Przedstawiono zakres oraz limity gwarantowania depozytów bankowych. Wyjaśniono zasady i procedury wypłaty depozytów gwarantowanych. Omówiono finansowanie działalności gwarancyjnej Bankowego Funduszu Gwarancyjnego i realizację wypłat środków gwarantowanych.
W efekcie rozważań nad uregulowaniem prawnym systemu gwarancji depozytów w Polsce, 15 grudnia 1994 r. rozpoczął działalność Bankowy Fundusz Gwarancyjny. Celem działalności Funduszu jest podejmowanie działań na rzecz stabilności krajowego systemu finansowego, w szczególności przez zapewnienie funkcjonowania obowiązkowego systemu gwarantowania depozytów oraz prowadzenie przymusowej restrukturyzacji. Instytucja ta ma zapewniać równowagę w sektorze bankowym, przy zachowaniu ciągłości fundamentalnych funkcji finansowych i gospodarczych oraz minimalizacji potencjalnych zagrożeń przenoszonych z upadłej instytucji finansowej na sferę gospodarczą i bankową kraju. (abstrakt oryginalny)
Przedstawiono genezę powstania Bankowego Funduszu Gwarancyjnego. Omówiono organizację jego działalności. Przybliżono działalność gwarancyjną, pomocową i analityczną.
Przedstawiono kierunki zmian zachodzących w sposobach finansowania gwarantowania depozytów w poszczególnych krajach UE, jak i poza Unią. Przybliżono pożądane kierunki prac nad zreformowaniem funkcjonującego w Polsce od 10 lat systemu gwarantowania depozytów, w tym zasad jego finansowania.
Przedstawiono podstawowe zagadnienia dotyczące zasad finansowania działalności systemu gwarantowania depozytów. Szczegółowo omówiono sposób gromadzenia środków finansowych oraz uzależnienie od ryzyka stawki obciążenia poszczególnych banków.
Omówiono zasady udzielania bankom pomocy finansowej przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny (BFG) oraz ich efekty. Przedstawiono potencjalne kierunki zmian w działalności pomocowej BFG.
Celem opracowania jest przedstawienie podstawowych dylematów, jakie stoją przed wszystkimi tworzącymi lub reformującycmi system gwarantowania depozytów. Zaprezentowano wnioski wynikające zarówno z przeglądu literatury, jak również z konkretnych rozwiązań wdrożonych w poszczególnych państwach. Wskazano kryteria, jakie powinny być wzięte pod uwagę przy projektowaniu systemu gwarancyjnego.
W stabilizacji polskiego sektora bankowego istotną rolę pełni Bankowy Fundusz Gwarancyjny. Zadaniem tego typu instytucji jest wspieranie stabilności i przywracanie zaufania w przypadkach indywidualnych. Nie posiadają one jednak potencjału finansowego, który umożliwiałby im ponoszenie pełnej odpowiedzialności za przywracanie równowagi w przypadku wystąpienia kryzysu bankowego. W artykule zwrócono uwagę na konieczność wypracowania odpowiedniego systemu gromadzenia środków, który uwzględniałby potrzeby sektora bankowego, skalę oszacowanego ryzyka w sektorze bankowym, oraz, z drugiej strony, nie stanowiłby nadmiernego obciążenia dla banków uczestników systemu, mogącego ograniczać efektywność ich działania.
W artykule omówiono takie zagadnienia jak: problem dopuszczalności cesji wierzytelności wynikających z umów rachunku bankowego w sytuacji zawieszenia działalności banku, środki pieniężne na rachunkach wspólnych jako przedmiot gwarancji, problem cessio legis w ustawie o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym.
W sprawozdaniu omówiono takie zagadnienia jak: działalność gwarancyjna BFG; działalność pomocowa BFG; monitorowanie i kontrola wykorzystania pomocy finansowej BFG; system gromadzenia i analizy informacji o bankach; współdziałanie BFG z Ministerstwem Finansów, Narodowym Bankiem Polskim, Komisją Nadzoru Bankowego, Generalnym Inspektoratem Nadzoru Bankowego, Związkiem Banków Polskich i bankami; współpraca międzynarodowa BFG; fundusze; władze i organizacja BFG.
Przeanalizowano rozwiązania polskie w zakresie gwarantowania depozytów bankowych na tle doświadczeń zagranicznych. Analizę teoretyczną oparto o Raport "Wytyczne w sprawie tworzenia efektywnego systemu gwarantowania depozytów" przyjęty przez Forum Stabilności Finansowej 7 września 2001 roku. Przytoczono przykłady praktycznych rozwiązań systemowych stosowanych na świecie. Zwrócono uwagę na tendencje światowe w zakresie zmian systemów gwarantowania depozytów.
