Wyniki wyszukiwania - BazEkon

1

From Biostimulant to Possible Plant Bioprotectant Agents

100%

Szparaga A.

Agricultural Engineering

|

2023

|

27

|

nr 1

87-98

Wodne ekstrakty roślin z udowodnionym działaniem biostymulującym mogą posiadać zdolność hamowania wzrostu i rozwoju grzybów wywołujących choroby roślin. Potencjalne zastosowanie ekstraktów w takiej roli ma wiele zalet w tym fakt, że ekstrakty są biodegradowalne, mniej kosztowne i dostępne od ręki. Zatem, celem badania było przeprowadzenie oceny potencjału infuzji wodnych, wywarów i maceratów, ekstrahowanych z korzenia łopianu, liści piołunu, korzenia lubczyku, ziaren lnu, dziewanny drobnokwiatowej jako biologicznych środków ochrony roślin. To badanie zostało przeprowadzone przez badanie w warunkach in vitro zdolności tych bioprotektantów do hamowania wzrostu grzybów Thielaviopsis basicola (Berk. and Broome), oraz Fusarium avenaceum (Fr.) Sacc, Fusarium culmorum (Wm.G. Sm.) Sacc., Fusarium sambucinum (Fuckel), Fusarium solani (Mart.) Sacc., Rhizoctonia solani (J.G. Kühn), Botrytis cinerea Pers., Sclerotinia sclerotiorum (Lib. de Bary),które powodują chorobę soi. Działanie grzybobójcze maceratów, infuzji oraz wywarów określone za pomocą metody dyfuzji na szalkach Petriego na podłożu stałym PDA wykazało potencjał badanych ekstraktów wodnych jako bioprotektantów zdolnych do powstrzymania wzrostu grzybów powodujących choroby soi. (abstrakt oryginalny)

2

Ekonomiczno-środowiskowe aspekty nawożenia gleby - innowacyjne rozwiązania stosowane w tym zakresie

100%

Czekaj M.

Roczniki Naukowe Stowarzyszenia Ekonomistów Rolnictwa i Agrobiznesu

|

2012

|

14

|

z. 5

39-44

Celem badań było wskazanie ekonomiczno-środowiskowych aspektów nawożenia gleby, a w szczególności zwrócenie uwagi na koszty ponoszone przez rolników w związku z nawożeniem oraz obciążenie środowiska następujące wskutek nawożenia gleby. Wymieniono wybrane innowacyjne produkty wykorzystywane do nawożenia gleby. Szczególną uwagę poświęcono popiołom paleniskowym oraz możliwościom zastosowania ich do wapnowania gleb. (abstrakt oryginalny)

3

Analysis of Commercialisation Possibilities of Biopreparation " Rhizofertum" for Plant Growth Stimulation in Unfavourable Soil Conditions

100%

Grobelak A., Napora A., Hiller J., Kacprzak M.

Acta Innovations

|

2016

|

nr 19

45-51

The aim of the paper was to discuss commercialisation possibilities of research findings pertaining to the biopreparation for plant growth stimulation in unfavourable soil conditions, which is based on specialized bacterial consortium. The production foundation of the biopreparation is the technology regarding the immobilisation of micro-organisms on mineral-organic media and sodium alginate, taking the form of a capsule. As a result of the conducted analyses, the potential effectiveness of investment in the technology and available solutions on the market were assessed in addition to strengths and weaknesses of the biopreparation. It was also stated that the prospective benefits following from the commercialization of the invention are very high. (original abstract)

4

Sustainable Odour Control Strategies in Manure Management: A Case Study of Chicken Manure Composting

100%

Żesławska P., Zawieja I., Worwąg M.

