Wyniki wyszukiwania - BazEkon

1

Międzyrządowy wymiar polsko-rosyjskiej współpracy transgranicznej i międzyregionalnej

100%

Ignatowicz K.

Rocznik Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej

|

2021

|

Vol. 19, z. 2 30 lat od upadku ZSRR - konsekwencje dla państw Europy Środkowej i Wschodniej

173-195

Autor artykułu podejmuje próbę zaprezentowania polsko-rosyjskiej współpracy transgranicznej i międzyregionalnej na szczeblu międzyrządowym. W tym celu przywołuje konkretne dokumenty międzynarodowe, na podstawie których powołano trzy polsko-rosyjskie instytucje, których zadaniem jest koordynacja tego obszaru współpracy. W tekście oprócz nakreślonej siatki pojęciowej znajdziemy krótki rys historyczny pozwalający prześledzić początki i rozwój polsko-rosyjskiej współpracy transgranicznej i międzyregionalnej w wybranym ujęciu. Autor, charakteryzując działalność rad i komisji międzyrządowych, zwraca uwagę na ich umiejscowienie w administracji centralnej, strukturę, a także wymienia konkretne płaszczyzny wzajemnej współpracy. Wywód zakończony jest próbą oceny działalności przedmiotowych gremiów i poszukiwaniem nowych perspektyw w kontekście zbliżającego się trzydziestolecia funkcjonowania umowy o współpracy transgranicznej z Rosją.(abstrakt oryginalny)

2

Przestrzenne zróżnicowanie współpracy transgranicznej w Polsce

100%

Jankowska-Ambroziak E.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu

|

2018

|

nr 527 Polityka ekonomiczna

129-139

Współpraca transgraniczna ma w Unii Europejskiej ponad pięćdziesięcioletnią historię, która często warunkuje powodzenie kooperacji. W związku z dołączaniem kolejnych krajów do struktur unijnych współpraca na szczeblu transgranicznym rozwija się terytorialnie. Długość trwania współpracy jest jednym z wielu czynników świadczących o jej przestrzennym zróżnicowaniu. Celem badawczym pracy jest ukazanie przestrzennego zróżnicowania współpracy transgranicznej realizowanej w obrębie siedmiu programów operacyjnych na terenie Polski. Za pomocą metody wskaźników przyrodniczych Perkala uszeregowano obszary wsparcia pod względem najlepszego i najgorszego poziomu współpracy. Przedstawiono także harmonijność realizacji poszczególnych wskaźników uwzględnionych w badaniu. Wyniki są zbieżne z wysokością finansowania programów, a także wykazują się ogólną harmonijnością realizacji(abstrakt oryginalny)

3

Znaczenie współpracy Chin i Rosji dla kształtowania nowego porządku międzynarodowego : wprowadzenie

100%

Cziomer E.

Krakowskie Studia Międzynarodowe

|

2018

|

nr 1 Współpraca Chińskiej Republiki Ludowej z Federacją Rosyjską a nowy wymiar stosunków międzynarodowych w XXI wieku. Część 1, Znaczenie współpracy Chin i Rosji dla kształtowania nowego porządku międzynarodowego

7-22

Celem kolejnego tomu "Krakowskich Studiów Międzynarodowych" (KSM) jest dążenie do przedstawienia głównych przesłanek i następstw zacieśnienia współpracy między Chińską Republiką Ludową (CHRL) a Federacją Rosyjską, określanych współcześnie zamiennie w publicystyce i pracach naukowych jako Chiny i Rosja. Zagadnienie powyższe zostało zaprojektowane w dwóch powiązanych ze sobą zakresach tematyczno-merytorycznych: 1) Współdziałanie Chin z Rosją w kształtowaniu nowego porządku międzynarodowego - cześć 1; 2) Chiny i Rosja wobec nowych wyzwań bezpieczeństwa i współpracy międzynarodowej - część 2. (fragment tekstu)

4

Współpraca krajów europejskich z afrykańskimi w świetle III Szczytu UE - Afryka w Trypolisie w 2010 roku

