Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 372

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 19 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  Capital company
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 19 next fast forward last
1
Content available remote Determinanty prawne transgranicznych połączeń spółek kapitałowych
100%
Łączenie się spółek kapitałowych zarówno w skali narodowej, jak i na poziomie transgranicznym stanowi jedną z form trwałej współpracy między aktualnymi lub potencjalnymi konkurentami oraz kooperantami, którzy na pewnym etapie swojego rozwoju podejmują decyzję o wspólnym poprowadzeniu tej czy innej działalności gospodarczej, integrując w tym celu posiadane zasoby i umiejętności.(fragment tekstu)
Niniejszy artykuł stanowi wstępną analizę relacji, jakie zachodzą między wewnętrznymi i zewnętrznymi stosunkami cywilnoprawnymi spółek kapitałowych. Ustalenie zakresu pojęciowego stosunków cywilnoprawnych spółek kapitałowych wzbudza liczne kontrowersje w doktrynie i praktyce prawa. Dokonanie podziału na wewnętrzne i zewnętrzne stosunki tychże spółek jest niezwykle istotne dla przeprowadzenia kompleksowej kwalifikacji norm prawa spółek, jako imperatywnych bądź dyspozytywnych oraz do określania granic wolności umów w obu tych obszarach. Stosunki zewnętrzne dotyczące relacji spółki z osobami trzecimi, poddane są głębszej ingerencji ustawodawczej przy pomocy norm imperatywnych. Z kolei stosunki wewnętrzne między spółką a wspólnikami lub akcjonariuszami są regulowane normami dyspozytywnymi. Należy stwierdzić, iż stosunki wewnętrzne i zewnętrze spółek cechują się dużym zakresem autonomii woli stron stosunków spółki, które to strony mają decydujący wpływ na ich wzajemne relacje. (abstrakt oryginalny)
Dopuszczalność wewnątrzkorporacyjnego sposobu eliminacji uchwał wolą samych wspólników bądź akcjonariuszy w spółkach kapitałowych poprzez podjęcie nowej uchwały, zastępującej uchwałę pierwotną, stanowi zagadnienie nieuregulowane na gruncie Kodeksu spółek handlowych (dalej k.s.h.) Wobec coraz częstszej praktyki "reasumpcji uchwał", "reasumpcji głosowania" oraz podejmowania tzw. actus contrarius koniecznym jest nie tylko uściślenie pojawiającej się terminologii, ale przede wszystkim zdeterminowanie zakresu kompetencji do dysponowania stosunkiem prawnym wykreowanym podjętą przez zgromadzenie uchwałą. (abstrakt oryginalny)
Łączenie spółek kapitałowych ma charakter interdyscyplinarny, a wszystkie jego aspekty i etapy należy rozpatrywać oddzielnie, aby na koniec sformułować wspólne dla nich wnioski. Powodzenie połączenia przedsiębiorstw zależy od jego dobrego przygotowania od strony finansowej, rynkowej, prawnej i organizacyjnej, dlatego łączenie firm jest przedmiotem dociekań w środowiskach naukowych i biznesowych. Ostatecznym etapem połączenia jest jego zarejestrowanie w sądzie rejestrowym. Istnieje spór interpretacyjny w zakresie skutecznego zarejestrowania połączenia w rejestrze przedsiębiorców na tle przepisów tytułu IV, Działu I, Rozdziału 1 oraz Rozdziału 2 ustawy Kodeks spółek handlowych z 15 września 2000 roku. Niniejszy artykuł ma zatem na celu wyjaśnienie drogi postępowania łączeniowego przed sądem, z wykluczeniem transgranicznego łączenia się spółek kapitałowych.(fragment tekstu)
Przedmiotem niniejszego artykułu jest sposób rezygnacji z mandatu członka zarządu spółki kapitałowej, przy czym analizie poddano jeden aspekt ten rezygnacji, a mianowicie adresata tego oświadczenia woli. W pierwszej części artykułu przedstawiono istniejące w tym przedmiocie poglądy doktryny i orzecznictwa. W drugiej części zaprezentowano uchwałę siedmiu sędziów SN z 31.3.2016 r., w której uznano, że właściwym adresatem rezygnacji jest spółka reprezentowana przez członka zarządu lub prokurenta. Wreszcie w trzeciej części poddano w wątpliwość argumentację SN, wskazując iż bardziej przekonywującym jest złożenie rezygnacji spółce reprezentowanej zgodnie z art. 210 (379) Ksh.(abstrakt oryginalny)
