Najstarsza gałąź spółdzielczości w Polsce (bankowa) funkcjonuje od 1861 roku. Powstała z inicjatyw duchowieństwa, aby poprawić sytuację chłopów i chronić ich interesy oraz walczyć z wyzyskiem ekonomicznym i lichwą. W okresie zaborów, skupiając członków w swych szeregach, obok celów ekonomicznych wspierała także obronę i wzmacnianie polskości. Stopniowo rozwijała się do wybuchu pierwszej wojny światowej, nieco wolniej w okresie odrodzenia Polski i dwudziestoleciu międzywojennym. Druga wojna światowa przyniosła likwidację spółdzielni oraz ich majątków i dopiero powojenne gruntowne reformy gospodarcze i prawne umożliwiły ponowne ich odradzanie się, które trwało aż do lat 70., gdy centralizacja ponownie wymusiła zmiany sektora. Lata 90. to nowe podstawy prawne konstrukcji nowoczesnego systemu bankowego w Polsce, jednakże okupione licznymi konsolidacjami i drastycznym spadkiem liczby banków spółdzielczych. Współcześnie spółdzielczość bankowa zmaga się z rosnącymi wymogami kapitałowymi i technologicznymi oraz z narastającą konkurencją i wyborem odpowiedniego modelu biznesowego. Mimo upływu lat nadal zachowuje swoją aktualność, a w porównaniu z pozostałymi podmiotami okazała się bardziej odporna na globalny kryzys finansowy i wpłynęła stabilizująco na system finansowy kraju. (abstrakt oryginalny)
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Celem opracowania jest próba oceny sytuacji ekonomiczno-organizacyjnej spółdzielczych grup bankowych, stowarzyszonych w Unico, która jest europejską organizacją ponadwspólnotową. Analizę przeprowadzono w oparciu o dane opublikowane przez Unico za lata 2005 i 2006. (abstrakt oryginalny)
4
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Cel: Celem artykułu było przeprowadzenie analizy bibliometrycznej publikacji dotyczących badań z zakresu bankowości spółdzielczej, mającej na celu zidentyfikowanie głównych obszarów tematycznych, kluczowych autorów, najważniejszych instytucji naukowych oraz kierunków rozwoju w tej dziedzinie. Artykuł analizuje rozwój badań nad bankowością spółdzielczą. Metodyka: W pracy wykorzystano dane z bazy Web of Science (WoS) w celu ich późniejszej analizy przy wykorzystaniu narzędzia bibliometrix, umożliwiającego systematyczną analizę struktury i dynamiki badań w zakresie bankowości spółdzielczej. W analizie uwzględniono publikacje z zakresu ekonomii, zarządzania oraz finansów, co pozwoliło na identyfikację najistotniejszych publikacji i autorów. Wyniki: Analiza wykazała, że zainteresowanie badawcze bankowością spółdzielczą rośnie od lat 90. XX wieku. Kluczowe tematy badawcze to efektywność, ryzyko, zrównoważony rozwój oraz dostępność usług finansowych dla grup wykluczonych. Głównymi instytucjami badawczymi w tej dziedzinie są m.in. Uniwersytet w Salerno i Uniwersytet w Walencji. Implikacje i rekomendacje: Wyniki analizy wskazują na potrzebę dalszych badań nad publikacjami dotyczącymi bankowości spółdzielczej, szczególnie w zakresie wspierania przez nią zrównoważonego rozwoju i w kontekście inkluzji finansowej. Wnioski mogą stanowić podstawę do formułowania strategii zarówno dla badaczy, jak i praktyków, którzy dążą do wzmocnienia pozycji banków spółdzielczych w zmieniającym się środowisku finansowym. Oryginalność/wartość: W artykule ukazano wyniki analizy bibliometrycznej publikacji z zakresu bankowości spółdzielczej, identyfikując kluczowe trendy i główne instytucje badawcze. (abstrakt oryginalny)
