Dywersyfikacja produktowa jest jednym ze sposobów kształtowania strategii przedsiębiorstwa, polega na poszerzeniu zakresu jego funkcjonowania, co wyraża się w zróżnicowaniu oferowanych dóbr finalnych. Skutecznie przeprowadzona dywersyfikacja umożliwia: - skoncentrowanie zasobów firmy na rozwoju wiodących produktów, - skrócenie procesów decyzyjnych, - elastyczne reagowanie na sygnały płynące z rynku, - efektywną kontrolę kosztów produkcyjnych. Wymienione cechy znajdują potwierdzenie w zdiagnozowanych słabościach funkcjonowania i organizacji usług kurierskich poczty publicznej w Polsce. Usługi kurierskie, jako jeden z marginalnie traktowanych segmentów działalności Poczty Polskiej, nie są w pełni dopracowane organizacyjnie, tak aby zarządzanie nimi było sprawne i w efekcie przekładało się na istotny udział - uwzględniając wielkość przedsiębiorstwa - w rynku. Za podstawowy powód takiej sytuacji należy wskazać fakt, że Poczta Polska funkcjonuje jako firma ściśle regulowana przez państwo, które zapewnia jej pozycję monopolistyczną i kształtuje wartości oparte na interesie publicznym. (abstrakt autora)
Artykuł prezentuje strategię dywersyfikacji branżowej jako sposób na poszerzanie granic przedsiębiorstwa rozumianych tu jako granice sektorów/branż, w których przedsiębiorstwo działa, a co za tym idzie, na zmianę granic formalnej struktury przedsiębiorstwa. Dotychczasowy przegląd badań na temat dywersyfikacji nie przedstawia zbyt wnikliwie tego problemu. Poszerzanie granic przez dywersyfikację zostało omówione na przykładzie największych przedsiębiorstw przemysłu mięsnego w Polsce. (abstrakt oryginalny)
Artykuł podejmuje problem dywersyfikacji branżowej określanej jako wchodzenie przedsiębiorstwa w nowe obszary działania. Autor podjął działania, których celem było poznanie przesłanek i motywów, jakimi kierowały się polskie przedsiębiorstwa podejmując strategię dywersyfikacji, sposobów w jaki realizowały tę strategię i poziomu oraz charakteru dywersyfikacji, które osiągnęły. Jako metodę badawczą zastosowano metodę case study. Badania przeprowadzono w czterech przedsiębiorstwach: Agros, Elektrim, Exbud, Mostostal-Export.
Podstawowym zadaniem audytorów jest badanie sprawozdań finansowych, jednakże zmiany jakie zachodzą w środowisku gospodarczym, sprawiają, że zakres świadczonych przez nich usług systematycznie się poszerza i nie ogranicza się tylko do badania sprawozdań. Coraz bardziej zawiłe przepisy w zakresie praw podatkowego, finansowego itp. sprawiają, że rośnie zapotrzebowanie na usługi doradcze. Audytorzy starają się wykazywać dużą elastyczność w dostosowywaniu się do potrzeb klientów. Przystąpienie Polski do Unii Europejskiej otwiera polski rynek usług audytorskich dla mniejszych firm europejskich. Rosnąca liczba podmiotów oferujących usługi audytorskie przy zmniejszającej się liczbie podmiotów podlegających badaniu spowoduje zaostrzenie konkurencji na tym rynku i konieczność poszukiwania dodatkowych źródeł dochodów. Polskie przepisy umożliwiają biegłym rewidentom świadczenie dodatkowych usług zarówno o charakterze poświadczającym, jak i niepoświadczającym. Niektóre z usług dodatkowych są zarezerwowane tyko dla grupy biegłych rewidentów, np. przegląd sprawozdań finansowych, badanie sprawozdania wyborczego, badanie rachunkowości i działalności spółki z o.o. Inne mogą być wykonywane również przez osoby nie będące audytorami, np. doradztwo podatkowe, usługowe prowadzenie ksiąg, przeprowadzanie postępowania likwidacyjnego. Można przewidywać, że część usług świadczonych przez biegłych rewidentów nie będzie w przyszłości tak ściśle jak dzisiaj związana z badaniem sprawozdań finansowych, ale obejmie swoim zakresem również sprawozdawczość i atestację sprawozdań dotyczących społeczno-etycznego wymiaru działalności firm oraz wpływu ich działalności na środowisko naturalne. Jak pokazują doświadczenia międzynarodowe, niekontrolowana dywersyfikacja usług audytorskich na szeroką skalę nie tylko wzbudza wiele kontrowersji, ale często prowadzi również do tragedii. (abstrakt oryginalny)
Faktyczne wycofywanie się państwa z publicznoprawnego wykonywania zadań (np. prywatyzacja kolei i usług pocztowych) rodzi szereg poważnych konsekwencji, zarówno dla ustrojowej pozycji administracji, jak i sposobu wykonywania samych zadań administracyjnych. Ten proces motywowany ustrojowo, politycznie lub finansowo modyfikuje rodzaj i skalę zadań administracji oraz wyznacza jej nowe usytuowanie w systemie funkcjonowania państwa.
