Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 163

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 9 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  Ziemniaki
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 9 next fast forward last
Skrobia jest głównym składnikiem ziemniaka, stanowiącym ok. 17 ÷ 21 % masy świeżych bulw. Poza ilością, to struktura i skład, a w konsekwencji właściwości fizykochemiczne tego biopolimeru są ważnymi czynnikami określającymi kierunek jego zastosowań spożywczych i przemysłowych. Na wskaźniki te mają z kolei wpływ, oprócz genotypu, warunki środowiskowe i agrotechnika stosowana podczas uprawy roślin. Podstawą prawidłowego przebiegu procesów fizjologicznych i biochemicznych zachodzących w roślinie jest jej kompleksowe zaopatrzenie w łatwo dostępne składniki pokarmowe. Pełne odżywienie roślin ziemniaka decyduje bezpośrednio o ilości i jakości skrobi zawartej w bulwach. Zastosowanie odpowiedniego nawożenia (rodzaju oraz ilości stosowanego nawozu, jak również metody dozowania składników mineralnych i materii organicznej) wpływa m.in. na granulację ziaren polimeru, zawartość amylozy i fosforu, właściwości termiczne oraz proces kleikowania skrobi, np. zawartość skrobi w bulwach maleje przy niedostatecznej podaży potasu oraz przy zbyt dużych dawkach azotu. Mniejszy wpływ na ten parametr ma nawożenie fosforem. Zastosowanie doglebowo nawozów fosforowych i potasowych promuje formownie się dużych ziaren skrobi, podczas gdy nawożenie azotowe przynosi odwrotne skutki. Nawożenie roślin ziemniaka nie wpływa na strukturę krystalograficzną skrobi, jednak względna jej krystaliczność zwiększa się wraz ze wzrostem dawki potasu, a zmniejsza się w sytuacji większej podaży nawozu azotowego. Określenie wpływu nawożenia roślin na właściwości skrobi dostarcza przydatnych i ważnych informacji zarówno dla producentów ziemniaków, badaczy, jak i sektora przemysłowego, ponieważ stwarza możliwość kontroli warunków uprawy ziemniaka mających wpływ na uzyskanie skrobi natywnej o określonych właściwościach fizykochemicznych. (abstrakt oryginalny)
2
100%
Scharakteryzowano zmiany w skali uprawy ziemniaka w Polsce w ostatnich latach. Ziemniaki z rośliny o wielokierunkowym wykorzystaniu stają się tylko warzywem. Drastycznie zmniejszyła się powierzchnia jego uprawy oraz liczba gospodarstw uprawiających ziemniaki. Wraz z ograniczeniem uprawy ziemniaków zmniejszyła się także powierzchnia uprawy innych gatunków roślin, jak np. buraków cukrowych i roślin strączkowych. Spowodowało to niekorzystne zmiany prowadzące do stosowania w polskim rolnictwie monokultury zasiewów. Zmienia się równocześnie struktura agrarna uprawy ziemniaków oraz stosowana technologia. Niskonakładowa technologia jest zastępowana intensywnymi technologiami oraz certyfikowanymi systemami produkcji. Bardzo głębokie zmiany w branży ziemniaczanej zachodzą także w województwie podlaskim. (abstrakt oryginalny)
Autor przedstawił rolę jednostek detalicznych (stragany na targowiskach miejskich, sklepy owocowo-warzywne i spożywcze, sklepy samoobsługowe w tym supermarkety i hipermarkety) w obrocie ziemniakami oraz określił sposób współpracy z dostawcami zmieniaków.
