Wyniki wyszukiwania - BazEkon

1

Narodowe i uniwersalne - wychodząc od Norwida

100%

Stróżewski W.

Zeszyty Naukowe. Organizacja i Zarządzanie / Politechnika Śląska

|

2013

|

z. 65

397-404

Artykuł odnosi się do poezji Norwida w kontekście narodu, uniwersalizmu oraz tego, co ponadludowe i ponadnarodowe. Autor podkreśla w nim dwoistość widzenia zarówno narodu, jak i ludzkości, która jest stanem aktualnym, z którym trzeba się liczyć i który trzeba zaakceptować.(abstrakt oryginalny)

2

Okręg narodowościowy jako forma rozwiązania problemu małych narodowości w Związku Radzieckim

100%

Skotnicki K.

Acta Universitatis Lodziensis. Folia Iuridica

|

1989

|

nr 43

119-146

Wielonarodowa carska Rosja była na początku XX w. jednym z największych państw na świecie. Zamieszkujące ją narody i narodowości znajdowały się jednak na różnym stopniu rozwoju politycznego, gospodarczego i kulturalnego1. Niektóre spośród nich osiągnęły już wówczas fazę rozwoju kapitalistycznego, inne były na etapie feudalnym, zaś wiele (zwłaszcza tych najmniejszych, żyjących na Dalekiej Północy, Syberii i na Dalekim Wschodzie) pozostawało jeszcze na etapie patriarchalnorodowym, posługując się wyłącznie językiem mówionym i nie posiadając własnego alfabetu. Z tego też względu w literaturze przedmiotu dokonywane jest słuszne, moim zdaniem, wyodrębnienie trzech podstawowych grup narodów i narodowości żyjących w tym państwie; jako kryterium rozróżniające brany jest pod uwagę ogół cech poszczególnych narodów i narodowości, w tym przede wszystkim ich historyczne tradycje. Pier- wszą grupę stanowią narody, które posiadając już wcześniej swoją państwowość, utraciły ją następnie w wyniku ekspansji Rosji. Drugą tworzą narody nie mające nigdy w przeszłości swojej państwowości, których jednakże stopień rozwoju ekonomicznego, politycznego i kulturalnego umożliwiał zbudowanie samodzielnych państw, do czego nie dopuściły władze carskiej Rosji. Wreszcie trzecia grupa obejmuje wszystkie pozostałe narody i narodowości, nie posiadające żadnych warunków do utworzenia własnej państwowości2. (fragment tekstu)

3

The Rise of a New Transnational Political Nation: the Belarusian Diaspora and Its Leaders after the 2020 Protests

100%

Jaroszewicz M., Lesińska M., Home K.

Rocznik Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej

|

2022

|

20

|

z. 1 Facing New Challenges: the Security and Resilience of East-Central European States in the 21st Century

35-56

Kiedy w kraju autorytarnym brakuje możliwości swobodnej działalności politycznej, diaspora i jej przywódcy często przyjmują rolę demokratycznej opozycji przeciwko autorytarnemu rządowi i podejmują działania na rzecz demokratyzacji w kraju pochodzenia. Choć aktywność polityczna za granicą jest dla emigrantów trudna i często ma ograniczony zasięg, to przykład diaspory białoruskiej i jej przywódców pokazuje, że mogą oni z powodzeniem pełnić rolę podmiotu politycznego na arenie międzynarodowej. Prodemokratyczna działalność diaspory białoruskiej koncentruje się na trzech głównych obszarach: kontynuacji oporu przeciwko autorytarnemu reżimowi, rozwoju reprezentacji politycznej oraz wypracowaniu wiarygodnej alternatywy demokratycznej w postaci programu politycznego dla przyszłej demokratycznej Białorusi. Rosyjska agresja na Ukrainę postawiła jednak białoruską opozycję za granicą przed dylematem, czy w nowej sytuacji geopolitycznej zająć radykalne stanowisko narodowowyzwoleńcze. (abstrakt oryginalny)

4

Życie prywatne Polaków w XIX wieku, t. IV, "Marginesy", red. [ed.] J. Kita, M. Korybut-Marciniak, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego [Lodz University Press], Łódź-Olsztyn 2021, ss. [pp.] 277

100%

Kuśmirek P.

