Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 211

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 11 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  Regionalism
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 11 next fast forward last
W artykule przedstawiono rozważania zmierzające do wyjaśnienia podstaw koncepcji nowego regionalizmu, opisujących sposób funkcjonowania władz samorządowych. Zaprezentowano główne składowe nurty polityki nowego regionalizmu, w tym nurt gospodarki uczącej się oraz koncepcję flexicurity. Wskazano na ich relacje z nowym regionalizmem, uwarunkowane współpracą instytucji, organizacji i podmiotów gospodarczych.(abstrakt oryginalny)
Celem podjętych badań była identyfikacja poziomu przedsiębiorczości w polskich województwach, którą należy rozumieć jako aktywność w tworzeniu nowych podmiotów gospodarki narodowej. Ponadto przeprowadzono badania, których celem było poznanie skłonności do postaw przedsiębiorczych badanych respondentów. Wykorzystano dane statystyki masowej, które wpisane są do systemu sprawozdawczości pełnej REGON oraz metodę sondażu diagnostycznego z wykorzystaniem techniki ankiety. W ankiecie, którą przeprowadzono w 2017 roku uczestniczyło 1189 młodych osób (do 30. roku życia). Przeprowadzone badania wskazują, że zjawisko przedsiębiorczości jest zróżnicowane w przekroju regionalnym. Można stwierdzić, że wskaźnik ten wzrósł w 10 województwach, a w jednym pozostał na tym samym poziomie. Najwyższy wzrost wskaźnika nowo zakładanych przedsiębiorstw w badanym okresie zaobserwowano w województwie mazowieckim - o 34%. Przeprowadzone badania dowodzą, że większość z respondentów (57%) zamierza podjąć próbę założenia własnej działalności gospodarczej.(abstrakt oryginalny)
Wobec zastoju negocjacji na forum WTO priorytetem dla UE stały się dwustronne umowy handlowe. W przedstawionej w 2015 r. nowej strategii handlowej i inwestycyjnej EU "Trade for All" wyraźnie podkreślono znaczenie Australii jako bliskiego partnera Europy, podzielającego europejskie wartości oraz odgrywającego ważną rolę zarówno w regionie Azji Pacyfiku, jak i na forach wielostronnych. Zapisy tej strategii stały się punktem wyjścia do podjęcia konkretnych działań w zakresie pełniejszego uregulowania stosunków handlowych EU z Australią w postaci przyszłej wszechstronnej FTA. Ponadto, bieżąca sytuacja w handlu światowym (związana m.in. z amerykańskim protekcjonizmem) powoduje, że UE dąży do pogłębiania współpracy z innymi, bardziej przewidywalnymi partnerami handlowymi. Planowana umowa przyczyni się zatem do pobudzenia wzajemnej wymiany, co jest szczególnie ważne w świetle podpisanych już przez Australię umów FTA z innymi państwami, w tym także kluczowymi partnerami UE. Nie bez znaczenia pozostaje również kwestia Brexit'u. (abstrakt oryginalny)
Regionalizm handlowy staje się współcześnie złożonym procesem, biorąc pod uwagę zarówno jego najważniejsze motywacje, wymiar prawny, jak i geograficzną strukturę ewoluującą w kierunku porozumień międzyregionalnych. Jednocześnie konkurencyjność produkcji przemysłowej gospodarek wschodzących w Azji wymaga aktywności w nawiązywaniu nowych umów handlowych, ukierunkowanych na utrzymanie atrakcyjności posiadanych preferencji (poza)taryfowych. Na tym tle ciekawym oraz istotnym przypadkiem jest chińsko-szwajcarska umowa o wolnym handlu (z 2013 r.). Można ją przede wszystkim interpretować w kategoriach stopniowych przygotowań Chin do bardziej kompleksowych negocjacji z kolejnymi partnerami. Celem artykułu jest charakterystyka strumieni handlu towarowego (2001-2015) między tymi krajami, wraz z próbą identyfikacji najważniejszych przewag konkurencyjnych, oraz określenie głównych motywów zawarcia porozumienia. W analizie wykorzystane zostały dane z bazy Międzynarodowego Centrum Handlu oraz dokumenty Światowej Organizacji Handlu.(abstrakt oryginalny)
