Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 58

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 3 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  Liberalization of energy production
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 3 next fast forward last
1
100%
Liberalizacja jest procesem ustanawiania rynku wewnętrznego przez eliminowanie niepotrzebnych przeszkód i ograniczeń w handlu1. Jest jedną z czterech kwestii definiowanych w strategii lizbońskiej (pozostałe to: innowacyjność, przedsiębiorczość i spójność społeczna), która dotyczy rynków telekomunikacji, energii, transportu i rynków finansowych2. Rynek energii obejmuje podaż i popyt na surowce energetyczne, takie jak gaz ziemny, ropę naftową, paliwa stałe (antracyt, węgiel bitumiczny, lignit), paliwo atomowe oraz odnawialne źródła energii. Proces tworzenia otwartych i konkurencyjnych rynków energii dotyczy energii elektrycznej i gazu, dla których Unia Europejska opracowała przepisy zawierające się w tak zwanym pakiecie energetycznym. (fragment tekstu)
Problematyka zwiększenia udziału gazu ziemnego w krajowej strukturze źródeł energii nabiera coraz większego znaczenia w kontekście zobowiązań międzynarodowych Polski. W szczególności należy wskazać wymogi, jakie na nasz kraj nakładają pakiet energetyczno-klimatyczny oraz III pakiet liberalizacyjny. Wymagania tych pakietów wskazują na konieczność zmiany sposobu funkcjonowania krajowego gazownictwa. Bez przeprowadzenia zmiany trudne będzie zwiększenie znaczenia tej branży w krajowym sektorze energii. Szczególną rolę w działaniach nakierowanych na zwiększenie znaczenia gazu ziemnego ma doprowadzenie do zwiększenia pewności dostaw gazu ziemnego poprzez racjonalne kształtowanie struktury źródeł dostaw gazu dla krajowych odbiorców oraz przez rozbudowę krajowej infrastruktury gazowniczej, w tym infrastruktury służącej do magazynowania gazu ziemnego. Realizacja tych działań jest warunkiem ograniczenia niepewności przerw w dostawach gazu ziemnego dla krajowych odbiorców oraz wpłynie na zwiększenie znaczenia gazu ziemnego w krajowej strukturze źródeł energii. (abstrakt oryginalny)
Artykuł poświęcony jest prezentacji problemu kosztów osieroconych, które pojawiły się w procesie tworzenia konkurencyjnego rynku energii elektrycznej. Po raz pierwszy kwestia ta ujawniła się w USA, a dokładnie w Kalifornii, później dotknęła ona gospodarki krajów członkowskich UE, w których jej rozwiązanie nabrało znaczenia po wejściu w życie Dyrektywy 96/92/UE, określającej zasady działania jednolitego rynku energii elektrycznej. Zadanie to nie należy do łatwych, ze względu na zróżnicowane formy kosztów osieroconych oraz problem dokładnego oszacowania ich wysokości, Mimo iż większość proponowanych rozwiązań przekłada się, wcześniej czy później, na wzrost płatności finalnych odbiorców energii elektrycznej, to jednak ich wdrożenie jest niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania konkurencyjnego rynku energii elektrycznej. W artykule przestawiono podstawowe zasady metodologii wypracowanej przez Komisję Europejską, dotyczącej zasad identyfikacji kosztów osieroconych oraz ich odzyskiwania. Problematykę tę odniesiono najpierw do kra-jów UE-15, a następnie do państw, które stały się członkami UE w 2004 roku i później. Te pierwsze są bowiem bardziej zaawansowane w procesie ich odzyskiwania, a jest to rezultatem wcześniejszego jego wdrożenia. Ponadto