Ekonomia i Środowisko

|

2026

|

nr 2 (97)

1-12

Polsce problem emisji odorów, szczególnie w kontekście działalności rolniczej, stanowi istotne wyzwanie zarówno dla jakości życia mieszkańców, jak i dla ochrony środowiska. Pomimo regulacji prawnych dotyczących ochrony powietrza, brak szczegółowych norm odnoszących się do emisji zapachów sprawia, że zagadnienie to wciąż wymaga dalszej uwagi. Niniejszy artykuł przedstawia charakterystykę pomiotu kurzego jako surowca wykorzystywanego w procesie kompostowania oraz wyjaśnia, dlaczego stanowi on problematyczne źródło emisji odorów. W szczególności omówiono istotę procesu kompostowania, podczas którego w wyniku mikrobiologicznych przemian powstaje szereg związków złowonnych, wpływających negatywnie na jakość powietrza. W artykule zaprezentowano charakterystykę pomiotu kurzego, idee procesu kompostowania i gospodarkę nawozami naturalnymi w kontekście ograniczania emisji amoniaku do atmosfery.(abstrakt oryginalny)

5

Resources of Main Macronutrients in Natural Fertilizers in Poland

100%

Kopiński J., Witorożec A.

Annals of the Polish Association of Agricultural and Agribusiness Economists

|

2021

|

23

|

z. 2

64-74

Przedstawiono wyniki analizy wielkości zużycia poszczególnych makroskładników w nawozach naturalnych w Polsce. Analizą objęto zużycie azotu, fosforu i potasu w poszczególnych rodzajach nawozów naturalnych, zarówno w odniesieniu do powierzchni nawożonej, jak i użytków rolnych. Okres badań obejmował dane za lata 2018-2019. Wielkość zasobów makroskładników nawozów naturalnych określono na poziomie województw. W wyniku analizy danych wykazano, że ponad 80% makroskładników NPK zaaplikowano do gleby w postaci obornika. Łączne zużycie NPK w nawozach naturalnych w Polsce oszacowano na poziomie ok. 80 kg/ha UR w dkr, w tym 27,4 kg N, 17,3 kg P2O5 i 33,5 kg K2O. Największe dawki składników NPK w nawozach naturalnych na powierzchni nawożonej stosowane były w województwach lubuskim, podlaskim, lubelskim, warmińsko-mazurskim i wielkopolskim. W żadnym z województw średnia dawka stosowanego azotu w nawozach naturalnych nie przekraczała dopuszczalnego poziomu 170 kg N/ha. Pod względem intensywności nawożenia makroskładnikami z nawozów naturalnych wiodącym było województwo podlaskie, co potwierdza jego znaczenie w aspekcie produkcji zwierzęcej oraz istotność dla rozwoju biogospodarki w Polsce.(abstrakt oryginalny)

6

Evaluation of Tthe Fertilising Properties of Composts Containing Herbal Waste

100%

Koziak K., Krasowska M., Piekut J., Obidziński S., Cwalina P., Kowczyk-Sadowy M., Kowalewska O.

Ekonomia i Środowisko

|

2025

|

nr 1 (92)

1-11

Celem niniejszej pracy było zbadanie podstawowych właściwości chemicznych i fizycznych granulatów nawozowych oraz porównanie ich wartości nawozowej. W badaniach zastosowano metody analityczne, w tym potencjometryczne oznaczanie pH, metodę Kjeldahla do oznaczania azotu, spektrofotometrię do oznaczania fosforu oraz fotometrię płomieniową do oznaczania potasu i sodu. Zawartość metali ciężkich (Cr, Ni, As, Cd, Pb) oznaczono metodą spektrometrii mas z plazmą wzbudzaną indukcyjnie (ICP-MS). Materiał badawczy stanowiły granulaty wytworzone z kompostu (składającego się z odpadów zielonych: skoszonej trawy, liści i przyciętych gałęzi) oraz gnojówki z suszonej pokrzywy. Wyniki badań wykazały, że granulaty charakteryzują się wartością pH w zakresie od 7,44 do 8,20. Zawartość azotu wynosiła od 1,77 do 2,18%, fosforu od 0,17 do 0,38%, potasu od 0,77 do 0,90%, a sodu od 0,02 do 0,05%. Ponadto, stężenia metali ciężkich (Cr, Ni, As, Cd, Pb) mieściły się w granicach dopuszczalnych dla nawozów organicznych. Przeprowadzone badania wykazały, że granulaty wytworzone z kompostu i gnojówki z pokrzywy charakteryzują się korzystnymi właściwościami fizykochemicznymi, które umożliwiają ich zastosowanie jako uzupełnienie nawożenia mineralnego. Odznaczają się optymalną wartością pH oraz zrównoważoną zawartością kluczowych składników odżywczych, takich jak azot, fosfor, potas i sód, przy jednoczesnym zachowaniu dopuszczalnych stężeń metali ciężkich. Wyniki potwierdzają, że badane materiały spełniają normy dotyczące zawartości azotu, fosforu, potasu oraz metali ciężkich, co potwierdza ich przydatność jako bezpiecznych i efektywnych nawozów organicznych. Ich zastosowanie może przyczynić się nie tylko do poprawy jakości gleby i zwiększenia plonów, ale również wspierać cele zrównoważonego rozwoju oraz wpisywać się w koncepcję gospodarki o obiegu zamkniętym.(abstrakt oryginalny)