Celem opracowania jest przedstawienie problemu dostaw gazu ziemnego do Polski. W artykule opisano istotę i powody dywersyfikacji dostaw gazu ziemnego. Przeanalizowano bilans gazu ziemnego w Polsce i koncepcje dostaw w kontekście bezpieczeństwa energetycznego. Zaproponowano koncepcję zróżnicowania dostaw gazu ziemnego do Polski. Zwrócono uwagę na wykorzystanie innych źródeł gazu, co może zmienić strukturę krajowego bilansu gazu ziemnego. (abstrakt oryginalny)
Celem opracowania jest przedstawienie problemu dostaw ropy naftowej do Polski. W artykule opisano istotę i powody dywersyfikacji dostaw ropy naftowej. Przeanalizowano bilans naftowy Polski w kontekście bezpieczeństwa energetycznego. Zaproponowano koncepcję zróżnicowania dostaw ropy naftowej. Zwrócono uwagę na wykorzystanie innych źródeł energii, co może zmienić strukturę krajowego bilansu naftowego.(abstract oryginalny)
Autor na łamach niniejszego artykułu wyraził pogląd, iż dywersyfikacja tak naprawdę to jedynie miraż i jeśli nie chcemy mieć najwyższych w świecie kosztów pozyskania ropy i gazu, musimy współpracować z Rosją. Bez względu na emocje, jakie budzi ten kraj, rachunek ekonomiczny w tym wypadku jest jednoznaczny. Nie ma co też liczyć na ropę kaspijską, albowiem większość tamtejszych sieci przesyłowych należy do rosyjskich koncernów.
Choć Turcja nie dysponuje własnymi potężnymi zasobami naturalnymi ropy naftowej i gazu ziemnego, trudno nie dostrzec rosnącego z roku na rok znaczenia tego państwa w światowym handlu tymi surowcami. Wynika ono z geopolitycznego położenia Turcji, czyniącego z niej drugie - obok Federacji Rosyjskiej - naturalne źródło redystrybucji surowca kaspijskiego na kontynent europejski. Istotne przesłanki natury politycznej wynikające z sytuacji międzynarodowej w regionie Bliskiego Wschodu kreślą niezwykle korzystne prognozy dla Turcji, nadając całemu procesowi niekoniunkturalny, trwały charakter. Sprzyjają temu bardzo konsekwentne i pełne determinacji działania rządu w Ankarze, który inicjuje i angażuje się we wszelkie projekty i przedsięwzięcia sektora naftowo-gazowego. Nadzwyczajna aktywność, jaką wykazuje się tu turecka polityka zagraniczna, szczególnie w relacjach z państwami kaspijskimi, ma również pozaekonomiczny wymiar. Nie trudno dostrzec w niej zapędy do stosowania schematu działań Federacji Rosyjskiej ze wszystkimi polityczno-gospodarczymi konsekwencjami, które jednakże mogą zostać wdrożone dopiero po umocnieniu pozycji Turcji jako obszaru, z którego jest zaopatrywana w gaz Europa.(abstrakt oryginalny)
Paliwa i energia były, są i będą podstawą rozwoju gospodarczego i społecznego, a konieczność globalnego sterowania procesami funkcjonowania i rozwoju energetyki niejako wyróżna ten sektor spośród innych. Polityka energetyczna jest integralną częścią polityki gospodarczej. Można ją określić jako instrument, jakim rząd oddziałowuje na gospodarkę energetyczną (paliwami i energią), nadając jej pożądany kierunek.
Ceny gazu w ciągu roku 2005 wzrosły już dwukrotnie. W efekcie tych podwyżek rachunki polskich odbiorców podskoczyły o 7-12 procent Nadal jednak płacimy za gaz mniej niż użytkownicy z innych krajów. Natomiast obiegowe opinie o nadchodzącej katastrofie energetycznej są mocno przesadzone. Ceny oczywiście mogłyby być niższe, ale pod warunkiem istnienia prawdziwej konkurencji na rynku w tym sektorze.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.