konieczność szybszej implementacji zapisów Dyrektywy 96/92/UE spowodowała, iż znaczna część decyzji inwestycyjnych w sektorach energetycznych tych państw była podejmowana już z uwzględnieniem realiów rynkowych. Dotyczy to zwłaszcza Finlandii, Szwecji i Wielkiej Brytanii, w których zakres kosztów osieroconych jest najwęższy. Z pewnym opóźnieniem procesy te przebiegają w nowych krajach członkowskich UE. Z tego też względu dotyczą one bardziej złożonych problemów, co ma miejsce przede wszystkim w Polsce, na Węgrzech i w Słowacji, a w kilku krajach tej grupy (np. w Bułgarii i Rumunii) zagadnienie to nie zostało jeszcze dostatecznie rozpoznane. (abstrakt oryginalny)
Ustanowienie w roku 1957 Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej miało na celu stworzenie organizacji mogącej skutecznie konkurować z najsilniejszymi gospodarkami świata. Dzięki integracji państwa członkowskie osiągnęły dobrobyt oraz wysoki poziom rozwoju gospodarczego. Współcześnie jednak wobec wyzwań globalizacji, rosnącej konkurencyjności innych gospodarek oraz spowolnienia tempa rozwoju konieczne stało się zrewidowanie dotychczasowej polityki. Artykuł podejmuje kwestie reformy regulacji prawnych w sektorze energii elektrycznej w kontekście m.in. założeń Strategii Lizbońskiej. Liberalizacja sektora energii elektrycznej związana jest z szerszym procesem restrukturyzacji sektorów sieciowych Unii Europejskiej, który zakłada głębokie reformy liberalizujące funkcjonowanie gospodarek rynkowych. Praca koncentruje się w szczególności na ocenie procesu liberalizacji rynku energii elektrycznej oraz wpływie założeń Strategii Lizbońskiej na postęp w tym zakresie. Najistotniejsze elementy Strategii to w głównej mierze środki zmierzające do reform ekonomicznych rynku wewnętrznego, środki zorientowane na ochronę środowiska sprzyjające tworzeniu i rozwojowi innowacyjnych przedsiębiorstw, instrumenty warunkujące optymalne i odpowiedzialne wykorzystanie zasobów naturalnych, a także stosunkowo nowe, skupiające szczególną uwagę właściwych organów regulacyjnych oraz szeroko rozumianych uczestników rynku energii - działania ukierunkowane na rozwój konkurencji w ramach prawidłowego funkcjonowania sektorów sieciowych. (abstrakt oryginalny)
Liberalizacja rynku energii elektrycznej w Unii Europejskiej w roku 1999 zapoczątkowała zainteresowanie analizą czynników wpływających na cenę energii elektrycznej. Postępująca transformacja monopolistycznych struktur wytwórczych do struktur opartych na mechanizmach konkurencyjnych jak również powstające od tego czasu nowe podmioty gospodarcze zajmujące się handlem energią elektryczną spowodowały rozwój zastosowania analizy fundamentalnej sektora energii w Unii Europejskiej oraz identyfikacji podstawowych czynników kształtujących cenę energii elektrycznej. Ekspertyzy z tego zakresu nie tylko sprzyjają konkurencyjności poszczególnych wytwórców, ale również decydują O sukcesie i funkcjonowaniu podmiotów spekulacyjnych na rynku. Prawidłowe rozpoznanie, kwalifikacja i hierarchia a tym samym właściwa ocena czynników wpływających na koszty energii elektrycznej staje się w okresie postępującej liberalizacji w większości krajów europejskich problemem o wielkim znaczeniu gospodarczym i społecznym. Długoterminowa strategia koncernów energetycznych oraz grup inwestorów strategicznych i podmiotów spekulacyjnych na rynku bazuje na analizie rozwoju rynku energetycznego, co podkreśla