Studia z Historii Społeczno-Gospodarczej XIX i XX wieku

|

2021

|

24

175-180

W ramach serii wydawniczej Życie prywatne Polaków w XIX wiekuukazała się kolejna wieloautorska monografia, która jest zaległym czwartym tomem tego cyklu wydawniczego. W ramach serii wydano już dziewięć tomów poświęconych różnym odsłonom życia prywatnego. Niniejszy tom czwarty wyróżnia się jednak na tle poprzednich z tejże serii. Redaktorzy, Jarosław Kita i Maria Korybut--Marciniak, nadając monografii podtytuł "Marginesy", pragnęli pochylić się, w przeciwieństwie do wcześniejszych tomów, poświęconych głównie tzw. warstwom wyższym (arystokracji, ziemiaństwu, inteligencji, oficerom), nad problematyką z zakresu życia prywatnego niższych warstw społecznych (ludność spoza kręgów ówczesnych elit zaborczego społeczeństwa).(fragment tekstu)

5

Naród - pojęcie niedookreślone?

100%

Banaszkiewicz A.

Studia Administracyjne

|

2018

|

nr 10

5-21

Celem artykułu było podjęcie, pod wpływem aktualnych wydarzeń, próby odpowiedzi na pytanie: "Czy pojęcie narodu może być interpretowane w taki sposób, aby mogło zostać pozbawione najważniejszych dla niego cech i tym samym rozumiane wbrew jego istocie?". Punktem wyjścia był przepis umieszczony w nowelizacji polskiej ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej z dnia 26 stycznia 2018 r., w którym przewidziano karanie za przypisywanie narodowi lub państwu polskiemu odpowiedzialności lub współodpowiedzialności za zbrodnie III Rzeszy Niemieckiej. Czy przedmiotowe pojęcia mogą być ujmowane inaczej i prowadzić do rezultatów niezgodnych z intencją ustawodawcy? Autor przedstawia ich definicje sformułowane w literaturze oraz kluczowych tekstach prawnych, wyrażając swoją opinię na poruszany temat.(abstrakt oryginalny)

6

Dyskusja z konstruktywistyczną teorią narodu jako spór pozorny: przypadek Miroslava Hrocha

100%

Kilias J.

Zeszyt Naukowy / Wyższa Szkoła Ekonomii i Administracji w Kielcach

|

2001

|

nr 3

99-113

Artykuł poświęcono współczesnej dyskusji dotyczącej pochodzenia nowoczesnych narodów. Wskazano na źródła sporu oraz polemikę toczoną przez antropologa Ernesta Gellnera z historykiem Miroslavem Hrochem.

7

Organizacja Narodów i Ludów Niereprezentowanych (UNPO)

75%

Sawa-Czajka E.

Studia Społeczne

|

2015

|

nr 2 (13)

121-129

Organizacja Narodów i Ludów Niereprezentowanych (UNPO), reprezentuje narody i ludy bez państw lub walczące o własną niezależność. Prowadzi szereg akcji na rzecz praw człowieka, samostanowienia i ochrony środowiska.(abstrakt oryginalny)

8

Przemiany tożsamości Żydów europejskich w perspektywie historycznej

75%

Siewierski J.

Społeczeństwo i Polityka

|

2018

|

nr 1(54)

43-63

W wyniku przemian po wojnie, a zwłaszcza przemian powodowanych ruchami społecznymi lat 60. XX w., współczesna kultura europejska zatraciła, przez "rozmycie" własnych wartości, swoją przyciągającą siłę dla przybyszów z zewnątrz. Żydzi reprezentuj ą wśród nich już niewielką część, są przy tym najbardziej zasymilowani z europejską kulturą. Na asymilację pozostałych grup nie wypada nawet liczyć i nie liczą na to rządy i opinia publiczna krajów europejskich. Podstawą tożsamości muzułmanów zamieszkujących kraje europejskie jest nadal religia i związane z nią oraz uświęcone prawo. Można to uznać za świadectwo niedojrzałości i zapóźnienia, ale równie dobrze można potraktować przywiązanie muzułmanów do tradycji religijnych za źródło ich siły. Elity tych środowisk nie ujawniaj ą na ogół skłonności do przyjmowania wartości indywidualistycznych, zajmujących czołowe pozycje w kodeksie wartości europejskich, a także żydowskich(fragment tekstu)

9

O zależnościach kategorii płci i narodu. Przypadki polskie

75%

Kociołowicz-Wiśniewska B.