100%

Czernichowski K.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu

|

2011

|

nr 221 Problemy regionalizmu i globalizacji

110-122

Artykuł omawia stosunki UE z państwami afrykańskimi w okresie 1957-2010, czyli od traktatu rzymskiego do III Szczytu UE - Afryka w Trypolisie. Te międzykontynentalne relacje ewoluowały w czasie. Podpisywano kolejne konwencje: z Jaunde, Lomé, porozumienie z Cotonou. W 2007 r. przyjęto Wspólną Strategię Afryki i UE. Do tej pory zorganizowano trzy szczyty UE - Afryka (nie licząc nadzwyczajnego w 2011 r. w związku z trudną sytuacją polityczną w Libii; w tym spotkaniu udział wzięła także Liga Państw Arabskich). Szczyty te, choć miały się odbywać co 3 lata, w rzeczywistości miały miejsce w latach: 2000 (w Kairze), 2007 (w Lizbonie) i 2010 (w Trypolisie). Temu ostatniemu poświęcono w tekście najwięcej uwagi. Obecnie negocjowane są umowy o partnerstwie gospodarczym (EPA) pomiędzy UE a poszczególnymi regionami Afryki. Następny, czwarty, szczyt ma zostać zorganizowany w Brukseli w 2013 r. (abstrakt oryginalny)

5

Relacje UE - Turcja : między współpracą a członkostwem

80%

Konopacki S.

Studia Europejskie / Centrum Europejskie Uniwersytetu Warszawskiego

|

2011

|

nr 2

9-23

Celem niniejszego artykułu jest ukazanie najważniejszych źródeł tych przeciwstawnych tendencji, z których wyłania się obraz wzajemnych relacji Europy z Turcją mających nierzadko paradoksalny charakter. Autor podjął też próbę zarysowania możliwości wyjścia z błędnego koła i znalezienia korzystnego dla obydwu stron rozwiązania. (fragment tekstu)

6

Transnational Business as a Manifestation of the Integration of the Global Economy and a Driving Force of Its Development

80%

Morkovina S. S., Natsubidze A. S., Irizepova M. S., Sinyavsky N. G., Chashchin V. V.

Contemporary Economics

|

2016

|

10

|

nr 4

311-321

The purpose of this article is to determine the significance of transnational business in the development of the global economic system, to present perspectives on its further functioning and distribution in the global economy, and to develop recommendations for state regulation of entrepreneurship in developing countries for the purposes of attracting transnational business and stimulating the internationalization of domestic business. To achieve this purpose, the authors use statistical information combined with several methods: substantiation of mathematical expressions "by contradiction", structural analysis, classical methods of analyzing economic effectiveness, comparative analysis, problem and SWOT-analysis, systemic analysis, modeling of the current state of (and perspectives on) the development of economic systems, and formalization. The authors reach the conclusion that transnational business is a manifestation and driving force of the development of the modern global economy and that maximization of the economic growth of the global economy in the long-term requires the creation of favorable conditions for further development of transnational business. Transnational business plays an important role in the development of the global economic system. Perspectives on the further functioning and distribution of transnational business in the global economy are connected to the development of integration processes and the realization of a free trade policy. To overcome threats to the development of transnational business, the authors of this study offer recommendations for state regulation of business in developing countries for the purpose of attracting transnational business and stimulating the internationalization of domestic business, and a special model is developed. (original abstract)

7

Informacja o projekcie pt. E-QUALITY Enhancing Quality Assurance in Higher Education realizowanym na Wydziale Inżynierii Zarządzania Politechniki Białostockiej

80%

Sturgulewska N.

Akademia Zarządzania

|

2025

|

9

|

nr 1

293-295

Realizacja międzynarodowego projektu zatytułowanego "E-QUALITY Enhancing Quality Assurance in Higher Education"* rozpoczęła się 1 września 2024 roku. Projekt ten będzie realizowany na Wydziale Inżynierii Zarządzania Politechniki Białostockiej, a jego zakończenie planowane jest na 31 sierpnia 2026 roku. Głównym celem projektu jest zebranie metod i technik zarządzania jakością stosowanych na uczelniach partnerskich w celu zapewnienia jakości kształcenia. Dąży on również do zintegrowania procesu ewaluacji z szerszym procesem zarządzania jakością i rozwoju poprzez wprowadzenie przejrzystych zasad i procedur. Ponadto, założenia projektu podkreślają znaczenie odejścia od mechanicznego spełniania kryteriów i wskaźników ewaluacyjnych na rzecz promowania podej ścia zgodnego z duchem jakości, stanowiącym fundament efektywnego zapewniania jakości. (fragment tekstu)

8

Problematyka przestępczości narkotykowej a przewodnictwo Polski w radzie UE : próba bilansu

80%

Karnaś M., Rakowski P.