7

Management of Natural Fertilizers In Poland

100%

Kopiński J., Wrzaszcz W.

Annals of the Polish Association of Agricultural and Agribusiness Economists

|

2020

|

22

|

z. 2

80-87

W artykule omówiono zmiany gospodarowania nawozami naturalnymi w Polsce i w poszczególnych województwach kraju. Analiza dotyczyła zmian liczby i udziału gospodarstw indywidualnych stosujących nawożenie naturalne, powierzchni nawożonej i poziomu zużycia poszczególnych rodzajów nawozów naturalnych. Analiza porównawcza na poziomie województw dotyczyła lat 2007 i 2016. Oceniono także aktualną sytuację w zakresie nawożonej powierzchni oraz dawek nawozów naturalnych na podstawie danych za lata 2018-2019. Na podstawie wyników analiz wykazano, że w Polsce wyraźnie zmniejszyła się liczba gospodarstw stosujących nawozy naturalne. Mimo wzrostu zainteresowania stosowaniem gnojowicy, nadal najbardziej popularnym nawozem naturalnym był obornik, który w latach 2018-2019 stosowano na 18% użytkowanej rolniczo powierzchni. W Polsce średnioroczne dawki stosowanego obornika, gnojówki i gnojowicy wynosiły odpowiednio: 17 t/ha, 22 m3/ha i 26 m3/ha. Z przeprowadzonej analizy organizacji i intensywności gospodarowania nawozami naturalnymi wynika, że najbardziej wiodącym pod tym względem było województwo podlaskie, co potwierdza jego dominującą pozycję w produkcji zwierzęcej w Polsce.(abstrakt oryginalny)

8

Analiza stanu gospodarki nawozami naturalnymi w drobnych gospodarstwach rolnych na przykładzie gminy Uście Gorlickie

75%

Filipek-Mazur B., Tabakow M., Sekuła K.

Problemy Drobnych Gospodarstw Rolnych

|

2017

|

nr 1

5-16

Nawozy naturalne (obornik, gnojówka, gnojowica) poprawiają właściwości fizyczne, chemiczne i biologiczne gleby, powinny więc być stosowane regularnie i zgodnie z zasadami dobrej praktyki rolniczej. Zmniejszające się pogłowie zwierząt gospodarskich oraz zmiany w systemie ich utrzymania powodują, że ilość obornika jest niewystarczającą, a produkcja gnojowicy na niektórych obszarach zbyt duża w porównaniu z powierzchnią gleb, na których można ją aplikować. Badania, których celem było przedstawienie stanu gospodarki nawozami naturalnymi w gminie Uście Gorlickie oraz określenie skali produkcji rolniczej w tej gminie, przeprowadzono w 2015 r. metodą ankietową. Wykazano, że w gminie Uście Gorlickie powierzchnia większości gospodarstw nie przekraczała 10 ha. Produkcja zwierzęca obejmowała głównie produkcję mleka i przetworów mlecznych oraz chów bydła mięsnego, a w badanych gospodarstwach wytwarzano przede wszystkim obornik i gnojówkę, podczas gdy objętość powstającej gnojowicy była mała. We wszystkich badanych gospodarstwach obornik składowano na płycie gnojowej. Również we wszystkich gospodarstwach stosowano nawozy naturalne, ale znajomość zasad ich stosowania przez respondentów nie była zadawalająca. Wykazano bardzo silne korelacje dodatnie między wielkością powierzchni gospodarstw a liczbą zwierząt i ilością wytwarzanych nawozów naturalnych. (abstrakt oryginalny)

9

Wpływ nawożenia popiołami z biomasy na plon i pobranie składników przez kukurydzę zwyczajną

75%

Meller E., Bilenda E.