Społeczeństwo i Polityka

|

2018

|

nr 1(54)

99-106

Podczas analizy wizji kobiet i mężczyzn w nacjonalizmie przyjmuje się jego szeroką definicję jako ideologii wspólnej wszystkim, którym kategorie kraju i narodu są bliskie w danym momencie historycznym. Tamar Mayer rozumie nacjonalizm jako rodzaj ideologii podzielanej przez członków wspólnoty, przez którą identyfikuj ą się oni z narodem oraz okazują mu wierność i szacunek. Ideologia ta wzmacnia poczucie siły w jednostkach, dając im nagradzające przekonanie o przynależności do swojej "wyobrażonej wspólnoty", jest "emocjonalnym klejem" skłaniającym ich do poświęceń na jej rzecz . Członkowie wspólnoty narodowej podzielają zazwyczaj wyobrażenie o wspólnych przodkach, wyjątkowości własnej historii i wspólnym losie. Kluczowe dla ich tożsamości są pielęgnowane przez sztukę, literaturę i media mity, które określaj ą właściwe zachowanie w sytuacji próby . Pożądany wizerunek własnego narodu podtrzymywany jest zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz wspólnoty. Unikając podkreślania własnej odrębności, wspólnota narodowa naraziłaby się bowiem na utratę legitymizacji własnego istnienia. Przenikanie się gender, narodu i seksualności wytwarza zestaw norm odpowiedni dla każdej płci. W "narodowej" optyce zarówno kobiety, jak i mężczyźni są nosicielami określonych wartości oraz maj ą do spełnienia konkretną funkcję. W Racialised boundaries Floya Anthias i Nira Yuval-Davies wyróżniły pięć podstawowych funkcji, jakie pełnią kobiety w dyskursach nacjonalistycznych - niepozostających oczywiście bez wpływu na role przewidziane dla mężczyzn.

10

Geneza państwa i narodu w myśli Nicolae Iorgi

75%

Dubicki A.

Doctrina. Studia społeczno-polityczne

|

2012

|

nr 9

63-79

Artykuł stanowi krytyczną prezentację podglądów Nicolae Iorgi (1881-1940) odnośnie do powstania państwa i narodu. Państwo zostało uznane za najwyższą formę rozwoju, dającą największą miarę człowieczeństwa i edukującą społeczeństwo. W bardzo obrazowej formie Iorga klasyfikuje je jako owoc pracy i wysiłku wszystkich klas społecznych, a zwłaszcza robotników i inteligencji. Jednak rzeczą niezwykle istotną jest to, by zostało ono utworzone w momencie, w którym społeczeństwo zostało przygotowane do przyjęcia tej formy organizacji. W przeciwnym wypadku może zostać ono zawłaszczone przez elementy pasożytnicze poddane wpływom z zewnątrz. Rozważania o naturze państwa i narodu są ilustrowane kontekstem rumuńskim.(abstrakt oryginalny)

11

Naród" i kwestia żydowska w interpretacji Zygmunta Wasilewskiego w dobie zaborów III Rzeczypospolitej

75%

Sobczak M.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu. Nauki Humanistyczne

|

2008

|

12

|

nr 26

78-98

Nazwisko Wasilewskiego pojawiało się już na łamach powstałego w październiku 1886 r. warszawskiego czasopisma "Głos". Piszących do niego artykuły łączyła ogólnie pojmowana postępowość i postulat oparcia pracy narodowej na "ludzie". Pojęcie to obejmowało nie tylko ludność chłopską, ale także ogół żyjących z pracy własnych rąk. Nie rozumiano go też tylko w kategoriach społecznych. Wiązano z nim sprawę cech moralnych, czystości narodowej ludu, widząc w tej warstwie społecznej podstawy dla nowej kultury, wymagającej obrony m.in. przed wpływami czynników obcych rasowo. Skuteczna obrona wymagała trafnej diagnozy sytuacji i sformułowanych na tej podstawie odpowiednich wniosków. Dla ideologów obozu narodowego, a więc i dla Wasilewskiego, sprawą oczywistą było to, że wobec rosnących zagrożeń dla polskiego narodowego bytu warunkiem skutecznego oporu, przetrwania i rozwoju w przyszłości było zbudowanie silnego narodu polskiego. Powinno go cechować głębokie poczucie jedności narodowej oraz świadomość odrębnych od innych interesów. Na takim fundamencie mogła się pojawić szansa obronienia suwerenności i tożsamości narodu polskiego oraz rozszerzenia zakresu jego życia i zapewnienia mu poważnego miejsca wśród innych narodów. Taki punkt widzenia zawierał już program Stronnictwa Demokratyczno-Narodowego (SD-N) z 1897 r.(fragment tekstu)

