W Stanach Zjednoczonych zostały określone pewne wymagania dotyczące walorów, jakie powinny być przedmiotem przetargu na otwartego rynku. Powinno się handlować papierami krótkoterminowymi o różnych terminach płatności, które zapewnią odpowiednią płynność. Do operacji powinni mieć dostęp różni uczestnicy, przykładowo mogą to być banki komercyjne, pozostałe instytucje finansowe a także instytucje niefinansowe. W operacjach otwartego rynku można handlować zarówno papierami rządowymi, walorami instytucji finansowych i niefinansowych. Zwłaszcza obecność podmiotów niefinansowych jest charakterystyczną cechą rynku amerykańskiego w odróżnieniu od większości pozostałych krajów rozwiniętych. Według aktu podstawowego, sekcji 4 i 14, banki mogą handlować bankowymi akceptami, bonami skarbowymi, obligacjami rządowymi i stanowymi, obligacjami gwarantowanymi przez inne rządy, warrantami i różnymi papierami wartościowymi instytucji prywatnych . Jednak nie wszystkie papiery wartościowe nadają się do wykorzystania w operacjach otwartego rynku. Muszą to być tylko papiery, które emitowane są w dużych ilościach. Gdy w grę wchodzą instytucje prywatne, muszą one spełniać określone wymagania bezpieczeństwa, np. być w dobrej kondycji finansowej i posiadać opinię bardzo solidnego dłużnika. Jednak handel odbywa się głównie papierami rządowymi. Są to przede wszystkim: bony skarbowe 3, 6 i 12 - miesięczne (ang. treasury bill - TB), noty skarbowe (ang. treasury note), których termin płatności wynosi od 2 do 10 lat, obligacje rządowe różnego rodzaju, a do 1966 r. w obrocie były jeszcze rynkowe certifikaty dłużne (ang. marketable certificate of indebtedness). (fragment tekstu)
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.