Wyniki wyszukiwania - BazEkon

1

Ocena dysproporcji międzyregionalnych jako podstawa informacyjna kształtowania polityki regionalnej Unii Europejskiej

100%

Sobczak E.

Prace Naukowe Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu

|

2006

|

nr 1129 Współczesne problemy polityki ekonomicznej

125-134

Celem tego opracowania jest identyfikacja zróżnicowań międzyregionalnych w jednostkach administracyjnych typu NUTS II, występujących w wybranych, krajach nowego rozszerzenia Unii Europejskiej - w Republice Czeskiej, Polsce, na Węgrzech, i w Słowacji. Pozostałych krajów z tej grupy nie uwzględniono, ponieważ nie jest możliwa identyfikacja dysproporcji wewnątrzkrajowych ze względu na pokrywanie się podziałów na obszary NUTS I i NUTS II. (fragment tekstu)

2

Formation of Regional Policy in the European Union

100%

Bauer R., Leśniewski M. A.

Studia i Prace Kolegium Zarządzania i Finansów / Szkoła Główna Handlowa

|

2005

|

z. 53

125-139

The objective of this article is to present a holistic view of the development of regional policy in the European Union. Regional policy is an important chapter of policies implemented in the process of EU's development. The article presents the basic principles of creation of the Community's regional policy, and comments upon competitiveness of regions and eco-development of the EU. (author's abstract)

3

Nowe ujęcie europejskiej polityki regionalnej

100%

Czemiel-Grzybowska W.

Studia i Prace Kolegium Zarządzania i Finansów / Szkoła Główna Handlowa

|

2007

|

z. 85

87-111

W latach 2007-2013 polityka spójności, stanowiąca jeden z filarów europejskiej konstrukcji, obok jednolitego rynku i unii walutowej, stanowi najważniejszą propozycję budżetu rozszerzonej Unii Europejskiej liczącej w sumie 27 państw członkowskich. Przyjęta linia polityki, dotyczy problemów nierówności gospodarczej i społecznej. Jest to polityka transferu środków między państwami członkowskimi za pośrednictwem budżetu UE w celu wspierania wzrostu gospodarczego i trwałego rozwoju, poprzez inwestowanie w kapitał ludzki i rzeczowy. Rozszerzenie Unii do 27 państw, i więcej, jest wyzwaniem dla konkurencyjności i wewnętrznej spójności Unii. Jednocześnie, rozszerzenie doprowadzi do poszerzenia luki w rozwoju gospodarczym, poprzez geograficzne przesunięcie problemu różnic i nierówności w kierunku wschodnim i trudniejszej sytuacji na rynku pracy. Mając na uwadze efektywniejsze zarządzanie funduszami, należy dążyć do zwiększenia efektu dźwigni, poprzez uwzględnienie nowoczesnych form finansowania. Jednym z działań w tym kierunku jest wzmocnienie partnerskich stosunków z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym i Europejskim Funduszem Inwestycyjnym np. poprzez stworzenie mocniejszych powiązań stawek współfinansowania z ekonomiczną wykonalnością lub prawdopodobną opłacalnością programów i przedsięwzięć. (abstrakt oryginalny)

4

Integracja krajów regionu Europy Środkowo-Wschodniej: potencjał i priorytety na światowych rynkach

80%

Czapla T., Chebotarov I., Glinkowska-Krauze B., Chebotarov V. A.

Rozwój Regionalny i Polityka Regionalna / Instytut Geografii Społeczno-Ekonomicznej i Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

|

2023

|

nr 63

89-102

Można przypuszczać, że wojna rosyjsko-ukraińska doprowadzi do nowej konfiguracji wzajemnych relacji w gospodarczej i politycznej sytuacji wielu krajów europejskich. Przyczyni się to do szybkiego powstawania sojuszy strategicznych pomiędzy krajami sąsiadującymi, o podobnych kulturach narodowych i "uzupełniającym" się potencjale. Region Europy Środkowo-Wschodniej wydaje się dobrym przykładem takiego integracji. W kontekście tworzenia takiego sojuszu nasuwają się pytania o jego trwałość, przesłanki, korzyści i potencjalne zagrożenia. Autorzy tego opracowania odnoszą się do przesłanek tworzenia sojuszu krajów Europy Środkowo-Wschodniej i jego potencjalnej słuszności i trwałości (z perspektywy historycznej, geograficznej, surowcowej, logistyczno-transportowej). (abstrakt oryginalny)

5

Polityka zagraniczna Unii Europejskiej wobec krajów basenu Morza Śródziemnego

80%

Nowak N.