Przedmiotem niniejszego artykułu są podstawy powództwa o uchylenie uchwały zgromadzenia spółki kapitałowej, przy czym autor ogranicza się do ich określenia, pomijając ich merytoryczną treść. W pierwszej części artykułu autor przedstawia cztery różne stanowiska w przedmiocie podstaw powództwa. W części drugiej przytoczono najnowsze orzeczenie SN z 10 marca 2016 r., którego przedmiotem są właśnie podstawy powództwa o uchylenie uchwały. W trzeciej części autor prezentuje swoje własne stanowisko, poddając w wątpliwość pogląd przyjęty przez SN, a opowiadając się za samodzielnym charakterem podstawy powództwa z art. 249 § 1 (422 § 1) Ksh w postaci sprzeczności uchwały z umową (statutem).(abstrakt oryginalny)
7
Content available remote Dopłaty przy transgranicznym łączeniu się spółek
80%
Analiza problematyki instytucji dopłat przy transgranicznym łączeniu się spółek pozwala przyjąć, że regulacja w tym zakresie jest niejasna, nieczytelna, zawiera luki oraz będzie wywoływać wiele problemów w praktyce. Dopiero upływ czasu i praktyka stosowania prawa wskażą nowe problemy oraz sposoby ich rozwiązywania. Ogromna ilość systemów prawnych, które mogą mieć zastosowanie przy procesie transgranicznego łączenia spółek powoduje, iż systemy te wzajemnie się przenikają, nie funkcjonują one bowiem w oderwaniu od siebie, co może czasem być przyczyną trudności w ich wzajemnym i jednoczesnym praktycznym zastosowaniu (fragment tekstu)
Przedmiotem niniejszego artykułu jest analiza charakteru katalogu podmiotów, które zgodnie z art. 250 oraz art. 422 § 2 Ksh są umocowane do wytoczenia powództwa o uchylenie lub stwierdzenie nieważności uchwał zgromadzeń spółek kapitałowych. W pierwszej i drugiej część części artykułu przedstawiono stanowisko doktryny oraz orzecznictwa. Zwrócono uwagę na rozbieżności związane z problematyka objętą tematem artykułu. W trzeciej części artykułu autor przedstawił swoje stanowisko, podkreślając, że art. 250 i art. 422 § 2 Ksh, co prawda w sposób zamknięty, określają katalog podmiotów umocowanych do wytoczenia powództwa o uchylenie lub stwierdzenie nieważności uchwał zgromadzeń spółek kapitałowych, niemniej nie jest wykluczonym wywiedzenie tego typu uprawnienia z przepisów szczególnych.(abstrakt oryginalny)
Artykuł poświęcony jest zagadnieniu przepływu środków pieniężnych w polskich spółkach kapitałowych w kontekście ścieżek ich powstawania.
Celem artykułu jest przeprowadzenie wstępnej analizy instytucji umowy o mediacje w kontekście prawa kolizyjnego. Szczególną uwagę poświęcono zagranicznej spółce kapitałowej będącej stroną umowy o mediacje z podmiotami prawa polskiego. Artykuł zawiera charakterystykę prawną umowy o mediację, która jest uregulowana w art. 183[1] kodeksu postępowania cywilnego. Przedstawiono w nim specyfikę spółki kapitałowej jako strony zawierającej umowę o mediację. Analiza uwzględnia regulacje prawa polskiego, w tym ustawę z 4 lutego 2011 r. - Prawo międzynarodowe prywatne oraz regulacje konwencji międzynarodowych i prawa Unii Europejskiej. (abstrakt oryginalny)
Niniejsza glosa stanowi aprobujący komentarz do uchwały z dnia 12 stycznia 2022 r. (III CZP 24/22, LEX nr 3303857), w której Sąd Najwyższy rozstrzygnął istotne z punktu widzenia praktyki obrotu zagadnienie prawne dotyczące możliwości i zakresu stosowania art. 108 k.c. do reprezentacji spółek kapitałowych. Uchwała ta stanowiła odpowiedź na pytanie sformułowane przez Sąd Apelacyjny, które wyłoniło się na gruncie stanu faktycznego sprawy rozstrzyganej przez ten sąd. Prokurent spółki z ograniczoną odpowiedzialnością podpisał w imieniu tej spółki umowę przelewu wierzytelności w sytuacji, gdy - jako członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością będącą drugą stroną tej umowy - udzielił pełnomocnictwa do podpisania umowy cesji w imieniu tej drugiej spółki. Zagadnienie prawne, które w tym stanie faktycznym sformułował Sąd Apelacyjny, sprowadzało się do pytania, czy zawarta we wskazanym wyżej układzie podmiotowym umowa przelewu wierzytelności jest ważna. Sąd Najwyższy słusznie stwierdził, że do umowy przelewu wierzytelności zawartej między dwiema spółkami z ograniczoną odpowiedzialnością, przy zawarciu której jedną z nich reprezentuje pełnomocnik ustanowiony przez członka jednoosobowego zarządu, który to członek zarządu jest jednocześnie prokurentem samoistnym drugiej spółki, ma zastosowanie art. 108 k.c. w zw. z art. 2 k.s.h.(abstrakt oryginalny)
