Wyniki wyszukiwania - BazEkon

1

Prawo do pokoju

100%

Grzebyk P.

Stosunki Międzynarodowe

|

2013

|

48

|

nr 2

67-83

Prawo do pokoju zostało wyróżnione w doktrynie jako jedno z tzw. praw solidarnościowych (solidarity rights), obok prawa do rozwoju, prawa do środowiska, prawa do wspólnego dziedzictwa ludzkości. Wszystkie te prawa miały stanowić trzecią generację praw człowieka i być kolejnym naturalnym etapem rozwoju praw człowieka. Choć koncepcja generacji praw człowieka została szeroko skrytykowana w literaturze i w zasadzie odrzucona, to idea praw solidarnościowych nie zanikła. W ostatnich latach, przede wszystkim na forum Rady Praw Człowieka, zintensyfikowano wysiłki nad określeniem treści i statusu prawa do pokoju oraz sposobów jego wdrażania. Warto więc przyjrzeć się idei prawa do pokoju i spróbować dookreślić jego zakres, charakter oraz ocenić jego przydatność. Głównymi celami niniejszego artykułu jest po pierwsze, określić źródła prawa do pokoju, po drugie, wyznaczyć zakres tegoż prawa, po trzecie, wskazać miejsce prawa do pokoju w katalogu praw człowieka oraz ocenić możliwości jego implementacji. Powyższym zadaniom odpowiada struktura artykułu. Zrealizowanie powyższych celów pozwoli odpowiedzieć na zasadnicze pytanie, czy w istocie doszło do wyodrębniania prawa do pokoju jako prawa człowieka, czy jego wyróżnianie ma sens, i jakie prawa oraz obowiązki z jego realizacją się wiążą. Głównym źródłem badań są dokumenty takich organów ONZ, jak: Zgromadzenia Ogólnego, nieistniejącej już Komisji Praw Człowieka, Rady Praw Człowieka, a także ustalenia doktryny. (fragment tekstu)

2

Koncepcja minimalnych standardów humanitarnych

100%

Drzewicki K.

Sprawy Międzynarodowe

|

1999

|

nr 3

59-70

Przedstawiono rozwój międzynarodowej regulacji ochrony praw człowieka oraz genezę koncepcji minimalnych standardów humanitarnych. Koncepcja ta została ogłoszona w formie projektu deklaracji i jest rozpowszechniana w ramach organizacji międzynarodowych: KBWE/OBWE, MCK (Międzynarodowy Czerwony Krzyż) i ONZ. W artykule omówiono szczegółowe tę deklarację.

3

Prawo do wolności w świetle orzeczenia Trybunału w Strasburgu w sprawie Julii Tymoszenko oraz Jurija Łucenki przeciwko Ukrainie

100%

Szwarc K.

Krakowskie Studia Międzynarodowe

|

2013

|

nr 2 Ochrona praw człowieka w polityce i prawie Rady Europy i Unii Europejskiej 1953-2013

103-112

Przedmiotem niniejszych rozważań są dwie sprawy rozpatrywane przez Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu. Sprawy te wydają się niezwykle ciekawe, ponieważ dotyczą dwóch ukraińskich polityków - Jurija Łucenki i Julii Tymoszenko, przeciwko którym wszczęto na Ukrainie po kilka postępowań karnych. W kontekście ukraińskich prozachodnich aspiracji, warto jest zwrócić na nie szczególną uwagę. Stanowią one element obrazujący skalę i rodzaj problemów, z jakimi mierzy się nowo powstałe państwo. Przedmiotowe sprawy wydają się ciekawe i z tego względu, że okoliczności oskarżenia polityków są bardzo podobne. Po zakończeniu sprawowanej funkcji zostali oni oskarżeni przez opozycyjny obóz, który wygrał wybory, za nadużycie władzy. Ponadto, co warte podkreślenia, wielu krajowych i międzynarodowych obserwatorów, konkludowało, że pozbawienie wolności byłej premier i byłego ministra jest elementem politycznego działania. W obydwu sprawach, po ich rozpoznaniu, Trybunał stwierdził naruszenie art. 5 Europejskiej konwencji praw człowieka i podstawowych wolności.(fragment tekstu)

4

Orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka 1991-1993

100%

Biuletyn Centrum Europejskiego Uniwersytetu Warszawskiego / Ośrodek Informacji i Dokumentacji Rady Europy

|

1994

|

nr 2

137

Publikacja jest zbiorem stanowiącym rodzaj przewodnika po orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z lat 1991-1993. Składa się z syntetycznych omówień wyroków, ułożonych tematycznie, zgodnie z kolejnością wynikającą z Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

5

Jednolity Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu

100%

Drzemczewski A.