12

Społeczno-Polityczny Aspekt Problemu Żydowskiego W Rozważaniach Zygmunta Wasilewskiego (Do 1939 Roku)

75%

Sobczak M.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu. Nauki Humanistyczne

|

2008

|

12

|

nr 26

99-121

W okresie zaborów dość wcześnie w polu zainteresowań Wasilewskiego znalazły się relacje polsko-żydowskie w Królestwie Polskim i na Ziemiach Zabranych. W końcu XIX wieku w Królestwie problemem stał się napływ rosyjskich Żydów, zwanych "litwakami", oraz rozwój na ziemiach polskich syjonizmu, głoszącego, że Żydzi są odrębnym narodem. Konsekwencją takiego stanowiska syjonistów było pytanie dotyczące przynależności narodowej i lojalności Żydów wobec narodu polskiego. Według W. Feldmana pierwsi syjoniści warszawscy nie znajdowali się w konflikcie z Polakami, gdyż z taką samą nostalgią myśleli o cedrach w Libanie i o wierzbach nad Wisłą. Dopiero napływ "litwaków", odnoszących się wrogo i prowokacyjnie wobec społeczeństwa polskiego, pogorszył dotychczasowe stosunki polsko-żydowskie. "Litwacy" starali się odrzucać po latach, gdy ziemie zaboru rosyjskiego znajdowały się pod okupacją państw centralnych, posądzenia o nosicielstwo rusyfikacji. Ich zdaniem takiej roli nie mogli odgrywać ze względu na to, że aż 97,95% spośród przybyłych do Królestwa używało "swojego wewnętrznego języka" (jidysz), a nie języka rosyjskiego.(fragment tekstu)

13

Etyczne i ekonomiczne aspekty kategorii zasoby społeczne Stanisława Gąbińskiego

75%

Szymański Z.

Annales : etyka w życiu gospodarczym

|

2010

|

13

|

nr 2

49-57

Twórczość naukowa Stanisława Głąbińskiego rozwijała się więc równolegle z jego działalnością polityczną, i była w dużej mierze przez tę działalność inspirowana. W aspekcie intelektualnym na poglądy ekonomiczne Głąbińskiego oddziałały: niemiecka szkoła narodowa i historyczna w ekonomii, tradycje XIX-wiecznej polskiej myśli ekonomicznej i program Narodowej Demokracji. Wpływy te zazębiały się i nakładały, potęgując swoje wielorakie oddziaływanie. Zdecydowały one o tym, że uczony ten stał się reprezentantem kierunku w polskiej myśli ekonomicznej, który można określić mianem historyczno-narodowego. (fragment tekstu)

14

Wiedza ekonomiczna i postawy wobec podatków dorosłych Polaków

75%

Kołodziej S.

Studia i Materiały Polskiego Stowarzyszenia Zarządzania Wiedzą

|

2011

|

40

192-201

W artykule przedstawiono wyniki badań analizujących poziom wiedzy ekonomicznej dorosłych Polaków oraz ich stosunek do podatków i Urzędu Skarbowego. Wiedza ekonomiczna obejmowała rozumienie podstawowych pojęć (np. inflacja, stopa procentowa, podatek) oraz praw i zależności ekonomicznych (np. wpływ podaży towaru na jego cenę, wysokość inflacji a oprocentowanie lokat bankowych), a także znajomość poziomu bieżących wskaźników ekonomicznych (np. stopy bezrobocia, wysokości płacy minimalnej brutto). Opis stosunku do systemu podatkowego i funkcjonowania Urzędu Skarbowego przeprowadzono natomiast w oparciu o typologię Braithwaite (2003), która wyróżnia pięć następujących postaw: zaangażowanie, kapitulacja, opór, brak zaangażowania oraz gra. (abstrakt oryginalny)

15

Nacjonalizm Gilberta Keitha Chestertona a nacjonalizm Risorgimento i nacjonalizm integralny

75%

Wąs M.