jej wagę. Doskonalenie metod prognozowania cen energii elektrycznej stanowi rdzeń w hierarchii działań głównych uczestników rynku. Dzięki przejrzystości cen na rynku energii poprzez ogólnodostępne internetowe platformy handlowe, teoretyczne modele prognozy cen podlegają ciągłej praktycznej weryfikacji i ewolucji. Właściwa ocena kierunku rozwoju cen i daleko sięgające konsekwencje decyzji podjętych na jej podstawie podkreślają rolę rozeznania czynników kształtujących cenę energii elektrycznej oraz ich poprawną interpretację zarówno w perspektywie następnych dni jak i nadchodzących lat. Rynek energii elektrycznej jest rynkiem stosunkowo nowym, a poprawne wyodrębnienie i ocena czynników fundamentalnych oraz ich wzajemnego współdziałania stanowi wciąż wyzwanie dla większości uczestników rynku. (fragment tekstu)
Austria jest niewielkim państwem, ale o dość wysokim zapotrzebowaniu energetycznym. Nie posiada własnych złóż surowców energetycznych, a do tego brak dostępu do morza pociąga za sobą zależność od innych państw w kwestiach tranzytowych. Kraj jest położony w centrum Europy, dzięki czemu krzyżuje się w nim wiele międzynarodowych tras przesyłu, ale równocze- śnie sprzyja to łatwemu uzależnieniu od importu. W tych mało sprzyjających warunkach geopolitycznych przyszło Austrii mierzyć się w drugiej połowie XX w. z koniecznością kształtowania polityki energetycznej, która gwarantowałaby bezpieczeństwo energetyczne państwa i jednocze- śnie spełniała normy środowiskowe. Austria wcześnie dostrzegła potencjał odnawialnych źródeł energii, w szczególności hydroenergii, wykorzystując w ten sposób szczególną topografię kraju. Pod względem udziału odnawialnych źródeł energii w całkowitej produkcji energii elektrycznej w kraju Austria należy do nielicznych pionierów energetyki odnawialnej w Europie. Sukcesem tego państwa była też dokonana w 2001 r. liberalizacja rynku energii elektrycznej, którą Austria przeprowadziła najszybciej spośród państw członkowskich Unii Europejskiej. Liberalizacja umożliwiła zasadniczą reorganizację struktury austriackiego rynku energii z korzyścią dla odbiorców końcowych. Nie udało się jednak zrealizować w pełni wszystkich założonych celów i Austria wciąż stoi przed pewnymi wyzwaniami związanymi z kształtowaniem rynku. Należą do nich, z jednej strony, kwestie wewnętrzne, takie jak wciąż wysoka koncentracja na rynku w obszarze sprzedaży energii. Z drugiej strony, budowa jednolitego rynku w Unii Europejskiej i konsolidacja z rynkami Europy Środkowo-Wschodniej wymagają dalszych działań w zakresie dostosowywania struktury austriackiego rynku energii. W artykule dokonano analizy zarówno podstaw, jak i samego procesu kształtowania rynku energii w Austrii, jego oceny i przeglądu bieżącej sytuacji stanu energetyki w państwie(abstrakt oryginalny)
Autorzy wskazują na procesy prowadzące do zmian w funkcjonowaniu elektroenergetyki i ewolucję podejmowanego przez jej nią ryzyka finansowego. Przedstawiają także zmiany w przepisach prawa regulujących hurtowy segment rynku energii elektrycznej, wpływające na charakter jego funkcjonowania. Liberalizacja rynku energii elektrycznej w Unii Europejskiej zmieniła podejście do zarządzania ryzykiem w elektroenergetyce. Ryzyko to zaczęto w większym stopniu postrzegać z perspektywy wolnego rynku i konkurencji. Ma ono coraz bardziej charakter finansowy. Zarządzanie w tych warunkach w coraz większym stopniu zbliża się do zarządzania portfelem instrumentów finansowych lub czynników ryzyka, upodabniając specyfikę funkcjonowania uczestników rynku energii elektrycznej do przedsiębiorstw działających na rynkach finansowych. Nowe regulacje wprowadzane przez Komisję Europejską spowodują, że w niedalekiej przyszłości zakłady elektroenergetyczne działające na rynku hurtowym będą nie tylko stosowały instrumenty rynku finansowego, ale same będą traktowane jako instytucje finansowe. (abstrakt oryginalny)