5
Content available remote Trade Regionalism in the Asia-Pacific
80%
Celem opracowania jest analiza regionalizmu handlowego w Azji i Pacyfiku oraz zidentyfikowanie zmian cech tego procesu, jakie nastąpiły w latach 1885- 2015. Opracowanie podzielono na dwie części. W części pierwszej scharakteryzowano preferencyjne porozumienia handlowe w regionie Azji i Pacyfiku, w drugiej - ukazano rolę megaregionalnych porozumień handlowych w procesie tworzenia nowego modelu integracji w regionie Azji i Pacyfiku. Przeprowadzona analiza ma posłużyć weryfikacji dwóch hipotez, które sformułowano następująco: 1) trzecia fala regionalizmu handlowego zapoczątkowana po utworzeniu Światowej Organizacji Handlu stanowi okres największego wzrostu i zasięgu preferencyjnych porozumień handlowych w regionie Azji i Pacyfiku; 2) proliferacja preferencyjnych porozumień handlowych w regionie jest konsekwencją kryzysu negocjacji Rundy Doha.(abstrakt oryginalny)
Artykuł ma charakter empiryczny. W oparciu o badanie treści logo jednostek samorządu terytorialnego (JST) autorzy porównują znaki, by w konsekwencji wskazać specyfikę tożsamości wizualnej miast, gmin i powiatów dwóch województw - wielkopolskiego i śląskiego. Punktem wyjścia rozważań są teorie marketingu i brandingu terytorialnego, które poszukują zrozumienia znaczenia promocji w budowaniu tożsamości miejsca. Dla potrzeb badań dokonano analizy treści zidentyfikowanych w procesie badawczym logo gmin, miast i powiatów - 122 w województwie wielkopolskim oraz 104 w województwie śląskim. Badana próba równa się badanej populacji. Do analizy wykorzystano typologię opracowaną przez autorów, by następnie zastosować analizę porównawczą. W podsumowaniu autorzy wnioskują o tożsamości wizualnej województw jako marek terytorialnych.(abstrakt oryginalny)
W ostatnich latach możemy obserwować znaczny rozwój transportu lotniczego na świecie. Czynników, które determinują ten rozwój, jest wiele. Za jeden z nich można uznać procesy liberalizacji rynku transportu lotniczego zapoczątkowane deregulacją rynku w Stanach Zjednoczonych w 1978 r. W kolejnych latach liberalizacji podlegały międzynarodowe umowy lotnicze zawierane na płaszczyźnie dwustronnej. Od końca lat 80. ubiegłego wieku możemy również zaobserwować tendencje do liberalizacji wielostronnej, czego najlepszym przykładem jest mająca charakter międzynarodowy stopniowa liberalizacja rynku lotniczego w Unii Europejskiej. Celem artykułu jest odpowiedź na pytanie, czy występuje w innych regionach świata zjawisko liberalizacji rynku transportu lotniczego poprzez podpisywanie wielostronnych umów, a jeśli tak, to czy można nazwać to zjawisko regionalizmem lotniczym? W artykule najpierw przedstawiono pojęcie i rodzaje regionalizmu. Następnie omówiono zasady systemu chicagowsko-bilateralnego, który od 1944 r. reguluje zasady funkcjonowania międzynarodowego transportu lotniczego. Przedstawiono i omówiono procesy liberalizacji w międzynarodowego transportu lotniczego ze szczególnym uwzględnieniem omów otwartego nieba. Zaprezentowano listę wielostronnych liberalizacyjnych umów lotniczych zawieranych w różnych regionach świata oraz opisano przykładowe wielostronne liberalne umowy lotnicze. Przeprowadzone badania oraz analiza informacji dotyczących zawieranych umów lotniczych pozyskanych od Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego (ICAO) pozwoliły stwierdzić, że w różnych regionach świata już w latach 90. mieliśmy do czynienia z zawieraniem regionalnych wielostronnych umów lotniczych mających charakter liberalizacyjny. Zdaniem autora zjawisko to można nazwać regionalizmem lotniczym.(abstrakt oryginalny)