Celem badań było określenie kierunków rozwoju polskiej bankowości spółdzielczej w opiniach zarządzających bankami spółdzielczymi. Przedstawiono wyniki badań dotyczące kierunków rozwoju polskiej bankowości spółdzielczej według opinii zarządzających tymi bankami na koniec 2012 r. Badaniami objęto 133 banki funkcjonujące w ramach gospodarki polskiej. Banki spółdzielcze stają przed koniecznością przyspieszenia rozwoju, bezpieczeństwa oraz wzmacniania pozycji rynkowej. Zarządzający bankami spółdzielczymi powinni podejmować działania zmierzające także do zapewnienia swoim klientom coraz sprawniejszych form obsługi. (abstrakt oryginalny)
Kryzys zmienił zarówno rynki, jak i zachowania w otoczeniu rynkowym, pojawia się więc pytanie, czy i jak zmiany te wpłynęły na polską bankowość spółdzielczą. Niniejszy artykuł stanowi próbę określenia i zrozumienia dylematów występujących w pokryzysowych realiach rynkowych funkcjonowania polskiej bankowości spółdzielczej, zwłaszcza po 2012 r. Opracowanie zawiera charakterystykę bankowości spółdzielczej po 2012 r., w tym ogólną charakterystykę sektora banków spółdzielczych w Polsce, prezentuje ich wyniki finansowe i wskaźniki efektywności oraz wnioski z funkcjonowania w analizowanym okresie. Ponadto ukazuje wizerunek banków spółdzielczych w bezpośrednim otoczeniu, a także poszukuje dróg dalszego rozwoju tej bankowości. Wreszcie podejmuje próbę zdiagnozowania przyszłości bankowości spółdzielczej w oparciu o zmiany regulacyjne w jej funkcjonowaniu, dalszej roli informatyki i e-bankowości spółdzielczej, jak również przyszłości banku spółdzielczego jako partnera biznesowego przedsiębiorcy.(abstrakt oryginalny)
Celem badań była ocena efektywności banków spółdzielczych w zależności od ich wielkości. Próbę badawczą stanowiło 300 banków spółdzielczych zrzeszonych w Banku Polskiej Spółdzielczości. Wielkość banku określono za pomocą czterech cech: wartości aktywów ogółem, wartości kapitałów własnych, liczby placówek oraz liczby prowadzonych rachunków. Za pomocą punktowego wskaźnika kolejności zbudowano ranking banków, a następnie przy wykorzystaniu kwartyli wyodrębniono cztery grupy banków o podobnej wielkości. Efektywność oceniono za pomocą metody Data Envelopment Analysis (DEA) w oparciu o modele BCC oraz CCR zorientowane na nakłady oraz wybrane wskaźniki efektywności. Zmiany produktywności w czasie oszacowano za pomocą indeksu Malmquista. Badania wykazały, że wśród badanych banków spółdzielczych najbardziej efektywne były te największe. Małe banki charakteryzowały się wyższą efektywnością niż średnie, ale mniejszą niż największe banki. (abstrakt oryginalny)
Omówiono strukturę organizacyjną bankowości spółdzielczej oraz przedstawiono możliwe konsolidacje zrzeszeń, zarówno z bankami jak i samorządem terytorialnym.
W artykule zwrócono uwagę na to czy i w jakim zakresie projekt ustawy implementujący dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/39/WE z 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych dotyczy banków spółdzielczych. Poruszono problem prowadzenia działalności maklerskiej przez banki spółdzielcze, funkcjonujące w małych powiatach ściany wschodniej. Wskazano także na podstawowe problemy banków spółdzielczych.