8
Content available remote Uwarunkowania i kierunki reform sektora elektroenergetycznego w Polsce
75%
Celem artykułu było przedstawienie problematyki i zakresu reform realizowanych w sektorach elektroenergetycznych w kontekście już występujących i pojawiających się nowych tendencji i uwarunkowań oraz ich znaczenia dla przemian dokonujących się w sektorach elektroenergetycznych Unii Europejskiej i Polski. (fragment tekstu)
Współczesne problemy bezpieczeństwa energetycznego oraz międzynarodowe spory wokół podziału zasobów energii zwróciły uwagę Unii Europejskiej na konieczność wypracowania wspólnej polityki energetycznej. Do podstawowych zagadnień problemowych można zaliczyć brak jednolitego rynku energetycznego, nieprzejrzyste mechanizmy importu surowców, zakłócenia dostaw tych surowców oraz zagrożenia polityczne. Wewnętrzne podziały w Unii rzucają jednak cień na możliwość wspólnotowego porozumienia, przede wszystkim ze względu na zróżnicowane stosunki z Federacją Rosyjską. (abstrakt oryginalny)
Electricity energy is an indispendable part of life with continuously improving technology. Growth of the sector is unavoidable due to the increasing need of electricity. Properly functioning market structure is also important to attract investments in the sector. Therefore, plenty of steps are taken and essential changes are being done. Even though progress has been made in regards to the process that starting with the Electricity Market Law and aims to have an electricity market that is clear, reliable, competitive, and integrated with electricity markets of other countries, it has not yet reached this desired goal. Therefore, Turkish Energy Market was decided to establish the name of more liberal and more reliable electricity market. Only electricity trading is going to be done in this market at the first step. Purpose of the study is determining of potential changes in the market after Turkish Energy Market foundation. For this purpose, primarily current situation of electricity market is mentioned to understand changes that will happen in the market. Finally, weaknesses, strengths, threats and opportunities for electricity market are tried to specify by SWOT analysis. (original abstract)
Liberalizacja rynku energii elektrycznej wdrażana w Polsce i UE, która umożliwia klientom swobodny wybór sprzedawcy energii elektrycznej, powoduje zmiany w modelu biznesowym przedsiębiorstwa energetycznego zintegrowanego pionowo (Vertically Integrated Undertaking - VIU). Autor przedstawia propozycję modelu biznesowego VIU i analizuje go pod kątem czynników, które wpływają na koszty. (abstrakt oryginalny)
12
Content available remote Gospodarcze konsekwencje liberalizacji rynku gazu ziemnego w Niemczech
75%
Scharakteryzowano rynek gazu i jego znaczenie. Omówiono gospodarcze konsekwencje liberalizacji rynku gazu w Niemczech oraz możliwości wykorzystania doświadczeń niemieckich na rynku gazu w Polsce.
