Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 115

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 6 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  Freedom of movement for persons in the EU
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 6 next fast forward last
Autorka omawia ustawodawstwo UE dotyczące kwestii przepływu osób w ramach krajów członkowskich. Przedstawia zasady kształcenia i szkolenia zawodowego w Unii Europejskiej, uprawnienia emerytalne w ramach tego ugrupowania oraz zasady przepływu pracowników z krajów trzecich.
Prawa obywatela Unii Europejskiej można podzielić na dwie zasadnicze grupy. Do pierwszej należą prawa polityczne, które zostały przyznane obywatelom państw członkowskich Traktatem z Maastricht, a do drugiej - prawa ekonomiczne związane z gospodarczym charakterem Traktatu Rzymskiego, dotyczące wyboru miejsca pracy i osiedlania się, które w ograniczonym do sektorów przemysłu węglowego i stalowego zakresie już w pewnej formie wprowadzone w Traktacie ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, a które były rozwijane w kolejnych Traktatach i prawie wtórnym WE. Prawa ekonomiczne zostały przyznane obywatelom państw członkowskich UE na długo przed ustanowieniem instytucji obywatelstwa europejskiego i zostały z ocą Traktatu z Maastricht wchłonięte przez pojęcie obywatelstwa, stanowiąc naczelny jego element.
Emigracja zarobkowa i migracje powrotne to obecnie niewątpliwie najważniejsze problemy polskiej polityki migracyjnej. Kwestiom tym od lat poświęca się w naszym kraju wiele uwagi, szczególnie po 2004 r., w kontekście otwierania się kolejnych rynków pracy w Unii Europejskiej dla pracowników z Polski. Szacunki sprzed akcesji do Wspólnoty określały skalę uregulowanych wyjazdów zarobkowych z Polski na około 400-450 tys. osób rocznie, a ówczesne prognozy rozmiarów legalnego zatrudnienia Polaków za granicą bezpośrednio po wstąpieniu do Unii Europejskiej najczęściej przewidywały jego wzrost do poziomu około 600 tys. w krajach członkowskich. Wypowiedź autora to kolejny głos dotyczący tych zagadnień. (abstrakt oryginalny)
Autor kontynuuje prezentację regulacji europejskich dotyczących swobody przepływu pracowników i osiedlania ich na obszarze Unii Europejskiej. Omawia zasady korzystania z tego prawa - jakie warunki muszą być spełnione, aby nabyć takie prawa, warunki dla rodziny, prawa po zaprzestaniu wykonywania pracy, warunki zatrudnienia.
Jest to kolejny artykuł, który omawia regulacje prawne swobodnego przemieszczania się i osiedlania pracowników na obszarze Unii Europejskiej. W niniejszej części rozpatrywane są regulacje dotyczące ich ograniczeń.
Wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej będzie poprzedzone negocjacjami. W czasie tych negocjacji należy zabiegać o zachowanie praw nabytych przez Polaków przebywających w Wielkiej Brytanii i o ustanowienie odpowiednich okresów przejściowych przed wprowadzeniem nowych zasad. Rozwiązania prawne, które powinny obowiązywać w relacjach Wielka Brytania - Polska, w odniesieniu do systemu zabezpieczenia społecznego powinny się opierać na wypracowanych i utrwalonych w UE przepisach o prawie do swobodnego przemieszczania się i koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. (abstrakt oryginalny)
Przedstawiono poakcesyjną emigrację Polaków do wybranych państw Unii Europejskiej. Omówiono dostęp do austriackiego i niemieckiego rynku pracy. Pokazano konsekwencje regulacji przejściowych dla rynków pracy Austrii i Niemiec oraz konsekwencje dla Polski.
Celem opracowania jest przedstawienie najważniejszych wymiarów swobody przepływu osób w kontekście wolności migracyjnej, a w szczególności ukazanie zakresu podmiotowego tej swobody na wspólnym rynku Unii Europejskiej,w tym również zasad przekraczania granic, a także najważniejszych ograniczeń tej wolności.(fragment tekstu)
Tekst prezentuje przebieg przebieg międzynarodowego seminarium poświęconego zagadnieniom swobody przepływu i ochrony socjalnej obywateli państw trzecich w kontekście masowego napływu ukraińskich wysiedleńców. Seminarium odbyło się w ramach międzynarodowego projektu Free Movement of Workers and Social Security Coordination (MoveS). (abstrakt oryginalny)
Niedobór informacji o imigracji Polaków do krajów UE oraz o emigracji cudzoziemców z UE do Polski, autor uzupełnia o analizę danych z ubegłorocznego Narodowego Spisu Powszechnego oraz analizę kompleksowego materiału statystycznego, opracowanego na podstawie danych migracyjnych i demograficznych za lata 1990-2000.