Polityka Energetyczna

|

2013

|

16

|

z. 3

339-345

Polska jako członek Unii Europejskiej jest zobowiązana do wykorzystania odnawialnych źródeł energii. Ze względu na to, że w energetyce coraz częściej jako paliwo stosowana jest biomasa, wzrasta zainteresowanie popiołami, które powstają po jej spaleniu. Doświadczenie przeprowadzono w 2012 roku koło Stargardu Szczecińskiego na glebie lekkiej. Przedmiotem badań były popioły powstające w wyniku spalania mieszaniny zrębków drzewnych, wierzby energetycznej, kukurydzy i słomy w Elektrociepłowni Czechnica. W pracy oceniono plon, skład chemiczny oraz pobranie makroskładników przez kukurydzę zwyczajną (Zea mays L.). Doświadczenie obejmowało cztery bloki, stanowiące kolejne powtórzenia, w każdym z nich uwzględniono po pięć obiektów; cztery obiekty odpowiadały poszczególnym dawkom popiołów (A - 15,0 Mg-ha-1, B - 30,0 Mg-ha-1,C-60Mg-ha-1, D - 120 Mg-ha-1), pozostały obiekt to kontrola K - nawożenie mineralne NPK. Zastosowany popiół z biomasy, jako substytut nawożenia mineralnego NPK, pod względem plonotwórczym jest skuteczniejszy od tradycyjnego nawożenia mineralnego. W stosunku do obiektu kontrolnego (K) plon w obiektach nawożonych popiołami był nieco wyższy. Zebrane z doświadczenia ziarno kukurydzy było bogate w fosfor, magnez oraz potas, a ubogie w wapń i sód. Pobranie makroskładników (K, P) było największe w obiektach C nawożonych dawką popiołów 60 Mg-ha-1. Powrót popiołów z biomasy do gleby, a zwłaszcza do tej, z której został zebrany plon przeznaczony na cele energetyczne jest zgodny ze zrównoważonym rozwojem i stanowi dobry sposób ich zagospodarowania. (abstrakt oryginalny)

10

Influence of Processing Methods on Biological Value of Winter Triticale Grain

75%

Kochurko V., Abarova E., Ritvinskaya E.

Inżynieria Przetwórstwa Spożywczego

|

2016

|

4(20)

12-16

W artykule przedstawiono wyniki trzyletnich badań nad wzrostem wydajności i wartości biologicznej ziarna pszenżyta ozimego uzyskanego poprzez nawożenie dolistne z zastosowaniem mieszaniny składającej się z naturalnego regulatora wzrostu Ecosil i mikroelementów (MicroStim - bor, miedź). Celem badań jest ocena wpływu zastosowania wybranych metod wytwarzania pszenżyta ozimego odmiany Mikhas. Stwierdzono, że wytwarzanie pszenżyta ozimego z zastosowaniem analizowanych preparatów doprowadziło do wzrostu wydajności ziarna rzędu 4,4 - 5,8%, w zależności od zastosowanego nawozu mineralnego. Najbardziej efektywne było zastosowanie preparatów mineralnych N60 + 30 + 30, które doprowadziły do zwiększenia zbiorów białka surowego w ilości 4,1% na hektar. Frakcyjne zastosowanie 120 kg aktywnego składnika azotu mineralnego i stosowanie Ecosil i MikroStim - bor, miedź umożliwiło osiągnięcie 83,1 kg na hektar, bez negatywnych zmian w składzie aminokwasowym ziarna. (abstrakt oryginalny)

11

Oddziaływanie wieloletniego nawożenia mineralno-organicznego na zmiany zawartości wybranych frakcji fosforu i aktywności fosfatazowej gleby

75%

Koper J., Lemanowicz J.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu

|

2008

|

nr 4 (1204) Chemia. Związki fosforu w chemii, rolnictwie, medycynie i ochronie środowiska

