Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 38

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  Fighting against inflation
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
Restrykcyjna polityka monetarna mająca na celu zwalczanie inflacji przyniosła w Polsce zamierzone skutki. Od kilku lat Rząd Federacji Rosyjskiej i Bank Centralny także prowadzą politykę monetarną mającą na celu walkę z inflacją. Emisja pieniądza w Rosji jest ściśle kontrolowana, płaca minimalna utrzymuje się na niezmienionym poziomie, a pensje pracowników sfery budżetowej rosną tylko w miarę wzrostu PKB. Tak więc na rynku nie ma nadmiernej ilości pieniądza. Jednak stopa inflacji w dalszym ciągu jest zbyt wysoka, mimo że w niektórych regionach Rosji pensje wypłacane są z opóźnieniem. Wydaje się, że na sukcesy Polski w walce z inflacją miała wpływ bardzo kon-sekwentna polityka monetarna, prowadzona od samego początku transformacji gospodarczej, pomimo dość częstych zmian ekip rządowych. Reformy w Rosji przeprowadzane były w sposób bardziej chaotyczny, nie miały tak silnego poparcia społecznego,. a polityka monetarna charakteryzowała się brakiem dyscypliny, zwłaszcza w początkowym okresie reform. Nawet w ciągu ostatnich kilku lat, kiedy uczyniono walkę z inflacją jednym z priorytetów gospodarczych, polityka monetarna i kredytowa Rosji nie była tak restrykcyjna i konsekwentna, jak w Polsce. Chociaż ostatnie lata przyniosły Rosji niewątpliwe sukcesy w walce z inflacją, to w dalszym ciągu utrzymuje się ona na poziomie znacznie wyższym niż w większości krajów Europy Środkowej. Z drugiej jednak strony, zbyt restrykcyjna polityka fiskalna może również niekorzystnie wpłynąć na wzrost gospodarczy, a to oznacza, że rząd Rosji najprawdopodobniej nie zamierza walczyć z inflacją za wszelką cenę. (abstrakt autora)
Autor omawia zjawisko inflacji i hiperinflacji w krajach Europy Środkowo-Wschodniej w początkowym okresie transformacji i późniejszą walkę o jej obniżenie. Do artykułu załączono wskaźniki 12-miesięcznej inflacji w latach 1991-1998.
Autorka charakteryzując powiązania deficytu budżetowego i inflacji oraz przepływy kapitału w krajach Europy Środkowej i Wschodniej dochodzi do wniosku, że restrykcyjna polityka pieniężna nie prowadzi do dostatecznego dyscyplinowania władz fiskalnych. Niespójność polityki pieniężnej i fiskalnej rodzi zaś skutki destabilizacyjne, ujawniające się w sektorze zagranicznym, fiskalnym oraz w przebiegu procesów dezinflacyjnych.
Od wielu lat podstawowym celem polityki pieniężnej praktycznie wszystkich krajów wysoko rozwiniętych jest utrzymanie długookresowego wzrostu cen na możliwie niskim poziomie. Przedział 0-2 procent rocznego wzrostu cen jest ostatnio traktowany przez banki centralne tych krajów jako odpowiadający pojęciu stabilności cen.
W artykule omówiono charakter i dotychczasowy przebieg procesu inflacji w Polsce oraz perspektywy jego wygaśnięcia.
Artykuł jest próbą odpowiedzi na pytania: 1. Jakie czynniki powodują utrzymywanie się w Polsce relatywnie wysokiej inflacji? 2. Czy Polska jest w stanie dokonać w najbliższych latach znaczącego, trwałego zbliżenia się do zachodnioeuropejskich standardów inflacji?
Artykułu analizuje skutki polityki gospodarczej w Polsce lat 90-tych, której celem było obniżenie poziomu inflacji.
Omówiono reformy gospodarcze Władysława Grabskiego na tle sytuacji gospodarczej w Polsce w 1923 roku. Następnie przedstawiono gospodarkę Polski w roku 1989 i zaprezentowano program reform znany pod nazwą planu Balcerowicza. W zakończeniu porównano działania Władysława Grabskiego i Leszka Balvcerowicza.
Autorka przedstawiła teoretyczne podstawy przebiegu procesów inflacyjnych, a następnie omówiła doświadczenia krajów latynoamerykańskich w zwalczaniu inflacji, a także ich perspektywy na przyszłość.
