Wyniki wyszukiwania - BazEkon

1

Style kierowania - ile ich jest?

100%

Piskorz Z.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu

|

2012

|

nr 249 Sukces w zarządzaniu kadrami : elastyczność w zarządzaniu kapitałem ludzkim. T. 2, Problemy zarządczo-psychologiczne

193-204

Zachowania kierownicze odgrywają kluczową rolę w funkcjonowaniu organizacji. W artykule przedstawiono przegląd dwu wymiarowych modeli stylów kierowania. W behawioralnych teoriach przywództwa tradycyjnie wyróżnia się dwa czynniki - orientację na relacje i zadania. Ich związek z efektywnością, produktywnością i satysfakcją pracowników wskazuje, że są to podstawowe style kierowania. Krytyczna analiza koncepcji Bassa pozwala stwierdzić, że jej najważniejszym elementem jest wskazanie nowego wymiaru zachowań kierowniczych - orientacji na zmiany. Pojawienie się tego stylu jest konsekwencją wzrostu turbulencji i niepewności wewnątrz organizacji i w ich otoczeniu. Przedstawiono dwa modele, w których przyjmuje się istnienie trzech podstawowych stylów kierowania - model zaproponowany przez Ekvalla i Arvonena [1991] oraz model zaproponowany przez Yukla [2002]. (abstrakt oryginalny)

2

Three dimensions of leadership

100%

Winch S.

Journal of Management and Financial Sciences

|

2014

|

7

|

nr 18

93-106

Three enterprises' case studies are presented based on the grounded theory. Leadership style before the macroeconomic crisis of 2008 and during the crisis is described. Its different dimensions shaped by relationships inside the managing group are shown, as well as connections with the administrative and political system and using leadership substitutes In crisis situations decision-making processes are usually concentrated, control is enhanced as well as pressure on the results and application of procedures in the management process. (original abstract)

3

Style kierowania małą firmą rodzinną a postawy rodzicielskie

100%

Krajewska-Nieckarz M., Klimka M.

Przedsiębiorczość i Zarządzanie

|

2014

|

t. 15, z. 7, cz. 3 Firmy Rodzinne - współczesne nurty badań i praktyki zarządzania

231-242

Inspiracją do napisania artykułu stała się dyskusja nad wpływem postaw rodzicielskich na style kierowania w małych przedsiębiorstwach rodzinnych. Firmy rodzinne są specyficzne. Zatrudnienie w ich strukturach znajdują osoby z rodziny, w tym potencjalni sukcesorzy, jak i pracownicy spoza rodziny. Poddając analizie style kierowania w firmach rodzinnych, w artykule szuka się odpowiedzi na pytanie, jakie swoiste czynniki determinują te style. Przegląd postaw rodzicielskich wynikający między innymi z psychologicznych uwarunkowań właściciela firmy, pozwala wśród nich szukać okoliczności, które oddziałują na styl kierowania małym rodzinnym przedsiębiorstwem. W artykule postawiono tezę, że jedną z determinant stylu kierowania może być postawa rodzicielska właściciela małej firmy, jaką przejawia wobec swojego sukcesora. (fragment tekstu)

4

Ocena stylów kierowania w małych firmach Lubelszczyzny

100%

Mieszajkina E.

Organizacja i Zarządzanie : kwartalnik naukowy

|

2016

|

nr 4 (36)

37-49

Styl kierowania stanowi jeden z kluczowych czynników konkurencyjności małej firmy i efektywności jej funkcjonowania. W artykule przedstawiono wyniki badań ankietowych, mających na celu wyłonienie dominującego stylu kierowania menedżerów małych firm Lubelszczyzny. Badania oparto na klasyfikacji R. Lippitta i R.K. White'a. Ustalono, że respondenci najczęściej stosują elementy stylu autokratycznego, chociaż nie występuje on w czystej postaci. (abstrakt oryginalny)

5

Leadership Style and Effectiveness and Engagement in a Manufacturing Enterprise - Case Study

100%

Słupska U.