Celem podjętych badań było poznanie wpływu nawadniania kroplowego i deszczownianego na wysokość i jakość plonu wybranych odmian ziemniaka średnio wczesnego. Doświadczenia polowe przeprowadzono w latach 2001-2003 we wsi Kosobudy, gm. Brusy, woj. pomorskie, na glebie zaliczanej do IVb klasy bonitacyjnej (kompleks 5 żytni dobry). Ilość wody łatwo dostępnej dla roślin (efektywna retencja użyteczna) w warstwie gleby o kontrolowanym uwilgotnieniu (od 0 do 40 cm) wynosiła 29,5 mm. Dwuczynnikowe doświadczenie założono metodą losowanych podbloków układzie zależnym split-plot, w czterech replikacjach. Czynnikiem pierwszego rzędu było nawadnianie, zastosowane w trzech wariantach: O - bez nawadniania (obiekt kontrolny), K - nawadnianie kroplowe, D - nawadnianie deszczowniane. Czynnik drugiego rzędu stanowiły trzy średnio wczesne odmiany ziemniaka: Barycz, Mors, Triada. Ziemniaki uprawiano na pełnej dawce obornika bydlęcego (35 t·ha-1 ) wnoszonego do gleby jesienią pod orkę zimową. Nawożenie fosforem i potasem wynosiło 80 kg P2O5· ha-1 i 140 kg K2O· ha-1. Nawożenie azotem zastosowano w dawce 90 kg N· ha-1. Terminy wykonywania nawodnień ustalano na podstawie potencjału wodnego gleby określanego przy użyciu tensjometrów. Nawadnianie rozpoczynano w momencie, kiedy siła ssąca gleby wynosiła -0,03 MPa. Zastosowanie nawodnień w uprawie ziemniaka istotnie zwiększyło plon handlowy bulw. Nie stwierdzono istotnych różnic w wysokości plonów ziemniaka nawadnianego systemem nawodnień deszczownianych i kroplowych. Wśród testowanych odmian istotnie wyższy plon handlowy bulw wydała Triada. Wystąpiła zróżnicowana reakcja odmian na nawadnianie. Najwyższe przyrosty plonów pod wpływem nawadniania stwierdzono u odmiany Mors, a najniższe - u odmiany Barycz. Zastosowane systemy nawodnień nie różnicowały istotnie poziomu suchej masy, witaminy C, cukrów prostych i skrobi w bulwach testowanych odmian. Nawadnianie obniżyło zawartość cukrów ogółem w bulwach ziemniaka.(abstrakt oryginalny)
The identification of organic, unconventional, solutions in order to fight against most encountered plant mites and pathogens is a preoccupation of our days. In this context, the aim of our research consists in testing the possibility of using Allium sativum L., and selenium enriched Allium sativum L. in fight against late blight and alternariosis in potato, in conditions of obtaining appropriate interests. A bifactorial experimental design with two graduations, according to the randomized blocks methodology, was implemented in pedo-climatic conditions of Transylvanian Plain, Romania. The data were statistically processed with STATISTICA v 7.0. Basic statistics was used for calculation of means, standard deviations, coefficients of variation, and differences between means, for fungal pathogens attack degrees and potato productions. Our research shows that the use of 1.1% aqueous solution of organic selenium enriched Allium sativum L. is a valuable alternative in fight against Alternaria solani Sorauer, and Phytophthora infestans Mont. De Bary, in both Redsec, and Roclas potato varieties, in studied experimental conditions.(original abstract)