W artykule podjęto problematykę projektu Szczyt Azji Wschodniej (EAS), stanowiącego manifestację azjatyckiego regionalizmu dyplomatycznego. Projekt ten zainicjowano w 2005 roku jako polityczne forum skupiające kraje regionu Azji Wschodniej, ewoluujące stopniowo ku formule platformy dialogu Azji i Pacyfiku ze względu na przystąpienie w 2011 roku do omawianej struktury Rosji i Stanów Zjednoczonych. Rok wcześniej rozpoczęto dyskusję o możliwości ukonstytuowania formuły ASEAN Plus Osiem. Autor studiuje genezę projektu EAS, wskazując na problematykę członkostwa w regionalnych strukturach dyplomatycznych z perspektywy drugiej co do wielkości gospodarki azjatyckiej - Japonii.(abstrakt oryginalny)
Zamierzeniem autorów artykułu jest: po pierwsze, przebadanie wspólnych warunków, które zadecydowały o obecnym kształcie systemów terytorialnych w Polsce, na Węgrzech i w Republikach Czeskiej i Słowackiej. Następnie przedstawiono typowe zróżnicowanie terytorialne występujące w tym regionie, tzn.: kontrasty między centrum i prowincją, konflikt między miastem a wsią; różnice w stopniu modernizacji między wschodnimi i zachodnimi obszarami, które występują w każdym z omawianych krajów, wreszcie podziały społeczno-kulturalne ukazujące się w poziomie lokalnej samoorganizacji. W części końcowej omówiono strategie reorganizacji terytorialnej, tak jak są one wprowadzane w krajach będących przedmiotem badań.
The article aims to show the integration processes in Southeast Asia, with regard to the participation of Russia, and to determine the reason why Russia takes part in them. Based on the demonstration of the international process, two theses have been proven: (1) The project of establishing a Greater Eurasia with the participation of the Eurasian Economic Union (EAEU), the Shanghai Cooperation Organisation (SCO) and ASEAN is a grandiose and strategic goal for Russia. The project is supposed to recall the traditional policy conducted by Russia, consisting of it playing the role of a bridge between Asia and Europe drawing China's attention to this alternative proposal to the Chinese concept of the Belt and Road Initiative. (2) Russia is a player in the geopolitical game in Southeast Asia, even though it is perceived as the closest ally of China. Under the circumstances, where the relations with the EU have been destabilised, it is in the interest of Russia to further the integration and stabilisation of the region with its more active participation. Russia's more active participation in regional integration is hampered by its low level of economic cooperation with countries in the region and its image: the activities of Russia are still perceived through the prism of the actions and interests of China, its strategic ally both on a regional as well as global scale. (original abstract)
Rozszerzający się i postępujący kryzys w wypełnianiu kluczowych funkcji WTO, prowadzący organizację w kierunku gruntownej reformy, jest głównym powodem proliferacji regionalnych porozumień handlowych (Regional Trade Agreements, RTAs) na całym świecie. Zwyżkowy trend w tym zakresie można zaobserwować również w działaniach podejmowanych przez Unię Europejską. RTAs stanowią coraz bardziej istotny element polityki handlowej UE, a szczególnie zauważalne jest w tym kontekście zainteresowanie regionem Azji Pacyfiku. Celem artykułu jest analiza i przedstawienie istoty umowy o wolnym handlu między UE a Wietnamem (EU-Vietnam Free Trade Agreement, EVFTA) jako regionalnego porozumienia handlowego