Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 1392

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 70 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  Media
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 70 next fast forward last
Dynamiczna transformacja globalnego środowiska medialnego stała się przyczyną istotnych przeobrażeń w dziedzinie studiów medioznawczych na całym świecie, zwłaszcza w kwestii badań empirycznych. Biorąc pod uwagę rosnące znaczenie dotychczasowych światowych peryferii komunikacyjnych, takich jak Europa Środkowo-Wschodnia, Azja Południowo-Wschodnia czy rejon świata arabskiego, dalszy rozwój badań tych obszarów w zakresie mediów wydaje się niezbędny. Niniejsza analiza akcentuje przede wszystkim konieczność stworzenia alternatywnych typologii systemów medialnych, które wezmą pod uwagę dynamikę zmian krajów rozwijających się. Proponowana przez autora koncepcja "kontekstualnego ujęcia mediów" umożliwia bardziej elastyczne i zdecydowanie nienormatywne spojrzenie na media arabskie, co pozwoli z kolei na wypracowanie nowych ram analitycznych w badaniach nad transformacją medialną w regionach kulturowo jednolitych(abstrakt oryginalny)
2
Content available remote Ekonomiczne uwarunkowania wielkości przedsiębiorstw medialnych
100%
Problemem badawczym podjętym w opracowaniu są zmiany w przemyśle medialnym. Teza główna sprowadza się do stwierdzenia, że podstawowym czynnikiem przeobrażeń w skali i zakresie działalności przedsiębiorstw medialnych jest dekompozycja linearnego łańcucha wartości, spowodowana głównie digitalizacją produktów medialnych i konwergencją w przemyśle medialnym. (fragment tekstu)
Omówiono sytuację hiszpańskich mediów po śmierci generała Franco w 1975 roku. Zdaniem autorki hiszpański zwyczaj państwowej ingerencji został przyjęty przez kolejne pochodzące z demokratycznego wyboru rządy zarówno prawicowe jak i lewicowe. Hiszpańskie media pozostają potężnym instrumentem politycznej manipulacji.
4
Content available remote Badanie mediów multimodalnych - multimodalne badanie mediów
100%
Artykuł prezentuje kwestię multimodalności. Najpierw pokazuje różnice między multimodalnością a multimedialnością i prezentuje problemy związane z pojęciem "modus". Następnie koncentruje się na metodologii multimodalnej. W ostatniej części zostały ukazane relacje między multimodalnością a mediami(abstrakt oryginalny)
Wdniach 23-24 kwietnia 2009 roku odbyła się ogólnopolska konferencja naukowa zatytułowana "Współczesne media - wolne media?" zorganizowana przez Zakład Dziennikarstwa na Wydziale Politologii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Patronat naukowy nad konferencją objęło Polskie Towarzystwo Komunikacji Społecznej, a medialny Radio Lublin, TVP Lublin oraz "Gazeta Wyborcza" Lublin. Tegoroczna konferencja była kontynuacją ubiegłorocznego spotkania naukowego pod tytułem "Współczesne media - status, aksjologia, funkcjonowanie". Głównym jej celem było podjęcie próby określenia kondycji współczesnych mediów, tym razem w kontekście ich wolności. Organizatorzy zaproponowali, aby po dwudziestu latach, które minęły od transformacji systemu medialnego w Polsce, gdy w dorosłość wkracza pokolenie urodzone w wolnym kraju, dokonać wieloaspektowej analizy prasy, radia, telewizji i internetu. Rozważaniami teoretycznymi objęto zagadnienia z zakresu prawa i etyki mediów, formy przekazu medialnego, a także funkcjonowania rynku mediów, kształtowania się systemu medialnego oraz kontekstu politycznego i relacji między nadawcą medialnym a instytucją polityczną wpływającej na ograniczenie wolności działań instytucji medialnych(fragment tekstu)