Celem wykonanych badań było wykazanie wpływu wzrastającego nawożenia fosforem stosowanego na tle czterech dawek NK na zawartość włókna, tłuszczu i składników popielnych w bulwach ziemniaka odmiany Atol. Pod wpływem wzrastającego nawożenia azotowo-potasowego, jak i fosforowego zaznaczyła się w bulwach ziemniaka tendencja do zwiększania zawartości włókna i częściowo tłuszczu surowego. Stosowane w doświadczeniu nawożenie azotowo-potasowe i fosforowe miało niewielki wpływ na zawartość w bulwach ziemniaka surowego popiołu i poszczególnych makropierwiastków popielnych. Wyraźniej zaznaczył się jedynie dodatni wpływ nawożenia fosforem na zawartość P w bulwach. Zawartość makroelementów wykazywała niewielkie, ale istotne uzależnienie od warunków klimatycznych, a zwłaszcza od ilości opadów atmosferycznych. (abstrakt oryginalny)
Podjęte badania miały na celu określenie wpływu wzrastającego nawożenia fosforem stosowanego na tle czterech dawek NK na zawartość związków azotowych i jakość białka w bulwach ziemniaka. Nawożenie azotowo-potasowe przyczyniło się do niewielkiego zwiększenia zawartości N ogółem i N białkowego w bulwach, ale wzrost ten nie korespondował z wielkością dawki NK. Najwyższą zawartość obu form azotu uzyskano już przy drugim poziomie nawożenia (N80K120). Wzrastające nawożenie fosforem nieznacznie zwiększyło tylko zawartość N ogółem w serii z najniższą dawką NK. Zawartość aminokwasów w białku bulw i jego wartość odżywcza (EAA index) były częściowo uzależnione od stosowanego nawożenia. W obrębie porównywanych dawek NK wykazano jedynie dodatnie oddziaływanie najwyższego poziomu nawożenia (N160K240) na zawartość wszystkich aminokwasów egzogennych. Wraz ze zwiększeniem dawek fosforu na ogół następował spadek zawartości aminokwasów egzogennych. Wartość odżywcza białka bulw wyrażona indeksem EAA ulegała zwiększeniu w miarę wzrostu nawożenia azotowo-potasowego. Nawożenie fosforem w trzech seriach nawożenia NK spowodowało spadek wartości odżywczej białka tylko w serii nawożonej N120K180. Działanie wzrastających dawek fosforu na wartość odżywczą białka miało przebieg paraboliczny. (abstrakt oryginalny)
Poniżej opisane badania zostały podjęte w celu oznaczenia czynników, które mają wpływ na wybór technologii produkcji ziemniaków. Wybory dokonane przez hodowców zostały zbadane za pomocą przetworzenia danych dotyczących punktowego oszacowania właściwego przygotowania ziemi, uprawy nowej odmiany, zastosowanej dawki nawozu, metody aplikacji nawozu, nawodnienia, środków ochrony roślin, jakości ziarna, technik zmienno-gatunkowych, daty sadzenia, wielkości nasion i odstępów między rzędami. Dane zebrano od 232 losowo wybranych rolników uprawiających ziemniaki. Zrobiono to przy pomocy ankiety przeprowadzonej ustnie w trzech powiatach dystryktu Rajshahi w Bangladeszu w okresie od lipca 2010 do lutego 2011 roku. Spośród 11 technik odnoszących się do uprawy ziemniaków, wskazania na nawadnianie jako najistotniejszą z nich znalazły się na 1. miejscu, podczas gdy odległości między rzędami na ostatnim. Większość plantatorów (46,55%) wykazała się średnim wskaźnikiem zastosowania technik, 29,74% znacznym oraz 23,71% niskim. Na podstawie współczynnika korelacji Pearsona stwierdzono, że spośród 22 zmiennych, 16 wykazało istotne pozytywne związki z zastosowanymi technikami produkcji ziemniaków. Wyniki przeprowadzonej krokowej analizy wielokrotnej regresji wykazały, że siedem zmiennych, tj.: innowacyjność, wiedza na temat produkcji ziemniaków, aspiracje, świadomość problemów występujących w trakcie produkcji, kontakty grupowe, partnerskie oraz postawa, przyczyniło się w znacznym stopniu do takiego wyniku. Łącznie zróżnicowanie osiągnęło 65,30% (całości zróżnicowania technologii). Analiza ścieżkowa wykazała, że te zmienne wpłynęły zarówno pośrednio, jak i bezpośrednio na przyjętą postawę. Hodowcy, którzy odznaczali się znaczną innowacyjnością, lepszą wiedzą tematyczną i wyższymi aspiracjami, częstszymi kontaktami z członkami zespołu, i z partnerami, oraz właściwymi postawami, łatwiej adaptowali techniki produkcji ziemniaków. (abstrakt oryginalny)