Zadaniem opracowania jest pokazanie, jak różne rodzaje inflacji (kosztowa, popytowa, inercyjna) - wyodrębnione na podstawie różnorodnych kryteriów, wpływają na przebieg procesu dezinflacji.
Zwrócono uwagę na złożoność determinantów inflacji w świetle podstawowych koncepcji teoretycznych. Przedstawiono genezę i ewolucję teorii kosztowo-strukturalnych oraz podstawowe czynniki determinujące wzrost kosztów wytwarzania w gospodarce. Zaprezentowano wpływ wzrostu kosztów wytwarzania na zmiany poziomu cen. Omówiono także problem powstawania spirali inflacyjnej.
Opracowanie niniejsze ma charakter teoretyczny. Jego celem jest przedstawienie roli podaży pieniądza w strategii, w której bank centralny podejmuje się realizacji trzech celów: finalnego, pośredniego i operacyjnego. Celem finalnym jest zwalczanie lub stabilizacja inflacji na niskim poziomie. Natomiast teoretycznie najważniejszą kategorią celu pośredniego polityki monetarnej określającą realizację celu finalnego jest podaż pieniądza.(fragment artykułu)
Autorzy skupili się na przedstawieniu roli jaką polityka finansowa odgrywa w stabilizacji gospodarki w Europie Wschodniej oraz ocenie tej polityki w okresie transformacji gospodarczej. Przedstawiają główne przyczyny braku równowagi finansów państwa w początkowym okresie reform wskazując, że programy antyinflacyjne powiodły się bardziej w krajach, które wdrażały surowszą politykę pieniężną. Kraje te jednocześnie szybciej odnotowały wzrost gospodarczy. Autorzy omawiają doświadczenia Polski i Rumunii o biegunowo różnych założeniach polityki finansowej.
Problem polityki stabilizacji cen w krajach Unii Europejskiej należy niewątpliwie do najważniejszych aspektów polityki ekonomicznej. To bowiem, jak formułowane są cele w tym obszarze, decyduje o charakterze tej polityki a w rezultacie również o dynamice procesów rozwojowych w ramach ugrupowania. Analiza procesów inflacyjnych w krajach Unii wiatach 1993-2003 oraz analiza zasad formułowania celu inflacyjnego przez banki centralne, w tym również EBC, nasuwa przypuszczenie, że polityka „równania do lidera cenowego", a następnie dążenie do stabilizowania cen w poszczególnych krajach Unii na niskim poziomie, nie musi być wcale optymalne z punktu widzenia średniookresowych perspektyw rozwoju gospodarczego w tych krajach. Przeciwnie, część krajów tego ugrupowania, charakteryzujących się wyższym poziomem inflacji neutralnej, może w wyniku tej polityki rozwijając się wolniej, nie wykorzystując w pełni swoich możliwości produkcyjnych. Pojawia się więc potrzeba rewizji zasad polityki stabilizacji cen, a zwłaszcza zasad formułowania celu inflacyjnego przez EBC. (fragment tekstu)
W Polsce ogłoszono program antyinflacyjny, który zakłada redukcję stopy inflacji do poziomu poniżej 20 procent może nawet 17 procent W artykule dyskutuje się realność tych założeń oraz dotychczasowe posunięcia rządu w tym zakresie.
Autor porusza problem jakości pieniądza w kontekście historycznym. Następnie odnosi ten problem do sytuacji w III Rzeczpospolitej. Podkreśla jak ogromne znaczenie dla polskiej gospodarki ma niezależność banku centralnego oraz jak najszybsze wejście do strefy euro.
Przedstawiono poglądy wybranych przedstawicieli środowisk naukowych Polski okresu międzywojennego (Krakowskiej Szkoły Ekonomii, R. Rybarskiego, S. i W.Grabskiego, M.Kaleckiego) wobec polityki antykryzysowej rządu.
Polityka stabilizacyjna jest polityką równoważenia wewnętrznego i zewnętrznego gospodarki. Oba rodzaje równowag oddziałują na siebie, przy czym przyjęte rozwiązania w zakresie stopnia zewnętrznego otwarcia gospodarki oraz systemu kursu walutowego, determinują skuteczność instrumentów polityki pieniężnej i fiskalnej. Celem opracowania jest analiza wyborów, jakich dokonywano, realizując politykę tłumienia inflacji w Polsce w warunkach dylematów, jakie wynikają z czworokąta niespójnych rozwiązań systemowych. (fragment tekstu)
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.