W artykule analizujemy wpływ dysrupcyjnych wydarzeń medialnych na postrzeganą wartość różnorodności w praktykach redakcyjnych, ze szczególnym uwzględnieniem polskiej debaty medialnej po wybuchu wojny ukraińsko-rosyjskiej w lutym 2022 r. Robimy to w oparciu o unikalny zbiór danych, pochodzący z pogłębionych wywiadów z ośmioma redaktorkami i redaktorami reprezentującymi cztery różne redakcje, przeprowadzonych przed, bezpośrednio po i około rok po rozpoczęciu wojny. Nasze badanie odpowiada na pytanie, czy redakcje są w stanie obronić wartość różnorodności podczas relacjonowania wojny i kryzysu. Oceniamy także wpływ zmienionego kontekstu geopolitycznego, charakteryzującego się mobilizacją na rzecz "budowania narodu" i społecznym poczuciem solidarności z Ukraińcami, na decyzje redakcyjne o wyciszeniu, opóźnieniu lub rezygnacji z publikacji niektórych artykułów. Wnosimy wkład w badania nad epistemologią produkcji wiadomości w czasach wojny i kryzysu, ich różnorodnością oraz rolą mediów w społeczeństwach demokratycznych.(abstrakt oryginalny)
Cel/teza: Celem artykułu jest przedstawienie oraz krytyczna analiza założeń metodologicz- nych projektu The Euromedia Ownership Monitor (EurOMo), służącego identyfikacji po- ziomu transparentności własności mediów w państwach Unii Europejskiej oraz ocenie ry- zyk dla tej przejrzystości wynikających ze struktur właścicielskich, relacji polityczno-eko- nomicznych i transformacji cyfrowej systemów medialnych. Koncepcja/metody badań: zaprezentowane w artykule badania opierają się na porównawczej analizie jakościowo- -ilościowej wykorzystującej autorski indeks ryzyka (Risk Index), który umożliwia opera- cjonalizację poziomu transparentności w pięciu wymiarach: struktury własności, kontroli ekonomicznej, zarządzania, relacji oraz polityki publicznej. Dane pozyskano z publicznie dostępnych rejestrów i baz administracyjnych, a następnie poddano je standaryzacji i agregacji w celu rekonstrukcji łańcuchów własności oraz identyfikacji beneficjentów rzeczy- wistych. W najnowszej edycji poszerzono próbę badawczą o podmioty funkcjonujące na platformach cyfrowych oraz wprowadzono ocenę ryzyka na poziomie pojedynczych insty- tucji medialnych. Wyniki i wnioski: Artykuł, prezentując wnioski z zastosowania metodo- logii EurOMo na przykładzie Polski, wskazuje na zróżnicowany poziom transparentności własności mediów, z najwyższym ryzykiem w obszarze relacji między mediami, biznesem i polityką. Analiza wykazała także, że formalna dostępność danych nie przekłada się auto- matycznie na ich użyteczność analityczną, co wynika m.in. ze złożoności struktur własno- ściowych, fragmentaryczności źródeł oraz zjawiska "strukturalnej niejawności". Istotnym czynnikiem ograniczającym transparentność pozostają także uwarunkowania kulturowe i instytucjonalne, w tym dziedzictwo "kultury tajemnicy" w krajach Europy Środkowo -Wschodniej. Oryginalność/wartość poznawcza: Artykuł wnosi wkład w rozwój metod monitorowania systemów medialnych poprzez prezentację ujednoliconego, skalowalnego narzędzia analitycznego, wpisującego się w założenia Europejskiego Aktu o Wolności Me- diów. EurOMo umożliwia nie tylko diagnozę poziomu transparentności, lecz także identy- fikację strukturalnych ryzyk dla pluralizmu mediów w warunkach hybrydowych ekosyste- mów informacyjnych oraz rosnącej roli platform cyfrowych.(abstrakt oryginalny)
8
100%
Celem artykułu jest analiza funkcjonowania Państwa Islamskiego w ujęciu prestiżowego angielskiego dwutygodnika "London Review of Books". Tekst składa się z czterech części. Najpierw omawia się okoliczności narastania zjawiska sunnickiego dżihadyzmu w Iraku po kierowanej przez Stany Zjednoczone inwazji w 2003 r. Następnie zwraca się uwagę na relacje reżimu partii Baas w Syrii z sunnickimi ekstremistami. W kolejnej części zaś na kwestię użycia broni chemicznej w Syrii w 2013 r. W ostatnim rozdziale opisano dwuznaczną rolę Turcji w konfliktach w Iraku i Syrii. W podsumowaniu zawarto wnioski z rozważań. (abstrakt oryginalny)