Przemysł ziemniaczany ma duże możliwości zwiększenia produkcji, ponieważ w omawianym okresie jego zdolności produkcyjne były wykorzystywane zaledwie w 50-70%. Jednakże sytuacja finansowa większości tych zakładów jest bardzo niekorzystna: są one poważnie zadłużone, chociaż w 1995 r. po raz pierwszy od wielu lat rentowność tych przedsiębiorstw uległa poprawie w wyniku restrukturyzacji zadłużenia, wyprzedaży zapasów, wyrobów gotowych oraz w wyniku obniżenia kosztów kredytów skupowych i finansujących zapasy wyrobów gotowych. W najtrudniejszej sytuacji finansowej są przedsiębiorstwa produkujące krochmal, najlepszą kondycję finansową posiadają zakłady produkujące syrop skrobiowy. (fragment tekstu)
Celem pracy było przedstawienie uwarunkowań podejmowania decyzji dotyczących traktowania bakteriozy pierścieniowej jako choroby kwarantannowej oraz wynikających z tego faktu konsekwencji intencjonalnych i nieintencjonalnych. Zwrócono uwagę na wpływ regulacji prawnych dotyczących bakteriozy i praktyki ich stosowania na ekonomikę produkcji ziemniaka i funkcjonowanie rynku. Bakterioza pierścieniowa ziemniaka ma w wielu krajach, w tym i w Unii Europejskiej, status choroby kwarantannowej. Urzędowe regulacje fitosanitarne dotyczące choroby stały się główną przyczyną drastycznego zmniejszenia eksportu ziemniaków z Polski oraz stanowią barierę podażową w produkcji nasiennej. Dyskusyjna jest natomiast ocena rzeczywistych strat gospodarczych w przypadku wystąpienia choroby. Według modelu teoretycznego istnieją przesłanki, że obowiązujący poziom restrykcji fitosanitarnych powoduje zbyt wysokie koszty dla producentów, zwłaszcza dotyczące konsekwencji tzw. nieintencjonalnych. Uzasadnia to dyskusję nad celowością dalszego traktowania bakteriozy jako choroby kwarantannowej. (abstrakt oryginalny)
Celem pracy było przeprowadzenie analizy ekonomicznej produkcji ziemniaków oraz przedstawienie opłacalności produkcji w dwóch kolejnych sezonach wegetacyjnych. Dane pochodziły z gospodarstwa rolnego specjalizującego się w produkcji ziemniaka jadalnego. Plon handlowy bulw ziemniaka w 2012 roku kształtował się na poziomie 247,8 dt/ha, a w 2013 roku wynosił 265,4 dt/ha. Przychód w badanych okresach wynosił 9907,6 i 27956,3 zł z 1 ha, a duża zmienność w przychodzie była podyktowana ceną uzyskaną w poszczególnych latach badań za jednostkę produkcji. Największy udział w strukturze poniesionych kosztów stanowiły koszty eksploatacji maszyn i praca ludzka (42,7%), koszty sadzeniaków (33,2 i 35,0%), następnie koszty nawozów (15,0 i 15,7%) oraz środków ochrony roślin (7,3 i 8,4%). (abstrakt oryginalny)
Cel: Celem pracy była ocena opłacalności ekonomicznej poprzez obliczenie potencjalnych przychodów i kosztów dla rolników, jak również symulacja wpływu ekonomicznego, zastosowania środka mikrobiologicznego w uprawie ziemniaka w ramach doświadczenia polowego. Doświadczenie polowe miało na celu określenie roli środka mikrobiologicznego w uprawie ziemniaka jako zastępującego syntetyczne nawozy oraz środki ochrony roślin. Metody: Do symulacji wykorzystano dane z jednorocznego eksperymentu polowego, które przeanalizowano za pomocą metody dynamiki systemowej. Z jedenastu testowanych odmian na sześciu różnych poletkach doświadczalnych wybrano jedną najbardziej ekonomicznie opłacalną odmianę- Pasja Pomorska. Zastosowano