Do niedawna elektroenergetyka była wyłączona z procesu tworzenia wspólnego rynku. Dopiero w latach 80. ubiegłego stulecia Komisja Europejska w raporcie "Rynek wewnętrzny energii" rozpoczęła rozważanie możliwości liberalizacji europejskiego rynku energii. Postawiono przed unijną elektroenergetyką zadanie niezawodnego zaopatrzenia w tanią i przyjazną dla środowiska energię. Tak zdefiniowane zadania znalazły odzwierciedlenie w celach polityki energetycznej Unii Europejskiej, którymi są: zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego, zapewnienie konkurencyjności unijnej gospodarki - konkurencja powinna prowadzić do wzrostu efektywności wykorzystania energii na terenie UE, ochrona środowiska i przeciwdziałanie zmianom klimatycznym. Wraz z podjęciem decyzji o liberalizacji elektroenergetyki nastąpiły zasadnicze zmiany w sytuacji dostawców energii elektrycznej. Ponieważ regulację rynku wewnętrznego pozostawiono w gestii państw członkowskich, proces ten nie przebiega jednakowo w całej Unii. (fragment tekstu)
Huge diff erences in the organization of demand and supply of energy exist between the old and the new European Union (EU) member-states, whereby the new EU members are characterised by the highest dependency rate on energy imports. This constitutes a regional security problem. However, as the new member-states serve as primary intermediaries and/or transit markets between gas and oil supplies to Western Europe, this primarily regional security challenge acquires a very important pan-European dimension. In this sense, energy security in the Central and Eastern European countries (CEEs) can be best characterised as a three-level challenge, i.e. concerning, first, the national level, then the CEEs as a region, and fi nally the entire EU. The objective of this paper is to dwell on this issue. It is argued that as a means of bypassing this challenge further integration of relevant national energy sectors in the CEE region is needed. This should be accompanied by a thorough reform of the European Energy Policy (EEP). (original abstract)
Sektor energetyczny w Polsce ulega reorganizacji zgodnie z zobowiązaniami członka Unii Europejskiej. Wraz z ograniczaniem emisji CO2 Polska podąża do liberalizacji sektora energetycznego. W artykule przedstawiono problemy przestawiania się państw UE, w tym Polski, na proekologiczne źródła energii. Celem artykułu jest ukazanie reorganizacji energetycznej państw UE oraz możliwości i szans wykorzystania istniejących technologii na zasadach zrównoważonego rozwoju. Wskazuje się w nim również efektywność opisanych procesów oraz argumenty przemawiające za stabilnymi i zrównoważonymi przemianami w sektorze energetycznym w Polsce. (abstrakt oryginalny)
Przedmiotem artykułu jest kwestia kosztów osieroconych rozważana Z perspektywy tzw. regulacyjnego paradoksu pierwszej fazy liberalizacji elektroenergetyki. Punktem wyjścia jest sprecyzowanie pojęcia liberalizacja i na tym tle zdefiniowanie stosowanego tu pojęcia paradoksu oraz na tym tle rozwinięcie jednego z ważnych wymiarów tego paradoksu, a mianowicie regulacji prokonkurencyjnej. W dalszej części omówiona została istota oraz regulacyjne implikacje kosztów osieroconych, które składają się na kolejny wymiar paradoksu regulacyjnego. W uwagach końcowych odniesiono się do pytania o przyszłość regulacji w kontekście sformułowanego wcześniej poglądu o wypieraniu czynnika regulacyjnego przez naturalne mechanizmy rynkowe. (abstrakt oryginalny)