Społeczeństwo i Polityka

|

2017

|

nr 2(51)

125-138

Nacjonalizm, coraz bardziej powszechny w debacie publicznej, to zjawisko budzące gorące emocje. Uzasadnia to potrzebę debaty naukowej, która pozwoliłaby na nabranie do tego fenomenu odpowiedniego dystansu. Zamierzeniem niniejszego artykułu jest włączenie się w tę debatę przez określenie miejsca, jakie w historii myśli nacjonalistycznej zajmują poglądy wybitnego pisarza angielskiego Gilberta Keith Chestertona (1874-1936), a ściślej wykazanie, że jego idee pełnią w stosunku do klasycznego podziału nacjonalizmu na "nacjonalizm Risorgimento" i "nacjonalizm integralny" rolę swoistej "trzeciej drogi". Podstawę badawczą stanowi analiza poglądów Chestertona. Autor odwołuje się także do prac polskich politologów: Adama Wielomskiego i Jacka Bartyzela. Wykorzystano też biografię Chestertona autorstwa profesorów Oksfordu - Williama Oddiego i Iana Kera. (fragment tekstu)

16

Obywatelstwo a patriotyzm : synergia czy redukcjonizm?

75%

Chimiak G.

Trzeci Sektor: kwartalnik o problematyce społeczeństwa obywatelskiego

|

2016

|

nr 2/3 Między obywatelskim, społecznym i narodowym : Społeczeństwo obywatelskie wobec tradycji narodowej. Tradycja narodowa wobec społeczeństwa obywatelskiego

10-20

Autorka argumentuje, że nieuprawnione jest utożsamianie obywatelstwa wyłącznie z ujęciem liberalnym, patriotyzmu zaś - wyłącznie z ujęciem konserwatywnym, a przeciwstawianie obu tych pojęć nie służy dobru wspólnemu. Postawy obywatelskie i patriotyczne przenikają się, jeśli wspólnota narodowa jest wspólnotą otwartą, która zapewnia podmiotowość wszystkim jej członkom. Wspólnota zamknięta i funkcjonujące w jej ramach partykularyzmy rozsadzają zaś synergię między postawami patriotycznymi i obywatelskimi. (abstrakt oryginalny)

17

Losy Polaków na Wschodzie. Od caratu, przez stalinizm po trudną współczesność

75%

Kita J., Marciniak W.

Studia z Historii Społeczno-Gospodarczej XIX i XX wieku

|

2017

|

18

9-19

Syberia, wygnanie, błądzenie, niewola - są to doświadczenia towarzyszące innej generacji Polaków, którzy zostali dotknięci opresyjną polityką wschodniego sąsiada naszego kraju - Rosji (ZSRR). Niezależnie od historycznych form władzy rządzonej przez Neva czy Kreml, polskie losy na Wschodzie przywodzą na myśl najczęściej te martyrologiczne strony historii narodu. W rzeczywistości represje poniesione przez wielu Polaków z rosyjskiego (i radzieckiego) państwa były tak poważne, że trudno jest tworzyć inne stowarzyszenia. Pierwsze pokolenie polskich zesłańców na Syberii znalazło się tam w XVIII wieku po klęsce Konfederacja. Kolejne, znaczące pod względem liczebności deportacje stały się konsekwencją kolejnych zaginionych powstań narodowych XIX wieku, a w ostatnich dekadach epoki zaborów były wynikiem podziemnej i rewolucyjnej działalności podejmowanej przez późniejsze pokolenia Polaków. Wiek XX historia to kolejny rozdział - masowe represje wobec Polaków-obywateli ZSRR w latach 30. XX wieku, zsyłki i deportacje mieszkańców II Rzeczypospolitej podczas II wojny światowej, czy uwięzienie w obozach "archipelagu GULAG" w powojenny okres stalinowski to epoka brutalnego sprzeciwu wobec reżimu totalitarnego z Polakami. Deportacje cara, a nawet niewola, to coś zupełnie innego niż stalinowskie gułagi, więzienia i wygnanie. Łączą je tylko kierunek geograficzny - Wschód

18

Vopros nacionalʹnogo edinstva v sovremennoj Rossii: vozmožen li edinyj nacionalʹnyj mif?