podejście komparatystyczne do przedstawienia wyników inokulacji roślin ziemniaka czynnikami biologicznymi w porównaniu do stosowania syntetycznych pestycydów i nawozów. Wyniki: Wyniki badań wskazują, że zastosowanie środków biokontrolnych zwiększa jakość i ilość plonu ziemniaka w porównaniu z wariantem, w którym nie stosuje sięśrodków syntetycznych. Są one jednak wyższe przy zastosowaniu tych ostatnich. Stwierdzono, że czynnik mikrobiologiczny mógłby wspierać ekologiczną produkcję ziemniaka, jednak jak dotąd nie osiąga ona zadawalającego ekonomicznego progu opłacalności. Wnioski: Mając na uwadze ograniczenia wynikające z eksperymentalnego charakteru badań polowych, wykazano poziom ekonomicznej opłacalności innowacyjnych preparatów biologicznych oraz znaczenie ich zastosowania w rolnictwie. (abstrakt oryginalny)
13
Content available remote Ziemniaki jako potencjalny substrat dla biogazowni rolniczych
75%
Ziemniak jest zaliczany do surowców roślinnych mających wszechstronne zastosowanie, począwszy od branży spożywczej, aż do wykorzystania przy produkcji pasz. Klasyfikuje się go zarówno do roślin jadalnych, pastewnych, jak i przemysłowych. Odpady z przetwórstwa ziemniaków można wykorzystać do celów energetycznych, m.in. do wytwarzania paliw ciekłych czy skojarzonej produkcji energii elektrycznej i cieplnej z biogazu powstałego w wyniku fermentacji metanowej. Badania wydajności biogazowej dla czterech prób substratów przeprowadzono zgodnie z obowiązującą niemiecką normą DIN 38 414/S8 w Pracowni Ekotechnologii na Uniwersytecie Przyrodniczym w Poznaniu. (abstrakt oryginalny)
Celem badań było określenie efektywności ekonomicznej uprawy ziemniaków jadalnych odmiany Vineta, uprawianych na glebie lekkiej na podstawie standardowej nadwyżki bezpośredniej - SGM (Standard Gross Margin). Eksperyment prowadzono na plantacji produkcyjnej o powierzchni 1,7 ha, zlokalizowanej w województwie lubelskim. W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, że produkcja ziemniaków jadalnych w latach 2015-2016 była opłacalna. Największy udział w strukturze poniesionych kosztów bezpośrednich stanowiły koszty: zakupu sadzeniaków (42,67%), specjalistyczne (33,90%), obornika (13,96%), następnie środków ochrony roślin (4,73%) oraz nawozów mineralnych (4,28%).(abstrakt oryginalny)
Polska należy do krajów o największym spożyciu ziemniaków. Według danych FAO w 1997 roku większe spożycie ziemniaków przypadające na osobę było tylko na Białorusi, Łotwie i w Słowenii, a zbliżone do spożycia w Polsce (około 130 kg na osobę1) na Ukrainie, Litwie, w Rosji i w Irlandii. Łącznie w Polsce w ostatnich latach zjadano około 5,2 mln t ziemniaków, co stanowi 3,5% światowego ich spożycia. W ostatnich latach w naszym kraju zachodzą istotne zmiany w spożyciu ziemniaków. Do zmian tych można zaliczyć m.in.: - spadek spożycia; w latach dziewięćdziesiątych zmniejszało się przeciętnie o 2,36 kg rocznie - ze 143 kg w 1990 roku do 126 kg w 1998 roku, - spadek udziału samozaopatrzenia, - powolna, aczkolwiek widoczna zmiana w strukturze spożycia na korzyść ziemniaków przetworzonych, - zmiany wymagań i zachowań konsumentów dotyczące zakupu i spożycia. W ślad za zmianami w sferze konsumpcji powinny nadążać również przeobrażenia w produkcji ziemniaków i w organizacji obrotu nimi. Ażeby producenci ziemniaków jadalnych i handlowcy mogli skuteczne działać na rynku, konieczne jest szczegółowe poznanie nowych wymagań konsumentów. W związku z tym celem niniejszej pracy jest określenie preferencji konsumentów dotyczących zakupu i spożycia ziemniaków w formie świeżej oraz określenie czynników, które wpływają na zróżnicowanie zachowań konsumentów. (fragment tekstu)