Unia Europejska.pl

|

2012

|

nr 1 (212)

51-56

To, że narkotyki są problemem i to problemem o zasięgu globalnym jest ewidentnym truizmem. Dlatego też ciekawsze od przypominania tego faktu jest przyjrzenie się niektórym danym. Co godzinę, w wyniku przedawkowania narkotyków umiera jeden obywatel Unii Europejskiej. Rocznie jest to nawet ponad 8 500 osób. Po raz pierwszy od lat obserwuje się także wzrost liczby przypadków śmiertelnych. Na każdego zmarłego przypada 20-25 osób, które wprawdzie przeżyły przedawkowanie, ale często pozostają im poważne, chroniczne dolegliwości zdrowotne1. Narkotyki to jednak nie tylko jedno z największych zagrożeń dla rozwoju społeczeństwa, ale też jedna z najbardziej dochodowych dziedzin przestępczej działalności. Produkcja i obrót narkotykami pod względem uzyskiwanych zysków znajduje się na drugim miejscu po handlu bronią, a przed najbardziej dochodowym, legalnym biznesem, jakim jest produkcja samochodów. (fragment tekstu)

9

Aktywność międzynarodowa Warszawy

80%

Faliński S.

Kwartalnik Naukowy Uczelni Vistula

|

2015

|

nr 3(45)

145-160

Artykuł jest poświęcony aktywności międzynarodowej największego miasta Polski i największej gminy w Polsce czyli Warszawy. Przedstawiono w nim ewolucję tej aktywności od zakończenia II wojny światowej do dzisiaj, ukazując obecność na arenie międzynarodowej stolicy państwa polskiego w czasach komunistycznych, kiedy w Polsce nie było samorządu terytorialnego, a aktywność międzynarodowa Warszawy była fragmentem aktywności hierarchicznie zorganizowanego i nie suwerennego państwa. Większość niniejszego tekstu traktuje o aktywności międzynarodowej Warszawy od odzyskania niepodległości w roku 1989 do dzisiaj. Ukazano w nim przemiany tej aktywności i jej rozmaite formy: umowy dwustronne dotyczące całego miasta, jego aktywność w ramach sieci oraz współpracę międzynarodową dzielnic warszawskich. Na końcu przedstawiono ocenę aktywności międzynarodowej miasta, uznając, że jej wielostronność i wielowarstwowość wymaga uporządkowania i oparcia na odpowiednich dokumentach polityki rozwoju tak, aby można bez wątpliwości aktywność nazwać polityką. (abstrakt oryginalny)

10

Chiny i Rosja wobec nowych wyzwań bezpieczeństwa i współpracy międzynarodowej w XXI wieku : wprowadzenie

80%

Cziomer E.

Krakowskie Studia Międzynarodowe

|

2018

|

nr 2 Współpraca Chińskiej Republiki Ludowej z Federacją Rosyjską a nowy wymiar stosunków międzynarodowych w XXI wieku. Część 2, Chiny i Rosja wobec nowych wyzwań bezpieczeństwa i współpracy międzynarodowej w XXI wieku

7-17

Procesowi stopniowego przeobrażania porządku międzynarodowego w dobie nasilającej się globalizacji XXI wieku towarzyszyły wyzwania i zagrożenia w kontekście broni jądrowej i konwencjonalnej oraz związanych z nimi różnych form nowoczesnych działań zbrojnych, rozgrywające się na tle wzrostu znaczenia całokształtu współpracy i rywalizacji polityczno-militarno-gospodarczej między poszczególnymi kategoriami państw, zwłaszcza zaś mocarstw. Pierwszoplanową rolę w tym zakresie odgrywały w XXI wieku relacje Chin i Rosji z USA, co nie pozostawało bez znaczenia dla państw członkowskich oraz UE jako całości. Poniżej, tytułem wprowadzenia do drugiej części KSM 2018, koncentrujemy się na syntetycznym zasygnalizowaniu ogólnych przesłanek współdziałania Chin i Rosji w kontekście polityki "America first" prezydenta Donalda Trumpa oraz wybranych problemów bezpieczeństwa międzynarodowego. (fragment tekstu)

11

Uwarunkowania współpracy międzynarodowej jednostek samorządu terytorialnego

80%

Piotrowska-Marczak K.

Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Ekonomiczne Problemy Usług

|

2010

|

nr 61 Znaczenie samorządu terytorialnego dla rozwoju regionalnego w Polsce, Niemczech i na Ukraine. VI Forum Samorządowe. I Międzynarodowe Forum Samorządowe.