Sprawy Międzynarodowe

|

2003

|

nr 4

85-106

Omówiono genezę i cele polityki Unii Europejskiej wobec krajów śródziemnomorskich głównie z perspektywy konferencji barcelońskiej zorganizowanej z myślą omówienia polityki śródziemnomorskiej UE. Wyszczególniono układy stowarzyszeniowe z krajami basenu Morza Śródziemnego. Zwrócono uwagę na Umowę o Partnerstwie Eurośródziemnomorskim, podpisaną podczas konferencji w Barcelonie, stwarzającą perspektywy lepszej i bardziej efektywnej współpracy między krajami stowarzyszonymi południa Europy i UE.

6

Wpływ europejskiej polityki regionalnej na kształtowanie polskiej polityki regionalnej w okresie transformacji

80%

Biernat B.

Prace Doktorantów AE

|

2007

|

Współczesne uwarunkowania sukcesów w biznesie

136-142

Omówiono wpływ europejskiej polityki regionalnej na polska politykę regionalną. Przedstawiono proces kształtowania się polskiej polityki regionalnej, ze szczególnym uwzględnieniem roli Unii Europejskiej.

7

Wymiar i cele polityki regionalnej w zintegrowanej Europie - wybrane aspekty

80%

Rynio D.

Prace Naukowe Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu

|

2005

|

nr 1071, t. 2 Polska w rozszerzonej Unii Europejskiej - uwarunkowania i perspektywy rozwoju. T. 2

212-226

Na rozwój regionów w UE wpływają: proces integracji, istnienie wielkich korporacji, działających ponad granicami państw, wysoka dynamika przepływu zagranicznych inwestycji bezpośrednich, znoszenie barier w handlu i przepływie kapitału oraz w podejmowaniu działalności gospodarczej. Czynniki te przyczyniają się do lokalizowania inwestycji w regionach mniej rozwiniętych, dając inwestorom szansę osiągnięcia dodatkowych zysków. Jednocześnie regiony te zyskują dodatkowe możliwości rozwoju. (fragment tekstu)

8

Modernization of Regional Structural Policy Mechanisms in Ukraine in the Process of its EU Integration

80%

Melnyk A.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu

|

2013

|

nr 286 Regional Economy in Theory and Practice

169-177

Opierając się na teorii modernizacji, podniesiono kwestię wdrożenia na Ukrainie mechanizmów polityki regionalnej UE i jej składowej - regionalnej polityki strukturalnej. Na podstawie analizy porównawczej przedstawiono założenia i czynniki determinujące politykę strukturalną UE i Ukrainy. Zaznaczono ryzyka (geoekonomiczne, gospodarcze, energetyczne, demograficzne), które są związane ze strukturalnymi deformacjami i mogą negatywnie wpłynąć na integrację Ukrainy z UE. Oceniono mechanizmy regionalnej polityki strukturalnej i określono problemy ich modernizacji na Ukrainie. We wnioskach zaznaczono potrzebę radykalnych rozwiązań instytucjonalnych na Ukrainie, m.in. opracowane selektywnych programów strukturalnej korekcji ekonomii regionów.(abstrakt oryginalny)

9

Biura regionalne w Brukseli jako element reprezentacji interesów regionów w Unii Europejskiej

80%

Greta M., Lewandowski K.

Gospodarka w Praktyce i Teorii

|

2010

|

nr 1

19-29

Przedstawiono historię powstania biur regionalnych, przyczyny ich tworzenia w Brukseli, typy biur regionalnych oraz ich główne funkcje. Omówiono także powstanie polskich biur regionalnych w Brukseli.