11-20

Celem pracy było określenie zmian zawartości fosforu ogółem i fosforu związków organicznych w glebie wywołanych wieloletnim zróżnicowanym nawożeniem mineralno-organicznym. W doświadczeniu zastosowano 14 kombinacji nawozowych. Próby glebowe pobierano dwukrotnie: wiosną - w maju, i jesienią - we wrześniu. Stwierdzono istotny wpływ nawożenia mineralno-organicznego na dynamikę zawartości fosforu w badanych frakcjach. Zawartość Pog i Porg, a także aktywność fosfataz glebowych zmieniała się w zależności od terminu pobierania prób. Wartości stosunku Corg:Porg świadczą o intensyfikacji procesów mineralizacji Porg w badanej glebie.(abstrakt oryginalny)

12

Dynamika zawartości fosforu przyswajalnego oraz aktywności fosfatazy kwaśnej w glebie nawożonej obornikiem i azotem mineralnym

75%

Koper J., Lemanowicz J.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu

|

2008

|

nr 4 (1204) Chemia. Związki fosforu w chemii, rolnictwie, medycynie i ochronie środowiska

21-29

W pracy przedstawiono wyniki badań zmian zawartości fosforu przyswajalnego oraz aktywności fosfatazy kwaśnej w glebie płowej typowej pobranej spod uprawy kukurydzy. W doświadczeniu zastosowano zróżnicowane nawożenie obornikiem (0, 20, 40, 60, 80 t • ha-1) i azotem mineralnym (0, 45, 90, 135 kg • ha-1). Stosowanie obornika i azotu mineralnego istotnie wpłynęło na zawartość fosforu przyswajalnego w glebie, przy czym zwiększające się dawki obornika powodowały wzrost PE.R. Maksymalne dawki azotu mineralnego spowodowały spadek oznaczonej frakcji fosforu w glebie. Zawartość PE.R w glebie zmieniała się w trakcie sezonu wegetacyjnego kukurydzy.(abstrakt oryginalny)

13

Zastosowanie związków fosforu do produkcji nawozów zawiesinowych

75%

Mikła D., Hoffmann K., Hoffmann J., Biskupski A.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu

|

2008

|

nr 4 (1204) Chemia. Związki fosforu w chemii, rolnictwie, medycynie i ochronie środowiska

36-48

14

Wpływ nawożenia podłożem popieczarkowym na zawartość, pobranie i wykorzystanie fosforu przez żywicę wielokwiatową

75%

Kalembasa D., Wiśniewska B.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu

|

2008

|

nr 4 (1204) Chemia. Związki fosforu w chemii, rolnictwie, medycynie i ochronie środowiska

109-114

Badano wpływ podłoża popieczarkowego samego oraz uzupełnionego mineralnym nawożeniem potasowo-azotowym, a także obornika bydlęcego na zawartość, pobranie i wartość współczynnika wykorzystania fosforu przez życicę wielokwiatową w doświadczeniu wazonowym. Największą zawartość fosforu w plonie testowanej trawy stwierdzono na obiektach nawożonych podłożem popieczarkowym uzupełnionym nawożeniem potasowym w ilości 50% dawki optymalnej. Zawartość i pobranie fosforu były większe w drugim niż w pierwszym roku uprawy. Największe pobranie i wartość współczynnika wykorzystania fosforu zanotowano na obiektach nawożonych podłożem popieczarkowym z niższą dawką azotu. Życica pobrała nieco więcej fosforu i większe było jego wykorzystanie na obiektach nawożonych podłożem popieczarkowym niż nawożonych obornikiem. (abstrakt oryginalny)

15

Zmiany zawartości fosforu w kukurydzy nawożonej materiałami organicznymi

75%

Kopeć M., Gondek K.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu

|

2008

|

nr 4 (1204) Chemia. Związki fosforu w chemii, rolnictwie, medycynie i ochronie środowiska