w kontekście relacji z systemem wielostronnym w ramach WTO. Zawarta z Wietnamem umowa o wolnym handlu może przyczynić się do umocnienia pozycji UE w regionie Azji Pacyfiku, a także stanowić podwaliny dla przyszłej umowy międzyregionalnej UE i ASEAN. Dzięki uwzględnieniu zagadnień nienadających się jeszcze do dyskusji na szczeblu wielostronnym, RTAs, takie jak EVFTA, będą również stanowiły podstawę dla następnego etapu wielostronnej liberalizacji handlu. Czerpanie z dorobku organizacji potwierdza zatem, że reguły systemu stworzonego w ramach WTO, z pewnością nie do końca doskonałego, stają się często podstawą współpracy również w wymiarze regionalnym. (abstrakt oryginalny)
Przedmiot i cel pracy: Unia Europejska (UE) i Stowarzyszenie Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN) są partnerami handlowymi i wierzą w multilateralizm oparty na zasadach. Organizacje rozwinęły silne więzi, mimo że zaczynały z różnych punktów wyjścia i miały różne standardy. UE jest dojrzałym systemem współpracy regionalnej (unią) o wysoce zinstytucjonalizowanej i zalegalizowanej architekturze. ASEAN zaś jest stowarzyszeniem międzyrządowym o niskim stopniu instytucjonalizacji i legalizacji, w którym decyzje podejmowane są w drodze konsensusu. Po prawie pięćdziesięciu latach nawiązywania dialogu dyplomatycznego między UE a ASEAN, ich współpraca ma zasadnicze znaczenie dla utrzymania pokoju i zrównoważenia rywalizacji wielkich mocarstw. Materiały i metody: Literatura przedmiotu. Wyniki: UE i ASEAN należą do największych gospodarek świata pod względem produktu krajowego brutto. Unia Europejska jest już drugą co do wielkości gospodarką świata, a ASEAN może stać się czwartą co do wielkości gospodarką świata do 2030 roku. UE oczekuje wzmocnienia współpracy gospodarczej z ASEAN, aby utrzymać swoją konkurencyjną pozycję w dynamicznie rozwijającym się regionie Indo-Pacyfiku. ASEAN jest kluczowym węzłem dla transportu europejskich towarów i ma zasadnicze znaczenie w regionalnych łańcuchach dostaw. Bliższe stosunki handlowe i inwestycyjne mogłyby również pomóc UE w osiągnięciu celu, jakim jest strategiczne partnerstwo między dwoma blokami regionalnymi, obejmujące współpracę polityczną i gospodarczą. Byłoby pożądane, gdyby UE i ASEAN nadal łączyły Europę i Azję, działając jako równoważniki i zmniejszając napięcia między głównymi graczami międzynarodowymi. Wnioski: W XXI wieku wzrost znaczenia Chin, Indii i innych regionalnych potęg konsoliduje wielobiegunowy system i nową równowagę geopolityczną. W tej nowej erze UE i ASEAN mogą nadal łączyć Europę i Azję, działając jako równoważniki i zmniejszając napięcia między głównymi graczami międzynarodowymi(abstrakt oryginalny)
Celem opracowania jest charakterystyka orientacji politycznych elektoratu województwa wielkopolskiego w wyborach do Parlamentu Europejskiego w dniu 26 maja 2019 r. w przekroju terytorialnym 35 powiatów. Na podstawie wskaźnika proporcji poparcia dla dwóch czołowych komitetów wyborczych wyznaczono obszary przewagi Komitetu Europejskiego oraz Prawa i Sprawiedliwości. Zwrócono też uwagę na rolę kandydatów "nierodzimych" w różnych częściach województwa, uważanego za przykład zbiorowości o silnych postawach regionalistycznych(abstrakt oryginalny)
14
80%
W artykule poruszono problematykę chińsko-japońskiej rywalizacji o przywództwo regionalne, z uwzględnieniem ostatnich tendencji obserwowanych w sferach regionalizmu dyplomatycznego, finansowego i handlowego, ze wskazaniem na projekty EAS, AIIB oraz RCEP. Co istotne, analizując wewnątrz- i międzyregionalne inicjatywy regionalistyczne, autor podejmuje próbę wskazania na istotne aspekty bilateralnych relacji na linii Pekin-Tokio, tak sprzyjające, jak i zagrażające realizacji korzystnego dla obu stron scenariusza. Podstawowym założeniem jest twierdzenie, iż chińsko-japoński alians może istotnie wzmocnić indywidualną pozycję obydwu państw, przydając impulsu rozwojowego regionalizmowi azjatyckiemu w schemacie współprzywództwa.(abstrakt oryginalny)