Cel: celem badań zaprezentowanych w niniejszym artykule było zbadanie potencjału propozycji samoregulacji w środowisku medialnym. Obszarem podjętych badań stał się skandal medialny z początku 2024 r., który uwidocznił zarówno problemy etyczne, jak i autotematyczną refleksję w środowisku dziennikarskim. Metody badań: badanie przeprowadzono z wykorzystaniem case study skandalu Kącki-Rogaska, analizy treści oraz wydźwięku publicznych komentarzy osób ze środowiska medialnego w mediach społecznościowych oraz oficjalnych oświadczeń. W efekcie opracowano katalog trosk zgłaszanych przez środowisko medialne, uwzględniając krytyczne uwagi dotyczące Kąckiego, warsztatu dziennikarskiego, redakcji gazety i mediów. Opracowano także barometr nastawienia środowiska medialnego do publikacji Kąckiego i jego postępowania/zachowania. Wnioski: środowisko medialne ujawnia zdolność do autorefleksji i formułowania konstruktywnej krytyki, również w obliczu wysokiej ekspresji i poruszenia. Propozycja "katalogu trosk" oraz mechanizmów samoregulacji koleżeńskiej może stanowić podstawę do dalszej dyskusji nad poprawą jakości dziennikarstwa i etyki w mediach. Oryginalność: Artykuł wnosi nowatorskie spojrzenie na możliwości wewnętrznej samoregulacji w środowisku medialnym. Na zauważoną tutaj potrzebę systemowego podejścia do etyki i jakości w dziennikarstwie wpływają wielowymiarowe relacje i zależności między dziennikarzami, redakcjami i mediami jako instytucjami.(abstrakt oryginalny)
Cel artykułu: Charakterystyka genezy organów Stolicy Apostolskich w latach 1948-2018, właściwych w sprawach mediów, na tle przemian ustroju Kurii Rzymskiej; ukazanie ewolucji instytucjonalnej "resortu mediów" - od komisji papieskiej powołanej ad experimentum, przez radę papieską mającą status dykasterium o charakterze ekspercko-promocyjnym, po dykasterium na prawach analogicznych do statusu kongregacji. Metoda badań: Analiza historyczno-normatywna oparta na legislacji papieskiej i kompetentnej literaturze przedmiotu. Wyniki i wnioski: Analiza doprowadziła do sformułowania wniosku, że cechą przemian było systematyczne podnoszenie rangi instytucji właściwych w sprawach ładu medialnego oraz ich integracja funkcjonalna i organizacyjna. Wartość poznawcza: W artykule podjęto problem tradycji i modernizacji ustroju naczelnych organów Stolicy Apostolskiej, którego elementem jest projekt reformy Kurii zapoczątkowany przez papieża Franciszka i wdrażany od 2014 roku. Wątek ten stanowi relatywnie nowy i mało rozpoznany przedmiot analiz naukowych. (abstrakt oryginalny)
Tematem najnowszej książki Teuscha Der Krieg vor dem Krieg. Wie Propaganda über Leben und Tod entscheidet [Wojna przed wojną. Jak propaganda decyduje o życiu i śmierci] są zachodnia prowojenna propaganda medialna i ideologie usprawiedliwiające wojnę, a także agresywne polityczno-gospodarcze i finansowe przedsięwzięcia o charakterze niemilitarnym, które jednak w sposób destrukcyjny uderzają w kraje "docelowe". Krytykę mediów mainstreamowych w Niemczech podejmują w swoich książkach także Udo Ulfkotte (Gekaufte Journalisten), Markus Gärtner (Lügenpresse), Jens Wernicke (Lügen die Medien?). Teusch pisze we wstępie, że od czasu ukazania się jego poprzedniej książki sytuacja w mediach nie tylko nie poprawiła się, lecz nawet pogorszyła. (fragment tekstu)