299-307

Istota współpracy międzynarodowej jst w znacznej mierze zależy od jej charakteru. Jednym z możliwych podziałów w tym zakresie jest podział współpracy na: - narzuconą - wymuszoną np. przez obiektywne okoliczności, - zainicjowaną. Współpraca narzucona wynika z konieczności spowodowanej następującymi okolicznościami: - potrzebą ochrony środowiska (efekt działania pojedynczych jednostek samorządu w obrębie danego państwa nie może być osiągnięty), - potrzebą wymiany transgranicznej, która wynika z przemieszczania się obywateli krajów sąsiednich.(fragment tekstu)

12

The Three Seas Initiative in the Foreign Affairs Policy of Hungary

80%

Héjja D.

Rocznik Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej

|

2019

|

Vol. 17, z. 3 The Three Seas Initiative in the Context of International Challenges

115-135

Inicjatywa Three Seas (TSI) stanowi projekt obejmujący współpracę dwunastu krajów europejskich. Polska i Chorwacja, założyciele TSI, są szczególnie aktywni w tym zakresie. Choć Węgry wydają się najbliższym sojusznikiem politycznym Polski, państwo rzadko uczestniczy w działaniach TSI. Ponadto, realizując swoją politykę, Węgry pozostają w sprzeczności z zasadami TSI - głównie dotyczącymi polityki energetycznej. Artykuł ma na celu udzielenie odpowiedzi na pytania dotyczące znaczenia TSI w węgierskiej polityce zagranicznej oraz postrzegania przez państwo takiej formy współpracy w Europie.(abstrakt oryginalny)

13

Współpraca międzynarodowa w dziedzinie polityki konkurencji na forum OECD oraz UNCTAD

80%

Michalski B.

Prace Naukowe / Akademia Ekonomiczna w Katowicach

|

2006

|

Internacjonalizacja, globalizacja i integracja we współczesnej gospodarce światowej

115-126

Przedstawiono rozwiązania dotyczące współpracy w dziedzinie polityki konkurencji, które są zdeterminowane przez interesy narodowe i różnice w filozofii stosowania prawa. Zaprezentowano wypracowane rozwiązania i rozbieżności na forach dwóch organizacji - Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju oraz Konferencji Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju.

14

Is Russia a "good CBSS Citizen"?

80%

Sergunin A.

Rocznik Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej

|

2021

|

Vol. 19, z. 3 The Baltic Sea Region: States, Societies, and Future Development

33-56

Niniejsze opracowanie analizuje politykę Rosji wobec Rady Państw Morza Bałtyckiego i w jej ramach w następstwie kryzysu ukraińskiego i innych kryzysów międzynarodowych. W szczególności opracowanie analizuje zainteresowanie i oczekiwania Rosji wobec RPMB, a także instytucjonalne postępowanie Moskwy w Radzie. RPMB jest postrzegana przez Rosję zarówno jako centralny element, jak i kamień węgielny regionalnego systemu zarządzania.Moskwa postrzega także RPMB jako ważne narzędzie przezwyciężenia polityczno-dyplomatycznej izolacji, w której znalazła się Rosja wraz z początkiem kryzysu ukraińskiego. Z pomocą RPMB zachowuje zdolność wpływania na rozwój społeczno-gospodarczy, polityczny, środowiskowy i humanitarny w regionie Morza Bałtyckiego. Rosja poparła trzy obszary długoterminowego priorytetu Rady: tożsamość regionalną, zrównoważony i zamożny region oraz bezpieczny i chroniony region. Rosja opowiadała się za dalszą instytucjonalizacją Rady i wzmocnieniem jej roli w regionalnym systemie zarządzania. Mimo że stosunki Rosji z innymi państwami członkowskimi RPMB pozostają napięte, a Moskwie nie zawsze udaje się wykorzystać Radę do promowania swoich interesów w regionie, Rosja nadal postrzega RPMB jako ważną platformę współpracy regionalnej.(abstrakt oryginalny)

15

About Problems Imbalance Ukrainian/European Union Economic Co-Operation

80%

Sophischenko I.