15
Content available remote Bases and Mechanisms of Regionalism in Post-Soviet Central Asia
80%
W artykule analizowane są podstawy i mechanizmy regionalizmu w postradzieckiej Azji Centralnej, wynikającego z dezintegracji uprzednio funkcjonującego tam systemu. Głównymi celami niniejszej pracy są: identyfikacja najważniejszych determinantów i ograniczeń dla nowego regionalizmu na omawianym terenie oraz dla budowania regionalnej tożsamości, rozpoznanie głównych pozaekonomicznych obszarów integracji i współpracy krajów Azji Centralnej i analiza mechanizmów ich współzależności w kontekście ich niezależności i partykularnych interesów. Autorka próbuje odpowiedzieć na pytania, jak omawiany regionalizm wpływa na obszar postradziecki i geopolityczną siłę krajów w regionie oraz czy i w jaki sposób aktorzy zewnętrzni mogą sprzyjać rozwojowi regionalizmu. Analiza przypadku regionu Azji Centralnej obejmuje badania empiryczne i interpretację danych opartych na dokumentach organizacji regionalnych i agencji rządowych oraz na badaniach teoretycznych nad regionalizmem. (abstrakt oryginalny)
Azja Wschodnia to bez wątpienia region bezprecedensowej w skali świata dynamiki wydarzeń, w sferze zarówno gospodarczej, jak i politycznej. Rosnące w siłę gospodarczą Chiny stanowią obecnie poważne zagrożenie dla tradycyjnego regionalnego przywództwa dyplomatycznego pogrążonej w problemach wewnętrznych Japonii. Wzajemna nieufność potęgowana zaszłościami historycznymi przyczyniła się do ukonstytuowania konkurencyjnych wizji wschodnioazjatyckiego regionalizmu, czerpiących z jednej strony ze sfery wartości jako fundamentu wspólnej tożsamości i solidaryzmu, z drugiej zaś z odmiennych koncepcji członkostwa państw Azji Południowo-Wschodniej, Południowej oraz Oceanii. Promowana ścieżka miękkiej dyplomacji, japońska wizja szerokiej wspólnoty, angażującej, poza ASEAN, kraje demokratyczne Południa i Oceanii, wspartej na fundamencie uniwersalnych wartości świata Zachodu, stanowić miała naturalną przeciwwagę dla węższych, bardziej konserwatywnych, ściśle azjatyckich zamysłów Państwa Środka. Zaangażowanie rdzenia ASEAN, mianowicie Malezji, Singapuru, Wietnamu oraz Malezji, Japonii, Republiki Korei, Australii i Nowej Zelandii, wespół z Kanadą, Meksykiem, Chile oraz Peru w amerykański projekt Partnerstwa Transpacyficznego (TPP - Trans- Pacific Partnership) spotkało się z kontrpropozycją Pekinu pod postacią formuły Regionalnego Szerokiego Porozumienia Gospodarczego (RCEP - Regional Comprehensive Economic Partnership), co wskazuje na przejście miękkiej gry strategicznej na wyższy poziom. Najbliższe lata pozwolą rozstrzygnąć dylemat, która wizja regionalizmu gospodarczego jest bardziej atrakcyjna i żywotna - oczekiwane przełomy dotyczą w szczególności zawarcia trójstronnego porozumienia o wolnym handlu Chiny- Japonia-Republika Korei, wdrożenia Wspólnoty Gospodarczej ASEAN (ASEAN Economic Community), intensyfikacji rozmów wokół projektu RCEP, wreszcie - ewolucji ambiwalentnego, jak dotąd, stanowiska Pekinu względem projektu TPP. W przypadku tego ostatniego nie sposób zlekceważyć dialogu Chiny-ASEAN na poziomie sektorowym zainicjowanego w 2011 roku, Porozumienia ws. Ochrony Inwestycji Zagranicznych (Foreign Investment Protection Agreement) podpisanego z Kanadą w 2012 roku, czy negocjacji umowy o wolnym handlu z Australią. Bez wątpienia wąska, azjatycka formuła regionalizmu w Azji Wschodniej traci na znaczeniu w obliczu wyzwań wewnątrz- i transregionalnych.(abstrakt oryginalny)