Zeszyty Naukowe. Organizacja i Zarządzanie / Politechnika Śląska

|

2026

|

z. 248 Trendy we współczesnym zarządzaniu = Trends in Contemporary Management

203-218

Purpose: The purpose of this article is to attempt to assess the impact of two different leadership styles, coercive and democratic, on employee effectiveness and engagement, using a selected manufacturing enterprise as an example. Design/methodology/approach: The study was conducted in a small manufacturing enterprise. The primary data came from personal interviews with an operator and a leader, observations, and paper-based surveys (direct survey), while the secondary data used came from measurements taken by the health and safety department and the quality department in the enerprise under study. Findings: The study showed that leadership style has a significant impact on the effectiveness of improvements in the production process in the enterprise under study. The democratic leadership style proved to be particularly effective in increasing employee engagement and improving performance. Research limitations/implications: Due to the small number of respondents and observations conducted in only one small manufacturing enterprise, it is not possible to determine the strength of the influence of leadership style on employee engagement and effectiveness, therefore future research may cover a wider group of enterprises. Practical implications: The article provides information on how employees of a manufacturing enterprise perceive changes in leadership style. Originality/value: The article provides empirical evidence of the importance of the leadership style represented by the leader and the ability to adapt the leadership style to the specific nature of the enterprise and the organizational situation. (original abstract)

6

Kształtowanie kompetencji pracowników przez styl kierowania

100%

Czerska M., Rutka R.

Organizacja i Kierowanie

|

2014

|

nr 1A

W artykule poddano analizie wpływ stylu kierowania (zmienna niezależna) na kwalifikacje podwładnych (zmienna zależna). Przyjęto następującą klasyfikację zmiennych: styl kierowania (ze względu na zakres ingerencji przełożonych w pracę podwładnych) na: instruujący, nadzorujący, delegujący; kompetencje podwładnych na: posłuszny wykonawca, przestrzegający procedur, kreatywny uczestnik zespołu. Dalsza analiza pozwala na sformułowanie wniosku, że im bardziej styl kierowania zbliża się do delegującego, w tym większym stopniu kształtuje sylwetkę kreatywnego uczestnika zespołu. Tak pomyślany artykuł stanowi wstęp do zaplanowanych badań mających empirycznie zweryfikować powyższy wniosek. Praktyczną przydatność podjętej problematyki należy widzieć w tym, iż strategia (globalna i personalna) wyznacza oczekiwaną sylwetkę pracownika. Stanowi ona jedną z determinant wyboru takiego stylu kierowania, który ułatwi ukształtowanie pożądanej sylwetki.(abstrakt oryginalny)

7

Zarządzanie i dowodzenie w organizacjach zhierarchizowanych

75%

Ciborowski L.

Organizacja i Zarządzanie : kwartalnik naukowy

|

2010

|

nr 4 (12)

79-95

Artykuł składa się z czterech części. W całości zawiera uzasadnienie, że dowodzenie, stosowane w organizacjach zhierarchizowanych, jest immanentną częścią zarządzania. Treści wywodu są poprzedzone wprowadzeniem wskazującym na niedostatki w zarządzaniu. Dwie kolejne części (druga i trzecia) zawierają argumentację przemawiającą za potrzebą uwzględniania dowodzenia w ogólnej teorii zarządzania. Całość zamyka krótkie zakończenie, nawiązujące do istoty problemu oraz bibliografia. (abstrakt oryginalny)

8

Wpływ stylu zarządzania na zaawansowanie realizacji lokalnej strategii rozwoju (LSR)

75%

Piotrowska A.

Roczniki Naukowe Stowarzyszenia Ekonomistów Rolnictwa i Agrobiznesu

|

2011

|

13

|

z. 1

287-291

Wykorzystanie środków unijnych przez LGD napotyka na wiele barier. Znajdujemy się w środku okresu programowania 2007-2013 tymczasem w niektórych działaniach nie zostało wykorzystane nawet 50% środków przeznaczonych na rozwój wsi. W artykule podjęto próbę poszukiwania związku między stylem zarządzania a realizacją lokalnej strategii rozwoju, z wykorzystaniem siatki Blake'a i Moutona. (abstrakt oryginalny)

9

Ewolucja stylów lokalnego przywództwa politycznego. Luka między preferencjami mieszkańców a ich postrzeganiem faktycznego zachowania burmistrzów (prezydentów) miast w Polsce

75%

Swianiewicz P.

