Wyniki wyszukiwania - BazEkon

1

Destination wedding - popularity among young students

100%

Szczepanik U., Wiesner W.

Ekonomiczne Problemy Turystyki

|

2018

|

nr 3(43)

41-50

Cel. Poznanie wiedzy i opinii młodych wrocławian na temat turystyki weselnej (destination wedding). Metoda. Badania przeprowadzono wśród studentów Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu (Polska), kierunku Turystyka i Rekreacja drugiego roku studiów magisterskich. Wykorzystano metodę badań diagnostycznych z wykorzystaniem kwestionariusza. 100 respondentów zostało poproszonych o wypełnienie kwestionariusza składającego się z 19 pytań. Wyniki. 69 osób odpowiedziało, a 31 nie odpowiedziało na pytanie, czym jest turystyka ślubna. Spośród 100 respondentów 26 brało udział w turystyce weselnej w Polsce, 93 nie brało udziału w turystyce weselnej za granicą. Respondenci pytani o preferowane kierunku dla turystyki weselnej wskazywali najczęściej: Włochy, Hiszpanię, Grecję, Hawaje. Wyjazdy dla nowożeńców są również uznawane za ważną część turystyki weselnej. Duża część respondentów (78%) zadeklarowała uczestnictwo w podróży poślubnej. Ograniczenia badań i wnioskowania. Badania empiryczne dotyczą wyłącznie młodych Polaków i obejmują wyłącznie turystykę weselną. Implikacje praktyczne. Diagnozowanie i częściowe przewidywanie poziomu i charakteru uczestnictwa w turystyce weselnej umożliwia przygotowanie oferty dla młodych ludzi. Oryginalność. Badanie młodych ludzi dotyczące turystyki weselnej przeprowadzane są w Polsce bardzo rzadko. Zjawisko to jest coraz bardziej popularne, ale nie udokumentowane naukowo. Rodzaj pracy. Artykuł prezentujący wyniki badań empirycznych.(abstrakt oryginalny)

2

The Global Financial Crises Impact on the Tourism Industry in Albania and Its Future Trend

80%

Bello K., Hoti A., Kellezi J.

Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Ekonomiczne Problemy Turystyki

|

2010

|

nr 14

19-27

Turystyka stanowi istotny element gospodarki, którego stopa wzrostu jest ściśle skorelowana ze stopą wzrostu PKB w krajach generujących najwyższy ruch turystyczny. W artykule przedstawiono stan obecny albańskiej gospodarki oraz wpływ turystyki na jej wzrost między 2000 a 2008 rokiem.(abstrakt oryginalny)

3

Uwarunkowania procesów inwestycyjnych dla podmiotów gospodarki turystycznej w powiecie jeleniogórskim

80%

Januszewska M., Januszewski M.

Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Ekonomiczne Problemy Turystyki

|

2009

|

nr 11

73-85

Celem artykułu jest próba identyfikacji najważniejszych z nich oraz syntetyczna ocena kszta􀃡towania si􀄊 ich. Osiągnięcie celu artykułu będzie możliwe dzięki oparciu się na badaniach własnych przeprowadzonych wśród przedsiębiorstw turystycznych działajacych w powiecie jeleniogórskim.(fragment tekstu)

4

Moderators of Job Characteristics - Job Satisfaction Relationship in the Tourism Industry

80%

Bednarska M.

Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Ekonomiczne Problemy Turystyki

|

2015

|

nr 3(31)

9-24

Postrzeganie kapitału ludzkiego jako podstawy tworzenia przewagi konkurencyjnej na współczesnym rynku skłania podmioty gospodarcze do kształtowania środowiska pracy sprzyjającego pozyskaniu i utrzymaniu pracowników o odpowiednich kompetencjach. Celem artykułu jest identyfikacja kryteriów różnicujących zależność pomiędzy cechami pracy a satysfakcją z pracy w turystyce. Analizie poddano czynniki indywidualne, organizacyjne i krajowe. W rozważaniach wykorzystano wyniki piątej edycji European Working Condition Survey przeprowadzonej przez Eurofound. Badania pokazują, że satysfakcja z pracy w turystyce zależy przede wszystkim od relacji społecznych, a w dalszej kolejności od korzyści ekonomicznych, treści pracy i możliwości rozwoju. Na siłę zależności pomiędzy tymi kategoriami wpływa status zatrudnienia, wielkość przedsiębiorstwa, rodzaj prowadzonej działalności oraz udział turystyki w tworzeniu miejsc pracy w gospodarce.(abstrakt autora)

5

Sezonowość i zmienność ruchu turystycznego w Polsce

80%

Koźmiński C., Michalska B.

Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Ekonomiczne Problemy Turystyki

|

2016

|

nr 3(35)

9-23

W celu określenia nieregularności ruchu turystycznego w Polsce w latach 2004-2014 posłużono się danymi GUS - miesięcznymi dotyczącymi liczby turystów ogółem, w tym krajowych i zagranicznych, oraz udzielonych im noclegów w 16 województwach. Na ich podstawie obliczono wskaźnik sezonowości liczby turystów z okresu lata do zimy (Slz) i jesieni do wiosny (Sjw) oraz udzielonych noclegów z okresu lata do zimy (SNlz) i jesieni do wiosny (SNjw), a także współczynnik zmienności (W %) w ciągu roku. Nieregularność ruchu turystycznego najwyraźniej zaznacza się w województwach północnej Polski, w tym w strefie wybrzeża i na pojezierzach, gdzie liczba turystów latem jest 3-4 razy większa niż zimą, a liczba udzielonych noclegów nawet 5-7 razy większa. W miarę przemieszczania się w głąb kraju maleje wielkość sezonowości, przyjmując w jego środkowej części najniższe wartości wskaźników dla liczby turystów krajowych Slz (iloraz liczby turystów z okresu lata do zimy) i udzielonych noclegów SNlz (iloraz liczby noclegów z okresu lata do zimy) - poniżej 2, a dla turystów zagranicznych - poniżej 3. W latach 2004-2014 w większości województw występuje ujemny, istotny lub wysoce istotny statystycznie trend wskaźnika sezonowości liczby turystów (Slz). Uwzględniając wartości wskaźników sezonowości dla liczby turystów (Slz) zarówno krajowych, jak i zagranicznych oraz udzielonych im noclegów (SNlz), jak również współczynnika zmienności (W %) liczby turystów w roku, wydzielono na terenie kraju 5 obszarów o różnej sezonowości ruchu turystycznego: nadmorski, pojezierny, nizinny-wielkomiejski, wyżynny i górski. (abstrakt oryginalny)

6

Zdolność do absorpcji wiedzy w przedsiębiorstwach turystycznych - identyfikacja znaczenia i możliwości pomiaru*

80%

Olszewski M., Bednarska M.

Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Ekonomiczne Problemy Turystyki

|

2016

|

nr 2(34)

331-341

Ze względu na dużą dynamikę zmian na współczesnym rynku turystycznym, podmioty zaangażowane w obsługę ruchu turystycznego potrzebują zasobów ludzkich zorientowanych na ciągłe podnoszenie swoich kompetencji. Zasoby wiedzy mają bowiem strategiczny charakter dla przedsiębiorstw turystycznych funkcjonujących w turbulentnym otoczeniu. Umiejętność wykorzystania wiedzy spoza organizacji jest w dużym stopniu funkcją posiadanej wiedzy i umiejętności rozpoznania wartości nowej wiedzy oraz jej asymilacji i adaptacji. Celem artykułu jest identyfikacja znaczenia zdolności do absorpcji wiedzy dla podmiotów gospodarki turystycznej, a także określenie sposobów jej konceptualizacji i operacjonalizacji w oparciu o dotychczasowe prace badawcze. W artykule zaprezentowano aktualny stan badań nad zagadnieniem zdolności do absorpcji wiedzy w turystyce i wskazano kierunki dalszych badań. (abstrakt oryginalny)

7

Innowacje produktowe i procesowe w gospodarce turystycznej regionu sudeckiego

80%

Jaremen D.