17
Content available remote Turystyka kulturowa na obszarze Szwajcarii
61%
Artykuł prezentuje potencjał Szwajcarii w kontekście turystyki kulturowej. Autorka ukazuje podstawowy produkt turystyczny i jego dostępność dla potencjalnego polskiego turysty indywidualnego i zbiorowego. Omawia warunki przyrodnicze i polityczne, które mają wpływ na atrakcyjność turystyczną Szwajcarii. Przedstawia rys historyczny państwa oraz proces kreowania produktu turystycznego wraz ze wskazaniem początków turyzmu. W dalszej kolejności autorka dokonuje analizy występujących typów turystyki kulturowej oraz próby oceny atrakcyjności badanego kraju. (abstrakt oryginalny)
Artykuł zawiera rozważania i propozycje autora dotyczące wymiaru regionalnego polityki społecznej. Ten aspekt polityki społecznej nie cieszy się jak dotąd dużym zainteresowaniem. Zakres regionalizmu i jego formy są powiązane z dominującą w danym państwie doktryną społeczną. Wyraża się to w relacji dochodów własnych samorządów terytorialnych do dochodów budżetu państwa oraz w swobodzie samorządów w kształtowaniu świadczeń społecznych, czyli w decentralizacji. W Polsce zmiany polityczne powiązane z doktrynalnymi utrudniają rozwój regionalnej polityki społecznej. Może to negatywnie wpływać na koordynację i realizację przedsięwzięć polityki społecznej podejmowanych na różnych szczeblach administracji i na dostosowanie struktury świadczeń społecznych do potrzeb mieszkańców regionu. (abstrakt oryginalny)
In the times of the omnipresent globalization, an important place in the education of children and adolescents takes the regional education and the associated with it deepening of the regional identity. The content related to this subject is woven into the issues of different subjects: history, Polish language, geography and civics. Currently available forms and methods of education are offering the teacher conducting classes, many opportunities to prepare the best workshop to achieve his or her goals in this area. One of them is the cooperation with external institutions dealing with regionalism. The curriculum activities of the Pedestrian Tourist Club "Mikołajek" PTTK (Polish Tourist and Sightseeing Society) Słupsk in cooperation with Słupsk schools is an excellent example of this. Years of experience, the regional knowledge and qualifications possessed by the staff of the Club provide a solid foundation that can be used and is used in the regional education of children and adolescents, thus implementing the main objectives of "Mikołajek".(original abstract)
Publikację książki Sebastiana Bobowskiego Japonia w regionie i regionalizmie Azji Wschodniej w XXI wieku można uznać za znaczące wydarzenie z tego względu, że dotyczy tematu, który wydaje się kluczowy na współczesnym etapie międzynarodowych stosunków gospodarczych i politycznych, mianowicie - rodzącego się regionalizmu w Azji Południowo--Wschodniej, gdzie sąsiadują ze sobą trzy gospodarcze tytany: Chińska Republika Ludowa, Japonia i Republika Korei. Potencjał gospodarczy tej trójki nabiera coraz wyraźniejszego politycznego znaczenia i coraz bardziej zdaje się zagrażać hegemonii Zachodu. Jak się wydaje, z perspektywy europejskiej nie doceniamy tych aspirujących do potęgi krajów ani tego, że tamtejsze ugrupowania regionalne tworzą platformy, które służą zacieśnianiu współpracy między nimi bądź też rywalizacji o przywództwo pomiędzy Chinami i Japonią. (fragment tekstu)
first rewind previous Strona / 11 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.