75%

Barynkin A.

Przegląd Europejski

|

2021

|

nr 2

187-194

The author, relying on the concept of nations as imagined communities, sharing the existence of the scientific concepts of "ethnic" and "civil" nations, considers the possibility of the emergence of a single national myth, which could become the most important construct in the formation of national unity in a multinational country. Based on various legislative initiatives, amendments to the Constitution of Russia, considering certain aspects of historical policy in Russia, the author concludes that after 2014, on the background of the Ukrainian crisis, the Syrian crisis, US and European Union's sanctions pressure and political confrontation with the West, the Russian authorities situationally started the mobilisation of public opinion. This policy is capable of producing results only in the short term. Achievement of national unity based on the single national myth, acceptable to most of the Russian society, will require more thorough work and delicate inclusion in the information space, as well as in the educational programs of secondary and higher education.(original abstract)

19

Cel i znaczenie Polski w historiozoficznej koncepcji Feliksa Konecznego

75%

Kaźmierczak P.

Horyzonty Polityki

|

2011

|

2

|

nr 3 Edukacja polityczna

229-245

Treścią artykułu jest analiza myśli Feliksa Konecznego na temat celu i znaczenia Polski. Według krakowskiego historyka znaczenie Polski wynikało z przynależności do kręgu zachodniej cywilizacji łacińskiej, a zarazem z głoszonych i praktykowanych wcześniej niż na Zachodzie Europy idei wolności sumienia i wyznania, suwerenności reprezentacji narodowej, konstytucjonalizmu, samorządu i decentralizacji przeciwstawionych centralizacji i biurokracji oraz koncepcji unii międzypaństwowej. Konkluzją artykułu jest stwierdzenie aktualności wielu kwestii poruszanych przez Konecznego, takich jak np. patriotyzm oparty o znajomość historii własnego kraju, równouprawnienie państw tworzących unię czy też temat oblicza cywilizacyjnego Europy. (abstrakt oryginalny)

20

Stabilizująca rola ustroju monarchicznego w świecie arabskim na przykładzie rozwoju Haszymidzkiego Królestwa Jordanii

75%

Wróblewski B.

Humanities and Social Sciences

|

2017

|

22 (XXII)

|

nr 24 (1)

211-224

W ciągu ostatnich dwudziestu lat obserwujemy proces narastającego kryzysu politycznego w świecie arabskim. Rok 2011 wbrew nadziejom zachodnich obserwatorów nie przyniósł zmian na lepsze. W przypadku Syrii, Iraku czy Jemenu mamy do czynienia z wybuchem długotrwałych wojen domowych. Warto zwrócić uwagę na fakt, że rozpad struktur państwa dotyczy wyłącznie republik arabskich, natomiast kraje o ustroju monarchicznym zachowują stabilność i cechuje je mniejsza represyjność aparatu władzy wobec obywateli. Tekst powyższy zwraca uwagę na rolę czynnika, jakim jest legitymizacja władzy. W republikach brak jest realnego elementu suwerenności narodu. Legitymizacja władzy opiera się głównie na posiadaniu siły wojskowej. W monarchiach zachowano tradycyjną legitymizację opartą na idei delegowania władzy przez Boga. Ta koncepcja okazała się dość skuteczna w segmentarnych społeczeństwach arabskich. W drugiej części tekstu tezy te udowadniane są na podstawie wydarzeń z historii Haszymidzkiego Królestwa Jordanii. Zwrócono uwagę jak ważna była rola Haszymidów w utworzeniu tego państwa. Wskazano na liczne kryzysy wewnętrzne z lat 1948-1949, 1956-1957, 1967-1970 i 1989-1991, które państwo przetrwało w dużej mierze dzięki autorytetowi monarchii. On też pozwalał uniknąć anarchizacji państwa, a równocześnie trwałej opresyjnej dyktatury. W środowisku pozbawionym wyraźnej identyfikacji narodowej (na poziomie państwa) monarchia okazała się głównym elementem stabilizującym. (abstrakt oryginalny)