W pracy poszukiwano zależności między zawartością cukrów prostych w bulwie ziemniaka a jej wytrzymałością na obciążenia mechaniczne. Badano bulwy ziemniaka odmian: Kuras, Gala, Agata, Ditta, Arrow, Roko i Raja. Wyznacznikiem podatności bulwy ziemniaka na uszkodzenia mechaniczne były: siła uszkadzająca perydermę, wskaźniki uszkodzeń zewnętrznych i wewnętrznych oraz uszkodzeń masowych. Pomiar zawartości cukru w bulwie ziemniaka wykonano przy użyciu refraktometru. Statystycznie istotną zależność, mierzoną wartością współczynnika korelacji, między zawartością cukrów prostych a podatnością na uszkodzenia wewnętrzne stwierdzono wyłącznie w bulwach ziemniaka odmian Kuras i Raja.(abstrakt oryginalny)
17
Content available remote Analiza tendencji w produkcji ziemniaków w Polsce w latach dziewięćdziesiątych
75%
Celem niniejszego opracowania było określenie i analiza trendów zachodzących w produkcji ziemniaków w Polsce oraz porównanie tych zmian ze zmianami zachodzącymi w wybranych krajach UE. Zakres czasowy analizy obejmował lata 1989-1998. (fragment tekstu)
W latach 2012-2014 przeprowadzono dwa niezależne doświadczenia przechowalnicze mające na celu określenie wpływu promieniowania UV-C na stopień zainfekowania bulw ziemniaka przez Rhizoctonia solani Kühn. Bulwy ziemniaka naświetlano w komorze wyposażonej w promiennik UV-C 15 W usytuowany nad dnem komory na wysokości od 0,4 do 1,0 m stosując czas ekspozycji w zakresie od 1 do 60 min. Jako materiału do badań użyto czterech jadalnych odmian ziemniaka o różnym stopniu wczesności oraz różnej przydatności użytkowej i kulinarnej bulw: Lord, Owacja, Vineta i Jelly. Stwierdzono, iż naświetlanie przed przechowywaniem bulw odmiany Owacja przyczyniło się do zmniejszenia porażenia rizoktoniozą w porównaniu z próbą kontrolną.(abstrakt oryginalny)
Zaprezentowano wyniki 3-letniego doświadczenia polowego z zastosowaniem różnych sposobów pielęgnacji w uprawie ziemniaków jadalnych. Obiekty doświadczalne obejmowały pięć sposobów pielęgnacji: obiekt kontrolny z pielęgnacją mechaniczną i cztery obiekty pielęgnacji mechaniczno-chemicznej z użyciem herbicydów i ich mieszanin - Command 480 EC, Command 480 EC + Afalon Dyspersyjny 450 SC, Stomp 400 SC, Stomp 400 SC + Afalon Dyspersyjny 450 SC. Analizy ekonomicznej dokonano na podstawie zrealizowanych zabiegów oraz nakładów materiałowych. Efekty ekonomiczne zabiegów ochrony roślin określono na podstawie wskaźników przyjętych w ochronie roślin, takich jak: wskaźnik pokrycia kosztów (Wpk) i orientacyjne wskaźniki opłacalności (E1 i E2). Orientacyjne wskaźniki opłacalności E1 i E2 wykazały, że mechaniczno-chemiczna ochrona ziemniaka jadalnego z zastosowaniem herbicydów była opłacalna.(abstrakt oryginalny)
Celem artykułu jest przedstawienie zmian zachodzących na rynku ziemniaków w Polsce z perspektywy producentów. Wykazano także regionalne zróżnicowanie uprawy ziemniaków w kraju. Od kilkunastu lat maleje w Polsce areał uprawy ziemniaków w strukturze zasiewów na obszarze całego kraju. Wybór tak pracochłonnej uprawy w warunkach przemian makroekonomicznych na rynku ziemiopłodów oraz zmian klimatu wymaga dostosowywania gospodarstw ziemniaczanych do potrzeb rynku. Dokonano analizy źródeł wtórnych pochodzących z danych IERiGŻ-PIB oraz GUS.(abstrakt oryginalny)
first rewind previous Strona / 9 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.