Celem artykułu jest przedstawienie zbioru reportaży Aleksandra Janty-Połczyńskiego pt. Wracam z Polski w kontekście historycznym, medioznawczym i społecznym. Tom wydany w Paryżu w 1949 roku (wówczas opatrzony tylko pierwszym członem nazwiska) przyczynił się do rozdźwięków pomiędzy środowiskiem polskiego Londynu i paryską "Kulturą". Szkice, obrazki i reportaże zostały zapisane w perspektywie informacji zobrazowanej, a ich wydźwięk był wyraźnie w kontrze do wyobrażeń emigrantów o życiu w powojennej Polsce. Jantę-Połczyńskiego zafrapowały bowiem wszechobecne nastroje entuzjazmu i odnowy, które przeczyły krytycznym wieściom rozpowszechnianym w prasie emigracyjnej. Na uwagę zasługuje forma reportaży potwierdzająca tezę o synkretycznym charakterze gatunku. W analizie przydatne okazały się współczesne kategorie opisu, np. świata przedstawionego.(abstrakt oryginalny)
13
Content available remote Percepcja na nowo odkryta w dobie mediów monitorowych
80%
W artykule efekty następcze są rozumiane jako podstawa naszego spostrzegania i tworzenia obrazów percepcyjnych. Efekty następcze są tu prezentowane jako zjawiska, które pełnią funkcję "kleju neuronalncgo" integrującego odebrane informacje. Badanie zjawisk następczych w dobie mediów monitorowych jest bardzo ważne, gdyż efekty te dotyczą postaw ukrytych, które z jednej strony są kształtowane nieświadomie przez media, a z drugiej strony wyznaczają nasze zachowanie(abstrakt oryginalny)
14
Content available remote Pozycja odmiany medialnej wśród innych odmian językowych polszczyzny
80%
Autorka, uznawszy, że w XX wieku zaczęła się medialna doba rozwoju polszczyzny, że wykształciła się wówczas odmiana medialna, a w jej przestrzeni - kilka pododmian językowych, szuka odpowiedzi na pytanie o jej miejsce w konstelacji odmian współczesnej polszczyzny. (abstrakt oryginalny)
Media lokalne, niezwykle dynamicznie rozwijające się po roku 1990, budzą coraz większe zainteresowanie nie tylko medioznawców, ale również przedstawicieli innych dyscyplin naukowych, a zwłaszcza politologów, językoznawców, psychologów, kulturoznawców, prawników itd. W przypadku medioznawców można już mówić o ukształtowaniu się dość licznej grupy badaczy specjalizujących się w tej problematyce i o kilku wiodących ośrodkach akademickich, w których badania z tego zakresu są najbardziej zaawansowane. Jeden z nich tworzą pracownicy uczelni szczecińskich - w szczególności z Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Wyższej Szkoły Humanistycznej TWP, a także Zakładu Mediów i Komunikowania oraz Instytutu Polonistyki i Kulturoznawstwa Uniwersytetu Szczecińskiego - którzy zajmują się mediami lokalnymi i środowiskowymi w województwie zachodniopomorskim. Warto dodać, że badania na ten temat są prowadzone od paru lat, a ich efekty - prezentowane podczas kolejnych, regionalnych konferencji naukowych oraz publikowane w wydawnictwach pokonferencyjnych. Omawiana książka jest - zgodnie z podtytułem - naukowym raportem z tych badań. Na jej zawartość składa się 14 tekstów, przygotowanych głównie przez pracowników Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej WSH TWP, a także pracowników różnych wydziałów i jednostek Uniwersytetu Szczecińskiego - Wydziału Teologicznego, Wydziału Humanistycznego, Zakładu Mediów i Komunikowania, Zakładu Etnolingwistyki i Kultury Języka oraz Instytutu Polonistyki i Kulturoznawstwa. Można więc mówić nie tylko o interdyscyplinarności badań zrealizowanych w 2010 r., ale także o różnorakim ujmowaniu tematu funkcjonowania szczecińskich mediów lokalnych oraz o zróżnicowanych narzędziach badawczych i kryteriach, które wykorzystano do ich analizy i oceny. (fragment tekstu)
Przedmiotem artykułu są konsekwencje wynikające z przyjęcia przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego nowej klasyfikacji nauk. Autorzy uważają, że ten zabieg nie powinien być traktowany jako mechaniczna próba scalenia różnych dyscyplin o zdefiniowanym już przedmiocie badań, metodologii i paradygmatach, ale jako możliwość poszukiwania wspólnych obszarów badawczych. Opowiadają się za koncepcją federacyjną, a nie inkorporacyjną.