Europa Regionum

|

2010

|

12

37-48

Przeprowadzone badania pokazują, że brak równowagi w kontaktach gospodarczych Ukrainy i Unii Europejskiej. Dysproporcje widoczne są w wielu dziedzinach, np. w handlu czy inwestycjach. Ta nierównowaga w znacznym stopniu hamuje międzynarodowe współdziałanie, utrudnia rozwój ekonomiczny państw członkowskich i aktywność społeczeństw na poziomie regionalnym i lokalnym. Mimo wprowadzenia różnych instytucjonalnych form wzmacniania współpracy między Ukrainą i krajami europejskimi, nie osiągnięto zamierzonego efektu. UE szuka więc nowych możliwości współdziałania na poziomie regionalnym z krajami sąsiednimi poprzez wspólne inwestycje i przedsięwzięcia. Europejska polityka regionalna i polityka sąsiedztwa powinny wspierać procesy integracyjne w regionach i małych społecznościach lokalnych. Należy skupić wysiłki na przezwyciężeniu barier uwarunkowanych odmiennością instytucjonalnego środowiska krajów-partnerów i ograniczeniami fi nansowymi.(abstrakt autora)

16

Wymiar transgraniczny polityki spójności na przykładzie sieci współpracy na pograniczu polsko-słowackim

80%

Dołzbłasz S.

Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu

|

2017

|

nr 465 Wyzwania dla spójności Europy - społeczeństwo, granice, solidarność

51-59

Przyjęcie współpracy terytorialnej za cel trzeci polityki spójności UE w latach 2007-2013 stanowiło wyraz uznania istotnej roli powiązań transgranicznych w kształtowaniu obszaru Europy. Celem artykułu była analiza sieci powiązań w ramach współpracy transgranicznej na poziomie lokalnym na pograniczu polsko-słowackim. Badanie dotyczyło współpracy objętej wsparciem Programu Współpracy Transgranicznej Rzeczpospolita Polska-Republika Słowacka 2017-2013 realizowanego w ramach EWT. Analizie poddano 109 projektów oraz 244 polskich i słowackich beneficjentów programu. Badanie wykazało, iż sieć współpracy transgranicznej jest słabo rozwinięta. Pozwoliło na identyfikację najważniejszych instytucji dla współpracy oraz jej kluczowych cech(abstrakt oryginalny)

17

Conditions and Prospects for Cooperation between Polish and Ukrainian Local Governments

80%

Sienkiewicz M. W.

Rocznik Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej

|

2021

|

Vol. 19, z. 4 The 30. Anniversary of the Breakup of the Socialist Federal Republic of Yugoslavia: Post-Cold War Dissolution Processes and its Consequences in the Balkans. Where Are We Now?

221-241

Bliskie sąsiedztwo Polski i Ukrainy, zbieżność celów politycznych narodów obu krajów oraz ciągłe dążenia w kierunku rozwoju demokracji i decentralizacji życia publicznego determinują potrzebę intensyfikacji współpracy w różnych obszarach funkcjonowania społeczeństwa i gospodarki. Ważną sferą współpracy jest sektor publiczny, w szczególności zaś na poziomie samorządu terytorialnego. Współpraca samorządowa obu krajów była widoczna już na początku przemian społeczno-ustrojowych i politycznych po 1990 r. Rozwój tej współpracy, z różnym skutkiem dokonywał się w okresie lat dziewięćdziesiątych XX w., zaś w jeszcze większym stopniu po wejściu Polski do Unii Europejskiej. W ostatnim trzydziestoleciu społeczności lokalne i regionalne na Ukrainie stały się ważnym partnerem polskich samorządów terytorialnych, zarówno na poziomie lokalnym, jak i regionalnym. Realizowana współpraca samorządowa opiera się na zróżnicowaniu i wielowymiarowości form i modeli. Jedne wynikają z przepisów prawa, inne zaś oparte są na wzajemnych doświadczeniach, dotychczasowych kontaktach i sympatiach władz publicznych. Celem opracowania jest analiza i prezentacja uwarunkowań oraz form polsko-ukraińskiej współpracy samorządowej. Celem jest także ukazanie barier współpracy oraz określenie propozycji rozwiązań usprawniających kontakty partnerskie jednostek terytorialnych. Współpracę samorządową obu krajów utrudnia niewątpliwie brak członkostwa Ukrainy w UE, a także często wzajemne niezrozumienie i nieakceptowanie doświadczeń historycznych. Z drugiej strony, wspólne cele na różnych poziomach życia społecznego, publicznego i gospodarczego stanowią znaczący czynnik motywujący do zacieśniania współpracy i osiągania dzięki niej efektu synergicznego. (abstrakt oryginalny)

18

Współpraca międzynarodowa na poziomie transnarodowym - próba ujęcia systemowego

80%

Przybyła Z.

