W wyniku braku dobrej woli przywódców państw, współpracy, kontroli nad wprowadzaniem w życie założeń strategii lizbońskiej oraz narzędzi jej egzekwowania, cele strategii nie zostały zrealizowane. Zabrakło także strategii narodowych powiązanych ze strategią lizbońską. Oceniając poziom innowacyjności państw unijnych w kontekście realizacji celów lizbońskich, wydatki na sferę B+R nie sięgają nawet 2% unijnego PKB (miało być 3%), Unia Europejska nie ma szans dogonić liderów w zakresie innowacyjności i utrzymuje się dystans w stosunku do Stanów Zjednoczonych i Japonii. Wśród państw unijnych można wyróżnić cztery grupy: - Liderzy innowacji (Dania, Finlandia, Szwecja, Niemcy, Wielka Brytania). - Naśladowcy - zaawansowani innowatorzy (Austria, Belgia, Cypr, Estonia, Holandia, Irlandia, Francja, Luksemburg, Słowenia). - Umiarkowani innowatorzy (Czechy, Grecja, Hiszpania, Litwa, Malta, Polska, Portugalia, Słowacja, Węgry, Włochy). - Nadrabiający zaległości (Bułgaria, Łotwa, Rumunia). Receptą na słabe wyniki w dziedzinie innowacyjności i konkurencyjności ma być nowa strategia na lata 2010-2010 - Europa 2020. Według autorów strategii Unia wyjdzie z kryzysu silniejsza, gospodarka UE stanie się inteligentna i zrównoważona, będzie sprzyjać włączeniu społecznemu, będzie się mogła pochwalić wysokimi wskaźnikami zatrudnienia i wydajności oraz większą spójnością społeczną. Europa 2020 to wizja społecznej gospodarki rynkowej dla Europy XXI wieku. (abstrakt oryginalny)