Biuletyn Centrum Europejskiego Uniwersytetu Warszawskiego / Ośrodek Informacji i Dokumentacji Rady Europy

|

1995

|

nr 3

106-108

Przedstawiono założenia reformy dwóch organów kontrolnych praw człowieka tj. Europejskiej Komisji Praw Człowieka i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka działające w trybie sesyjnym. Na ich miejsce powstaje Europejski Trybunał Praw Człowieka jako organ stały.

6

Rada Europy. Struktura, instrumenty prawne, zakres działania

100%

Machińska H.

Biuletyn Centrum Europejskiego Uniwersytetu Warszawskiego / Ośrodek Informacji i Dokumentacji Rady Europy

|

1995

|

nr 3

88-93

Przedstawiono genezę powstania Rady Europy, jej cele, skład, organy, uchwały Parlamentu Europejskiego i Komitetu Ministrów, Kongres Władz Lokalnych i Regionalnych oraz zakres działalności Rady Europy.

7

Instytucje ombudsmana w państwach UE

100%

Malinowska I.

Przegląd Europejski

|

2002

|

nr 1

72-105

Wyjaśniono istotę instytucji ombudsmana. Przedstawiono genezę, ewolucję i rodzaje instytucji ombudsmana w państwach Unii Europejskiej.

8

Powstanie i działalność Rady Europy

100%

Fiszer J. M.

Przegląd Europejski

|

2000

|

nr 1

166-185

Przedstawiono genezę, podstawy prawne i formy działalności Rady Europy. Wymieniono członków, cele i zasady jej działania.

9

Wzmocnienie pozycji prawnej i rozwój kompetencji Międzyamerykańskiej Komisji Praw Człowieka

80%

Łasińska A. J.

Przegląd Ustawodawstwa Gospodarczego

|

2019

|

nr 3

139-145

Międzyamerykański system ochrony praw człowieka ukształtował się w ramach Organizacji Państw Amerykańskich. Statut organizacji, zwany Kartą OPA lub Kartą z Bogoty, został przyjęty na IX Międzyamerykańskiej Konferencji w Bogocie w 1948 r., podczas której została uchwalona także Amerykańska Deklaracja Praw i Obowiązków Człowieka. Na straży przestrzegania norm, praw i wolności na terytorium obu Ameryk stoją Międzyamerykańska Komisja Praw Człowieka oraz Międzyamerykański Trybunał Praw Człowieka, które stanowią główne instytucje międzyamerykańskiego systemu ochrony praw człowieka. Międzyamerykańska Komisja Praw Człowieka powstała w 1959 r. na mocy rezolucji przyjętej na V Konferencji Konsultacyjnej Ministrów Spraw Zagranicznych. Pierwszy statut Komisji, nadany w 1960 r., przyznawał jej szerokie kompetencje, które zostały od tego czasu jeszcze uzupełnione, a pozycja Komisji uległa wzmocnieniu wraz z wejściem w życie Amerykańskiej Konwencji Praw Człowieka. Głównym zadaniem Komisji jest upowszechnianie przestrzegania i ochrony praw człowieka oraz pełnienie funkcji konsultacyjnej w tym zakresie. Jej główną kompetencją jest natomiast możliwość przyjmowania petycji składanych przez osoby indywidualne, grupy osób lub każdą organizację pozarządową uznaną chociaż w jednym państwie członkowskim OPA. Komisja posiada ponad- to prawo kierowania spraw do Międzyamerykańskiego Trybunału Praw Człowieka.(abstrakt oryginalny)

10

Zakaz stosowania tortur w świetle konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania z 1984 roku oraz protokołu fakultatywnego z 2002 roku

80%

Zawiślak A.

Studia Społeczne

|

2021

|

nr 2 (33)

81-92

W niniejszej pracy przedstawione zostały mechanizmy ochrony praw człowieka stanowiące formę dostępnych procedur zapobiegania przed złamaniem zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego, poniżającego traktowania lub karania. Celem pracy jest przybliżenie pojęcia tortur oraz prawnych aspektów reglamentacji ich zakazu w świetle Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania z 1984 roku. Praca skupia się na przedstawieniu genezy Konwencji, pojęcia tortur w świetle jej postanowień, określonych zobowiązań państw-stron oraz formalnoprawnych postanowień tego aktu prawnego. Ponadto zaprezentowano postanowienia Protokołu Fakultatywnego do Konwencji. (abstrakt oryginalny)

11

Der Einfluß der Europäischen Menschenrechtskonvention auf den bundesdeutschen Gesetzgeber

80%

Kühl K.