Glosowane orzeczenia Sądu Apelacyjnego w Białymstoku oraz Sądu Najwyższego, wydane w tej samej sprawie, odnoszą się do istotnych okoliczności (przesłanek) wpływających na zakres odpowiedzialności subsydiarnej członka zarządu spółki kapitałowej na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 31 i 32 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych za zaległości spółki z tytułu nieopłaconych składek wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami egzekucyjnymi. Przedmiotowe orzeczenia zasługują na uwagę, gdyż w toku sprawy powstało istotne zagadnienie prawne związane z problemem "podwójnej" odpowiedzialności członków zarządu, które ma doniosłe znaczenie dla praktyki prawniczej i judykatury w podobnych sprawach. Poza uwagami krytycznymi do glosowanych orzeczeń, autor przedstawia propozycję rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego, udzielając odpowiedzi na dwa pytania zawarte w skardze kasacyjnej, formułujące istotę analizowanego problemu.(abstrakt oryginalny)
Opisano problem napływu zagranicznego kapitału do Polski. Zwrócono uwagę na podstawy prawne napływu obcego kapitału oraz na rozmiar, efekty i perspektywy zagranicznych inwestycji.
Przedmiotem referatu jest rozróżnienie instytucji zarządu spółki i dyrekcji przedsiębiorstwa i relacje między nimi.
15
Content available remote Controlling spółek z kapitałowym udziałem gminy
80%
Celem niniejszego artykułu jest wyjaśnienie roli controllingu we wspomaganiu nadzoru korporacyjnego, jaki sprawują władze gminy nad spółkami zależnymi. W tym celu przedstawiono przesłanki wykorzystania controllingu w tym obszarze zarządzania gminą, sformułowano jego definicję oraz zaproponowano funkcje, zadania i instrumenty, które mogą mieć zastosowanie w tym przypadku. (fragment tekstu)
Separacja struktury właścicielskiej od sfery zarządzającej w spółce kapitałowej ma zasadnicze znaczenie. Obecność w organach wykonawczych takich spółek związana jest z równie dużym prestiżem, co odpowiedzialnością za prawidłowe funkcjonowanie danego podmiotu. W praktyce nierzadko dochodzi do sytuacji, kiedy członek zarządu podejmuje decyzję o rezygnacji z dalszego funkcjonowania w ramach w/w organu spółki. W celu wywołania zamierzonych skutków prawnych zachodzi wówczas konieczność poinformowania o tym odpowiedniego podmiotu. Wbrew pozorom odpowiedź na pytanie o jakim konkretnie podmiocie mowa od lat budzi spory, podsycane kolejnymi orzeczeniami Sądu Najwyższego. Teorii wskazujących potencjalnych adresatów oświadczenia członka zarządu spółki kapitałowej jest co najmniej kilka, z których najpopularniejsze poddano rozważaniom. Artykuł porusza również problematykę szczególnie interesującą, tj. kwestię rezygnacji jedynego bądź ostatniego (w przypadku organu wieloosobowego) członka zarządu.(abstrakt oryginalny)
Jednym z podstawowych założeń, na których w Kodeksie spółek handlowych oparte zostały regulacje dotyczące spółek kapitałowych stała się zasada ich autonomii prawnej. Powyższe wyraża się w ochronie prawnej przyznanej interesowi spółki kapitałowej oraz wyłączeniu odpowiedzialności wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz akcjonariuszy spółek akcyjnych za jej zobowiązania. Przepisy Kodeksu spółek handlowych stanowią bowiem, że zarówno wspólnicy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, jak i akcjonariusze spółki akcyjnej za zobowiązania spółki nie odpowiadają. W konsekwencji spółka kapitałowa ponosi wyłączną odpowiedzialność za swoje zobowiązania. Czy możliwość dochodzenia roszczeń przez wierzyciela bezpośrednio od wspólników (akcjonariuszy) spółki jest zatem zupełnie wyłączona? Odpowiedzią na tak zadane pytanie może być koncepcja odpowiedzialności przebijającej, pozbawiająca wspólników i akcjonariuszy spółek kapitałowych ochrony korporacyjnej. (abstrakt oryginalny)