Prace Naukowe Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu. Zarządzanie i Marketing

|

1999

|

11

|

nr 809 Aspekty makro- i mikroekonomiczne

62-70

W artykule przedstawiono przykłady działań innowacyjnych w gospodarce turystycznej regionu sudeckiego. Omówiono również przesłanki podejmowania działalności innowacyjnej i czynniki hamujące jej rozwój.

8

Perspektywy rozwoju gospodarki turystycznej opartej na wiedzy w Polsce

80%

Nawrocka E.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu. Gospodarka a Środowisko

|

2008

|

8

|

nr 2 (1202) Innowacyjność w gospodarce

53-66

Celem artykułu jest rozpatrzenie czynników wpływających na rozwój gospodarki turystycznej opartej na wiedzy (dalej: GTOW) w Polsce. W niniejszym artykule przyjęto, iż w grupie uwarunkowań rozwoju GTOW wyróżniamy przede wszystkim formalnoprawne, ekonomiczne, technologiczne i społeczne, które występują na poziomie Unii Europejskiej i Polski. Zastosowane metody badawcze to studia literatury, kwerenda aktów prawnych, diagnoza dokumentów o charakterze strategicznym - strategii i programów opracowanych na poziomie Unii Europejskiej i krajowym, a także obserwacje własne autorki. (fragment artykułu)

9

Wybrane zagadnienia rozwoju turystyki w Bułgarii pod koniec XX wieku

80%

Christov I.

Prace Naukowe Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu

|

2001

|

nr 924 Gospodarka turystyczna : wybrane zagadnienia jej funkcjonowania

117-132

Ostatnia dekada XX wieku nie była zbyt pomyślna dla rozwoju turystyki w Bułgarii. W okresie tym odnotowano bowiem wzrost, ale także i spadek liczby turystów zagranicznych oraz liczby udzielonych osobonoclegów. Zjawisku temu towarzyszy znaczny wzrost liczby hoteli trzy- i czterogwiazdkowych. Nie wiąże się to ze wzrostem liczby cudzoziemców pragnących korzystać z obiektów oferujących wyższy standard usług. W tym kontekście warto zastanowić się nad przyczynami niekorzystnych zjawisk występujących w bułgarskiej turystyce. Celem opracowania jest próba określenia podstawowych przyczyn tych zjawisk oraz przedstawienie organizacyjno-prawnych uwarunkowań dalszego rozwoju turystyki i gospodarki turystycznej w Bułgarii. (abstrakt oryginalny)

10

Analiza SWOT wykorzystania funduszy europejskich w regionalnej gospodarce turystycznej w latach 2007-2013

80%

Panasiuk A., Sidorkiewicz M.

Europa Regionum

|

2017

|

33

81-92

Opracowanie stanowi próbę oceny stanu wykorzystania funduszy europejskich na gospodarkę turystyczną w Polsce, w perspektywie finansowej na lata 2007-2013. Zaprezentowano ogólne miejsce gospodarki turystycznej w regionalnych programach operacyjnych. Obszarem badań szczegółowych były gminy województwa zachodniopomorskiego. Celem opracowania jest przeprowadzenie analizy SWOT wykorzystania środków Unii Europejskiej w regionalnej gospodarce turystycznej na podstawie prowadzonych szczegółowych badań dotyczących perspektywy finansowej w latach 2007-2013. Z prowadzonych badań wynika, że środki UE na projekty turystyczne w analizowanych gminach nie decydują bezpośrednio o stanie funkcjonowania gospodarki turystycznej, wpływając generalnie na rozwój regionalny i poziom życia mieszkańców. Relacja pomiędzy stanem wykorzystania środków UE a rozwojem gospodarki turystycznej jest wynikiem także wielu innych czynników, które dla poszczególnych gmin należy analizować indywidualnie. Problemem ten można zaobserwować poprzez ocenę elementów zidentyfikowanych w przeprowadzonej analizie SWOT. Podjęte rozważania i wnioski z nich wynikające są podstawą do podjęcia dalszych badań w zakresie perspektywy finansowej na lata 2014-2020 i miejsca gospodarki turystycznej w finansowaniu unijnym na poziomie jednostek samorządu terytorialnego.(abstrakt oryginalny)

11

Sposoby pobudzania gospodarki turystycznej na przykładzie miasta Blackpool

80%

Marczak M.

Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Ekonomiczne Problemy Usług

|

2012

|

nr 83 Popyt turystyczny: uwarunkowania

463-477

W artykule ukazano sposoby pobudzania gospodarki turystycznej na przykładzie działań władz brytyjskiego miasta Blackpool. Przedstawiono m.in. charakterystykę oraz strukturę produktu turystycznego analizowanego miasta.Scharakteryzowano jego potencjał turystyczny na tle ewolucji funkcji turystycznej od XVIII w. do czasów teraźniejszych. Do analizy struktury produktu turystycznego miasta przyjęto podział zaproponowany przez V.T.C. Middletona(1996). W artykule przyjęto następującą tezę badawczą: dynamiczny rozwój turystyki w warunkach globalizacji determinuje ciągłe działania zarządzających destynacjami turystycznymi w zakresie zwiększania konkurencyjności i atrakcyjności swojej oferty turystycznej.(fragment tekstu)

12

Badania kapitału marki i ich znaczenie dla gospodarki turystycznej

80%

Wilk-Grzywna M.

Biuletyn Polska Akademia Nauk. Komitet Przestrzennego Zagospodarowania Kraju

|

2019

|

nr 275

116-120

Rozważania dotyczące kreowania silnej marki terytorialnej warto uzupełnić o problematykę kapitału marki. Kapitał marki definiowany jest jako wartość dodana, wynikająca tylko z faktu stosowania danej marki [Aaker 1991, 1996]. Atrybutami silnej marki są: świadomość marki (brand awareness)1, postrzegana jakość (perceived quality)2, skojarzenia (associations) 3 i lojalność (brand loyalty)4. Suma wymiarów i ich skumulowane relacje tworzą kapitał marki w umysłach klientów [Konecnik, Gartner 2007]. Badania kapitału marki polegają na ocenie wszystkich czterech wymiarów. Tylko marka cechująca się znacznym kapitałem może stanowić o atrakcyjności i przewadze konkurencyjnej jednej destynacji turystycznej nad drugą.(fragment tekstu)

13

Turystyka a małe gospodarki wyspiarskie

80%

Jasiński M.

Zeszyty Naukowe / Szkoła Główna Handlowa. Kolegium Gospodarki Światowej

|

2008

|

nr 23

195-218

Celem artykułu jest przedstawienie specyfiki małych gospodarek wyspiarskich i szczególnej roli, jaką odgrywa dla nich turystyka recepcyjna. Duże rozproszenie „światowego rynku turystycznego państw (terytoriów) wyspiarskich", różny stopień rozwoju turystyki recepcyjnej i jej roli gospodarczej skłania do pytania, na jakim etapie rozwoju turystycznego znajdują się poszczególne obszary, państwa i terytoria wyspiarskie oraz jakie zagrożenia ekonomiczne niesie ze sobą oparcie rozwoju gospodarczego tylko na wpływach z zagranicznego przyjazdowego ruchu turystycznego. (fragment tekstu)

14

Wybrane zagadnienia zagospodarowania przestrzennego nadmorskich obszarów turystycznych w Polsce i Europie

70%

Szwichtenberg A.

Problemy Turystyki

|

1993

|

16

|

nr 2

61-70

15

Wpływ samorządów terytorialnych na rozwój gospodarki turystycznej w województwie jeleniogórskim

61%

Jaremen D.

Prace Naukowe Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu

|

1997

|

nr 770 Problemy opracowywania i wdrażania strategii marketingowych w regionach turystycznych

47-55

Przedmiotem zainteresowania niniejszego opracowania jest wpływ organów samorządów terytorialnych na rozwój gospodarki turystycznej woj. jeleniogórskiego. Ze względu na rosnącą zależność między rozwojem regionalnym a działaniami organów samorządowych, w badaniach główny akcent położono na formy i narzędzia oddziaływania samorządu na osiągnięcie celów gospodarczych. Wywiadom i badaniom ankietowym poddano 31 urzędów miast i gmin woj. jeleniogórskiego. (fragment tekstu)

16

Konkurencyjność turystyczna polskich regionów

61%

Kozak M. W.