10
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Celem opracowania jest próba oceny sytuacji ekonomiczno-organizacyjnej polskiej spółdzielczości bankowej na tle wybranych spółdzielczych grup i systemów bankowych, stowarzyszonych w Europejskim Związku Banków Spółdzielczych (EACB), który jest największą europejską tego typu organizacją. Analizę przeprowadzono w oparciu o dane opublikowane przez EACB za lata 2005-2007. (abstrakt oryginalny)
Polskie banki spółdzielcze są bardzo zróżnicowane. Stąd też można przewidywać, że implementacja regulacji pokryzysowych w polskiej bankowości spółdzielczej, w tym tzw. pakietu CRD IV/CRR oraz zasad IPS, oznacza wielce prawdopodobny koniec autonomii większości krajowych banków spółdzielczych. Wymusi ona bowiem m.in. dalsze fuzje i przejęcia w sektorze. Umocnienie kapitałowe banków spółdzielczych to pozytyw, lecz ich - wymuszone przez regulacje - nastawienie na biznes pozbawi je wpływu na rozwój lokalny lub przynajmniej wpływ ten osłabi. Spółdzielczość może pozostać już tylko w nazwie, albowiem bank spółdzielczy będzie tylko dostarczycielem usług bankowych (jak inni), nie zaś - jak dotychczas - lokalną instytucją finansową zaufania publicznego o szerokim spółdzielczym oddziaływaniu. Jest więc wysoce prawdopodobne, że na naszych oczach rozpoczyna się upadek spółdzielczości bankowej w Polsce. Celem opracowania jest przedstawienie aktualnego stanu bankowości spółdzielczej w Polsce, w tym szczególnie problemów, z którymi bankowość ta się zmaga. Równocześnie, w kontekście omawianego zakresu nowych regulacji dotyczących analizowanego sektora, podjęto próbę oceny prawdopodobnych skutków wprowadzanych zmian regulacyjnych.(abstrakt oryginalny)
W artykule zwrócono uwagę na specyfikę banków spółdzielczych. Łączą one w sobie spółdzielnię oraz instytucję kredytową. Banki te są nakierowane na wszechstronne zaspokajanie potrzeb członków. Problemy jakie napotykają banki spółdzielcze przy ewentualnym ekstrauprzywilejowaniu swoich członków - klientów prześledzono na przykładzie Niemiec.
13
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Sektor bankowości spółdzielczej w Europie zajmuje ważną pozycję w systemie bankowym od wielu lat, choć jego rola w poszczególnych krajach jest zróżnicowana. Pomimo zmniejszenia liczby banków spółdzielczych w latach 2004-2011, liczba ich placówek wzrosła. W ostatnich latach dynamicznie przybyło członków i klientów banków spółdzielczych. Banki spółdzielcze zwiększyły ilość zatrudnionych i posiadanych aktywów. W latach 2004-2011 omawiane banki podwoiły swoje depozyty (do 3,9 bln euro) i udzieliły ponad dwukrotnie wyższych kredytów (o wartości 4,0 bln euro). (abstrakt oryginalny)
Zmiany systemowe, które nastąpiły w gospodarce rynkowej, przyczyniły się do gwałtownego rozwoju systemu bankowego. W działalności bankowej ryzyko jest nie do uniknięcia, co więcej stanowi naturalną konsekwencją podejmowanych przez banki działań. Ważnym faktorem ryzyka są niekorzystne zmiany gospodarki, które mogą powodować silny wzrost ryzyka kredytowego. Nie można również wykluczyć błędów informacji i niekorzystnych decyzji podjętych względem banku. Wobec tego działalność bankowa powinna być nieustannie kontrolowana za pośrednictwem analiz ryzyk oraz monitoringu po udzieleniu kredytu. Te właśnie zagadnienia stanowią podstawowy obszar badawczy pracy. Obejmuje ona zatem szeroki wachlarz zagadnień, ujętych zarówno w aspekcie przedmiotu ryzyka, jak i instrumentów ograniczających je. Celem niniejszego tekstu jest próba bliższego ukazania zagadnień dotyczących bezpiecznego zarządzania ryzykiem kredytowym, które stanowi najważniejszy element prawidłowego działania bankowości w Polsce.(abstrakt oryginalny)