Studia Regionalne i Lokalne

|

2024

|

nr 1

70-84

Artykuł ma na celu poznanie preferencji mieszkańców Polski i postrzegania przez nich faktycznych stylów lokalnego przywództwa politycznego w Polsce w minionych dekadach. W szczególności analizuje się w nim wielkość luki pomiędzy preferowanymi i postrzeganymi stylami przywództwa. W artykule wykorzystuje się klasyfikację opracowaną przez Petera Johna i Alistaira Cole'a, wyróżniającą style bossowski, wizjonerski, zachowawczy i koncyliacyjny. Podstawowy materiał empiryczny pochodzi z ogólnopolskiego sondażu mieszkańców przeprowadzonego w grudniu 2022 r. oraz z badań ankietowych w kilku miastach - studiach przypadków - przeprowadzonych wiosną i latem 2023 r. Dodatkowo wykorzystano wcześniej publikowane wyniki badań prowadzonych za pomocą zbliżonych metod. Wyniki wskazują na rosnące preferencje dotyczące stylu koncyliacyjnego, zakładającego inkluzywność, zarówno jeśli chodzi o wybór celów strategicznych, jak i sposoby realizacji polityk miejskich. Wielkość "luki oczekiwań" wyjaśniana jest za pomocą cech społeczno-demograficznych respondentów (wiek, wykształcenie) oraz wielkości miasta. Młodsi oraz lepiej wykształceni respondenci w szczególnie dużym stopniu oczekują, że burmistrzowie będą chcieli angażować różnych interesariuszy w tworzenie i wdrażanie polityk lokalnych, a jednocześnie są bardziej krytyczni w ocenie rzeczywistych zachowań władz lokalnych. (abstrakt oryginalny)

10

Dyrektor szkoły jako menedżer

75%

Leśniak K.

Zeszyty Naukowe Małopolskiej Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Tarnowie

|

2011

|

nr 18

209-223

W artykule skupiono uwagę na roli dyrektora jako menedżera, ważnej i pożądanej z punktu widzenia instytucji prowadzących szkołę w związku ze zbyt dużymi (ich zdaniem) wydatkami z budżetu asygnowanymi na oświatę. Według władz miejskich, dyrektor potrafiący maksymalnie zredukować wydatki szkoły i umiejący dodatkowo znaleźć środki finansowe na jej działalność jest idealnym kierownikiem placówki oświatowej. Cele dydaktyczne, wychowawcze i opiekuńcze, które w szczególności powinien brać pod uwagę dyrektor, stawiane są na dalszym miejscu. Punkt wyjścia rozważań stanowi przegląd literatury (czy też koncepcji) dotyczącej ról dyrektora placówki oświatowej. Pierwszy rozdział zawiera zdefiniowanie funkcji kierowniczych: planowania, organizowania, motywowania i kontrolowania. W drugim przedstawione są różne koncepcje stylów kierowania ludźmi, jak: autokratyczny, demokratyczny, liberalny lub opresyjno - autorytatywny, paternalistyczny, konsultatywny czy partycypacyjny. Trzeci rozdział opisuje proces podejmowania decyzji i warunki jego skuteczności w środowisku szkolnym. Rozdział czwarty dotyczy planowania strategicznego i związanych z nim procesów zarządzania strategicznego lub zarządzania przez cele. Ostatni rozdział prezentuje informacje na temat gospodarowania zasobami ludzkimi w szkole, polegający na planowaniu i zaspokajaniu potrzeb kadrowych poprzez system rekrutacji, dobór pracowników na odpowiednie stanowiska, wprowadzanie ich do pracy, proces szkolenia i doskonalenia zawodowego, ocenę efektywności, awanse, przeniesienia i zwolnienia po ocenie pracy podwładnych. Podsumowanie zawiera syntetyczne ujęcie zadań i cech dobrego "menedżera oświaty" oraz perspektywy stworzenia struktury zarządzania dostosowanej do potrzeb szkoły.(abstrakt oryginalny)

11

Style kierowania w projektach realizowanych w organizacjach - ujęcie modelowe a wyniki badań empirycznych

75%

Grzesik K., Piwowar-Sulej K.

Edukacja Ekonomistów i Menedżerów : problemy, innowacje, projekty

|

2018

|

nr 1 (47)

109-123

Celem artykułu jest przedstawienie zależności między praktyką kierowania zespołami projektowymi i preferencjami członków zespołów w tym zakresie a modelowym ujęciem stylów kierowania w poszczególnych fazach projektu, bazującym na koncepcji J.R. Turnera i R. Müllera. Proces badawczy oparto na studiach literaturowych i badaniach własnych. W artykule dokonano analizy dotychczasowego dorobku poświęconego analizowanej tematyce. Wyniki badań empirycznych wskazują, że preferowanym przez większość wykonawców prac w projektach jest styl demokratyczny. Natomiast w praktyce zarządzania projektami, wykonawcy ci wskazują na stosowanie przez kierowników stylu demokratycznego oraz stylu autokratycznego. Zarówno preferencje respondentów, jak i praktyka nie są zbieżne z ujęciem modelowym.(abstrakt oryginalny)

12

Zarządzanie potencjałem ludzkim a style kierowania

75%

Godlewska M.