89-98

W trzyletnim wazonowym doświadczeniu zastosowano osady ściekowe i ich mieszaniny z torfem. Rośliną testową w każdym roku była kukurydza odmiany San. Doświadczenie prowadzono na trzech glebach różniących się składem granulometrycznym. Nawożenie osadami ściekowymi i mieszaninami tych osadów z torfem działało korzystniej na plony kukurydzy niż wyłączne nawożenie nawozami mineralnymi. Tylko nawożenie mineralne, w porównaniu ze stosowanymi doglebowo materiałami organicznymi, istotnie zwiększyło zawartość fosforu w częściach nadziemnych kukurydzy. Zrównoważenie nawozami mineralnymi ilości fosforu wprowadzanego z materiałami organicznymi i jego zbilansowanie mogą powodować zwiększenie zasobności gleby w fosfor przyswajalny w zależności od składu granulometrycznego i zasobności wyjściowej tego składnika. Mieszaniny osadów z torfem działały nieznacznie korzystniej na plon części nadziemnej kukurydzy, jednak decydujące znaczenie miał przede wszystkim skład chemiczny osadu ściekowego.(abstrakt oryginalny)

16

Analiza sposobów magazynowania nawozów naturalnych na przykładzie wybranych gospodarstw rolnych we wsi Paśmiechy

75%

Herbut P., Angrecka S., Nawalany G., Sokołowski P.

Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich

|

2015

|

nr IV/1

899-907

Celem pracy była analiza sposobów magazynowania odchodów zwierzęcych z gospodarstw rolnych we wsi typowo rolniczej. Badania przeprowadzono we wsi Paśmiechy, gminie Kazimierza Wielka. Zakres badań terenowych obejmował inwentaryzację gospodarstw rolnych oraz istniejących obiektów magazynowych nawozów naturalnych. Wśród grupy gospodarstw przeprowadzono również badania ankietowe dotyczące sposobów magazynowania odchodów z produkcji rolniczej oraz planowanych inwestycjach i modernizacjach. Na podstawie analizy wyników badań stwierdzono, że obsada zwierząt w dużych jednostkach przeliczeniowych wyniosła łącznie 150,7 DJP. Obliczono, że taka obsada zwierzęta produkuje łącznie 4198,4 ton obornika i 8642,1 m3 gnojówki i wód gnojowych w ciągu roku. Pomimo tak dużej ilości odchodów, gospodarstwa nie posiadają obiektów do składowania i magazynowania nawozów naturalnych. Aż 74% ankietowanych gospodarzy składuje obornik bezpośrednio na gruncie. Jednak deklarację chęci modernizacji bądź budowy płyt gnojowych i zbiorników na gnojówkę lub wody gnojowe złożyło aż 52% ankietowanych gospodarstw.(abstrakt oryginalny)

17

Wykorzystanie użyźniacza glebowego UGmax w uprawie ziemniaka

75%

Zarzecka K., Gugała M.

Roczniki Naukowe Stowarzyszenia Ekonomistów Rolnictwa i Agrobiznesu

|

2012

|

14

|

z. 5

215-218

Celem podjętych badań było określenie wpływu użyźniacza glebowego UGmax na plon suchej masy, plon skrobi i plon białka ogólnego dwóch odmian ziemniaka jadalnego. Wyniki badań pochodzą z doświadczenia polowego przeprowadzonego w latach 2008-2010. Założono je metodą losowanych podbloków jako dwuczynnikowe, gdzie czynnikiem I były dwie odmiany ziemniaka jadalnego Satina i Tajfun, a czynnikiem II pięć sposobów stosowania użyźniacza glebowego UGmax. Po zastosowaniu użyźniacza glebowego UGmax, w porównaniu z obiektem kontrolnym, uzyskano średni wzrost plonów suchej masy, skrobi i białka odpowiednio o 30,6, 24,6 i 37,9%. (abstrakt oryginalny)

18

Impact of Sediment Formed in Biogas Production on Productivity of Crops and Ecologic Character of Production of Onion for Chives

75%

Romaniuk W., Polishсhuk V., Marczuk A., Titova L., Rogovskii I., Borek K.