Prace Naukowe Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu

|

2004

|

nr 1024 Proces globalizacji gospodarki - udział krajów w jej korzyściach i kosztach : wyzwania dla polityki gospodarczej i społecznej państwa

358-362

Długotrwały proces akcesyjny Polski do Unii Europejskiej zakończył się sukcesem. 1 maja 2004 r. nasz kraj stał się pełnoprawnym członkiem tej wspólnoty. Należy to traktować jako wyraz dokonujących się procesów integracyjnych i towarzyszących im przejawów transgranicznych stosunków międzynarodowych. To właśnie współpraca międzynarodowa na poziomach regionalnym i lokalnym stała się swoistym "pomostem" umożliwiającym dotarcie do celu, jakim jest członkostwo Polski w UE. Pomimo wielu problemów i trudności z tym związanych wydaje się, że lata pierwszej dekady XXI w. cechować się będą dalszym intensyfikowaniem współpracy na poziomie transnarodowym. Proces ten będzie zarówno wynikiem, jak i przyczyną europejskich tendencji integracyjnych. (fragment tekstu)

19

Polityka traktatowa Polski w zakresie umów o przyjaźni i współpracy po "Jesieni ludów" 1989 r

80%

Staszewski W. S.

Rocznik Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej

|

2019

|

Vol. 17, z. 1 Transformacje w Europie Środkowej i Wschodniej 1989-2019

281-302

Polityka traktatowa państwa stanowi istotny aspekt polityki zagranicznej dla każdego kraju. Transformacje w Polsce i innych krajach Europy Środkowej i Wschodniej zainicjowane wydarzeniami opisanymi jako "Jesień Narodów" w 1989 r. Przyniosły fundamentalne zmiany kilku rządom i społeczności międzynarodowej, w tym polskiej, które wymagały rewizji polskiego traktatu polityka. Z uwagi na fakt, że ilateralne traktaty o przyjaźni i współpracy odzwierciedlają priorytety polityki zagranicznej i wskazują na charakter stosunków dwustronnych, odgrywają one szczególnie istotną rolę w stosunkach traktatowych każdego kraju. Poprzez spojrzenie na przekształcenia polskiej polityki traktatowej w odniesieniu do traktatów o przyjaźni i współpracy dokonane po zmianach rządowych, w niniejszym dokumencie podjęto próbę przedstawienia obszarów zainteresowań polskiej polityki zagranicznej po 1989 r. (abstrakt oryginalny)

20

Ukraina między Wschodem a Zachodem. Stanowisko Polski wobec akcesji Ukrainy do NATO i Unii Europejskiej

80%

Fiszer J. M.

Rocznik Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej

|

2019

|

Vol. 17, z. 2 10 lat Partnerstwa Wschodniego UE - perspektywa Polski i Europy Środkowej

251-275

Celem niniejszego artykułu jest próba pokazania dylematu suwerennej Ukrainy, który występuje w jej polityce zagranicznej od 1991 r. - de facto do dziś. Dotyczy on wyboru strategicznych kierunków rozwoju tego państwa i jego współpracy tak ze Wschodem, jak i z Zachodem, co w praktyce sprowadza się do wyboru między Rosją a Unią Europejską (UE) i NATO oraz między UE i Unią Euroazjatycką Władimira Putina. Dylemat, czy ubiegać się o akcesję do NATO i Unii Europejskiej, czy też zacieśniać współpracę z Rosją, jest widoczny w polityce wewnętrznej i zagranicznej Ukrainy od momentu ogłoszenia jej niepodległości i wciąż - moim zdaniem - nie został ostatecznie rozwiązany. Paraliżuje on politykę zagraniczną Ukrainy i wpływa na zróżnicowanie jej społeczeństwa, dzielącego się na zwolenników współpracy z Rosją i jej przeciwników. Ponadto w opracowaniu chciałbym przedstawić stanowisko Polski wobec ukraińskiego dylematu oraz wobec akcesji Ukrainy do NATO i Unii Europejskiej. Od 1991 r. jest ono faktycznie niezmienne, ale też niepozbawione okresowych turbulencji, które mają różne źródła. Polska była pierwszym państwem, które uznało niepodległość Ukrainy i poparło jej dążenia do członkostwa w strukturach euroatlantyckich.(fragment tekstu)