10

Polityka regionalna Unii Europejskiej w Polsce - teraźniejszość i przyszłość

80%

Dębowski T.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu

|

2016

|

nr 449 Ekonomia

95-108

Problematyka podjęta w niniejszym artykule nawiązuje do kwestii realizacji unijnej polityki regionalnej w Polsce w latach 2007-2013 oraz 2014-2020. W publikacji podjęto próbę wyjaśnienia pojęcia "polityka regionalna Unii Europejskiej", opierając się przy tym na wybranych ujęciach prezentowanych w literaturze krajowej. Dokonano także prezentacji i oceny wpływu teorii rozwoju regionalnego na ukształtowanie się współczesnej unijnej polityki regionalnej. Zasadniczą kwestią stało się natomiast przedstawienie efektów realizacji polityki regionalnej UE w Polsce w latach 2007-2013 oraz przybliżenie spodziewanych efektów tej polityki w latach 2014-2020. Autor pokusił się także o wskazanie prawdopodobnych perspektyw zasilania finansowego Polski w sferze unijnej polityki regionalnej po roku 2020(abstrakt oryginalny)

11

Polityka regionalna Unii Europejskiej po przyjęciu nowych członków - potrzeby i kierunki ewolucji

80%

Rynio D.

Prace Naukowe Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu

|

2006

|

nr 1129 Współczesne problemy polityki ekonomicznej

72-78

Polityka regionalna Unii Europejskiej prowadzona jest od 1956 r., kiedy to w Raporcie Międzynarodowego Komitetu, który przygotowywał Traktat Rzymski, jako jeden z trzech podstawowych wspólnych kierunków działań krajów członkowskich wskazano zakres regionalny. W raporcie tym zgłaszano potrzebę maksymalnego wykorzystania zasobów do likwidacji opóźnień rozwojowych regionów krajów członkowskich w tym celu powinien powstać specjalny fundusz inwestycyjny. Wynikiem takiego podejścia było określenie podstawowego celu prowadzenia wspólnej polityki regionalnej, który wskazywał potrzebę transferu środków, umożliwiającego przejście wszystkich regionów UE na podobny poziom rozwoju społeczno-gospodarczego. W ten sposób pomoc będzie kierowana przede wszystkim do regionów, które nie wypracowują średniego PKB per capita Unii Europejskiej. Traktat Rzymski kontynuuje to podejście. Wspólny rynek to mechanizm mający zapewnić równomierny rozwój obszaru Wspólnoty. Zasadą stał się publiczny zakaz udzielania przez władze publiczne wszelkiej pomocy. W wyjątkowych sytuacjach dopuszcza się interwencję w zakresie rozwoju regionalnego, a przede wszystkim pomocy regionom opóźnionym. Warunkiem takiej pomocy jest to, że nie może ona zniekształcać podstaw wolnej konkurencji. (fragment tekstu)

12

Polityka regionalna Unii Europejskiej: źródła nieefektywności

80%

Pronobis M.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu

|

2011

|

nr 227 Polityka spójności w okresie 2014-2020 a rozwój regionów Europy

53-64

Celem artykułu jest przedstawienie podstawowych wad, które są na stałe wpisane w stosowane narzędzia i które implikują obniżoną efektywność europejskiej polityki regionalnej. Bez względu na to, jak duże możliwości absorpcyjne cechują gospodarkę-beneficjenta pomocy i jak bardzo system kontroli wydaje się szczelny, pewnych problemów nie można wyeliminować. Zachowanie dzisiejszego kształtu polityki regionalnej oznacza konieczność pogodzenia się z istnieniem takich zjawisk, jak efekt wypierania, pokusa do nad¬użyć oraz pogoń za rentą, których działanie zostało opisane w artykule. Ich skala pozostaje nieznana m.in. ze względu na nierejestrowany charakter powyższych działań. (abstrakt oryginalny)

13

Polityka regionalna w ramach programów transgranicznych Unii Europejskiej

80%

Ślusarz B.

Studia Administracyjne

|

2013

|

nr 5

257-279

W artykule przedstawiono rozwój polityki regionalnej Unii Europejskiej oraz jej wpływ na współpracę transgraniczną regionu lubuskiego. Opierając się na dokumentach, autor skoncentrował uwagę na genezie, celach, instrumentach, funduszach strukturalnych oraz wymiarach współpracy transgranicznej. Polityka spójności to kluczowy aspekt funkcjonowania Unii Europejskiej, jej aktualny kształt jest efektem wspierania przemian strukturalnych i wyrównywania poziomu życia w regionach państw członkowskich. (abstrakt oryginalny)

14

European Union - Arctic Affairs. Does Arctic Need EU?

80%

Legutko A. J.