11
Content available remote Implikacje akcesji Turcji do Unii Europejskiej dla przepływów siły roboczej
75%
Analizując przebieg negocjacji akcesyjnych Turcji do Unii Europejskiej oraz biorąc pod uwagę doświadczenia dotychczasowych rozszerzeń, kwestia swobodnego przepływu pracowników okazuje się być jednym z najtrudniejszych i najbardziej kontrowersyjnych tematów. Społeczeństwa krajów członkowskich Unii zgłaszają obawy związane z utratą miejsc pracy oraz redukcją płac w wypadku imigracji tańszej siły roboczej. Ponadto uprzedzenia narodowościowe oraz różnice kulturowe, religijne, socjalne i językowe hamują w Unii Europejskiej popyt na zagranicznych pracowników. W oparciu o teorię migracji oraz analizy dotychczasowych przepływów ludności tureckiej do krajów Unii Europejskiej okazuje się, że najistotniejszymi czynnikami wpływającymi na podejmowanie decyzji o migracji, a więc także o jej wielkości, są różnice w dochodach. Ważnym motywem jest także występowanie licznych mniejszości tureckich w państwach europejskich. W celu zbilansowania korzyści i strat związanych z turecką migracją zbadane zostaną tendencje w zakresie udziału tureckich imigrantów w Unii Europejskiej i Niemczech. (abstrakt oryginalny)
W tekście przedstawiono aktualne orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE dotyczące prawa do swobodnego przemieszczania się osób w UE, a szczególnie wyrok dotyczący uprawnień studentów, którzy korzystają z prawa do przemieszczania się i korzystania z usług edukacyjnych w innym kraju UE. W artykule podejmuje się problematykę prawa do zachowania uprawnień socjalnych i finansowych nabytych w tym zakresie. Dokonuje się również oceny ograniczenia prawa krajowego w analizowanym obszarze nabytych uprawnień socjalnych i finansowych jako niezgodnych z art. 20 TFUE i 21 TFUE. (abstrakt oryginalny)
W artykule przedstawiono informacje o prowadzonych europejskich pracach badawczych, które mają na celu ocenę stosowania prawa UE w zakresie prawa do swobodnego przepływu osób (w tym pracowników) w UE oraz koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Są one realizowane w ramach projektu FreSsco. Służą one wsparciem eksperckim państwom członkowskim i różnym instytucjom, które odpowiadają za stosowanie prawa socjalnego UE, w tym także sędziom i partnerom społecznym. Eksperci europejscy udzielają również wsparcia merytorycznego Komisji Europejskiej w formie ekspertyz i raportów oraz zapewniają związek z instytucjami i ekspertami z państwach członkowskich przez organizowanie corocznych europejskich seminariów oraz w innych formach konsultacji. (abstrakt oryginalny)
W artykule zwrócono uwagę na problemy prawne powstające w wyniku umiędzynarodowienia stosunków pracy. Omówiono przepisy unijne na temat swobody przepływu pracowników, dyrektywę 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 16 grudnia 1996 r. dotyczącą delegowania pracowników w ramach świadczenia usług oraz obowiązki państw wobec tych zjawisk.
Na skutek decyzji podjętej przez społeczeństwo brytyjskie w referendum 23 lipca 2016 r. Wielka Brytania opuści Unię Europejską. Brytyjska premier Theresa May zapowiedziała, że decyzja ta oznacza nie tyle szukanie modelu już istniejącego, co zupełnie nowy sposób współpracy z Unią Europejską. W artykule rozważa się różne możliwości takiej współpracy oraz rożne rozwiązania w zakresie zabezpieczenia społecznego w świetle zapowiadanych zmian w swobodzie przepływu osób. Wypracowany przez UE model koordynacji zabezpieczenia społecznego należy do najbardziej złożonych - ale jednocześnie skutecznych - rozwiązań prawnych w nowożytnej historii. "Brexit" może więc oznaczać niezwykle trudny proces poszukiwania rozwiązań w tym obszarze, zakładając, że dotychczasowe mechanizmy zostaną odrzucone w ramach scenariusza tzw. twardego wyjścia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej (ang. hard Brexit). (abstrakt oryginalny)
Z dniem 1 stycznia 2007 r. Bułgaria oraz Rumunia uzyskały członkostwo w Unii Europejskiej. Jako państwa członkowskie obowiązane są od tej daty stosować prawo wspólnotowe. Do podstawowych swobód Wspólnoty Europejskiej należy swoboda przepływu osób. Jej wdrożenie następuje m.in. poprzez realizację przez państwa członkowskie unijnych rozporządzeń z zakresu koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Niniejsza publikacja ma na celu przybliżenie problematyki koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego po rozszerzeniu Unii Europejskiej o wymienione nowe państwa członkowskie, jak również specyfiki relacji polsko-bułgarskich i polsko-rumuńskich w zakresie zabezpieczenia społecznego.