Od kilku lat rozwinęła się nowa instytucja prawna, której celem jest zabezpieczenie interesów podmiotu zawierającego umowę handlową z niepewnym kontrahentem. Typową i najczęściej stosowaną umową jest umowa sprzedaży z odroczonym terminem płatności. Kupujący zobowiązuje się do zapłacenia za przyjęty od sprzedawcy towar w terminie późniejszym. Ponieważ zapłata za towar nie następuje równocześnie z wydaniem towaru kupującemu, więc kupujący daje gwarancję, że gdyby on nie zapłacił za ten towar do konkretnego dnia, wówczas za niego zapłaci osoba trzecia.(abstrakt oryginalny)
Instytucją gwarantowania depozytów w Belgii jest Fundusz Ochrony Depozytów i Instrumentów Finansowych (fr. Fonds de Protection des Dépôts et des Instruments Financiers; fl am. Beschermingsfonds voor Deposito's en Financiële Instrumenten; ang. Deposit and Financial Instrument Protection Fund - FONDS). Belgia była jednym z pierwszych krajów europejskich, w którym został utworzony fundusz gwarantowania depozytów. Powstał on w 1974 r., uczestnictwo było dobrowolne i był zarządzany przez Instytut Redyskonta Weksli i Gwarancji (Institut de Reéscompte et de Garantie). (fragment tekstu)
W artykule zwrócono uwagę na znaczenie Dyrektywy 94/19/WE z maja 1994 r., która odegrała bardzo ważną rolę w instytucjonalizacji idei gwarantowania depozytów. Komisja Europejska dokonała jej przeglądu. W artykule przedstawiono najważniejsze tematy dyskusji, takie jak: wysokość limitu gwarancyjnego, adekwatność obecnej definicji depozytu i zakres gwarancji, zasadność współodpowiedzialności deponenta, możliwość wprowadzenia klauzuli de minimis, problemy związane z umowami dopełnienia gwarancji, możliwość harmonizacji modelu finansowania systemów gwarantowania (w tym wykorzystanie składek opartych na ryzyku), problem transferu środków finansowych zgromadzonych w systemie gwarantowania związany ze zmianą systemu przez bank, informowanie konsumentów i reklama, terminy zaspokajania deponentów, paneuropejski i regionalne systemy gwarantowania depozytów, możliwe kierunki zmian.
Praca obejmuje kwestie dotyczące finansowania wypłat środków gwarantowanych w systemach gwarantowania depozytów, a w szczególności modele wyznaczania składek depozytowych. Głównym celem opracowania jest empiryczna ocena zasadności różnicowania składek depozytowych w polskim sektorze bankowym, w kontekście sprawiedliwości i efektywności rozłożenia obciążeń gwarancyjnych. Przedstawiony został przegląd teoretyczny modeli wyznaczania składek depozytowych, w tym przede wszystkim składek skorygowanych o ryzyko kondycji banku. Zaprezentowano również wyniki badań dotyczących zastosowania wybranych modeli składki depozytowej, które pozwoliły na ocenę, który z nich dokładniej uwzględnia ryzyko banku w warunkach polskich. (abstrakt oryginalny)
Kryzys walutowy w końcu roku 1994 obecny na wielu rynkach wschodzących wpłynął niekorzystnie na sektor finansowy Brazylii. Jego konsekwencją było powołanie w 1995 r. powszechnego systemu gwarantowania depozytów w celu ochrony deponentów bankowych przed potencjalnymi skutkami kryzysów. System gwarancyjny w Brazylii jest wielopodmiotowym systemem mieszanym, w którym występują instytucje o charakterze zarówno publiczno-prywatnym (rządzone publicznym prawem krajowym), jak i wyłącznie prywatnym (system dobrowolny opierający się na umowach cywilnych). (fragment tekstu)
17
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Na skutek wielu kryzysów w sektorach bankowych zwrócono uwagę na potrzebę zapewnienia deponentom wypłaty środków finansowych. Dzięki temu wykreowano ideę systemów gwarantowania depozytów. Obecnie wiele państw uwzględnia w swoim systemie bezpieczeństwa finansowego instytucje gwarancji depozytowych. Niektóre z nich pełnią znaczącą rolę w utrzymaniu stabilności państwowego sektora bankowego poprzez dodatkowe udzielanie pomocy zagrożonym bankom. Inne ograniczają się tylko do ewentualnych wypłat sum gwarancyjnych. Celem artykułu jest przedstawienie i ocena różnych rozwiązań systemowych dla gwarancji depozytowych. Problem badawczy będzie stanowiło weryfikowanie założenia, że system gwarantowania depozytów w Polsce działa w taki sam sposób jak system w Czechach - kraju, który przeszedł podobną zmianę ustrojową. (abstrakt oryginalny)
Celem artykułu jest przedstawienie rozwoju i sytuacji sektora bankowego na Ukrainie oraz kształtu i roli w nim systemu gwarantowania depozytów. W analizie stanu sektora bankowego uwzględniono m.in. etapy jego transformacji, wskaźniki rozwoju, aktualne problemy. Przedstawiono także system gwarantowania depozytów, a w szczególności jego status prawny, zakres funkcji gwarancyjnej, sposób i wysokość finansowania oraz dotychczasowe doświadczenia z działalności.
A deposit guarantee system, supported by a system of financial aid for banks at risk of insolvency, was created in Poland by the act on the Bank Guarantee Fund (the BFG) of 14.12.1994. The BFG is a separate, independent subject of public law, performing public tasks and possessing a legal status. The Fund is not a state-owned corporate body. (fragment of text)
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.