Acta Universitatis Lodziensis. Folia Iuridica

|

1988

|

nr 39

115-150

W poważnej liczbie ustaw o zmianie i ustaw o reformie można stwierdzić, że ustawodawca brał pod uwagę Konwencję Praw Człowieka. Nie można jednak mówić o ustawodawstwie "bezpośrednio transponującym", z wyjątkiem ustawy aprobującej z roku 1952 i ustawy zmieniającej (StPAG) z roku 1964. Odniesienia do Konwencji Praw Człowieka spotyka się częściej w zakresie prawa karnego procesowego niż w zakresie prawa karnego materialnego. W zakresie prawa karnego procesowego uwzględniono przede wszystkim art. 5 i 6 Konwencji Praw Człowieka, zaś w zakresie prawa karnego materialnego art. 2, 3 i 8 tej konwencji. Omawiany wpływ jest rzadko na tyle silny, żeby sam powodował rozstrzygnięcia ustawodawcze; Konwencja Praw Człowieka stanowi najczęściej tylko jeden z wielu powodów do reagowania ustawodawczego. Nawet w przypadku, gdy postanowienie konwencji spowodowało reformę lub przyczyniło się do niej, to znalezione przez ustawodawcę rozwiązanie często nie prowadzi wprost do realizacji postanowienia motywującego; najczęściej też nie zwalnia ono ustawodawcy od zadania dalszej konkretyzacji wprowadzanego przepisu. Wpływ Konwencji Praw Człowieka sprowadza się często jedynie do tego, że ustawodawca rozpatruje reformę motywowaną innymi przyczynami pod kątem jej zgodności z konwencją. Wpływ Konwencji Praw Człowieka doprowadził zarówno do powstania nowych przepisów ustawowych, jak też do zmian ustaw obowiązujących; w pewnych przypadkach nawet dostarczył uzasadnienia do utrzymania istniejącego stanu prawnego. (abstrakt oryginalny)

12

Niemieckie roszczenia odszkodowawczo-windykacyjne z tytułu majątków pozostawionych w Polsce w świetle kompetencji ratione materiae Europejskiego Trybunału Praw Człowieka

80%

Garlacz B.

Studia Europejskie / Centrum Europejskie Uniwersytetu Warszawskiego

|

2005

|

nr 4

121-146

W artykule przedstawiono warunki rozpatrzenia skargi indywidualnej przez Europejski Trybunał Praw Człowieka (ETPC). Opisano zagadnienia prawa własności na gruncie Konwencji, ochrony prawa własności, prawo własności wypędzonych oraz prawo własności tzw. późnych wysiedleńców.

13

The defense Practice in the Case of Joseph Brodsky: Creating Principles

80%

Rosenblum O.

Rocznik Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej

|

2016

|

Vol. 14, z. 3 Ruch obywatelski w Federacji Rosyjskiej. Nowe obszary działania, zagrożenia, tradycje

95-110

The article discusses the work of Frida Vigdorova, a Moscow teacher, journalist and publicist who took the minutes of the court hearing during the trial of Joseph Brodsky and then publicised them without official censorship. The publication in the second circulation of a direct transcript of the court hearing become an example to follow for later such texts. The dissident circles in the USSR regarded free access to information as one of the fundamental human and citizen rights. The document created by Frida Vigdorova became known all over the world. It was also published in the Western press and it became a symbolic evidence of breaking the right to a fair trial in the USSR.(original abstract)

14

Aktualność myśli Mieczysława Alberta Krąpca o prawach człowieka w kontekście stanowiska postpozytywizmu prawnego

80%

Kożuchowski J.

Zeszyty Naukowe. Organizacja i Zarządzanie / Politechnika Śląska

|

2016

|

z. 92

183-192

Artykuł prezentuje doniosłość i aktualność wizji praw człowieka pojmowanych jako uprawnienia ius w ujęciu wybitnego myśliciela M.A. Krąpca. Mają one swój naturalny fundament w osobowej strukturze bytowej człowieka i jej wrodzonych inklinacjach (prawie naturalnym w wersji klasycznej - Arystotelesa i św. Tomasza z Akwinu), a obiektywne źródło tych praw determinuje ich uniwersalny charakter. Natomiast postpozytywizm, który za podstawę rozstrzygnięć porządku prawnego przyjmuje zasady wykreowane przez konwencje i odwołuje się do danych socjologii deskryptywnej, nie może formułować norm i praw powszechnie wiążących. (abstrakt oryginalny)

15

The Role of the Constitutional Court of the Russian Federation in the Enforcement of the European Court of Human Rights (ECHR) Decisions by Russia

80%

Moryc M.

Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska. Sectio G. Ius

|

2018

|

65

|

nr 1

115-125

W artykule zostało opisane narastanie konfliktów między Federacją Rosyjską a Europejskim Trybunałem Praw Człowieka. Proces ten skutkował ostatecznie wdrożeniem przez Rosję instrumentów prawnych, pozwalających na niewykonywanie wybranych orzeczeń ETPC pod zarzutem ich niezgodności z rosyjską konstytucją. Główna rola w tym względzie przypadła rosyjskiemu Sądowi Konstytucyjnemu (SK). SK, na wniosek organu władzy wykonawczej, na gruncie obowiązujących przepisów może orzec o niezgodności orzeczenia ETPC z konstytucją FR, co w praktyce uniemożliwia skuteczną egzekucję takiego orzeczenia. Przyjęcie takiego rozwiązania jest niespotykane na gruncie prawodawstwa innych państw członkowskich Rady Europy oraz stanowi istotne pogwałcenie umów międzynarodowych, których Rosja jest stroną. (abstrakt oryginalny)

16

Rzecznik praw obywatelskich UE

80%

Dialog Europejski

|

1998

|

nr 3

22

Omówiono instytucję rzecznika praw obywatelskich w Unii Europejskiej. Jednym z praw przysługujących każdemu obywatelowi jest możliwość wniesienia skargi na działalność instytucji lub organów UE. Dodatkowe informacje znajdują się w internecie pod adresem http://www. euro-ombudsman.eu.int

17

Prawnik jako intelektualista. Przypadek Michaela Sfarda

80%

Czapnik S.

Krytyka Prawa

|

2017

|

T. 9, Nr 2

35-53

Celem artykułu jest analiza praktyki prawniczej jako drogi intelektualisty - na przykładzie Michaela Sfarda.(abstrakt oryginalny)

18

The Principle of Non-refoulment within the Deportation Procedure, Admission to the Country, Right to Life and the Freedom of Torture and Inhuman or Degrading Treatment or Punishment According to the Turkish Legislation on Temporary Protection Regime

80%

Kuruçaylioğlu J.

Studia Administracyjne

|

2021

|

nr 2(14)

31-44

This article elaborates on the non-refoulement principle regarding deportation procedure, security, and entry to the country (Turkey) under the 2014 Temporary Protection Regulation, and the 2013 Law on Foreigners and International Protection. According to the document presented by the United Nations Human Rights Office of the High Commissioner "(...) the principle of non-refoulement guarantees that no one should be returned to a country where they would face torture, cruel, inhuman, or degrading treatment or punishment and other irreparable harm. This principle applies to all migrants at all times, irrespective of migration status".1 The rights of refugees and asylum seekers in mass influx situations are recognized by UNHCR Executive Committee resolutions and general international law.2 Thus, it is necessary to analyze the non-refoulement rule as inseparable part of globally accepted principles: the right to life and the freedom from torture and inhuman or degrading treatment or punishment. The article describes the development and violations of the said rule, focusing on the pertinent current Turkish legislation. (original abstract)

19

Działalność stałych przedstawicielstw dyplomatycznych Polski przy ONZ i NATO - próba oceny skuteczności działań

80%

Nita Ł.

Społeczeństwo i Edukacja. Międzynarodowe Studia Humanistyczne

|

2015

|

nr 4

155-175

The United Nations and the North Atlantic Treaty Organization undoubtedly play a significant role in the forming of international relations. The dynamic character of the works, which are taken within the framework of these organization forced its members to create permanent diplomatic missions. Its main function is to make the participation of the member states as effective as possible. Being a member of both of above mentioned organizations, Poland had created its own permanent missions to them. This paper introduces the currect diplomatic stuff of the missions and their prerogatives. Another important issue of this article is to present and successes and losses of the permanent missions works. (original abstract)

20

Value Challenges and Current Military Conflicts

80%

Rojík J.

Zeszyty Naukowe. Organizacja i Zarządzanie / Politechnika Śląska

|

2015

|

z. 84

199-218

W artykule tym omówiono kwestie współczesnych konfliktów zbrojnych i ich uzasadnienia na podstawie deklarowanych wartości. Oceniono preferencje wartości w zakresie praw człowieka, wyłącznie w odniesieniu do kryteriów wojny. Zbadano kwestię tego, w jakim stopniu etyczny punkt widzenia jest przyjmowany w usprawiedliwianiu i ocenie konfliktów. Zostało pokazane, że główną przyczyną jest konfrontacja wartości poszczególnych osób, jak również kwestie historycznowartościowe, kulturowowartościowe i religijnowartościowe. W związku z tym możliwe jest rozwiązywanie konfliktów na poziomie wartości i w poszanowaniu wartości. Ważną rolę moralną powinno odegrać również ONZ poprzez utworzenie niezależnej etyki nadzoru.(abstrakt oryginalny)