Prace Doktorantów AE

|

2008

|

Wybrane zagadnienia procesów zarządczo-ekonomicznych

11-19

W artykule zaprezentowano podejście do zarządzania potencjałem ludzkim oraz dokonano klasyfikacji stylów kierowania. Przyjęto, że styl kierowania powinien być dostosowany do typu sytuacji, w jakiej znajduje się przedsiębiorstwo. (...) Na podstawie literatury przedmiotu i badań własnych zaprezentowano trzy modele szefa firmy. (fragment tekstu)

13

Koncentracja na ludziach vs koncentracja na zadaniach w praktyce zarządzania poznańskich przedsiębiorstw : doniesienia z badań własnych

75%

Springer A.

Zeszyty Naukowe / Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu

|

2011

|

nr 187

341-350

Niniejszy artykuł koncentruje się wokół problematyki stylów kierowania, a dokładniej - zachowaniach przełożonych skoncentrowanych na zadaniach vs skoncentrowanych na ludziach. Na podstawie badań przeprowadzonych na próbie 480 poznańskich pracowników dostrzec można równowagę w orientacji na relacjach i zadaniach. Najwięcej kierowników dba o właściwe wprowadzenie do pracy, a także traktuje pracowników z szacunkiem. Nieco gorzej oceniana jest jednak otwartość i swoboda działania. Z punktu widzenia nastawienia na zadania najwyżej oceniono konsekwencje oraz wiedzę specjalistyczną kierowników. Punkt widzenia pracowników w dużej mierze potwierdzony został przez samych kierowników, u których w równym stopniu zdiagnozowano orientację na zadania, jak i orientację na efektywność. (abstrakt oryginalny)

14

Style przywództwa w procesie wdrażania zmian organizacyjnych

75%

Kraśniak J.

Zeszyty Naukowe / Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu

|

2011

|

nr 189

95-101

W artykule przedstawiono wyniki badań, identyfikujących style przywództwa kadry kierowniczej. Style te wyodrębniono na podstawie trzech zmiennych: zachowań przywódczych, cech przywódczych i budowania kultury organizacyjnej. Stylami dominującymi w procesie wdrażania zmian organizacyjnych są: przywódca aspirujący i architekt organizacji. (abstrakt oryginalny)

15

Leadership in future-oriented enterprises - results of emprical research

75%

Winch S.

Organizacja i Kierowanie

|

2015

|

nr 1A

67-82

W artykule rozwinięto tezę głoszącą, że orientacja czasowa kadry kierowniczej przedsiębiorstw wpływa na styl przywództwa. Dokonano tego w oparciu o badania ilościowe pokazujące statystyczną siłę związku pomiędzy percepcją czasu a stylem kierowania personelem. Wyróżniono cztery podstawowe style: strategiczny, aktywizujący, forsujący i operacyjny. Wyniki badań potwierdziły hipotezę mówiącej o silnym związku pomiędzy orientacją na przyszłość przedsiębiorstw a strategicznym stylem przywództwa. Dwa pozostałe rodzaje percepcji czasu - przeszłość i teraźniejszość - nie są skorelowane z żadnym z wyróżnionych stylów. W przedsiębiorstwach występuje kilka orientacji jednocześnie i w kolejnych badaniach należy precyzyjnie określić sfery zarządzania i dla każdej z nich zdiagnozować związki ze stylem przywództwa.(abstrakt oryginalny)

16

Style kierowania polskich menedżerów - uwarunkowania organizacyjne

75%

Bajcar B., Babiak J.

Zeszyty Naukowe. Organizacja i Zarządzanie / Politechnika Śląska

|

2015

|

z. 79

21-40

Relacje między stylami kierowania a czynnikami organizacyjnymi stały się ostatnio szczególnie ważnym obszarem badań. W organizacjach, które obecnie podlegają nieustannym zmianom, oprócz indywidualnych determinant stylów kierowania znaczenia nabierają czynniki organizacyjne kierowania. Niniejszy artykuł przedstawia wyniki badań nad identyfikacją stylów kierowania polskich menedżerów za pomocą standaryzowanego kwestionariusza Style Kierowania Menedżerów (SKM) oraz w analizie skupień identyfikacji czterech charakterystycznych profili kierowania, jak pseudokierownicy, pseudodemokraci, naturalni liderzy i makiaweliści. Ponadto zdiagnozowano organizacyjne źródła zmienności stylów kierowania. Wielozmiennowa analiza wariancji wykazała, że typ firmy, szczebel zarządzania, staż pracy i liczba podwładnych mają istotne znaczenie w odniesieniu do indywidualnego stylu kierowania ludźmi.(abstrakt oryginalny)

17

Style kierowania i relacje przełożony-podwładny w praktyce działalności przedsiębiorstw z subregionu ostrołęckiego i kierunki zmian w przyszłości

75%

Żuchowski I.