Polacy z dniem 1 maja 2004 roku staną się w rozumieniu prawa pierwotnego Unii Europejskiej również obywatelami europejskimi, a zatem będą korzystać z prawa do swobodnego podróżowania i osiedlania się. Jedną z problematycznych i wywołujących częste dyskusje kwestii, która wiąże się z przyszłym członkostwem Polski w Unii Europejskiej, są zasady przekraczania granicy i rodzaje dokumentów służących do przekraczania granic państw członkowskich przez obywateli RP. Nierzadko podawane informacje są nieprecyzyjne albo niepełne, zwłaszcza o możliwościach przekraczania granic na podstawie dokumentów innych niż paszport. Jest to zastanawiające, ponieważ na większość tych pytań odpowiedzi istnieją już od dawna. W przypadku paszportu nie ma wątpliwości, że jako uniwersalny dokument podróży służy on obecnie (a także będzie służyć w przyszłości) do przekraczania granic państwowych. Zastanawiające, dlaczego w odniesieniu do innych dokumentów np. dowodów osobistych, takiej pewności już nie ma. A sytuacja z prawnego punktu widzenia, jest jednoznaczna: od 1 maja 2004 r. obywatele polscy nabędą - jak wszyscy pozostali obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej - prawo do przekraczania granic innych państw UE nie tylko na podstawie paszportu, ale także na podstawie dokumentu tożsamości. Zostało to potwierdzone przez wiceministra spraw wewnętrznych i administracji Pawła Dakowskiego na konferencji prasowej, w związku z odbywającą się w dniu 6 listopada 2003 roku w Brukseli Radą Ministrów Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych UE. (fragment tekstu)
Gdy w grudniu 2001 r. zadecydowano ostatecznie o rozpoczęciu prac nad drugą generacją Systemu Informacyjnego Schengen (SIS II), stało się jasne, że przystąpienie krajów Europy Środkowej i Wschodniej do Unii Europejskiej nie będzie się wiązać z jednoczesnym pełnym stosowaniem przepisów Schengen w tych państwach. Decyzja ta, która określiła charakter najpierw dostosowań przedakcesyjnych, a następnie samego członkostwa, została przyjęta z niezadowoleniem przez państwa kandydujące. Część komentatorów oceniła ją nawet jako doprowadzenie do powstania "drugiej kategorii członków UE", inni zaś wskazując na konieczność realnego zapewnienia wysokiego poziomu ochrony unijnych granic zewnętrznych, uważali wstrzymanie się z pełnym rozszerzeniem Schengen za zasadne. Prawda leżała w zasadzie pośrodku: z jednej strony faktycznie doszło do sytuacji, w której z powodu utrzymania kontroli na granicach z nowymi państwami członkowskimi3 odbiór społeczny akcesji był stosunkowo słabszy, a zasada swobody przepływu osób nie była w pełni realizowana, z drugiej natomiast nowe wyzwania płynące z wdrażania reformy amsterdamskiej w części "uwspólnotowiającej" acquis Schengen oraz reakcja na zamachy terrorystyczne z 11 września 2001 r. sprawiły, że koncepcja wzmocnienia ochrony granic zewnętrznych nabrała szczególnego znaczenia. Prace nad nowym system informacyjnym SIS II oraz proces oceny gotowości nowych państw członkowskich do pełnego stosowania przepisów schengeńskich (tzw. SCHEVAL) skutecznie odsuwały w czasie podjęcie decyzji politycznej w sprawie daty rozszerzenia strefy. (fragment tekstu)
Przybliżono uregulowania przejściowe w zakresie swobody przepływu pracowników. Omówiono dane statystyczne dotyczące emigracji zarobkowej obywateli państw Unii Europejskiej. Przedstawiono wzrost zatrudnienia oraz spadek bezrobocia w nowych i starych państwach członkowskich.
W artykule omawiana jest koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego jako instrument realizacji swobody przepływu osób w Unii Europejskiej. Zasady koordynacji gwarantują zachowanie przez osoby, które zmieniają miejsce zamieszkania i pracy na obszarze Unii Europejskiej, korzyści oferowanych przez krajowe systemy zabezpieczenia społecznego. Koordynacja funkcjonuje w dynamicznym środowisku, co wymaga stałego monitorowania i oceny skutków oddziaływania proponowanych przepisów prawa unijnego, szczególnie w zakresie ustawodawstwa właściwego. (abstrakt oryginalny)
first rewind previous Strona / 6 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.