W dniu 10 października 2008 r. w Luksemburgu ministrowie państw członkowskich odpowiedzialni za energetykę uzgodnili wiele aspektów trzeciego pakietu liberalizacyjnego. Elementem tego porozumienia jest m. in. powołanie Agencji do Spraw Współpracy Regulatorów Energetyki (ACER), mającej za zadanie regulację działalności na rynkach energii. Nie udało się natomiast określić sposobu zapobiegania dominacji największych koncernów na rynku wspólnotowym, a także doprowadzić do rozdzielenia w pionowo zintegrowanych koncernach elektroenergetycznych własności infrastruktury sieciowej od działalności konkurencyjnej. Niemcy i Francja zbudowały koalicję, która zablokowała projekt Komisji. Tej ostatniej udało się jednak doprowadzić (przy wsparciu państw, które rozdzieliły własność sieci i działalność konkurencyjną - Holandia, Hiszpania, Dania, Portugalia, Polska) do powstrzymania przejmowania, przez pionowo zintegrowane przedsiębiorstwa, które nie rozdzieliły sieci przesyłowych od działalności konkurencyjnej, infrastruktury przesyłowej na terytorium państw, w których efektywnie przeprowadzono już proces rozdzielenia. (fragment tekstu)
18
63%
Celem artykułu jest ukazanie najważniejszych zmian, jakie zaszły w sektorze elektroenergetycznym Litwy i Polski po akcesji tych państw do Unii Europejskiej. Badane państwa powinny były dostosować własne systemy energetyczne zgodnie z polityką energetyczną UE, która zakłada stworzenie jednolitego wewnętrznego rynku energetycznego wszystkich krajów członkowskich. UE chce to osiągnąć przede wszystkim przez liberalizację rynków energetycznych. Dodatkowo, po akcesji do UE, Litwa oraz Polska wzięły na siebie obowiązek redukcji emisji szkodliwych dla środowiska gazów cieplarnianych, co wymaga dużych inwestycji w budowę lub modernizację obecnej przestarzałej infrastruktury energetycznej. Etap liberalizacji oraz dostosowanie się do środowiskowych regulacji UE nie przebiega tak sprawnie, jak początkowo zakładano. Niemniej wszystko wskazuje na to, że Polska i Litwa, mimo niedużych różnic w szybkości liberalizacji, osiągną zakładane cele integracji własnych systemów z systemem ogólnoeuropejskim oraz zmniejszą emisję CO2. (abstrakt oryginalny)
19
63%
Polityka energetyczna, zwłaszcza w kontekście obaw o stan bezpieczeństwa dostaw (security of supply), w tym przede wszystkim dostaw gazu, rzadko bywa w naszej literaturze ekonomicznej przedmiotem wnikliwej analizy uwzględniającej ważny tu kontekst historyczny. Trzeba bowiem pamiętać, że jeszcze do niedawna polityka energetyczna zdominowana była przez priorytet liberalizacji, który w istocie przesunął zagadnienie bezpieczeństwa dostaw na plan dalszy. Notowany od początku mijającej dekady powrót tradycyjnego priorytetu polityki energetycznej, jakim jest zapewnienie bezpieczeństwa dostaw, często wiązany jest z obawami, że liberalizacja, po pierwsze, nie tworzy właściwych warunków umożliwiających podjęcie szerokiego programu inwestycji w modernizację i rozbudowę potencjału sieciowo-magazynowego oraz, po drugie, nie stanowi dobrego rozwiązania w warunkach rosnącego znaczenia czynnika geopolitycznego, w tym zwłaszcza zwiększającego się uzależnienia Europy od dostaw gazu. Zaprezentowane w pracy ujęcie stanowi próbę prześledzenia genezy oraz implikacji związanych z dwoma zasadniczymi zwrotami - często określanymi jako zmiany paradygmatów - w polityce energetycznej ostatnich lat. W końcowej części przedstawiono ujawniające się w ostatnim czasie przesłanki, które zdają się wskazywać na możliwość zasadniczego zmniejszenia roli czynnika geopolitycznego i wynikające stąd konsekwencje co do kształtu polityki energetycznej. (abstrakt oryginalny)
Koszty związane z inwestycjami nie są jedyną kategorią kosztów osieroconych. Inna kategorią są koszty związane z zobowiązaniami z tytułu powszechnych w elektroenergetyce kontraktów długoterminowych, zawartych nawet na kilkanaście lub też kilkadziesiąt lat. Narzucone przez Unię Europejską tempo liberalizacji rynków energii wymaga znoszenia wszystkich barier blokujących rozwój rynku, a do nich należą właśnie umowy długoterminowe. W Polsce np. kontrakty tego typu blokują około 60% rynku energii elektrycznej. Ich restrukturyzacja nie jest zadaniem prostym, gdyż są one zwykle bardzo dobrze zabezpieczone ze względu na konieczność zminimalizowania ryzyka umawiających się stron. Zabezpieczenia idą często tak daleko, że kontrakty są po prostu niemożliwe do zerwania, bądź ich zerwanie jest zbyt kosztowne. (fragment tekstu)
first rewind previous Strona / 3 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.