Autor omawia w jaki sposób Unia wprowadza poprawki do Traktatu z Maastricht. Zdaniem ekspertów nie ma sprzeczności między dążeniem do wprowadzenia rynku wewnętrznego a stosowaniem giętkiego podejścia.
Autorka analizuje proces integracji krajów Unii Europejskiej od czasu podpisania Traktatu z Maastricht. Przedstawia realizację "kryteriów spójności" przez Polskę oraz kraje członkowskie Unii Europejskiej.
Autor określa główne kierunki reformy w Unii Europejskiej. Konferencja rewizyjna, która rozpoczęła się w dniu 29 marca 1996 r. w Turynie ma za zadanie zmianę przepisów o systemie funkcjonowania Unii i Wspólnot Europejskich oraz dokonanie reformy instytucjonalnej w celu przyjęcia 10-15 nowych członków.
W dniu 7.02.1992 r. w Maastricht został podpisany Traktat o Unii Europejskiej, który po ratyfikacji przez parlamenty dwunastu ówczesnych krajów członkowskich Wspólnoty Europejskiej wszedł w życie 01.11.1993 r. Był on wynikiem prowadzonych od 1990 r. dwóch konferencji międzyrządowych poświęconych Unii Politycznej oraz Unii Gospodarczej i Walutowej. Autor przedstawił charakter Traktatu i jego zawartość (w zarysie). Przypomniał odniesienia do Traktatu o WE oraz cele UE. Zwrócił uwagę na cel powołania Konferencji Międzyrządowej.
W artykule wymieniono główne ogniwa (Rada UE, Parlament Europejski, Komisja Europejska) mechanizmu podejmowania decyzji we Wspólnotach Europejskich. Omówiono 4 główne procedury stanowienia prawa. Przypomniano sposoby podejmowania decyzji w Radzie UE.
W artykule oprócz rysu historycznego reform rolnych w Danii, przedstawiono zawartość Ustawy o Gospodarstwach Rolnych oraz przybliżono zmiany jakim ten akt prawny uległ od czasu, gdy uchwalono jego pierwszą wersję.
Celem opracowania jest przedstawienie i zbadanie : jak obecnie wygląda przyjęte rozwiązanie kwestii "kto jest obywatelem UE", w jakim zakresie uległo ono modyfikacjom oraz jak jest oceniane. (fragment tekstu)
Autor przedstawia w jakiej skali możliwe są zmiany w postanowieniach Traktatu z Maastricht w dziedzinie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, wymiarze sprawiedliwości i bieżącej polityce Wspólnot Europejskich.
Autorka - naczelnik Wydziału Polityki Zagranicznej w Dyrekcji Generalnej PKP - przedstawia zadania stojące przed Europą w dziedzinie transportu. Transeuropejskie sieci obejmują: sieć drogową, sieć kolejową, sieć żeglugi śródlądowej, porty morskie, porty lotnicze.
Dokonano analizy aspektu funkcjonalno-organizacyjnego procesu decyzyjnego, przedstawiono genezę i znaczenie zasady subsydiarności, a następnie jej miejsce w Traktacie z Maastricht.
Przedstawiono stosunek rządu niemieckiego do Unii Europejskiej. Opisano między innymi: współpracę w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, stanowisko Niemiec wobec koncepcji elastycznego rozwoju, podziału kompetencji i realizację zasady pomocniczości oraz stosunek Niemiec do kwestii rozszerzenia Unii na Wschód.
13
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W artykule autorstwa dwóch brytyjskich uczonych zwrócono uwagę na fakt zbyt małego zainteresowania nowym traktatem - Traktatem Amsterdamskim, niedoceniania jego wagi. Podkreślono, że zanim Polska i inne kraje Europy Środkowej kandydujące do członkostwa przystąpią do Unii Europejskiej jej funkcjonowanie oparte będzie na tym właśnie Traktacie podpisanym 2 października 1997 r. Celem artykułu jest próba uchwycenia Traktatu Amsterdamskiego przed jego całkowitym "zniknięciem", co może pomóc zainteresowanym państwom stowarzyszonym w przygotowaniu do członkostwa w Unii. Cel ten zrealizowano na pięć sposobów. Wyjaśniono jak doszło do powstania Traktatu, opisano rzeczywiste zmiany uzgodnione w czerwcu w Amsterdamie, opisano i przeanalizowano wyniki technicznego opracowania drugiej wersji Traktatu, przeanalizowano zmiany związane z procesami uproszczenia i konsolidacji uruchomione Traktatem. Na zakończenie rozpatrzono możliwości kodyfikacji podstaw traktatowych Unii.
Autor przedstawia scenariusz prac konferencji w Turynie. Podstawowe kwestie, które ma podjąć Unia Europejska takie jak: zbliżenie Unii do obywateli, rozwój instytucji służący demokratyzacji i efektywności UE oraz zwiększenie zdolności Unii do działań zewnętrznych. Określone zostały zasady włączenia Parlamentu Europejskiego do prac IGC '96.
15
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Artykuł zawiera analizę empiryczną kryteriów z Maastricht oraz udziela odpowiedzi na dwa istotne pytania: czy kryteria z Maastricht dzielą państwa członkowskie Unii Europejskiej na kraje, które winny spełniać te kryteria oraz takie, które spełniać ich nie muszą - czy możemy ewidentnie podzielić kraje na państwa członkowskie Maastricht UE oraz państwa członkowskie UE, które nie należą do MUE? Pytanie drugie dotyczy pozycji Republiki Czeskiej w Unii Europejskiej. Autor referatu stawia pytanie w jaki sposób Czechy spełniły kryteria z Maastricht w analizowanym okresie czasu oraz czy istnieje możliwość zidentyfikowania pewnych oznak konwergencji. (original abstract)
Postępowanie wnioskowania o orzeczenie wstępne z artykułu 177 Traktatu o WE ma najwyższe znaczenie dla jednolitego stosowania prawa wspólnotowego w całej Unii Europejskiej. Przyczynia się ono do dobrej współpracy pomiędzy systemami sprawiedliwości państw członkowskich a Trybunałem Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich.
W artykule przedstawiono wyniki referendum w którym Duńczycy mieli wyrazić swoją opinię wobec przyjęcia Traktatu z Maastricht. W pierwszym referendum w 1992 roku Duńczycy odrzucili Traktat, zaś w 1993 r. niewielką przewagą głosów zaakceptowali dokument. Autorka prezentuje również stanowiska duńskich partii politycznych odnośnie Traktatu.
Omówiono politykę badawczo-rozwojowa Wspólnoty Europejskiej. Charakter wspólnotowy polityki B+R i jej prawne podstawy, a także zasady finansowania i rodzaje badań.