Studia i Materiały Wydziału Zarządzania i Administracji Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. Jana Kochanowskiego w Kielcach

|

20 (2016)

|

nr 4 Security and Defence in Europe : Diverging Interests, Fragmenting Policy

61-80

Celem niniejszego artykułu jest przedstawieni relacji pomiędzy Unią Europejską, a regionem arktycznym. Definiuje on obszar Arktyki europejskiej i wskazuje na różne typy jego oddziaływania na cały obszar Dalekiej Północy. Autorka wyróżnia 3 główne okresy relacji UE- Arktyka analizując jednocześnie powody zaangażowania UE. Artykuł analizuje poprzednie strategie UE m.in. Wymiar Północny, jak również obecne podejście z 2016 roku. Autorka prezentuje konkretne działania Unii, które mają pomoc w zdobywaniu wyższej pozycji w regionie, ale także opinię krytyków sprzeciwiających się zaangażowanie Wspólnoty w Daleką Północ. Autorka weryfikuje hipotezę czy Unia Europejska może zostać głównym graczem w regionie Arktyki. (abstrakt oryginalny)

15

Finansowanie polityki regionalnej Unii Europejskiej a wyzwania XXI wieku

80%

Czubocha K.

e-Finanse

|

2006

|

nr 3

W Unii Europejskiej zawsze istniały regiony o zróżnicowanym poziomie rozwoju gospodarczego. Problem ten dotyczył i dotyczy także najbogatszych państw Wspólnoty. Typowym przykładem takiego państwa są Włochy, gdzie bogata północ kraju przeciwstawiana jest biednemu południu (region Mezzogiorno). Zróżnicowanie regionalne Unii Europejskiej powiększyło się jeszcze w związku z ostatnim rozszerzeniem Wspólnoty (2004 r.). Władze unijne zawsze uważały, że zróżnicowanie poziomu rozwoju ekonomicznego poszczególnych regionów Europy jest zjawiskiem niekorzystnym, prowadzącym do zmniejszenia spoistości poszczególnych państw oraz Unii jako całości. Ostatecznym rezultatem powyższego zjawiska miałoby być zahamowanie procesów integracyjnych. W związku z tym postanowiono te różnice zniwelować poprzez wprowadzenie w życie polityki regionalnej i powiązanej z nią ściśle polityki strukturalnej. Pojęcia "polityka regionalna" i "polityka strukturalna" używane są często zamiennie, ponieważ ponad 90% środków przeznaczonych na politykę strukturalną jest ściśle powiązane z polityką regionalną. (fragment tekstu)

16

STRUDER zbliża

70%

Mering K.

Nowe Życie Gospodarcze

|

1998

|

nr 10

46-49

Artykuł omawia powstanie, rozwój, cel i zadania programu rozwoju strukturalnego STRUDER.

17

Europejska klasyfikacja regionów a fundusze strukturalne

61%

Pancer-Cybulska E., Szostak E.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu

|

2009

|

nr 39, t. 1 Problemy ekonomii, polityki ekonomicznej i finansów publicznych

769-778

Przedmiotem opracowania są rozważania nad konsekwencjami stosowania klasyfikacji NUTS w praktyce. Pokazano istotę klasyfikacji NUTS i jego rolę jako podstawę podziału funduszy strukturalnych.

18

Europejska polityka regionalna po roku 2013 - wyzwania dla Polski

61%

Szlachta J.

Prace i Materiały Instytutu Rozwoju Gospodarczego / Szkoła Główna Handlowa

|

2010

|

nr 83 Polityka gospodarcza : wyzwania, dylematy, priorytety

215-236

Tekst ten został poświęcony europejskiej polityce regionalnej, nazywanej także polityką spójności, będącej drugą pozycją wydatków budżetowych Unii Europejskiej oraz najważniejszym źródłem transferów finansowych na rzecz Polski. Polityki i budżet Unii Europejskiej są programowane w wieloletnim horyzoncie czasowym, obecny dotyczy lat 2007-2013, a na temat rozwiązań kolejnego rozpoczynającego się po roku 2013 okresu prowadzony jest ożywiony międzynarodowy dialog profesjonalno-naukowy. W opracowaniu przedstawiono: dotychczasowy przebieg dyskusji nad polityką regionalną Unii Europejskiej po roku 2013, rosnące znaczenie wymiaru terytorialnego, który obok wymiaru gospodarczego i społecznego zyskuje rangę traktatową, najważniejsze tezy przedstawionej przez Komisję Europejską jesienią 2008 roku Zielonej Księgi w sprawie spójności terytorialnej, wpływ kryzysu społeczno-gospodarczego na reformę europejskiej polityki spójności, a także inne ważne tematy dotyczące reformy europejskiej polityki regionalnej, takie jak zmiany klimatyczne, przebieg procesów demograficznych czy konsekwencje globalizacji. (abstrakt oryginalny)

19

Integrated Territorial Investments in the Formula of Cohesion Policy 2014-2020

61%

Kowalska I.