Spółdzielczość działa w bardzo wielu krajach świata, bez względu na ich ustrój społeczno-ekonomiczny, czy też fazę rozwoju gospodarczego, co może świadczyć ojej dużych możliwościach adaptacyjnych i użyteczności gospodarczej. Jednym z istotnych czynników warunkujących skuteczność tej formy gospodarowania, a co za tym idzie jej atrakcyjność i konkurencyjność, jest organizowanie się spółdzielni w struktury o szerszym zasięgu działania i ich kooperacja. Ogromne znaczenie tego czynnika dla rozwoju spółdzielczości znalazło swój wyraz i usankcjonowanie prawne w uchwalonej przez Kongres Międzynarodowego Związku Spółdzielczego w 1966 roku szóstej zasadzie, zobowiązującej spółdzielnie do współdziałania we wszystkich możliwych formach i w każdej skali, jednakowoż pozostawiającej im prawo swobodnego wyboru jego charakteru i zakresu. Tak więc na całym świecie poszczególne spółdzielnie nie działają w oderwaniu od siebie, jako samoistne jednostki społeczno - organizacyjne, lecz organizują się w grupy, co stanowi podstawę ich siły, a zarazem warunek trwania i rozwoju. To tradycyjne dążenie do integracji nie ogranicza się tylko do układów regionalnych i wewnątrz krajowych, ale coraz częściej znajduje wyraz również na szczeblu międzynarodowym, chociaż na znacznie mniejszą skalę.
Banki spółdzielcze w Polsce dążą obecnie do konsolidacji w celu zwiększania podstawowych wartości, takich jak suma bilansowa czy kapitały własne. W konsekwencji ten segment branży staje się mniej zdywersyfikowany w porównaniu do pozostałych banków komercyjnych. Banki spółdzielcze stają się klasyczną jednorodną grupą silnych lokalnych banków, co zbliża je do tego typu banków w innych krajach UE. (abstrakt oryginalny)
Przemiany bankowości spółdzielczej w Polsce w ujęciu historycznym. Kolejno omówiono: spółdzielczość bankowa w Polsce odrodzonej (1918-1939), w okresie II wojny światowej (1939-1945), odbudowa (1945-1949), Gminne Kasy Spółdzielcze (1950-1956), spółdzielnie oszczędnościowo-pożyczkowe (1956-1975).
Historia bankowości spółdzielczej w Polsce. Tematem omówienia są przedspółdzielcze formy organizacji kredytu na polskich ziemiach, które wywarły wpływ na rozwój spółdzielczości bankowej na polskich ziemiach oraz polska spółdzielczośc bankowa w okresie zaborów (1861-1918).
Artykuł dotyczy dynamicznego rozwoju sektora banków spółdzielczych w Polsce. Autor podaje dane liczbowe obrazujące rozwój sektora, wymienia mocne i słabe strony tego rodzaju bankowości oraz dokonuje porównania charakterystyki i sposobu funkcjonowania banków spółdzielczych i banków komercyjnych. Autor pisze też o wspomaganiu bankowości spółdzielczej przez państwo oraz wymienia największe banki z tego sektora.
20
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W opracowaniu przedstawiono zagadnienia związane ze spółdzielniami kredytowymi jakimi są banki spółdzielcze i SKOK-i, omawiając ich podstawy i zasady działania oraz wskazując na występujące różnice w formie statutowej i organizacyjnej. Rozwój obu instytucji finansowych jakimi są banki spółdzielcze oraz SKOK-i winny być oparte o zasadę proporcjonalności, czyli przygotowania i wdrażania procedur związanych z charakterem działania, wielkością instytucji finansowej oraz funkcjami nadzorczymi. Tak wyposażone we właściwe procedury banki spółdzielcze i SKOK-i mogą stanowić uzupełnienie działającego już sektora bankowego. Warto zatem mieć tą świadomość, że pomimo spółdzielczej formy prawnej obu instytucji finansowych występują między nimi przedstawione różnice. (abstrakt oryginalny)
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.