Artykuł zatytułowany "Sprzeczność z umową (statutem) spółki jako przesłanka uchylenia uchwały zgromadzenia spółki kapitałowej" dotyka jednego z najciekawszych zagadnień prawa handlowego, jakim niewątpliwie jest zaskarżanie uchwał zgromadzeń spółek kapitałowych. W niniejszym artykule autorzy skupili się na przedstawieniu jednej z przesłanek wniesienia powództwa o uchylenie sprzecznej z normami pozaustawowymi uchwały zgromadzenia spółki kapitałowej. W związku z lakonicznym brzmieniem art. 249 i 422 k.s.h. zagadnienie to wywołuje wiele kontrowersji interpretacyjnych, do których autorzy odnoszą się przywołując liczne orzeczenia sądów oraz głosy przedstawicieli doktryny. W szczególności rozważeniu podlega niesamoistny charakter przedmiotowej przesłanki, a także problemy związane z wpływem naruszeń formalnych na treść podejmowanej uchwały. Ponadto, postawione zostaje - aktualne w kontekście najnowszych wypowiedzi doktryny - pytanie o granicę pomiędzy naruszeniem postanowień konstytucji spółki a norm dyspozytywnych powszechnie obowiązującego prawa. (abstrakt oryginalny)
19
Content available remote Bilansowe i podatkowe aspekty wniesienia aportu do spółki kapitałowej
61%
W warunkach rozwijającego się rynku kapitałowego coraz częściej można zaobserwować złożone struktury gospodarcze. Jednostki działające na rynku, chcąc osiągnąć swoje cele, wchodzą w związki kapitałowe z innymi podmiotami, tworząc spółki kapitałowe: spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółkę akcyjną. Celem artykułu jest analiza uwarunkowań prawnych związanych z wnoszeniem wkładów niepieniężnych innych niż przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa, ujęcie ich w księgach rachunkowych oraz dla celów podatkowych. Podmiotem badań były spółki kapitałowe, w których obejmowane są udziały (akcje) w zamian za aporty. Jako narzędzia badawcze wykorzystano analizę literatury przedmiotu, regulacji prawnych oraz przykładu praktycznego wnoszenia aportów. Postawiono następujące pytania badawcze: dla kogo korzystny jest aport - dla inwestora czy spółki otrzymującej aport, jak wnoszone aporty wpływają na kondycję finansową podmiotu inwestora oraz podmiotu otrzymującego aport.(abstrakt oryginalny)
Celem niniejszego artykułu jest analiza problemu czynności prawnych nieistniejących z punktu widzenia koncepcji czynności konwencjonalnych. W polskiej doktrynie prawnej istnieje spór co do tego czy istnieje potrzeba wyodrębnienia tych czynności i czy jest to w ogóle możliwe. W prawie cywilnym ten spór rozgrywa się głównie na polu doktrynalnym, gdyż w praktyce nie odgrywa on istotnej roli. Natomiast na gruncie prawa spółek ma on olbrzymie znaczenie praktyczne, ponieważ wiąże się z kwestią zaskarżania uchwał organów właścicielskich spółek kapitałowych i terminem do ich zaskarżania. W tym artykule Autorzy wyjaśnią czym jest czynność prawna, jakie są sankcje wadliwości czynności prawnej oraz czy na gruncie koncepcji czynności konwencjonalnych owe sankcje mieszczą się w zakresie pojęcia czynności prawnej. Na tej podstawie przeanalizują czym jest ewentualne nieistnienie czynności prawnej i czy występuje ono na gruncie polskiego systemu prawnego. Następnie analiza będzie dotyczyć tego pojęcia na gruncie prawa spółek i możliwości jego wyodrębnienia w uchwałach zgromadzeń spółek kapitałowych. Autorzy przedstawią zalety i wady tego rozwiązania oraz ewentualne konsekwencje jego stosowania. (abstrakt oryginalny)
first rewind previous Strona / 19 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.