Economic and Regional Studies

|

2017

|

10

|

nr 1

36-50

Przedmiot i cel pracy: Polityka regionalna Unii Europejskiej ma na celu zwiększenie spójności ekonomicznej i społecznej krajów członkowskich. W okresie programowania 2014 - 2020 zaplanowano nowe narzędzie, które ma przyczynić się do skutecznego wdrażania polityki spójności - Zintegrowane Inwestycje Terytorialne (ZIT). Celem artykułu jest ustalenie czy kierunek działań wynikających z założeń polityki spójności 2014 - 2020 implementowanych w strategii ZIT odpowiada na rzeczywiste problemy rozwoju obszaru objętego strategią ZIT (na przykładzie Aglomeracji Kalisko-Ostrowskiej - AKO). Materiały i metody: Praca została wykonana na podstawie analizy i syntezy unijnych jak i polskich zapisów regulacyjnych dotyczących polityki spójności 2014 - 2020, danych dotyczących alokacji finansowej na realizację ZIT oraz literatury przedmiotu dotyczącej polityki regionalnej UE. Wyniki: Kierunek działań wynikających z założeń polityki spójności 2014 - 2020 w strategii ZIT odpowiada na rzeczywiste problemy rozwoju obszaru objętego strategią AKO. Środki unijne zostały zaplanowane na: wspieranie przedsiębiorczości; promocję strategii niskoemisyjnych; rozwój wykształconego społeczeństwa oraz inwestycje w nowoczesną infrastrukturę. Wnioski: Rozwiązywanie problemów obszarów objętych strategią ZIT zależeć będzie od wykonania celów rozwojowych. Konieczna jest zatem synergia uwarunkowań związanych z przekształceniem stanu postulatywnego w stan wykonawczy polityki spójności w ramach ZIT. Synergia ta dotyczy zarówno jakości kapitału ludzkiego jak i wysokości zasobów finansowych oraz kompetencji podmiotów zaangażowanych w realizację koncepcji ZIT. (abstrakt oryginalny)

20

European Territorial Co-Operation between Local Government Authorities: Current Practices and Future Perspectives in the View of the EU Institutions and Bodies

61%

Jędrzejowska-Schiffauer I., Schiffauer P.

Central and Eastern European Journal of Management and Economics

|

2018

|

6

|

nr 3

9-31

Aim: The aim of the present contribution is to evaluate a potential added value of European Territorial Co-operation (ETC) between local government authorities on the European integration process, notably in terms of polycentric development and governance in Europe. Design / Research methods: The authors look into ETC (both at regional and local level, commonly referred to as EU regional cooperation) from the perspective of the EU institutions and bodies. Through the prism of ETC the authors analyse the status of regional and local authorities in the EU law, in particular in terms of the legal and institutional basis for such cooperation and the involvement of the said sub-national authorities in the EU decision-making process. Conclusions / findings: Even though regional participation in EU decision-making is by and large limited to areas which directly concern sub-national authorities, the European Commission and the European Parliament seem to have gained reasonable awareness of the indispensable role that the "third", regional level of governance has to play in the economic and political integration process. Such a new pattern of governance in the EU, stretching not only above, but also below the level of the nation state (Jeffery 1997: 2, cf. also Finck 2017) is not only a conditio sine qua non of a truly multi-level governance, but also potentially presents a real added value in terms of overhauling opportune interests of national politics running counter the interests of local communities. Originality / value of the article: In literature the dominant trend is to present the bi-centric relationship between the Union and its Member States. This paper attempts to shed some light on a less evident, albeit arguably growing in importance relationship between the EU and a sub-national (local government) authority. The authors point to the role of EU institutions in taking account of legitimate concerns of European regions by way of creating legal and institutional framework to, if not fully overcome, then at least mitigate the obstacles to regional interoperability. (original abstract)