Nauki o mediach to jedna z formalnie najmłodszych w Polsce dyscyplin, znajdująca się na styku obszaru nauk społecznych, humanistycznych oraz technicznych. W wymiarze powszechnym jest również relatywnie młodym kierunkiem kształcenia. Dyskusja nad statusem i tożsamością nauk o mediach została rozpoczęta i będzie nabierała dynamiki. Powstały i powstają liczne ośrodki o naukowych i dydaktycznych ambicjach w zakresie nauk o mediach, co roku odbywają się rozliczne konferencje, wydawanych jest coraz więcej druków zwartych i recenzowanych periodyków poświęconych mediom masowym oraz ich wpływie na otaczającą nas rzeczywistość. Te wszystkie aspekty sprawiają, iż niezbędne dla badaczy mediów wydaje się ustalenie rudymentów - tożsamości - nowej "starej" dyscypliny - nauk o mediach: wskazanie zadań, jakie przed nią stoją, terminologii, fundamentów teoretycznych czy metodologii badań. Musimy zbudować gmach dyscypliny, która wsparta w swej interdyscyplinarności i eklektyczności na trzech filarach - nauk społecznych, humanistycznych i technicznych - winna odgrywać coraz istotniejszą rolę w procesie poznawania i rozumienia otaczającej nas rzeczywistości, która zdaje się być coraz bardziej zmediatyzowana, zapośredniczona, warunkowana przez wszechobecne media masowe. Przed doroczną czerwcową konferencją Instytutu Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego, w roku 2012 poświęconą tożsamości nauk o mediach, redakcja "Studiów Medioznawczych" przedstawia poświęcony tej kwestii artykuł Marka Jabłonowskiego i Tomasza Gackowskiego oraz głos w inicjowanej dyskusji Macieja Mrozowskiego. (abstrakt oryginalny)
Po decyzji z dnia 8 sierpnia 2011 r. Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego o umieszczeniu nauk o mediach w ministerialnym wykazie dyscyplin naukowych Instytut Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego swoją doroczną konferencję poświęcił nowej dyscyplinie akademickiej. W konferencji obradującej w dniach 22-23 czerwca 2012 r. wzięli udział przedstawiciele prawie wszystkich ważniejszych ośrodków naukowych i uczelni kształcących dziennikarzy. Obszerne sprawozdanie z konferencji przedstawia Tomasz Gackowski - jeden z jej organizatorów, a refleksje pokonferencyjne Wiesław Sonczyk - jeden z uczestników. (abstrakt oryginalny)
Wizerunek to jedno z dóbr osobistych w szczególny sposób narażone na naruszenia nie tylko w toku działalnooeci prasowej, ale też i reklamowej. Sposób definiowania tego pojęcia jest zasługą zarówno nauki, jak i orzecznictwa. Podobnie rzecz się ma, gdy chodzi o określanie warunków, jakie spełniać ma zgoda, uchylająca bezprawność rozpowszechnienia podobizny oraz innych okoliczności usprawiedliwiających publikację wizerunku pomimo braku przyzwolenia osoby portretowanej. Artykuł, ukazując prawo w działaniu i opierając się na rozstrzygnięciach sądów, określa granice prawa do wizerunku i wyznacza zakres jego dozwolonej eksploatacji. (abstrakt oryginalny)
Pytanie o to, czy politycy dotrzymują obietnic składanych obywatelom, jest tak naprawdę pytaniem o funkcjonalność demokracji przedstawicielskiej, o poszanowanie przez elity polityczne potrzeb i aspiracji społeczeństwa, wreszcie o efektywność całego procesu komunikacji politycznej, w której istotną rolę odgrywają media. Poszukiwanie odpowiedzi na to pytanie jest jedną z konstytutywnych cech mediów masowych, zwanych również czwartą władzą. W niniejszym artykule autor, bazując na ustaleniach francuskich, brytyjskich oraz kanadyjskich badaczy, stara się zaproponować określony zespół metod badawczych, które umożliwiałyby znalezienie odpowiedzi na pytanie o to, czy i w jaki sposób określona klasa polityczna spełnia złożone obietnic. Zdaniem autora to właśnie media są (powinny być) podmiotem rozliczającym polityków z ich obietnic w imieniu społeczeństwa. Jeśli powyższe założenie jest słuszne, to metodologia badań nad tym, w jaki sposób zobowiązania polityków przekładają się na polityczną praktykę (pragmatykę rządzenia) w świetle społecznych oczekiwań (surowe oko opinii publicznej), winna być fundamentalnym problemem badawczym dla politologów, socjologów, a także medioznawców. Autor przytacza wyniki projektu badawczego, w którym zanalizował zobowiązania rządu Donalda Tuska z 2007 i 2008 r., oraz zestawia je z treścią artykułów opublikowanych na łamach "Rzeczpospolitej" i "Gazety Wyborczej" podczas 100 dni oraz pierwszej rocznicy rządu gabinetu Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego. (abstrakt oryginalny)
first rewind previous Strona / 70 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.