Agricultural Engineering

|

22 (2018)

|

nr 1 (165)

105-125

Frakcja stała, zgodnie z wieloma badaniami, jest skutecznym nawozem organicznym, którego działanie jest na poziomie nawozów mineralnych, a nawet przewyższa ich efektywność, podczas gdy używanie frakcji płynnej nie zawsze daje pozytywne wyniki. Nie określono jednak, które dokładnie stężenia frakcji płynnej pofermentu po zastosowaniu jako nawóz organiczny dały wynik ujemny lub dodatni. W związku z tym, w artykule ustalono optymalne stężenie frakcji płynnej w wodnym roztworze do nawożenia roślin podczas uprawy cebuli na szczypiorek w glebie. Osad z produkcji biogazu otrzymano przy termofilnej fermentacji (50ºC) obornika bydlęcego w zakładzie laboratoryjnym, który działał przy okresowym reżimie załadunku. Czas fermentacji wynosił 25 dni. Oceniono siedem wariantów żywienia roślin: czysta woda (kontrola), nawozy mineralne (roztwór azotanu amonu w wodzie o koncentracji 1:25), nierozcieńczoną ciekłą frakcję biopaliwową i mieszaninę ciekłej frakcji z pofermentu z woda w stężeniach 1:10, 1:50, 1:100, 1:500. Ustalono, że najwyższa wydajność zaobserwowano przy nawożeniu roślin mieszaniną ciekłej frakcji z pofermentu o stężeniu 1:500. Wraz ze wzrostem stężenia płynnej frakcji i nawożeniem roślin wodnym roztworem nawozów mineralnych, wydajność cebuli nieco spadła. Nawożenie roślin stężoną frakcją ciekłą z pofermentu spowodowało częściową śmierć roślin i spadek wydajności. Kontrola uprawy na zawartość azotanów wykazała, że przy codziennym podlewaniu cebuli czystą wodą i mieszaniną ciekłej frakcji o stężeniu wody 1:100-1:500, nie przekroczono maksymalnego, dopuszczalnego stężenia (PDK), które wynosi 800 mg·kg-1 . W związku z tym, w przypadku uprawy cebuli na szczypiorek, biorąc pod uwagę wzrost plonu i niską zawartość azotanów, zaleca się stosowanie mieszaniny frakcji płynnej z wodą o stężeniu 1:500.(abstrakt oryginalny)

19

Wybrane aspekty ekonomiczne i ekologiczne stosowania nawozów mineralnych w gospodarstwach rolnych

75%

Piwowar A.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu. Ekonomia

|

2011

|

17

|

nr 214

217-230

Wzrost potencjału rolnictwa jest zależny od skali wykorzystania środków produkcji pochodzenia przemysłowego. W tym kontekście niezmiernie ważne są nawozy mineralne, będące najważniejszym plonotwórczym czynnikiem produkcji rolnej o dużych potencjalnych możliwościach. Z drugiej strony nadmierne nawożenie mineralne stwarza zagrożenie dla środowiska przyrodniczego. W artykule podjęto próbę identyfikacji znaczenia aspektów ekonomicznych i środowiskowych w gospodarce nawozowej. Rozważania dotyczące aspektów ekonomicznych i ekologicznych stosowania nawozów mineralnych poprzedzono analizą ich zużycia w Polsce. W artykule omówiono zagrożenia wynikające z nieprawidłowej gospodarki nawozowej oraz kierunki postępowania mające na celu ograniczenie negatywnych następstw. (abstrakt oryginalny)

20

Wpływ stosowania podczyszczonej gnojowicy trzody chlewnej na zawartość fosforu w glebach

75%

Koc J., Gawrońska H., Wróbel Z.

Prace Naukowe Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu

|

1994

|

nr 677 Chemia - nieorganiczne związki fosforowe : referaty i komunikaty na XV Konferencję Naukową, Wrocław, wrzesień 1994

22-31

Gnojowicę po składowaniu na lagunach, w których następowała redukcja zawartości suchej masy i składników, stosowano na grunty orne w dawce 2600 m3/ha rocznie. Po 15 latach stwierdzono, że 54 - 73% wniesionego z gnojowicą fosforu pozostało w glebach. Fosfor kumulował się w górnych poziomach gleb. Więcej fosforu zatrzymywały gleby o wyższej zawartości substancji organicznej. 74 - 97% zasorbowanego fosforu pozostało w formach rozpuszczalnych w 0,5 M HCl a 16 - 59% w formach przyswajalnych dla roślin. (abstrakt oryginalny)