Studia Ekonomiczne / Uniwersytet Ekonomiczny w Katowicach. Zarządzanie

|

2018

|

15

|

nr 357

20-35

W artykule w części teoretycznej dokonana zostanie prezentacja wybranych klasyfikacji stylów kierowania i teorie kształtowania relacji przełożony-podwładny. W części badawczej zostaną przedstawione wyniki badań własnych autora przeprowadzonych na terenie subregionu ostrołęckiego. W badaniach uczestniczyło 150 menedżerów oraz 300 pracowników. Dokonano identyfikacji stylów kierowania o oceny relacji przełożony-podwładny. Uzyskano również opinie menedżerów i ich podwładnych na temat wyzwań przyszłości w zakresie kształtowania wspomnianej relacji oraz stosowanych przez menedżerów stylów kierowania w kontekście efektywności zarządzania.(abstrakt oryginalny)

18

Styl kierowania jako determinanta sukcesu zarządzania zespołem zadaniowym

75%

Kawka T.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu

|

2010

|

nr 131 Zarządzanie w sytuacjach kryzysowych podczas EURO 2012

71-80

Artykuł opisuje znaczenie stylu kierowania w zarządzaniu zespołem w warunkach sytuacji kryzysowych. Uwzględniono jedno z dominujących w literaturze podejść opartych na koncepcji behawioralnej siatki stylów kierowania autorstwa Blake-Mouton. Opisano pięć podstawowych stylów i ich wpływ na efektywność oddziaływania na zespół: styl unikania, klubowy, negocjacyjny, autokratyczny i zintegrowany. W kontekście uwarunkowań sytuacyjnych i uwzględnienia cech osobowych kierownika uznać można, iż style zintegrowany i czasowo autokratyczny są najwłaściwszymi podejściami do kierowania zespołami w warunkach sytuacji kryzysowej. (abstrakt oryginalny)

19

Zakres partycypacji bezpośredniej pracowników w procesie decyzyjnym uwarunkowany konsultatywnym stylem kierowania

75%

Szelągowska-Rudzka K.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu

|

2014

|

nr 350 Sukces w zarządzaniu kadrami Różnorodność w zarządzaniu kapitałem ludzkim - podejścia, metody, narzędzia Problemy zarządczo-psychologiczne

360-370

Partycypacja bezpośrednia pracowników zdeterminowana jest wieloma czynnikami. Wśród nich szczególne znaczenie odgrywa styl kierowania. W artykule zaprezentowano wyniki badania ankietowego przeprowadzonego wśród pracowników przedsiębiorstwa X z branży ICT (Information and Communication Technologies). Badanie pozwoliło pozytywnie zweryfikować hipotezę badawczą, głoszącą, że kierownicy średniego szczebla tego przedsiębiorstwa stosują ten sam co ich bezpośredni zwierzchnicy (członkowie zarządu) konsultatywny styl kierowania. Styl ten z kolei determinuje zakres i formy partycypacji bezpośredniej ich podwładnych, którą to partycypację charakteryzują: szeroki zasięg (od informacyjnej po decyzyjną), obecność na wszystkich szczeblach zarządzania, zakres operacyjny i taktyczny, realność i dobrowolność.(abstrakt oryginalny)

20

Kierowanie pracownikami : podstawowe relacje w układzie przełożony-podwładny

75%

Ślusarczyk Z.

Zarządzanie Innowacyjne w Gospodarce i Biznesie : czasopismo naukowe o problemach współczesnego zarządzania

|

2018

|

nr 1 (26)

31-42

Kierowanie pracownikami to ciągłe rozwiązywanie wielu problemów w układzie przełożony-podwładny. Istotą tego kierowania są odpowiednie działania kierownika mające zapewnić efektywność pracy zatrudnionych zgodną z oczekiwaniami i celami organizacji. Współcześnie coraz częściej używa się terminu "menedżer" na określenie osób kierujących pracą zatrudnionych, bądź też zarządzających przedsiębiorstwem lub jego wyodrębnionymi jednostkami organizacyjnymi. Celem artykułu jest prezentacja istoty i cech kierowania personelem oraz podkreślenie roli i znaczenia w zakładzie pracy osób kierujących pracą zatrudnionych, które w przekonaniu autora powinny być określane mianem "menedżera". Całość opracowania zwieńczona jest podsumowaniem, w którym autor zwraca szczególną uwagę na zagadnienie właściwego komunikowania się pracowników w organizacji w układzie przełożony-podwładny. (abstrakt oryginalny)