Studia Regionalne i Lokalne

|

2006

|

nr 3

49-65

Gospodarka turystyczna to dynamicznie rozwijający się sektor, zdolny do wchłonięcia znacznych i zróżnicowanych zasobów ludzkich, także na obszarach słabo rozwiniętych. Szansę jego rozwoju zależą nie tylko od zasobów naturalnych i kulturowych, lecz także od niezbędnej infrastruktury i odpowiedniej polityki rozwoju. Polskie zasoby naturalne były dotychczas na ogół przeceniane, kulturowe zaś nie w pełni wykorzystywane. Większa część polskiego terytorium nie dysponuje zasobami pozwalającymi na rozwój turystyki jedynie w oparciu o nie, co oznacza, że tereny te zależne są od zdolności do wykreowania produktów turystycznych i włączenia się we wspólne projekty z ośrodkami w nie zasobniejszymi. Działania państwa winny się koncentrować na obszarach już aktywnych turystycznie, wzmacniając ich pozycję konkurencyjną i wspierając tworzenie sieci współpracy (dyfuzję na pozostałe tereny). (abstrakt oryginalny)

17

Transfer wiedzy między gospodarką turystyczną a innymi branżami

61%

Berbeka J., Głąbiński Z.

Folia Turistica / Akademia Wychowania Fizycznego im. B. Czecha w Krakowie

|

2016

|

nr 41 Zarządzanie i transfer wiedzy w turystyce

11-43

Cel. Analiza i ocena procesów transferu wiedzy z otoczenia zewnętrznego do gospodarki turystycznej, jak również w obrębie gospodarki turystycznej. Uwagę skoncentrowano na wymianie wiedzy między sektorem turystycznym a środowiskiem akademickim. Metoda. Indywidualne wywiady pogłębione z ekspertami posiadającymi przynajmniej dziesięcioletni staż pracy w branży. Wyniki. W opinii badanych transfer wiedzy w Polsce następuje przede wszystkim w obrębie gospodarki turystycznej. Sektor turystyczny za strategiczną uznaje wiedzę cichą i takiej wiedzy poszukuje. Eksperci podkreślają słabe powiązania sektora turystycznego ze środowiskiem naukowym w Polsce. Podstawowymi barierami transferu wiedzy ze środowiska naukowego do gospodarki turystycznej są: brak woli pozyskiwania wiedzy, szczególnie formalnej, ze strony branży; nieadekwatność wiedzy formalnej do potrzeb branży; zbyt późna w stosunku do potrzeb podmiotów gospodarki turystycznej eksternalizacja wiedzy środowiska akademickiego i jej nieodpowiednia forma. Ograniczenia badań i wnioskowania. Badania jakościowe o charakterze eksploracyjnym nie uprawniają do uogólnień, wyniki są punktem wyjścia badań eksplanacyjnych. Implikacje praktyczne. Dla intensyfikacji transferu wiedzy do gospodarki turystycznej kluczowa jest ścisła współpraca ze środowiskiem akademickim. Akademicy powinni znać luki wiedzy osób zatrudnionych w sektorze, prowadzić badania pozwalające uzyskać aplikacyjne wyniki, które należy przekazywać zainteresowanym w odpowiednim czasie i formie. Przepływ informacji powinien uwzględnić także administrację państwową, a więc być co najmniej trójelementowy, obejmując branżę turystyczną, środowisko akademickie i administrację. Ze względu na specyfikę sektora turystyki, jak się wydaje, najbardziej efektywny byłby przepływ informacji na poziomie regionalnym. Oryginalność. Próba przedstawienia modelu transferu wiedzy do gospodarki turystycznej i w jej obrębie na trzech poziomach: mikro, mezo i makro. Rodzaj pracy. Artykuł prezentujący koncepcje teoretyczne oparte w dużej mierze na literaturze anglojęzycznej, egzemplifikowane przez wyniki pogłębionych wywiadów indywidualnych. (abstrakt oryginalny)

18

Współpraca samorządu województwa zachodniopomorskiego z podmiotami gospodarki turystycznej

61%

Gardzińska A.

Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Ekonomiczne Problemy Turystyki

|

2009

|

nr 11

61-71

Celem niniejszego artykułu jest wskazanie na znaczącą rolę kooperacji dla rozwoju turystyki w regionie oraz przedstawienie wybranych form współpracy samorządu województwa zachodniopomorskiego z pozostałymi podmiotami gospodarki turystycznej.(fragment tekstu)

19

Ocena wpływu funduszy unii europejskiej w gospodarce turystycznej na wielkość ruchu turystycznego

61%

Panasiuk A.

Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Ekonomiczne Problemy Turystyki

|

2016

|

nr 1(33)

93-106

Dzięki środkom z funduszy Unii Europejskiej jednostki samorządu terytorialnego mogą wpływać na rozwój oferty turystycznej, w tym infrastruktury turystycznej, kompleksowego produktu turystycznego, promocję tego produktu, kształtowanie wizerunku turystycznego obszaru. Działania w tym zakresie powinny być prowadzone z myślą o uzyskiwaniu konkretnych efektów ekonomicznych, związanych z przyjazdowym ruchem turystycznym, jego wielkością i strukturą, a także przychodami do gospodarki lokalnej z tytułu wydatków turystycznych. Efekty ekonomiczne wynikające z ruchu turystycznego wpływają przede wszystkim na przychody budżetowe jednostek samorządu terytorialnego, lokalny rynek pracy oraz poziom życia mieszkańców. Podstawowym celem opracowania jest przedstawienie relacji pomiędzy poziomem wydatków na cele gospodarki turystycznej, finansowanych ze środków Unii Europejskiej, a wielkością ruchu turystycznego. Badania prowadzone były w odniesieniu do perspektywy finansowej Unii Europejskiej na lata 2007-2013 i dotyczą finansowania unijnego gospodarki turystycznej gmin województwa zachodniopomorskiego oraz wielkości ruchu turystycznego w tych gminach. Dla potrzeb opracowania postawiono hipotezę badawczą, zgodnie z którą środki unijne w gospodarce turystycznej wpływają na wielkość przyjazdowego ruchu turystycznego. (abstrakt oryginalny)

20

Polityka Unii Europejskiej w oddziaływaniu na wielkość i strukturę popytu turystycznego

61%

Panasiuk A.

Współczesne Problemy Ekonomiczne

|

2016

|

nr 13

113-122

W artykule podjęto zagadnienia polityki turystycznej Unii Europejskiej i wybranych krajów w zakresie upowszechnienia mobilności turystycznej obywateli UE, a zwłaszcza wybranych grup społecznych. Wskaźniki aktywności turystycznej społeczeństw krajów UE są znacznie zróżnicowane. Polityka UE koncentruje się na aktywizacji ruchu turystycznego wybranych grup społecznych, m.in. dzieci i młodzieży, seniorów, osób niepełnosprawnych. Polityki wewnątrzkrajowe oddziałują także na grupy społeczne o niskim statusie materialnym, ograniczając tzw. Wykluczenie turystyczne. W krajach rozwiniętych gospodarczo uznaje się, że turystyka powinna być dobrem ogólnodostępnym .Działania UE i krajów członkowskich pozwalają oddziaływać na wzrost gospodarczy dzięki pełniejszemu wykorzystaniu bazy turystycznej, która w wielu krajach charakteryzuje się wysokim poziomem sezonowości. Turystyka ma zatem istotny wpływ na efekty makro- i mikroekonomiczne, a przede wszystkim na rynek pracy, przychody branży turystycznej oraz dochody zatrudnionych w przedsiębiorstwach turystycznych. Dzięki temu uruchamia efekty mnożnikowe w gospodarce. Celem artykułu jest przedstawienie roli państw członkowskich Unii Europejskiej w gospodarce turystycznej poprzez zadania związane z oddziaływaniem na popyt turystyczny, wpływające na powszechny dostęp do turystyki.(abstrakt oryginalny)