospodarki, a stanie się jej siłą motoryczną. (abstrakt oryginalny)
Raport zawiera krótką charakterystykę rynku usług telekomunikacyjnych w Polsce w latach 1990-1999. Okres ten zaznaczył się wprawdzie próbą demonopolizacji i liberalizacji sektora telekomunikacji, jednakże dystans dzielący polską telekomunikację od poziomu osiągniętego w krajach UE jest ogromny. Nadal głównym problemem pozostaje ilościowy i jakościowy rozwój infrastruktury telekomunikacyjnej.
Artykuł zawiera listę przedsiębiorstw infrastruktury gospodarczej, które zazwyczaj znajdują się na czołowych miejscach Listy 500. W większości przypadków są to przedsiębiorstwa jedyne w danej branży, co oznacza że mają w pełni monopolistyczną pozycję. Motywem przewodnim komentarza do tej listy jest problem ograniczeń procesu demonopolizacji. Zwraca uwagę na rynek paliw płynnych, energetyczny, gazu naturalnego, transport kolejowy i lotniczy, telekomunikację, usługi pocztowe.
Pod koniec lat 1930 w Polsce nasiliła się krytyka karteli i syndykatów, gdyż w latach wielkiego kryzysu gospodarczego okazały się one organizacjami ekonomicznie mało efektywnymi. W sytuacji nasilających się tendencji do liberalizacji życia gospodarczego władze zdecydowały się na utrzymanie dwóch sfer w systemie gospodarczym Drugiej Rzeczypospolitej: wolnokonkurencyjnej i monopolistycznej. Istnienie sfery monopolistycznej zostało zagwarantowane w drodze zmiany prawa kartelowego, której dokonano w roku 1939. Wydaje się, że w ostatnim okresie niepodległości władze mogły realizować zupełnie inną politykę gospodarczą, polegającą na szeroko zakrojonej demonopolizacji, której sprzyjałaby poprawiająca się koniunktura oraz silne rozdźwięki pomiędzy przedsiębiorcami funkcjonującymi w ramach karteli i syndykatów.
Podjęcie próby oceny zaawansowania i dalszych perspektyw przekształceń własnościowych w opracowaniu dotyczącym roli mechanizmu rynkowego w transformacji systemu gospodarczego Polski daje się łatwo uzasadnić. W literaturze poświęconej problematyce transformacji gospodarczej miejsce przekształceń własnościowych w całokształcie procesu transformacji nie było nigdy kwestionowane. Różnice stanowisk w tym względzie mogą dotyczyć zakresu tych przekształceń, a przede wszystkim - argumentacji podnoszonej na rzecz ich dokonania. Przyjmując, że z perspektywy 2007 r. za najważniejszy typ przekształceń własnościowych można uznać prywatyzację, warto przytoczyć dwa charakterystyczne podejścia w kwestii jej celowości w warunkach transformacji. Dla pierwszego z nich prywatyzacja jest sui generis złem koniecznym, środkiem dla zrealizowania głównego warunku efektywności gospodarki, jakim jest demonopolizacja i powstanie w jej wyniku rynków wolnokonkurencyjnych. Trudno jednak nie zauważyć, że niezbędną przesłanką zaistnienia konkurencji jest indywidualne dążenie poszczególnych uczestników tego procesu do korzyści ekonomicznych, co implikuje własność prywatną jako podłoże takich dążeń. Trzeba też zauważyć, że poza niedostatkiem motywacji dla wzrostu własnej efektywności, co przekłada się na pogorszenie racjonalności alokacji zasobów w makroskali, przedsiębiorstwa państwowe są obciążone dodatkowo związkami ze sferą polityki i administracji. Związki takie są ich immanentną cechą, a prywatyzacja jest koniecznym, chociaż nie zawsze wystarczającym warunkiem rozerwania tych związków i zniwelowania ich antyefektywnościowych konsekwencji.(fragment tekstu)
W ciągu najbliższych pięciu lat kraje Europy Środkowo-Wschodniej będą musiały otworzyć rynek usług telekomunikacyjnych dla zagranicznej konkurencji. Dotychczasowi giganci utracą swoją monopolistyczną pozycję.
Opracowanie zawiera wystąpienia zaprezentowane na seminarium, które odbyło się w Gdańsku 22 maja 1998. Minister Łączności przedstawił politykę telekomunikacyjną rządu w kontekście liberalizacji usług telekomunikacyjnych w świecie. G.Mataxas przeprowadził krytyczne porównanie regulacji polskiego rynku telekomunikacyjnego z liberalizacją w UE. L.Stachów przedstawił projekt Urzędu Niezależnego Regulatora Telekomunikacyjnego w Polsce. A.B. Wyszyński skomentował politykę koncesyjną Ministra Łączności.
Demonopolizacja rynku ubezpieczeniowego i uregulowania prawne zawarte w Ustawie o działalności ubezpieczeniowej z dnia 28 lipca 1990 r. zasadniczo zmieniły stosunki umowne pomiędzy ubezpieczanym a ubezpieczycielem. Przede wszystkim umożliwiły ubezpieczonemu swobodny wybór towarzystwa ubezpieczeniowego. Może on w wyborze firmy kierować się albo atrakcyjnością oferty, albo też sytuacją finansową ubezpieczyciela, która powinna być gwarancją wypłacalności odszkodowania bądź świadczenia, gdy zaistnieje szkoda, a zatem gwarancją bezpieczeństwa ubezpieczonego.(abstrakt oryginalny)
Kraje wysoko rozwinięte, usprawniając i pobudzając gospodarkę, zaczęły ją bardziej liberalizować. Objawiło się to poprzez procesy przekształceń własnościowych oraz demonopolizację i deregulację sektorów państwowych. Objęło to również tzw. sektory infrastrukturalne - użyteczności publicznej. Większość z tych sektorów zaliczanych jest do monopoli naturalnych. W artykule omówiono atrybuty monopolu naturalnego związane i niezwiązane z ekonomią skali. Na tym tle rozważono, które z branż nadal posiadają cechy monopolu naturalnego, a które w znacznym stopniu je utraciły.
W artykule omówiono zagadnienia związane z monopolem naturalnym na Słowacji w latach 1990-2003. Wymieniono przykłady monopolistów na rynku słowackim, a także opisano koncepcje deregulacji rynku monopolu naturalnego.
Autorka przedstawiła teoretyczne podstawy polityki antymonopolowej i praktykę przeciwdziałania monopolom w anglosaskim i europejskim społecznym modelu gospodarki. Z porównawczej analizy przyjętych rozwiązań w obu modelach autorka wnioskuje, że występują stosunkowo znaczne różnice w prowadzonej polityce antymonopolowej. Dotyczą one głównie zakresu własności publicznej i prywatyzacji.
W artykule przedstawiono na przykładzie niemieckiej polityki pocztowej, zadania jakie stawia sobie polityka gospodarcza państwa poprzez działania deregulacyjne na rynku usług pocztowych. Ustalono, na jakich polach państwo w ramach polityki gospodarczej i polityki łączności będzie aktywne po prywatyzacji poczty państwowej.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.